0 Views

ผมเดินตามคลาร์กไปที่ชั้นสอง มันเป็นห้องรับแขกขนาดเล็ก เขาบอกให้ผมนั่งลงก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องอื่น ไม่นานเขาก็กลับออกมาพร้อมดาบยาวสีแดง เขาวางไว้ข้างหน้าผม “นี่เป็นดาบที่ฉันตีขึ้นเมื่อตอนที่เพิ่งเรียนจบ นายเอาไปดูสิว่าใช้ได้หรือเปล่า”

 

 

ผมยกดาบและเริ่มตรวจสอบ มันเป็นดาบยาวทั่วๆไปที่ไม่มีการตกแต่ง ทุกส่วนของมันเหมือนกับดาบมาตรฐานทั่วไปแต่ด้วยเหตุผลบางอย่างใบมีดของมันกลับเปล่งแสงสีแดง

 

 

ผมตรวจสอบคุณสมบัติของมัน

 

 

   ดาบยาว:วิญญาณผู้พิทักษ์แห่งการดูดเลือด

    พลังโจมตี 25-40,

    ความเร็วโจมตี​​- รวดเร็ว,

    ดูดเลือด 15%

    ความว่องไว +1,

    โอกาสในการโจมตีแล้วกระเด็นถอยหลัง 1%

 

ของที่ดี! โดยเฉพาะความเร็วในการโจมตีและคุณสมบัติดูดพลังชีวิต ใน [ซีโร่] ความเร็วในการโจมตีของอาวุธมี 5 ระดับ: เร็วมาก, เร็ว, ปกติ, ช้าและช้ามาก อาวุธอันสั้นๆส่วนใหญ่มีความเร็วโจมตีเป็นแบบปกติ อาวุธยาวจะโจมตีได้ช้า อาวุธที่มีความเร็วโจมตีเร็วก็ถือเป็นของหายากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาวุธที่มีความเร็วในโจมตีเร็วมากเลย! ดาบนี้โจมตีได้เร็วและสามารถดูดพลังชีวิตได้ อีกทั้งอัตราการดูดพลังชีวิตก็ดีมาก อาวุธชิ้นนี่มีค่าสำหรับนักรบจริงๆ!

 

โดยความกลัวว่าผมจะไม่สามารถใช้งานมันได้ ผมจึงรีบตรวจสอบคุณสมบัติของมันในทันที

 

    ระดับ 29

    ความแข็งแกร่ง 370,

    ความว่องไว 170

 

ฮา! ผมมีค่าสถานะที่ตรงตามความต้องการ ตอนนี้ผมมีระดับ 29 ซึ่งประกอบไปด้วย ความแข็งแกร่ง: 13 x 29 = 377, ความว่องไว: 6 x 29 = 174 ค่าสถานะทั้งคู่มันเกินความต้องการขั้นต่ำของดาบ ผมช่างโชคดีจริงๆ!

 

เมื่อเห็นผมไม่มีปฏิกิริยาใดๆ คลาร์กคิดว่าผมไม่สามารถใช้งานมันได้และเริ่มปลอบใจผม “เฮ้ ซุยยี่ เกลอ อย่าหดหู่ไปเลยน่า มันก็เป็นแค่ของที่รอดมาจากการสร้างมั่วๆ ถึงมันจะเป็นไอเทมที่ดีแต่มันก็ต้องการค่าความแข็งแกร่งสูงเกินไป คนที่มีระดับต่ำก็ไม่สามารถใช้ได้ในขณะที่คนที่มีระดับสูงก็มีอาวุธที่ดีกว่าดาบที่ไร้ประโยชน์อันนี้ อีกทั้งฉันเพียงแค่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำเพราะมันเป็นอาวุธชิ้นแรกที่ฉันสร้างขึ้นเท่านั้นเอง! “

 

    (ด้วยความที่ผมมีค่าสเน่ห์สูงทำให้ไม่นานเราก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันจากนั้นไม่นานเขาก็เลยผมว่า “เกลอ”)

 

 

แล้วผมก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ตอบคำถามของคลาร์กเลย “โอ้ไม่ใช่หรอก ฉันสามารถใช้มันได้! อาวุธนี้มันสุดยอดไปเลย!  มันราคาเท่าไหร่? ”

 

 

หลังจากคลาร์กได้ยินเขาก็ตอบผมกลับมาด้วยความตื่นเต้น: “เยี่ยม ของชิ้นนี้มันไม่มีประโยชน์สำหรับฉันอีกแล้ว ดังนั้นฉันจะคิดค่าใช้จ่ายตามราคาทุนคือ 7 ทอง ที่นี่นายก็เอาอีก 6 ทองของนายกลับไป ”

 

 

ผมไม่ได้ปฏิเสธเพราะตอนนี้ผมไม่มีเงินเลย อีกทั้งผมยังจำเป็นต้องไปซื้อยาบางอย่างในภายหลังอีก! นอกจากนี้คลาร์กก็ไม่ใช่คนที่จะยอมต่อรองเรื่องดังกล่าวต่อ ดังนั้นผมจะหาทางช่วยธุรกิจของเขาในอนาคต

 

 

ผมสวมดาบ หยิบโล่ออกมาตรงนอกเมืองและสังเกตตัวเอง ผมสวมใส่ของทุกอย่าง ถึงแม้มันจะดูยุ่งๆแต่อย่างน้อยตอนนี้ผมก็สามารถปกป้องตัวเองได้ล่ะ

 

 

ในขณะที่ผมกำลังรู้สึกดีกับเรื่องนี้อยู่ คลาร์กก็พูดขัดขึ้นมา: “อุ้ยตาย ขยะพวกนี้คืออะไรเนี่ย? สีดำ,สีขาวและเออ–สีแดง – นายดูน่าเกลียดมาก!”

 

 

“ทำไม?ฉันคิดว่ามันเยี่ยมยอด อย่างน้อยฉันก็ก็สวมเกราะเต็มตัว!”

 

 

“นี่นายเรียกว่าเกราะเต็มตัวหรอ? หมวกของนายอยู่ที่ไหน? เกราะไหล่มีหรือเปล่า? ถุงมือและเข็มขัด ไหนจะผ้าคลุมอีก? นายสามารถสวมแหวนได้ 6 วงแต่ตอนนี้นายมีเพียงวงเดียวเท่านั้น” (ใน [ซีโร่] ผู้เล่นสามารถใส่แหวนได้สิบวง แต่ในทางทฤษฎี เฉพาะแหวนที่อยู่ในนิ้วชี้,กลางและนางเท่านั้นที่คุณจะได้รับคุณสมบัติของมัน ส่วนแหวนที่สวมไว้ที่นิ้วอื่นจะถือว่าเป็นเครื่องประดับ!)

 

 

ผมขัดจังหวะ: “ฉันยังมีแหวนอีกวงหนึ่งแต่ฉันยังตรวจสอบมันไม่ได้!”

 

 

“แล้วไง นั้นก็ทำให้นายมีแหวนสองวง แต่ว่านายยังขาดอีกสี่วงแถมนายยังไม่มีสร้อยกับกำไลข้อมืออีกด้วย กำไลข้อมือสองอันช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้นายได้อย่างมาก!และเครื่องประดับศรีษะล่ะ?”

 

 

บ้าเอ้ย! ผมคิดว่าผมแต่งตัวดูดีแล้วนะแต่ทำไมหลังจากที่ฟังเขาพูดผมกับรู้สึกเหมือนคนขอทาน!

 

 

“เอาล่ะ วันนี้ฉันจะแต่งตัวให้นายเองแม้ว่ามันจะหมายถึงฉันต้องโยนเงินทิ้งไป แต่ถ้าพลเมืองคนตายคนอื่นๆเห็นนายเดินออกจากร้านค้าของฉันแล้วเป็นแบบนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้นชื่อเสียงของฉันคงโดนทำลายจนป่นปี้แน่ๆ ไปกับฉันและดูว่าฉันจะแต่งตัวให้นายยังไง! ” จากนั้นคลาร์กทำท่าจะมาช่วยผมเปลื้องผ้า

 

ผมรีบวิ่งหนี “ไม่น่ะะะะะ! ฉันไม่สามารถเอาของจากนายไปได้ฟรีๆ ฉันจะรีบเพิ่มระดับและกลับมาซื้ออุปกรณ์ที่ดีกว่าในภายหลัง!”

 

 

คลาร์นิ่งคิดเรื่องนี้จากนั้นก็พยักหน้า “มันก็จริง ตอนนี้นายสามารถเก็บระดับได้อย่างรวดเร็ว นายคงได้เปลี่ยนอุปกรณ์ในเร็วๆนี้ เกี่ยวกับเรื่องนี้ นายบอกค่าสถานะพื้นฐานของนายมา ฉันจะเตรียมชุดเซ็ตเกราะแห่งความมืดระดับ 200 ไว้ให้นาย ระดับสูงสุดคือ 1000 แต่เมื่อนายถึงระดับ 200 การเก็บระดับของนายคงขึ้นช้ามากๆแล้ว ต้องทำงานหนักซะแล้วสิ! “

 

“ขอบคุณมาก!” ผมขอบคุณเขาในขณะกำลังจดค่าสถานะพื้นฐานและส่งมอบให้กับคลาร์ก

 

 

ทันทีที่ผมออกมาจากร้านของคลาร์ก ราชานักแปรธาตุก็ลากตัวผมไปในพริบตา ดูเหมือนเขาจะแอบอยู่ที่นี้มาสักพักหนึ่งแล้ว เขาตัวผอมแต่แข็งแรง! เมื่อเราไปถึงร้านของเขาผมจึงรู้ว่ามันไม่ไกลจากร้านของคลาร์กสักเท่าไหร่ มีร้านค้าบางส่วนเท่านั้นที่อยู่ห่างออกไป

 

 

ราชานักแปรธาตุมาหาผมพร้อมกับกล่องยาและรอยยิ้มที่ชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา “ฮี้ ฮี้ ฉันขอแนะนำคุณถึงยาเหล่านี้” เขาเอายาสีดำออกมา “นี้เรียกว่ายาเจตภูต มันเป็นสีดำทั้งหมดแต่มันมีประสิทธิภาพที่สูงมาก!”

 

 

“มันทำอะไรได้?”

 

 

“ผลหลักๆของมันคือการฟิ้นพลังชีวิต ยาตัวนี้จะฟื้นพลังชีวิต 500หน่วยด้วยความเร็วในการฟื้นฟูสองเท่าเมื่อเทียบกับยาแดงที่คุณซื้อมาจากเมืองอื่นๆ มันเป็นอย่างไร? ประณีตและเรียบร้อย อ่า? ”

 

 

“มันแพงมั้ย?” ของดีไม่มีถูก ผมคิดอย่างนั้น

 

 

“แพง? ไม่! ฉันบอกคุณว่า ‘ดีและถูก’ และฉันหมายถึงพวกมันไง พวกมันจะอยู่ในแพ้คและแต่ล่ะแพ้คก็เพียงหนึ่งทอง “

 

“อะไร? นั้นนายกำลังขโมยเงินฉันแล้ว!” ผมรีบกระโดดไปที่ทางออก

 

 

และราชาแปรธาตุก็ลากผมกลับมาด้วยความรวดเร็ว “ใจเย็นๆ คุณแค่นั่งฟังฉันพูดจนจบแล้วจะรู้ว่าพวกมันถูกมากๆ!”

 

 

“พูดต่อเลย!”

 

“ได้ อย่างแรกแต่ล่ะแพ้คจะมียาประมาณ 10 เม็ดซึ่งหมายถึง 10 เงินต่อหนึ่งเม็ด น้ำยาปกติขนาดใหญ่ในร้านค้าอื่นๆก็มีค่าใช้จ่าย 1 เงินแล้ว อีกทั้งพวกมันยังฟื้นฟูพลังชีวิตได้แค่ 300 หน่วย นอกจากนี้ผลการฟื้นฟูของพวกมันยังช้ากว่ายาของฉันอีก ตอนนี้บอกฉันมาว่ามันราคาถูกหรือเปล่า? ”

 

 

ตอนนี้ผมนั่งคิดเกี่ยวกับมัน ใช่นี้คือการเงียบเพื่อต่อรอง! “ราคาที่ดี!”

 

 

ราชาแปรธาตุรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของผม เขารีบหยิบยาเจตภูตออกมาและกล่าวว่า “ถ้าคุณซื้อ 10 แพ็คตอนนี้คุณจะได้รับฟรีอีกหนึ่งแพ้ค ว่ายังไง?”

 

 

“ฉันมีแค่ 9 ทองเท่านั้น!”

 

 

“นั่นไม่ใช่ปัญหา ฉันพูดว่าฉันจะลดให้ 20% 11 แพ็คสำหรับ 8 ทอง!”

 

 

“ขอบคุณมากๆ!” ผมกระโดดด้วยความตื่นเต้น!