0 Views

Facebook Fanpage กดเลย

กดติดตามเพจเพื่อรับการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใคร

••••••••••••••••••••

ตอนที่ 343: สามพันปีก่อน!

 

ข่าวที่ตระกูลหลิงเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจและหอกโลหิตสมคบคิดกับตระกูลหลิง… ความจริงที่พวกเขาแปรพักตร์และหลบหนีไปกับเผ่าพันธุ์ปีศาจเป็นเหมือนกับประกายไฟขนาดเล็กมากที่เผาไหม้ที่ราบบนทวีปสายน้ำสีชาดอย่างรวดเร็ว

ด้วยการกระทำทั้งหมดของสมาพันธ์เทวาลึกลับ แปดมหาวิหารและสำนักเหือฮวนในฐานะสักขีพยาน หอกโลหิต ตระกูลหลิงและฉินเลี่ยกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของผู้ฝึกยุทธทุกคนบนทวีปสายน้ำสีชาดทันที!

เมื่อข่าวที่สามผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักยุทธภัณฑ์ถูกสังหารโดยฉินเลี่ยถูกเปิดเผยต่อที่สาธารณะ ทุกกองกำลังในทวีปสายน้ำสีชาดจึงมีมุมมองต่อหอกโลหิต ฉินเลี่ยและตระกูลหลิงในฐานะคนนอกรีตและศัตรูสามัญ พวกเขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการบุกภูเขาไฟอัคคีเพื่อตรึงอีกฝ่ายให้ตายอยู่บนพื้นดิน

เพียงไม่นานหลังจากฉินเลี่ย หอกโลหิตและตระกูลหลิงก้าวเข้าสู่ดินแดนของเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขา ซ่งอวี้ เนี่ยฮั่นและเสี่ยเย่าหยางจากสมาพันธ์เทวาลึกลับและจ้าวศักดิ์สิทธิ์ของแปดมหาวิหารมาเยือนบึงพิษด้วยการนั่งราชรถขนาดใหญ่ที่เจิดจ้าด้วยแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับทูตคลุมทองพ่วงมาด้วย

พวกเขารวมตัวกับซ่งซือหยวน มั่วเห๋อและคนอื่นที่สำนักยุทธภัณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ด้วยกันเพื่อถกเรื่องสำคัญในตอนนี้

ในขณะเดียวกัน

ฉินเลี่ย หอกโลหิตและคนของตระกูลหลิงมาถึงภูเขาไฟอัคคีที่เผ่าพันธุ์ปีศาจอยู่ พวกเขามาถึงที่เมืองยุทธภัณฑ์เก่า

หลังจากเข้าสู่พื้นที่นี้ที่ปกคลุมไปด้วยพลังปีศาจใต้พิภพ คนของตระกูลหลิงแทบจะทุกคนพบว่าตนเองปรับตัวกับสภาพแวดล้อมได้ดีทีเดียว

แม้กระทั่งคนที่โลหิตของเทพปีศาจยังไม่ก่อตัวกลับยืนอยู่บนดินแดนที่ปกคลุมไปด้วยพลังปีศาจใต้พิภพได้อย่างสบาย ๆ

พวกเขารู้สึกสบายหลังจากหายใจเอาพลังปีศาจใต้พิภพบางส่วนเข้าไป

หลิงเสวียนซวน หลิงเฟิงและคนอื่นที่มีดวงตาสีม่วงรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขเป็นพิเศษทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าสู่สถานที่นี้ พวกเขารู้สึกราวกับจิตวิญญาณแจ่มใส

แต่ว่า ที่นี่ทำให้ผู้ฝึกยุทธหอกโลหิตที่ฝึกฝนวิชาวิญญาณโลหิต รวมถึงเสวี้ยลี่และเฝิงหยงรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง

พวกเขาโคจรพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่องเพื่อหยุดการรุกรานของพลังปีศาจใต้พิภพ มีเพียงวิธีนี้ที่พวกเขาสามารถสำรองความบริสุทธิ์ของจิตจนไม่เกิดการคลุ้มคลั่งขึ้นมาได้

ภายใต้การนำทางของปีศาจมีเขาหกเขาระดับสูงทั้งสามนามคู่ลั่ว ตัวลัวและข่าเหมิง ฉินเลี่ย ตระกูลหลิงและหอกโลหิตมาถึงเมืองยุทธภัณฑ์เก่า

ตอนนี้เมืองยุทธภัณฑ์เต็มไปด้วยต้นไม้จากอาณาจักรใต้พิภพที่ดูป่าเถื่อนและมีสัตว์ใต้พิภพกำลังคืบคลานไปมา นักรบปีศาจมีเขาสามหรือสี่เขาสามารถพบเห็นได้ทุกที่

ระหว่างทางไปสำนักยุทธภัณฑ์ดั้งเดิม

“ท่านหลางเฉีย อาจารย์เฝิง โปรดรออยู่ที่นี่สักครู่”

ฉินเลี่ยหันมาทักทายผู้ฝึกยุทธหอกโลหิต ภายใต้สายตากระวนกระวายของคู่ลั่ว ตัวลัวและข่าเหมิง พวกมันพาหลิงอวี้ฉี หลิงเสวียนซวน หลิงเฟิงและผู้อาวุโสตระกูลหลิงสองคนนามหลิงเฉิงจื้อและหลิงข่านกานไปยังภูเขาไฟอัคคีที่พังทลาย พวกเขาเข้าสู่ถ้ำหินกว้าง

เมื่อเส้นทางของปีศาจใต้พิภพเปิดออก ปฐพีสั่นสะเทือนและขุนเขาสั่นสะท้าน หลังจากนั้น ภูเขาไฟอัคคีได้แยกออกและพังทลาย

ภูเขาไฟอัคคีที่พังทลายมีถ้ำหินจำนวนมากอยู่ภายในซึ่งท้ายสุดกลายมาเป็นจุดประชุมสำหรับปีศาจมีเขาระดับสูง

“ขอข้าถามท่านเกี่ยวกับคุณตาของข้าก่อน” ฉินเลี่ยกล่าวทันทีที่เดินเข้ามา

คนของตระกูลหลิงเลือกจุดยืนอย่างชาญฉลาด

ฉินเลี่ยตามปีศาจมีเขาระดับสูงทั้งสามก่อนจะเข้าห้องที่อยู่ลึกเข้าไปภายในถ้ำ

หลังจากนั่งอยู่ในห้อง ฉินเลี่ยมองปีศาจมีเขาหกเขาระดับสูงทั้งสามที่รับผิดชอบดูแลเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขา ขณะจับรูปแกะสลักไม้ เขาถามว่า “ความสัมพันธ์ระหว่างคุณตาข้าและเผ่าพันธุ์ปีศาจของพวกท่านเป็นยังไง?”

ดวงตาผีลุ่มลึกของคู่ลั่วจับจ้องเขาก่อนจะถามว่า “ข้าได้ยินว่าเส้นทางของปีศาจใต้พิภพถูกเปิดเพราะเจ้าใช่หรือไม่? ถ้าเจ้าเปิดเส้นทางของปีศาจใต้พิภพจริง เจ้าจะไม่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกข้ากับท่านผู้นั้นจริง ๆ หรือ?”

“การที่ข้าเปิดเส้นทางของปีศาจใต้พิภพเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น” ฉินเลี่ยขมวดคิ้ว “ข้าไม่รู้ว่าการดึงค่ายเสาวิญญาณจะเปิดเส้นทางออก พูดตามตรง ถ้าข้ารู้ว่าค่ายเสาวิญญาณทำหน้าที่ปิดกั้นเส้นทางของปีศาจใต้พิภพเอาไว้ ข้าอาจจะไม่เลือกที่จะเปิดมัน ข้าไม่รู้ว่าคุณตาข้ามีความสัมพันธ์กับพวกท่าน กับเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขา ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว”

“เจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือ?” คู่ลั่วตกตะลึง

“ข้าไม่รู้จริง ๆ โปรดอธิบายสถานการณ์ให้ข้าฟังอย่างละเอียดเพื่อที่ข้าจะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น” ฉินเลี่ยกล่าวอย่างจริงจัง

“เมื่อสามพันปีก่อน พวกข้า เผ่าพันธุ์ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรใต้พิภพมีสิ่งมีชีวิตระดับสูงจำนวนมากทำการฝึกฝนทั้งบนทวีปอาณาจักรวิญญาณและใต้พิภพ ทวีปใต้พิภพสามารถนับได้ว่าเป็นทวีปที่มหัศจรรย์และยอดเยี่ยมที่สุดของอาณาจักรวิญญาณก็ว่าได้ มันเต็มไปด้วยพลังปีศาจใต้พิภพหนาแน่นมาโดยตลอด มีเส้นทางของปีศาจใต้พิภพจำนวนมากที่นำไปสู่อาณาจักรใต้พิภพโดยตรงได้ กล่าวได้ว่าทวีปใต้พิภพคือหน้าต่างไปสู่อาณาจักรใต้พิภพ”

“สามเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่สุดของอาณาจักรใต้พิภพ เผ่าพันธุ์นัยน์ตาผี เผ่าพันธุ์เงาทมิฬและเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขาล้วนสร้างแท่นบูชามรดกบนทวีปใต้พิภพขึ้นมา และค่อย ๆ อพยพระดับสูงของเผ่าพันธุ์ตนมายังทวีปใต้พิภพ เมื่อมาถึงทวีปใต้พิภพ พวกเขาได้ทำการแลกเปลี่ยนกับกองกำลังขนาดใหญ่จำนวนมากบนอาณาจักรวิญญาณและแลกเปลี่ยนวัตถุดิบการฝึกฝน ความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์นัยน์ตาผี เผ่าพันธุ์เงาทมิฬและเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขายิ่งมายิ่งมาก พวกระดับสูงในเผ่าพันธุ์ก็มีมากมาย!”

“พละกำลังของเทพปีศาจทั้งห้าก็เพิ่มขึ้นมหาศาล สามผู้นำของสามเผ่าพันธุ์ทรงพลังค่อย ๆ โหยหาสิ่งที่มากยิ่งกว่าที่มีในทวีปใต้พิภพ หลังจากสามผู้นำได้มาพบกัน พวกเขาพร้อมที่จะตอดทวีปขนาดเล็กที่อยู่รอบ ๆ ทวีปใต้พิภพ นี่คือการขยายกองกำลังจากอาณาจักรใต้พิภพและทำให้พวกพ้องมีโอกาสได้รับพื้นที่ในการฝึกฝนเพิ่มขึ้น”

“ขณะที่สามเผ่าพันธุ์กำลังขยายอย่างรวดเร็วนั้น พวกเขาไปคุกคามผลประโยชน์ของตำหนักผู้ซ่อมนภาโดยไม่ได้ตั้งใจ ตำหนักผู้ซ่อมนภาส่งคนของเขามาแจ้งสามผู้นำให้หยุดคนของเรา พวกเขาห้ามไม่ให้พวกข้าขยายไปมากกว่านี้และยินยอมให้ครอบครองแต่เพียงอาณาจักรใต้พิภพ ไม่เช่นนั้น ผลกรรมจะตามคืนสนอง”

“แต่ว่า พวกข้ากำลังได้ใจและพลังของเทพปีศาจทั้งห้าเองก็อยู่ในจุดสูงสุด ดังนั้นพวกข้าจึงไม่ตอบรับคำเตือนของตำหนักผู้ซ่อมนภาและยังคงกระทำในสิ่งที่พวกข้าต้องการ…”

“ผลที่ได้ ตำหนักผู้ซ่อมนภารวบรวมกองกำลังระดับหินปูน เหล็กดำ ทองแดง เงินและกองกำลังอื่น ๆ ที่มีขนาดแตกต่างกันและอยู่ใต้บังคับบัญชาจำนวนมากให้มาโจมตีพวกข้า ทำให้กลายเป็นความพ่ายแพ้อันน่าเวทนาสำหรับเผ่าพันธุ์พวกข้า”

“ไม่เพียงแค่เทพปีศาจทั้งห้าถูกกำจัดเท่านั้น แต่แม้กระทั่งผู้นำของสามเผ่าพันธุ์ทรงพลังยังล้มตายไม่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส”

“พวกข้าพบกับหายนะครั้งใหญ่ การสูญพันธุ์”

“เมื่อตำหนักผู้ซ่อมนภายกกองกำลังเพื่อพยายามบุกมากำจัดเผ่าพันธุ์ทั้งหมดของพวกข้าในอาณาจักรใต้พิภพ ตอนนั้นเองที่ท่านผู้นั้นได้ออกมาขอความเมตตาให้พวกข้า หลังจากนั้นตำหนักผู้ซ่อมนภาก็ปล่อยพวกข้าไป แต่ว่า พวกเขาได้ไล่พวกข้ากลับอาณาจักรใต้พิภพและสั่งห้ามไม่ให้พวกข้ากลับมาในอาณาจักรวิญญาณอีก แม้แต่ทวีปใต้พิภพก็ถูกผนึกปิดกั้นเอาไว้ เส้นทางของปีศาจใต้พิภพทุกทางที่เชื่อมระหว่างทวีปใต้พิภพกับอาณาจักรใต้พิภพถูกทำลาย พวกเขาตัดวิธีการเข้าสู่ทวีปใต้พิภพผ่านเส้นทางของปีศาจใต้พิภพทุกทาง”

“นี่คือผลกรรมที่ตามคืนสนองจากความพ่ายแพ้ที่อนาถ”

เมื่อคู่ลั่วกล่าวถึงอดีต แม่ทัพปีศาจมีเขาทั้งสองนามตัวลัวและข่าเหมิงล้วนเงียบ ท่าทางดูหดหู่ใจ

ขณะเดียวกัน ฉินเลี่ยกลับตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งกับข่าวที่ได้รับมา

“สามพันปีก่อน…”

ฉินเลี่ยรู้สึกว่าริมฝีปากแห้งเล็กน้อย เขาเลียมุมปากโดยไม่รู้ตัว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินเรื่องเช่นนี้มาจากเสวี้ยลี่

เผ่าพันธุ์ปีศาจจากอาณาจักรใต้พิภพโกรธแค้นกองกำลังระดับทอง ผลที่ได้ เทพปีศาจทั้งห้าถูกสังหารและพวกระดับสูงถูกเข่นฆ่า

เดิมที อาณาจักรใต้พิภพกำลังจะสูญเสียทุกสิ่ง แต่เพราะใครบางคนเป็นตัวแทนขอความเมตตาถึงทำให้กองกำลังระดับทองปล่อยพวกมันไป พวกเขาไล่เผ่าพันธุ์ปีศาจทั้งหมดให้กลับไปอาณาจักรใต้พิภพก่อนจะทำลายเส้นทางทั้งหมดที่เชื่อมต่อกันและสั่งห้ามไม่ให้พวกมันเข้าสู่อาณาจักรวิญญาณอีก

เขาไม่คิดว่าคนที่เป็นตัวแทนนของเผ่าพันธุ์ปีศาจเพื่อขอความเมตตาจะเป็นคุณตาของเขา แถมนี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามพันปีก่อนอีกด้วย!

คุณตาของเขาอายุเท่าไหร่กันแน่?

“ท่านแน่ใจนะว่าเป็นคุณตาของข้าที่ขอความเมตตาเมื่อสามพันปีก่อน?” ฉินเลี่ยถามโดยมีสีหน้าแปลกประหลาดปรากฏบนใบหน้า

“แน่นอนว่าเป็นท่านผู้นั้น!” คู่ลั่วกล่าวด้วยความมั่นใจ “ท่านผู้นั้นเป็นหนึ่งในผู้สร้างที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เขาเป็นคนเดียวที่แม้แต่ตำหนักผู้ซ่อมนภายอมไว้หน้า ถ้าไม่ใช่เพราะท่านผู้นั้น อาณาจักรใต้พิภพทั้งหมดอาจจะสูญพันธุ์และข้าคงตายไปตั้งแต่เมื่อสามพันปีก่อน…”

“พวกท่านทั้งสามคน อายุสามพันปีงั้นเหรอ?” ฉินเลี่ยกล่าวด้วยความตกตะลึง

“ข่าเหมิงและตัวลัวเพิ่งจะอายุมากกว่าสองพันปีเอง ตอนที่การต่อสู้เริ่มขึ้น พวกเขายังไม่ถือกำเนิด เมื่อสามพันปีก่อน ข้าเป็นเพียงนักรบสองเขาและน้องชายของข้านามคู่หลู่เป็นนักรบหนึ่งเขา ในตอนนั้นพวกเรายังเป็นแค่เด็ก” คู่ลั่วอธิบาย

“ตอนนั้นคุณตาของข้าหน้าตาเป็นยังไง?” ฉินเลี่ยถามด้วยสีหน้าแปลกประหลาดที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า

“ข้าไม่เห็นรูปลักษณ์ของเขาในตอนนั้น ข้า… ยังไม่มีคุณสมบัติ” คู่ลั่วก้มหัวแล้วกล่าวด้วยความเขินอายว่า “ความจริงแล้ว ข้าไม่เคยเห็นท่านผู้นั้นมาก่อน ข้าเพียงติดต่อสื่อสารกับท่านผู้นั้นผ่านวัตถุชินนี้หลายต่อหลายครั้ง…”

คู่ลั่วหยิบรูปแกะสลักไม้ออกมาจากภายในแขนเสื้อของมัน

รูปแกะสลักไม้นี้เหมือนกับของฉินเลี่ย แต่อันที่คู่ลั่วมีนั้นมีขนาดเพียงครึ่งเดียวของฉินเลี่ย

“ย้อนกลับไปที่อาณาจักรใต้พิภพ ข้างสระน้ำ เหตุผลที่เกิดการเปลี่ยนแปลงกับรูปแกะสลักไม้ของข้าที่อยู่ภายในแหวนต่างมิติเป็นเพราะมันตรวจพบสิ่งนี้งั้นเหรอ?” ฉินเลี่ยตระหนักขึ้นมาได้

คู่ลั่วพยักหน้า “ข้ารู้ที่อยู่ของเจ้าและยังเดาตัวตนของเจ้าออกอีกด้วย ด้วยเหตุนั้นเจ้ากับมนุษย์เพศหญิงคนนั้นจึงสามารถออกจากสมรภูมิใต้พิภพได้โดยไม่มีปัญหาแต่อย่างใด”

ฉินเลี่ยยิ้มขมขื่น

“เป็นเพราะท่านผู้นั้น พวกข้าถึงไม่ถูกฆ่าจนหมดสิ้น และพบเจอเพียงแค่ไล่กลับอาณาจักรใต้พิภพ” คู่ลั่วยังคงกล่าวต่อไป “หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น เผ่าพันธุ์นัยน์ตาผี เผ่าพันธุ์เงาทมิฬและเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขาล้วนให้เกียรติตาของเจ้าในฐานะท่านผู้นั้น ก่อนที่พวกข้าจะถูกไล่กลับมายังอาณาจักรใต้พิภพ ตาของเจ้ามอบรูปแกะสลักไม้เหล่านี้ให้กับผู้นำของเผ่าพันธุ์นัยน์ตาผี เผ่าพันธุ์เงาทมิฬและเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขา เขายังให้สัญญากับพวกข้าว่าสักวัน เมื่อเวลามาถึง พวกข้าจะสามารถกลับทวีปใต้พิภพแล้วก้าวเข้าสู่อาณาจักรวิญญาณได้อีกครั้ง พวกข้าจะสามารถติดต่อกับเผ่าพันธุ์อื่นได้ตามปกติ”

“คุณตาของข้าช่วยท่านโดยไม่ตั้งเงื่อนไขอะไรเลยงั้นเหรอ?” ฉินเลี่ยถามด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอนว่ามีเงื่อนไขอยู่” คู่ลั่วจ้องมองฉินเลี่ยเงียบ ๆ “แต่ข้าจะไม่บอกเจ้าเกี่ยวกับเงื่อนไขนี้ ถามท่านผู้นั้นด้วยตัวของเจ้าเองเมื่อได้พบกัน”

“คุณตาของข้าเป็นคนแบบไหนกันแน่?” ฉินเลี่ยถามอีกครั้ง

“พวกข้าเพิ่งรู้จักท่านผู้นั้นเมื่อสามพันปีก่อน ในตอนนั้น เขาเป็นผู้สร้างที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในอาณาจักรวิญญาณและเป็นหนึ่งในผู้ที่ทรงพลังมากที่สุดอีกด้วย กล่าวได้ว่าท่านผู้นั้นมีภูมิหลังอันยอดเยี่ยม เขามีความสัมพันธ์สนิทชิดใกล้กับกองกำลังเก่งกาจและเผ่าพันธุ์ทรงพลัง ข้ารู้เพียงแค่นั้น สามพันปีก่อน เขาเป็นคนที่มีสถานะอันน่าเหลือเชื่อ ไม่อย่างนั้น ตำหนักผู้ซ่อมนภาคงไม่ไว้หน้าท่านผู้นั้น และเผ่าพันธุ์นัยน์ตาผี เผ่าพันธุ์เงาทมิฬและเผ่าพันธุ์ปีศาจมีเขาจะไม่มีการทำข้อตกลงกับท่านผู้นั้นเช่นกัน”

“ครั้งสุดท้ายท่านติดต่อกับเขาเมื่อไหร่?”

“จนถึงตอนนี้ ไม่ใช่ข้าที่ติดต่อหาเขา… แต่เป็นเขาที่ติดต่อหาข้า ครั้งสุดท้ายที่เขาติดต่อหาข้าก็เมื่อสิบสามปีก่อน เขาบอกว่ากำลังค้นหาเส้นทางของปีศาจใต้พิภพให้พวกข้าและจะสร้างค่ายเคลื่อนย้ายพริบตาที่จะเชื่อมต่อไปยังทวีปใต้พิภพ เขาบอกให้เผ่าพันธุ์ของข้าเตรียมพร้อม”

“สิบสามปีก่อน… สิบสามปีก่อน ในตอนนั้น คุณตาและข้าน่าจะมาถึงเมืองหลิง ในตอนนั้นข้าอายุสิบขวบ และข้าก็ยังจำอะไรไม่ได้อีกด้วย”

……

••••••••••••••••••••

Facebook Fanpage กดเลย

กดติดตามเพจเพื่อรับการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใคร