0 Views

ตอนที่ 1 ฮันเตอร์แรงค์ E

แปลและปรับสำนวน: Tae & Fundus


“ฮันเตอร์แรงค์ E” ซง จินวู

มันเป็นฉายาที่ตามเขาไปทุกๆ ที่ที่เขาไป

แม้จะเป็นฮันเตอร์ แต่ความสามารถของเขาก็เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเล็กน้อยหรือความสามารถในการฟื้นตัวที่เร็วกว่าคนอื่นๆ นิดหน่อย มันก็คงมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยระหว่างเขากับคนที่ไม่ใช่ฮันเตอร์  เพราะฉะนั้นแล้ว อาชีพฮันเตอร์ของเขาจึงมักจะเต็มไปด้วยอาการบาดเจ็บมากมาย และมีหลายครั้งที่นิ้วเท้าของเขาเหยียบเข้าไปในเส้นแบ่งของความเป็นและความตาย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เป็นฮันเตอร์เพราะเขาสนุกกับงานนี้

มันอันตราย และเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย รวมทั้งค่าตอบแทนที่น่าผิดหวัง

แน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าสมาคมฮันเตอร์ให้การสนับสนุนค่ารักษาพยาบาลของแม่ของเขา เขาก็เต็มใจที่จะหยุดทำงานนี้ และเริ่มอาชีพปกติแบบคนธรรมดาทั่วไป

แต่เขา ชายหนุ่มวัย 20 ปี ที่ไม่ได้มีพรสวรรค์หรือภูมิหลังใดๆ จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลหลายล้านวอนต่อเดือนได้อย่างไร?

ใครๆ ก็สามารถบอกได้ว่าเขาไม่มีทางเลือกในเรื่องนี้

ดังนั้นวันนี้ ด้วยเสียงร้องอันเงียบงันในใจของเขา จินวูจึงได้เข้าร่วมเรดภายใต้การควบคุมดูแลของสมาคม เฉกเช่นวันอื่นๆ


ฮันเตอร์ที่ปฏิบัติการอยู่ในพื้นที่เดียวกันต่างรู้จักกันเป็นอย่างดี นี่เป็นเพราะการรวมตัวกันของฮันเตอร์ทุกคนในพื้นที่เมื่อเดอะเก็ตเปิดขึ้น และในวันนี้ เหล่าฮันเตอร์ที่ได้มารวมตัวกันก็ดื่มกาแฟร่วมกันในขณะที่ทักทายกัน

“เฮ้ คิม ตรงนี้”

“โอ้ว ปาร์ค นายมาทำอะไรที่นี่? ฉันคิดว่านายเลิกเป็นฮันเตอร์ไปแล้วซะอีก”

“อ่า นั่น… เมียฉันเพิ่งตั้งท้องลูกคนที่สองหน่ะ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นเหรอ? อืม มันคงไม่มีอะไรที่หาเงินได้ดีกว่าการลงเรดแล้วล่ะสำหรับฮันเตอร์!”

ทั้งคิมและพาร์คต่างหัวเราะออกมา

“อย่างไรก็ดี ช่วงนี้ดูเหมือนว่าทางสมาคมจะเรียกหาพวกเราน้อยลงเรื่อยๆ ฉันสงสัยว่าอัตราการปรากฏตัวของเดอะเก็ตลดลงหรือเปล่า?”

“เอ๊ ไร้สาระน่า มันเป็นเพราะว่าช่วงนี้กิลด์ต่างๆ ทำงานกันหนักกว่าสมาคม เมื่อใดก็ตามที่มีเงินก้อนโตเข้ามาเกี่ยวข้อง นายก็รู้ว่าพวกกิลด์จะตะครุบเข้าใส่ด้วยสายตาที่ร้อนแรงของพวกเขา”

“ถ้างั้นฉันเดาว่าเรดนี้ก็อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของทางสมาคม นั่นหมายความว่ามันจะปลอดภัยพอสมควร ใช่ไหม?”

ด้วยความกังวลเล็กน้อย ปาร์คมองไปรอบๆ พื้นที่ การที่เดอะเก็ตถูกเพิกเฉยโดยเหล่ากิลด์ นั่นก็หมายความว่าผลตอบแทนต่ำ และการที่ผลตอบแทนต่ำก็หมายถึงความยากต่ำ แน่นอนว่าไม่มีอะไรในชีวิตที่แน่นอน 100% ปาร์ค รวมทั้งฮันเตอร์คนอื่นๆ ในพื้นที่ต่างก็กลอกตาไปมาด้วยความกังวลใจ

‘บางที…’

เมื่อเขาดื่มกาแฟเสร็จ จู่ๆ คิมก็โบกมือให้ใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้จากระยะไกล

“โอ้ เดี๋ยวก่อน ดูสิว่านั่นใคร ซง! เฮ้ ซง!”

ฮันเตอร์คนอื่นๆ ต่างมองไปที่ผู้มาใหม่ด้วยความคุ้นเคยและความโล่งใจ

“สวัสดีครับ”

มันคือซง จินวู

คิมผงกศีรษะทักทาย ขณะที่จินวูยังคงเดินต่อไป หลังจากที่เขาผ่านไปแล้ว คิมก็หัวเราะเบาๆ และคลายความกังวลของเขา

“จินวูมาแล้ว ถ้าอย่างนั้นสถานที่นี้ก็น่าจะปลอดภัย”

ปาร์คถามคิมด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“อะไรกัน? ฮันเตอร์ซง จินวู แข็งแกร่งมากงั้นเหรอ?”

“อ่า ปาร์ค นายไม่รู้อะไรเลย เขาเริ่มงานไม่นานหลังจากที่นายเลิกไป ไม่มีฮันเตอร์คนไหนที่นี่ที่ไม่รู้จักซง จินวู”

“แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นทำไมเขาถึงทำงานภายใต้สมาคมล่ะ? ทำไมเขาไม่รับจ้างอิสระหรือเข้าร่วมกิลด์ใหญ่?”

คิมหัวเราะเบาๆ ดวงตาของเขาหรี่ลง

“นายรู้ฉายาของเขาหรือเปล่า?”

“ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะ? ไม่เอาน่า รีบพูดมาสิ”

“ฮันเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดในโลก”

“…อ่อนแอที่สุด? ไม่ใช่แข็งแกร่งที่สุดหรอกเหรอ?”

“ฉายาแบบนั้นเป็นของฮันเตอร์แรงค์ S เท่านั้น ชายที่อยู่ตรงนั้นคือฮันเตอร์ที่อ่อนแอที่สุด บางทีเขาน่าจะเป็นฮันเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดในเกาหลี”

“เอ๋?

ปาร์คขมวดคิ้ว ถ้าเขาอ่อนแอขนาดนั้น ทำไมพวกฮันเตอร์ถึงดูโล่งใจนักเมื่อเห็นเขาปรากฏตัว เพื่อนฮันเตอร์คือคนที่ต้องพึ่งพาในตอนลงเรด เขาไม่เข้าใจปฏิกิริยาของฮันเตอร์คนอื่นๆ เลย

เมื่อเห็นปาร์คเอียงหัวครุ่นคิด คิมก็เย้าแหย่เขาด้วยข้อศอกของเขาพร้อมกับหัวเราะ

“นายไม่เข้าใจเหรอ? ถ้าซง จินวูปรากฏตัวในการลงเรดวันนี้ ก็หมายความว่ามันจะเป็นเรดที่ง่าย สมาคมคงจะไม่เสี่ยงให้เขาทำอะไรยากๆ มันคงไม่มีใครอยากเห็นใครตายอย่างไร้ประโยชน์”

และตอนนี้ ใบหน้าของปาร์คก็สดใสขึ้น

“เป็นอย่างนั้นเหรอ?”

การที่กลับมาลงเรดหลังจากหยุดพักมานาน ทั้งเขาและภรรยาของเขาต่างก็รู้สึกกังวลและไม่สบายใจ แต่เมื่อได้ฟังคำพูดของคิมแล้ว เขาก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

คิมกล่าวต่อ

“ครั้งหนึ่งชายคนนั้นเคยได้รับบาดเจ็บในเดอะเก็ตแรงค์ E และเขาต้องเข้าโรงพยาบาลนานถึงหนึ่งสัปดาห์”

“ฮันเตอร์ได้รับบาดเจ็บในเดอะเก็ตแรงค์ E?”

“ใช่แล้ว ไม่มีใครคาดคิดจริงๆ ว่าจะมีใครได้รับบาดเจ็บในเดอะเก็ตแรงค์ E ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาไม่เอาฮันเตอร์คลาสรักษาไปด้วยซ้ำ”

เมื่อเห็นปาร์คหัวเราะตอบเสียงดัง คิมก็เลื่อนสายตาไปหาจินวู

“เฮ้ เฮ้ ไม่ดังเกินไปเหรอ เขาอาจจะได้ยินนะ”

“โอ๊ะ ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องนั้นหรอก”

ปาร์คเลื่อนสายตาไปหาจินวูและทำให้เสียงหัวเราะของเขาเบาลง โชคดีที่จินวูปรากฏตัวออกไปไกล และเขาอาจจะไม่ได้ยินการสนทนาของพวกเขาก็ได้

แต่เขาก็ได้ยิน

‘ฉันได้ยินทุกอย่างนะ พวกตาแก่’

เขาพยายามไม่สนใจต่อเสียงหัวเราะของพวกเขาอย่างเต็มที่ เขาสบกับสายตาของพวกเขาและยิ้มอย่างเมินเฉย ในเวลานี้ เขาก่นด่าการได้ยินของตัวเองที่ดีเกินไป

‘เรามาเร็วเกินไปเหรอ?’

มันเป็นเวลาก่อนที่การลงเรดจะเริ่มขึ้น ในขณะที่รอ จินวูก็เข้าไปหาพนักงานของสมาคมเพื่อดื่มกาแฟ

“ผมขอกาแฟแก้วหนึ่งได้ไหม?”

อ่า ฮันเตอร์ซง จินวู… ผมต้องขอโทษด้วย กาแฟเพิ่งหมด…”

“…”

สายลมหนาวปะทะใบหน้าของเขา จินวูเช็ดจมูกด้วยนิ้วมือของเขา

มันเป็นวันที่ค่อนข้างเลวร้ายแม้แต่กาแฟก็หมดเมื่อเขามาถึง…


“ทำไมนายถึงยืนกรานทำงานฮันเตอร์ จินวู?”

“ขอโทษ”

จินวูก้มหัวลง

ในขณะที่เธอรักษาเขา ลี จูฮีก็บ่นออกมาพร้อมด้วยใบหน้าที่เรียบเนียนของเธอ

“ฉันไม่ได้ต้องการคำขอโทษจากนาย ฉันแค่กังวลเกี่ยวกับนาย นายรู้ไหม? ฉันสาบานเลยว่าวันหนึ่งนายจะได้รับบาดเจ็บสาหัส”

เมื่อผ่านเดอะเก็ต คุณจะเข้าไปอยู่ในดันเจี้ยน ดันเจี้ยนคราวนี้น่าจะเป็นดันเจี้ยนแรงค์ D

จินวูมองเพื่อนฮันเตอร์ของเขาข้ามไหล่ของจูฮี ฮันเตอร์สิบกว่าคนกำจัดมอนสเตอร์ทางซ้ายและทางขวา พวกเขาไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก แต่ที่นี่เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บ

มันเป็นหน้าที่ของฮันเตอร์คลาสรักษาที่จะรักษาผู้บาดเจ็บจากทางด้านหลัง ในฐานะชายหนุ่มที่ได้รับบาดเจ็บในการเรดเกือบทุกครั้งที่เขาเข้าร่วม จินวูค่อนข้างโด่งดังในหมู่ฮันเตอร์คลาสรักษา

จูฮีถามเขาด้วยความระมัดระวัง

“บางทีนายอาจจะมีเหตุผลที่ทำให้เลิกไม่ได้ใช่ไหม?”

จินวูส่ายหัวอย่างหนักแน่น เขาไม่ชอบเปิดเผยรายละเอียดส่วนตัวของตัวเองง่ายๆ

“ผมแค่ทำสิ่งนี้เป็นงานอดิเรก ถ้าไม่ได้ทำสิ่งนี้ ผมอาจจะตายด้วยความเบื่อ”

จูฮีบุ้ยปากตอบสนอง

“นายคงจบเรดด้วยชีวิตหลังความตายเพราะ ‘งานอดิเรก’ ของนาย”

จินวูหัวเราะออกมาโดยไม่คาดคิดกับคำตอบเช่นนี้

“เฮ้! อย่าหัวเราะสิ! แผลของนายจะปรินะ!”

จินวูถามในขณะที่หัวเราะเบาๆ

“คุณไปได้ยินประโยคแบบนี้มาจากไหนเนี่ย?”

“ที่ไหน? คุณคิมที่อยู่ตรงโน้นไง”

“เห้อ ตาแก่นั่น…”

ขณะที่พวกเขาหัวเราะและสนทนากัน การรักษาก็เสร็จสิ้น แต่มันก็ช้าเกินไป เรดสิ้นสุดลงแล้วในเวลานั้น

จินวูทำหน้าบูดบึ้ง

‘วันนี้เราฆ่าอสูรเวทย์ไปแค่ตัวเดียวเอง…’

และมันก็ยังเป็นเพียงมอนสเตอร์แรงค์ E

จินวูสัมผัสแกนเวทย์แรงค์ E ในมือของเขา แกนเวทย์ระดับต่ำเช่นนี้ซึ่งมาจากอสูรเวทย์แรงค์ E มีราคาแค่หนึ่งแสนวอน ความจริงที่ว่าเขาเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อให้ได้มันมาดูเหมือนจะน่าสมเพชขึ้นไปอีก

‘เราได้ยินมาว่าแกนเวทย์จากอสูรเวทย์แรงค์ C มีราคาอย่างน้อยๆ หลายสิบล้านวอน…’

แต่สำหรับจินวู ซึ่งเป็นฮันเตอร์แรงค์ E ความคิดที่จะสังหารอสูรเวทย์แรงค์ C นั้นเป็นไปไม่ได้เลย

ทันใดนั้น ใครบางคนก็ตะโกนขึ้นมา

“เอ๋? ตรงนี้มีทางเข้าอื่นอีก!”

เหล่าฮันเตอร์ต่างกรูกันไปทางต้นเสียง

“นายพูดถูก!”

“จริงเหรอ? ทางเข้าอีกแห่ง?”

อย่างที่คนแรกสังเกตเห็น ตรงนี้มีทางเข้าดันเจี้ยนอีกแห่งจริงๆ

“ดันเจี้ยนซ้อนดันเจี้ยน… เช่นนั้นพวกมันก็มีอยู่จริง”

ซอง ฮันเตอร์ที่มีประสบการณ์นับ 10 ปี มองไปยังทางเข้าที่เพิ่งค้นพบด้วยความแปลกใจ เขามองเห็นได้ไม่ไกลนักภายในอุโมงค์มืด ซองใช้เวทย์ไฟเฉพาะของเขา บอลเพลิงที่พุ่งออกไปจากมือของเขาลอยผ่านอุโมงค์ไป และส่องสว่างความมืดมิดของมัน อย่างไรก็ตาม อุโมงค์นี้ลึกกว่าที่คาดไว้ และในที่สุดบอลเพลิงก็หมดพลังงาน ก่อนจะร่วงลงสู่พื้นและดับลงไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับประกายไฟ ความมืดมิดกลับสู่สายตาของพวกเขา

“อืม… ทุกคน ช่วยมารวมตัวกันหน่อย”

ในฐานะผู้นำของการลงเรดครั้งนี้ ซองรวมตัวเหล่าฮันเตอร์ตรงหน้าเขา จินวูและจูฮีที่ได้รักษาจินวูเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เข้าไปรวมกับกลุ่มฮันเตอร์เช่นกัน

ซองกล่าวกับเหล่าฮันเตอร์ที่มารวมตัวกัน

“อย่างที่ทุกคนรู้ เดอะเก็ตจะไม่ปิดลงจนกว่าบอสของดันเจี้ยนจะถูกกำจัด เนื่องจากเดอะเก็ตยังคงเปิดอยู่ ถึงแม้ว่าเราจะเคลียร์ฝูงมอนสเตอร์ทั้งหมดในพื้นที่แล้วก็ตาม ดูเหมือนว่าบอสที่แท้จริงจะอยู่ข้างในอุโมงค์นั่น”

ซองชี้ไปที่ทางเข้าดันเจี้ยนที่เพิ่งค้นพบ ขณะที่มองหน้ากัน เหล่าฮันเตอร์ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย

“แนวทางปฏิบัติในสถานการณ์เช่นนี้คือการออกจากดันเจี้ยนและติดต่อสมาคม แล้วให้พวกเขาจัดการสิ่งต่างๆ ต่อไป… แต่ถ้าพวกเราทำแบบนั้น และฮันเตอร์กลุ่มอื่นๆ กำจัดบอส มันก็มีโอกาสที่รายได้ของเราในการเรดครั้งนี้จะลดลงอย่างมาก”

เหล่าฮันเตอร์ที่มารวมตัวกันทำหน้านิ่ว ปาร์คที่มาที่นี่เพื่อหาเงินดูแลภรรยาที่ตั้งท้องของเขาดูเดือดร้อนเป็นสองเท่า ‘การดูแลหลังคลอดเดี๋ยวนี้แพงจริงๆ…’ ถ้าเขาจากไปตอนนี้ ความพยายามในการเสี่ยงชีวิตของเขาก็คงสูญเปล่า

“ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แล้วถ้าเราตรงเข้าไปฆ่าบอสล่ะ? ทุกคนคิดว่าไง?”

เหล่าฮันเตอร์ต่างครุ่นคิด

“…”

“…”

มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ง่าย บางคนคิดว่ามันไม่มีหลักประกันว่าดันเจี้ยนซ้อนดันเจี้ยนจะปลอดภัยเหมือนกับที่พวกเขาเพิ่งเคลียร์มา บางส่วนก็สรุปว่าถ้าดันเจี้ยนข้างนอกง่ายแบบนี้ บางทีดันเจี้ยนด้านในอาจจะง่ายเหมือนกันก็ได้ แต่ถึงยังไง มันก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่ทุกคนจะเห็นตรงกัน

“อืมม…”

ซองแกล้งไอ

“เนื่องจากที่นี่มีพวกเรา 17 คน ทำไมพวกเราไม่มาโหวตเรื่องนี้กันล่ะ? และห้ามบ่นหลังจากโหวตแล้วนะ เอาอย่างนี้เป็นไง?”

ตามคำแนะนำของซอง ฮันเตอร์แต่ละคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย

ซองเป็นคนแรกที่ยกมือขึ้น “ฉันจะไป”

ปาร์คเป็นคนแรกที่ยกตามซอง“ ฉันก็จะไปด้วย”

“ฉัน ฉันก็ด้วย…”

“เหมือนกัน”

“อีกหนึ่งโหวตสำหรับ ‘ไป'”

คิมก็เข้าร่วมกลุ่ม “ไป” ด้วย แต่ก็มีการโหวตค้านเช่นกัน

“ไม่ดีกว่า”

“ฉันคิดว่าพวกเราควรรอการตัดสินของทางสมาคม”

เมื่อกลุ่ม “ไป” และ “ไม่ไป” ปะทะกันที่ 8 ต่อ 7 สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่สองคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ตัดสินใจ

“ขอโทษ…”

จูฮีส่ายหัวของเธอ และโหวตไม่ไป คะแนนอยู่ที่ 8 ต่อ 8  ซองหันกลับมาและถามคนสุดท้ายสำหรับการโหวตของเขา

“ซง?”

(จบตอน)


Solo Leveling – แปลไทย