0 Views

นอกจากเลขที่อยู่ด้านหลังและบริเวณอกแล้วชุดทุกอย่างก็เหมือนกันทั้งหมด รวมถึงสวมหน้ากากจึงมิมีผู้ใดแยกแยะพวกมันออกแม้นว่าจะอยู่หน้ากระจกก็ตามที

เสียงเป่าเขาสัตว์ดังยาว ผ้าม่านแห่งการทดสอบเปิดขึ้นแล้ว

อู๋เซียงออกวิ่งจากทุ่งหญ้าเช่นดั่งแมวป่า ก่อนพักหนึ่งตอนที่เขากำลังซ่อนตัวรอสัญญาณเริ่มต้น เขามองไปเห็นชิ้นหยกส่องแวววาวอยู่บนกิ่งไม้มิไกลจากเขานัก

มิว่าหยกชิ้นนี้จะเป็นเลขใด เพราะเขาเป็นผู้พบเจอก็ต้องหยิบฉวยมา ก้าวแรกถือเป็นก้าวที่ยากที่สุดหากได้รับสิ่งหนึ่งแล้วก็จะมีอีกสิ่งตามทีหลัง

อู๋เซียงผ่อนแรงและปล่อยตัวลงมาอยู่บนกิ่งไม้ มันวางอยู่ระหว่างแขนงกิ่งเข้าก้มมองดูและช่างโชคร้ายที่มันเป็นหมายเลขแปด

มีค่าสองคะแนน…

ชายหนุ่มก็ยังตัดสินใจยัดมันลงในถุง

ยิ่งมีคะแนนมากเท่าไรก็ยิ่งมีโอกาสชนะเท่านั้น

ยามนี้แคว้นไป๋หยู่ได้กำหนดรางวัลไว้มากมาย มันจึงมิมีเหตุผลสำหรับเขาที่จะปฎิเสธ เป็นเรื่องยากพอควรที่จะได้อันดับหนึ่งจากผู้เข้าร่วมสองพันคนทั่วแว่นแคว้นแต่ก็มิใช่ว่ามันเป็นไปมิได้

อย่างน้อยเรื่องความแข็งแกร่งหากเขาคือหมายเลขสอง เช่นนั้นผู้ใดจะกล้าเรียกตนว่าหมายเลขหนึ่งอีกเล่า

แน่นอนโชคชะตาก็เป็นเรื่องสำคัญในการทดสอบนี้

คนบางคนมีพลังแต่ไร้ซึ่งวาสนา มันก็มิอาจหาเลขหยกที่ตรงกับตัวเองเจอซึ่งนั่นมีผลสำคัญกับการวิธีการการทดสอบ

นอกจากนี้การลงมือและตัดสินใจก็สำคัญมิแพ้กัน

อู๋เซียงตัดสินใจเก็บไว้เป็นของต่อรองซึ่งมาจากความสามารถของตนเพื่อค้นหาชิ้นหยกที่เข้าคู่กัน เพราะยิ่งเขามีหยกมากเท่าไหร่ก็ยิ่งปลอดภัยมาก

ถึงแม้สนามทดสอบจะมีพื้นที่เพียงห้าสิบลี้ แต่สำหรับคนทั้งห้าสิบคนระยะทางเท่านี้ก็ถือว่ามากเกินไปเสียอีก

มันเป็นเรื่องยากลำบากที่แท้จริงสำหรับบุคคลหนึ่งที่จะต้องหาชิ้นหยกห้าสิบชิ้นภายในสถานที่แห่งนี้

นับเป็นโชคที่แต่ละคนถูกฝึกมาเป็นอย่างดี พวกมันอยู่ระดับต้นๆท่ามกลางหนุ่มสาววัยเดียวกันมิว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือฝีมือก็แตกต่างกันทั้งสิ้น

ช่วงเริ่มต้นการทดสอบอู๋เซียงงัดเอาทักษะออกมาใช้เต็มที่ดั่งมัจฉาว่ายทวนกระแสและดั่งพยัคฆ์ในป่าใหญ่ ภายในหนึ่งวันเขาสำรวจสถานที่ คิดคำนวณข้อมูลต่างๆและทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะนิสัยโดยพื้นฐานของมนุษย์และเขาก็ได้อีกสี่ชิ้นจากมุมอับสายตาตามที่ต่างๆ

ของตอบแทนช่างใหญ่โตนัก ในหยกสี่ชิ้นนี้มีหมายเลขยี่สิบหกซึ่งตรงกับเลขลงท้ายของอู๋เซียงพอดี อ่าห้าคะแนน!

อีกสามชิ้นเป็นสองคะแนนดาษดื่น

รวมกับตอนเช้าเท่ากับว่าเขาได้หยกห้าชิ้นภายในวันแรกโดยที่มิมีผู้ทราบ เป็นสิบสามคะแนนแล้ว

อย่าได้ดูแคลนหยกสองคะแนนพวกนี้ หากใช้อย่างถูกต้องพวกมันจะมีค่ามากกว่าสองคะแนนเสียอีก

แต่อู๋เซียงมิรีบร้อนใช้พวกมัน

รัตติกาลมาเยือนและเขาก็ยังมิได้วางแผนเคลื่อนย้ายหนี

แม้นว่าจะมีเวลาถึงหนึ่งเดือน แต่ทุกช่วงเวลาลมหายใจล้วนสำคัญ มันมิใช่เรื่องสมควรที่จะใช้เวลาตรงนี้ให้ให้เต็มที่ที่สุด หลังหนึ่งวันแม้จะมิได้ใช้แรงกายมากนักเขาก็ใช้พลังด้านความคิดและทุ่มเทความสนใจอย่างมาก การเก็บกำลังความแข็งแกร่งไว้ถือว่าสำคัญยิ่ง

นอกเหนือจากนี้ยามค่ำคืนก็ยิ่งมีอันตราย ต่อให้เขามีพลังป้องกันยามกลางคืนได้มันก็มิได้สมบูรณ์เช่นยามกลางวัน โดยเฉพาะกับการตามหาชิ้นหยกซึ่งเป็นศาสตร์ชั้นสูง หากการมองของเขาถูกปิดกั้นนับว่าเสียหายหนักแน่แท้

ดังนั้นเขาจึงกระโดดลงแตะบนพฤกษาเขียวขจีพร้อมปิดเปลือกตา

สำหรับนักสู้ชั้นยอดแล้วกระทั่งยามหลับนอนทุกพื้นผิวและประสาทสัมผัสก็ยังคงตื่นตัวตลอด

ภายในหนึ่งลี้มิมีสิ่งใดหลุดพ้นจากการได้ยินขิงเขา

โดยส่วนใหญ่แล้วเหล่าผู้เยาว์เลือดร้อนทั้งหลายต่างคิดว่าการเคลื่อนไหวในยามคืนจะทำให้พวกมันปกปิดตัวตนได้ดีขึ้น แน่นอนพวกมันต้องคว้ารางวัลได้บ้างจากความมืดที่ครอบคลุม

เพียงแต่ว่ามันก็ยังเป็นปัญหาใหญ่อยู่ไม่ว่าพวกมันจะเก็บกำไรได้เท่าไรก็ตาม พวกมันอาจไปเจอกับตอไม้ใหญ่เข้านำไปสู่การปะทะอันไร้ความหมาย และถัดมาอาจจะเป็นการตามฆ่าล้างมิมีสิ้นสุด

ในเวลานั้นพวกมันมิเพียงจะมิได้รับหยกแต่พวกมันจะได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

หนึ่งวันผ่านไปและก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับชิ้นหยก อย่างน้อยอู๋เซียงก็ได้มาห้าแล้วในตอนจบบางคนก็อาจจะไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ในช่วงกลางคืน พวกมันเริ่มฉุนเฉียวหลังจากยุ่งวุ่นวายในช่วงกลางวัน ภายใต้การลอบโจมตีแต่กลับมิได้รับสิ่งใดเลย

มีเหล่าผู้คนที่ถูกสังหารโดยไร้ความเมตตาใด

มิว่าเจ้าจะมีชิ้นหยกหรือไม่ก็ตาม

ทันทีที่ความขัดแย้งเริ่มขึ้นเขตแดนนี้ก็คึกคักมากมาย

นักสู้หลายๆคนยังรวมกันอยู่เพื่อความแข็งแกร่ง เขารู้สึกมืดมึนนักเพราะดูเหมือนคนอื่นๆเองก็เลือกที่จะทำเช่นเดียวกับเขา

แผนการที่จะพักในคืนที่สองมิดีนัก

อย่างไรก็ตามชายหนุ่มก็มิได้วางแผนเปิดเผยตัวเองก่อนผู้อื่นจะค้นพบเขาเจอ แน่นอนว่าเขามิมีเจตนาปกปิด ยามนี้เขามิอาจปกปิดตัวเองได้ครบสิบส่วนในสถานที่ของการทดสอบอันพิเศษนี่

เมื่อท่านหลบซ่อนตัว บุคคลที่ตัวเองสอดคล้องและตัวเลขลงท้ายตัวเดียวกันจะมิอาจค้นท่านพบ

เหตุนี้เขาจึงเปิดเผยตัวตนเป็นครั้งคราวทำให้พวกมันรู้ที่อยู่ของเขา บางทีอู๋เซียงอาจจับปลาตัวใหญ่สักตัวหรือสองตัวได้

หากว่าเขาสามารถยึดจากคนที่มีเลขสองสอดคล้องกันได้นั่นจะช่วยเขาได้มากทีเดียว สิ่งจำเป็นคืออีกคนนั้นจะต้องมีหยกอยู่แล้วเรียบร้อยมิฉะนั้นมันจะเป็นคนที่มาอย่างไร้ประโยชน์

เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ อู๋เซียงทราบว่ามีคนกำลังมา

“ไงสหายช่างผ่อนคลายเสียจริง” น้ำเสียงเรียบดังมาจากด้านล่างของต้นไม้

เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของคนผู้นี้อยู่แล้ว เขานอนเอนอยู่บนกิ่งไม้ต่อไปและเอ่ยว่า “มันเป็นยามจื่อเจ้าอยากเป็นปีศาจทำลายความฝันข้าจริงๆงั้นหรือ?”

“ฮ่าๆ…” คนผู้นั้นงงงวยด้วยมิคาดว่าอู๋เซียงจะนิ่งสงบเช่นนี้ แท้จริงแล้วในการทดสอบทุกคนก็ล้วนแต่เป็นศัตรูกันทั้งหมด

เป็นศัตรูที่สามารถสังหารทุกคนได้ทุกเวลา

“อืมข้าเองก็มิต้องการทำลายฝันของเจ้าหรอกนะ แต่เลวร้ายไปเสียหน่อยที่ตัวเลขลงท้ายของเจ้าเป็นตัวเลขเดียวกับของข้า ข้ามิมีทางเลือกใดเพียงจะขอยืมหยกของเจ้าเท่านั้น”

ถ้อยคำอันเศร้าสร้อยนั่นทำให้อู๋เซียงสนใจ เขาลุกขึ้นนั่งและเงยหน้าลงมอง ภายใต้แสงมืดสลัวเขาเห็นบุรุษสูงโปร่งบนเสื้อของมันมีหมายเลขสามสิบหกปักไว้

เป็นเลขลงท้ายเหมือนกันจริงๆ

อู๋เซียงถอนหายใจและเปล่งวาจาว่า “เจ้าคิดว่าข้าหาหยกของตนเจอแล้วรึอย่างไร?”

มันยิ้มและเขาก็เห็นด้วยกับมัน “หากมิใช่เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงสบายนักเล่า?”

เขามิเอ่ยเพียงยิ้มมุมปาก “ข้าก็มิทราบหรือว่าเจ้าพบเลขสามสิบหกของตนแล้ว?”

บุรุษด้านล่างที่ขมวดคิ้วถึงกับปากกระตุก “เจ้าคิดว่ามันเป็นเลขนั้นรึ?”

อู๋เซียงยิ้ม “ภารกิจเดียวของการทดสอบนี้ตามหาชิ้นหยก ข้าต้องการของเจ้าและเจ้า เราทุกคนต้องวางแผนแย่งชิงมาจากอีกฝ่ายนี่มิใช่จุดมุ่งหมายของการทดสอบครั้งนี้หรือ?”

มันมองไปที่อู๋เซียงครู่หนึ่งแล้วผงกศีรษะ “ก็นับว่าเป็นเรื่องจริง”

“ดีหยุดคุยเรื่องไร้สาระกัน ข้ายังมิได้หยกเลขที่หกและเจ้าก็ควรย่อมมีเลขสามสิบหกอยู่แล้ว!”

อู๋เซียงกระโดดลงมาพลางปรบมือเบาๆ “งั้นเรามาเดิมพันกัน! เจ้าสนใจหรือไม่?”

“เดิมพันรึ?” มันหน้าถมึงทึงเล็กน้อยและเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“ข้าทราบว่าเจ้ามีหมายเลขสามสิบหกอยู่แล้วและเจ้าก็ต้องการหมายเลขหกจากข้า สำหรับเจ้าแล้วหยกของข้ามีค่าห้าคะแนน และหมายเลขสามสิบหกของเจ้าเองก็มีค่าห้าคะแนนสำหรับข้าเช่นกันถูกต้องหรือไม่?”

“ถูกต้อง” มันเอ่ยเสียงเย็น

“หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นโชคดีแม้นข้าจะมิมีเลขหกแต่ข้าก็มีเลขยี่สิบหก สำหรับก็เป็นเช่นนี้ใช่หรือไม่?

จากนั้นเขาก็หยิบหยกออกจากหน้าอกขณะที่คุย เขาขยับมือแสดงให้ดูต่อหน้าบุรุษสูงและแน่นอนมันเป็นหมายเลขยี่สิบหก!

ทันใดนั้นประกายแสงอันบ้าคลั่งก็โผล่ขึ้นภายในดวงตาของบุรุษแปลกหน้า เมื่อมันเห็นหยกที่มีเลขท้ายตัวเหมือนกัน

ภายในใจอู๋เซียงยินดียิ่ง แม้ว่าจะจับปลาใหญ่มิได้แต่เขาก็ได้ปลาขนาดกลางขึ้นมาแทน!