0 Views

บทที่ 9 – เงือก

 

เบอร์เซิกเกอร์กระโดดสูงขึ้นไปยังอากาศ ยืมแรงโน้มถ่วงฟันดาบของเขาตรงไปยัง เนี่ยเหยียน

 

หลังจากที่เนี่ยเหยียนเห็นเบอร์เซิกเกอร์ ดาบมันก็เข้ามาใกล้กับหน้าเขาแล้ว

 

เนี่ยเหยียนขยับร่างหลบไปด้านข้างทันที ทำให้ดาบเฉียดไป มันห่างจาดแขนของเขาไม่ถึง 1 มิล

 

ใน ความเชื่อมั่น การโจมตีระยะไกลมันจะล็อคทิศทางไปยังเป้าหมายอัตโนมัติ ทำให้พวกเขากลิ้งหลบได้เท่านั้น สำหรับการต่อสู้ระยะประชิดมันสามารถหลบการโจมตีได้หลายอย่าง

 

สิ่งที่สำคัญที่สุดการหลบการโจมตีนั้น พวกเขาจะต้องมีความเร็วในการตอบสนองที่ดี เวลาต้องเป๊ะมาก ในชีวิตก่อนนี้ เนี่ยเหยียนได้ฝึกการหลบหลีกมาก่อน มันเรียกได้ว่า เขาเชี่ยวชาญด้านนี้อย่างมาก หลังจากหลบการโจมตีเบอร์เซิกเกอร์ได้ เขารีบวิ่งไปยังทะเลสาบ

 

หลังจากดาบเฉือนผ่านอากาศที่ว่างเปล่า เบอร์เซิกเกอร์มองออกไปอย่างไร้จุดหมาย เขาตกใจกับมันมาก มันต้องมีความเร็วตอบสนองขนาดไหน ถึงจะสามารถที่หลบการโจมตีแบบนั้น…

 

หลังจากหันกลับมา เบอร์เซิกเกอร์พบว่า เนี่ยเหยียนได้วิ่งออกไปไกลมากแล้ว หลังจากเห็นอย่างนี้เขารีบหยิบดาบและวิ่งตามอย่างรวดเร็ว

 

“พี่สาม มันเกิดอะไรขึ้น ? คุณไม่สามารถหยุดมันได้! “ด้านข้างของเขาเป็นนักสู้ที่พึ่งวิ่งมา

 

” การเคลื่อนไหวของโจรนั้นมันเร็วเกินไป ผมไม่สามารถหยุดเขาได้ !  ”

 

นักสู้รีบมองไปยัง ศพผู้ใช้ธาตุ จื่อฮัว (เปลวไฟสีม่วง)  จื่อฮัว เป็นคนสันโดษมาก แต่ฝีมือของเขาไม่ได้อ่อนแอแน่นอน แต่เขาก็ยังคงตายด้วยน้ำมือของโจรนั้น มองย้อนกลับไป  โจรก็ไม่ได้ง่ายๆ อย่างที่เขาคิด

 

“ทุกคน ! รวมตัว วิ่งไปข้างหน้า! ”

 

ทั้งนักสู้และเบอร์เซิกเกอร์เร่งเท้าของพวกเขา

 

ในขณะที่เขาเข้ามาใกล้กับทะเลสาบ ห่างประมาณ 5 หรือ 6 เมตร เนี่ยเหยียน หยิบยาหายใจใต้น้ำพื้นฐานออกมา เขาได้ซื้อมันก่อนจะมาที่นี้และกินมัน

 

” มันต้องการที่จะกระโดดลงทะเลสาบเพื่อหนี !”

 

“อย่าปล่อยให้มัน โดดลงไปในน้ำ !”

 

ในเวลาเดียวกันทั้งเบอร์เซิกเกอร์และนักสู้พร้อมกันกระโจนไปข้างหน้า นักสู้และเบอร์เซิกเกอร์ทั้งสองอาชีพเป็นคลาสของนักรบ การโจมตีของพวกเขาหลังจากยืมแรงจากการกระโดด การโจมตีของพวกเขาแรงมากขึ้นและเร็วเมื่อเทียบกับอาชีพอื่น ๆ ในระยะประชิด

 

“ซันเดนชอต!”

 

“เฟรมสแลช!”

 

นักสู้แกว่งดาบของเขาและพุ่งไปข้างหน้าตรงไปทางเนี่ยเหยียนอย่างรวดเร็ว

 

ทางด้านของเบอร์เซิกเกอร์ฟันดาบตรงไปยังทางของเนี่ยเหยียน ดาบมันเปล่งประกายและห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ

 

เนี่ยเหยียนและทั้งสองยังคงห่างกันมาก ในขณะที่เขาหันหัวของเขามองกลับไป ทันใดนั้นมุมปากของเขา เผยให้เห็นรอยยิ้มแปลกๆและกระโจนไปข้างหลัง … เขากระโดดลงไปในน้ำ พุ่งลึกลงไปในทะเลสาบแรนโด

 

หลังจากนั้น ผิวน้ำก็ประจายเป็นระลอกคลื่นออกจากศูนย์กลาง กระจายผ่านผิวน้ำของทะเลสาบที่เงียบสงบ

 

นักสู้และเบอร์เซิกเกอร์รีบวิ่งไปและหยุดที่ริมทะเลสาบ เบอร์เซิกเกอร์เตรียมที่จะกระโดดลงไปในน้ำ แต่นักสู้ดึงเขากลับมาและหยุดเขา

“ช่างเถอะ … ไม่ต้องไล่ต้อนศัตรู นอกจากนี้เราไม่มียาหายใจใต้น้ำ. “นักสู้คิดถึงรอยยิ้มแปลกๆ ของเนี่ยเหยียน  นี่เป็นสาเหตุที่เขาไม่เต็ม ที่จะลงไปยังทะเลสาบ-เพราะเขากลัวว่า เนี่ยเหยียนอาจจะวางแผนที่เป็นอันตรายสำหรับพวกเขาในน้ำด้านล่าง มันทำให้เขากลัวว่ามันจะทำให้พวกเขาจะถูกฝังอยู่ใต้ทะเลสาบ

 

“ช่างเถอะ … อย่างนั้นเหรอ?” เบอร์เซิกเกอร์ตอบด้วยน้ำเสียงหดหู่มาก

 

“แค่คิดว่ามันเป็นโชคร้าย ของจื่อฮัว ใครบอกให้เขาแยกตัวเองออกจากทีมเอง? เราจะปล่อยให้เรื่องนี้เป็นบทเรียนสำหรับเขา-ยังมีผู้เชี่ยวชาญอีกมากมายนอกเหนือจากเขา. ”

 

ผู้เล่นหลายคนจาก กิลหวนคืนสู่ชัยชนะ วิ่งกระหืดกระหอบมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเมจ นักบวชและอื่น ๆ ความเร็วในการเคลื่อนไหวของพวกเขาช้ามากเมื่อเทียบกับนักสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

 

“มันเป็นยังไงบ้าง ชายคนนั้นหล่ะ? “หนึ่งในเมจถาม

 

นักสู้ส่ายหัวและตอบว่า “เราจับเขาไม่ได้ เขาดำน้ำลงไปในทะเลสาบ. ”

 

เมจ มีสีหน้าประหลาดใจในขณะที่เขาจ้องมองนักสู้และเบอร์เซิกเกอร์ ทั้งสอง จื่อเหยียน (ผาแดง) และ จื่อหมิง (นรกสีม่วง) เป็น 2 ผู้เล่นนักรบ ระดับท็อปภายในกิลด์ ตอนแรกโจรได้ฆ่า จื่อฮัว และจากนี้เขายังสามารถหลบหนีแม้จะถูกล้อมรอบด้วย จื่อเหยียน และจื่อหมิง… โจรมาจากที่ไหน?

 

“ผมสงสัยว่า … โจรมันชื่ออะไร? จื่อฮัว  เขาควรฟื้นขึ้นมาแล้วในสุสาน. “เมจพูดด้วยน้ำเสียงอยากรู้อยากเห็น

 

“จื่อฮัว แค่พูดชื่อโจรคือนิพพานเปลวเพลิง” จื่อหมิงตอบและเก็บไว้ชื่อนี้ไว้ภายในใจของเขา

 

เมจยังคงกังวล เขาสั่ง “แจ้งไปยังทุกคน หากพวกเขาพบนิพพานเปลวเพลิง ให้พวกเขารายงานกลับทันที. ”

 

หลังจาก เนี่ยเหยียน ดำดิ่งลงไปในทะเลสาบ เขาเริ่มว่ายน้ำ น้ำในทะเลสาบแรนโด มันใสเป็นพิเศษ แสงแดดทะลุผ่านน้ำ แสงหักเหผ่านพื้นผิวของน้ำมันก็กลายทำให้ใต้น้ำเต็มไปด้วย แสงสีสดใส พืชใต้ทะเลสาบโยกไปมาเบา ๆ เหมือนพวกมันกำลังเต้นรำไปกับคลื่น มันก็กลายเป็นสิ่งพิเศษที่สวยงามและชวนให้หลงใหล

 

หลังจาก เนี่ยเหยียนดำลงไปใกล้กับก้นทะเลสาบ เขาก็จำได้ว่ามีกล่องสมบัติ อยู่ใต้ก้นทะเลสาบแรนโด แต่เขาไม่แน่ใจว่ามันตั้งอยู่พิกัดไหน ความจำของเขาค่อนข้างเลือนร่าง

 

มันควรจะอยู่ใกล้ๆบริเวณนี้ กล่องสมบัติควรมีหนังสือสกิลสนับสนุนชื่อการรวบรวม แม้ว่ามันไม่ได้หนังสือทักษะที่หายาก แต่มันยังดีมาก เมื่อพิจารณาระดับเฉลี่ยของผู้เล่นในปัจจุบัน หลังจากที่ผู้เล่นได้เรียนรู้ทักษะการรวบรวมพวกเขาสามารถเพิ่มรายได้ไม่น้อย ทีมทุกทีมจำเป็นต้องมีสมาชิกอย่างน้อยหนึ่งคนที่มีสกิลนี้และผู้เล่นโชโลทุกคน ต้องการทักษะการรวบรวมอย่างมาก  ความต้องการของตลาดสำหรับหนังสือทักษะมันต้องการอย่างมาก

อย่างไรก็ตามอุปทานน้อย(ขายน้อย) นี้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างอุปสงค์(ชื้อ)และอุปทาน(ขาย)กลายเป็นความไม่สมดุล ในทางกลับกันมันจะทำให้เกิดราคาของหนังสือสกิลรวบรวมทะยานขึ้นไปสูงมาก

 

ถ้าผมได้พบกล่องสมบัติหล่ะก็มันจะดีมาก หนึ่งในลักษณะของโจรคือพวกเขาจะสามารถไปถึงหลาย ๆที่ ที่อาชีพอื่น ไม่สามารถเข้าไปได้  ถ้ามีทักษะรวบรวมผมจะสามารถดึงประโยชน์ของมันออกมาได้อย่างเต็มที่

 

ยาหายใจใต้น้ำพื้นฐานนั้นสามารถใช้งานได้ 15 นาที ถ้าผมรู้ว่ามีกล่องสมบัติใต้น้ำเร็วกว่านี้ ผมจะซื้อมันอีกแน่นอน เนี่ยเหยียนรู้สึกเสียดายอย่างมาก

 

จากระยะทางไกลจะเห็นร่างที่อยู่ใต้น้ำ ว่ายน้ำไปอย่างช้าๆ ภายใต้แสงแดงที่ส่องลงมา เนี่ยเหยียนเห็นพวกมันอย่างชัดเจน มันก็ย่อมเป็น เงือก ระดับ 3 เงือก  มันมีร่างกายของปลา แขน ขาของพวกมันเคลือนที่ไปมาอย่างต่อเนื่อง ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันเวลาอยู่ใต้น้ำเร็วผิดปกติ นอกจากนี้มันยังถือตรีศูลอย่างมั่นคงในมือของมัน

 

เนี่ยเหยียนรีบปกปิดตัวเองภายในพุ่มไม้ทันที

 

ถ้ามันเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง เนี่ยเหยียนสามารถฆ่า เงือก นี้อย่างง่ายดาย แต่ เงือก มันเกลียดการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง ถ้าพวกมันถูกโจมตีพวกมันจะส่งเสียงดัง เพื่อเรียก เงือก ทั้งหมดที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงมาช่วยมัน

 

แน่นอนเนี่ยเหยียน ไม่กล้าตอแยพวกน่ารำคาญเหล่านี้

 

มีเงือกอยู่ไม่ไกลจาก เนี่ยเหยียนและว่ายน้ำผ่าน ผลักพืชออก เพื่อผ่านไป

 

ในขณะที่เงือก ว่ายผ่านพืช เนี่ยเหยียน รีบหลบออกจากพุ่มไม้อย่ารวดเร็ว,

 

หลังจากเงือกว่ายน้ำออกไป เนี่ยเหยียนระวังอย่างมาก ที่แห่งล้อมรอบไปด้วยเงือก ถ้าเขาถูกพบแล้วหล่ะก็ มันจะกลายเป็นภัยพิบัติอย่างรวดเร็ว

 

หลังจากค้นหาอยู่สักพัก ในที่สุดเขาก็พบกล่องไม้ขนาดเล็ก อยู่ในพุ่มไม้ มันเป็นระดับต่ำสุดของกล่องสมบัติสีขาว แต่เขาไม่แน่ใจว่ามันเป็นอันเดียวกันกับในความทรงจำของเขา ที่กำลังมองหาไหม

 

หลังจากเปิดลังไม้, เนี่ยเหยียนหยิบมันขึ้นมาก มันไม่ได้เป็นหนังสือทักษะ แต่เป็นผิวเรียบของมุก

 

เนี่ยเหยียนรีบตรวจสอบคุณสมบัติของมันทันที

 

ไข่มุก:ไอเทมพิเศษ

ผลเพิ่มเติม: ช่วยให้ผู้ใช้สามารถหายใจใต้น้ำ เมื่อเปิดใช้งาน จะช่วยให้ผู้ใช้หายใจใต้ได้ 30 นาที

คูลดาวน์: 12 ชั่วโมง

 

มันเป็นของธรรมดาที่สุดในไอเทมพิเศษ แม้ว่าไอเทมนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่มันช่วยเขาได้มากในสถานะการณ์นี้ เนี่ยเหยียนเหลือยาหายใจใต้น้ำขั้นพื้นฐานไม่กี่เม็ด

 

ดูเหมือนว่าที่แห่งนี้ไม่ได้มีกล่องสมบัติแค่กล่องเดียว หลังจากที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันควรจะถูก ภายในทะเลสาบขนาดใหญ่แบบนี้ นักพัฒนาคงไม่ลงกล่องสมบัติเพียงอันเดียวแน่นอน เนี่ยเหยียนยังคงค้นหากล่องสมบัติต่อ, มีการเคลื่อนไหวบางอย่างในหนึ่งพุ่มไม่ไกลจากเขา ทำให้หัวใจเนี่ยเหยียนกระโดดด้วยความตกใจ เขารีบหลบเข้าไปในพุ่มไม้ที่อยู่ติดกับเขาและปกปิด ตนเอง .

เงือกตัวนึงว่ายน้ำผ่านพุ่มไม้ไม่ไกลจากเนี่ยเหยียน มันว่ายผ่านช่องว่างระหว่างพุ่มไม้

ในเวลาต่อมา เงือกอีกตัวว่ายน้ำมาที่ตำแหน่งของ เนี่ยเหยียน

ขณะเดียวกัน เงือกอีกตัวปรากฏขึ้นไม่ไกลจาก เนี่ยเหยียนว่ายน้ำผ่านช่องว่างระหว่างพืช.

ในเวลามาปารกฏเงือกอีกตัว ว่ายน้ำมาทาง เนี่ยเหยียน.

เงือกอีกตัวปรากฏตัวขึ้นและอีก 1 ตัว … การปรากฏตัวของเงือกค่อยๆถี่ขึ้น

บ้าเอ๊ย,ฉันเข้ามายังรังของเงือก … ? หรือบางทีมันอาจเป็นเพราะโชคของฉันมันหมดแล้ว เงือกอีกตัวเริ่มว่ายน้ำ ใกล้เขา; ระยะห่างระหว่างเขากันมันค่อยๆสั้นขึ้นเรื่อยๆ เนี่ยเหยียนเต็มไปด้วยความวิตกกังวล เขากำกริชในมือของเขา การซ่อนตัวคงเป็นไปไม่ได้แล้วในตอนนี้ ผมได้แต่หวังว่าจะมีโอกาสที่จะหลบหนี แต่ความเร็วของผม ไม่สามารถเทียบกับเงือกได้ ผมไม่มั่นใจว่าจะหนีทัน

……

จำนวน เงือก ภายในบริเวณใกล้เคียงมีมากเกินไป ถ้าเนี่ยเหยียนออกไปแน่นอนมีแต่ตาย.

ถ้าจะโทษผมจะโทษใครได้ ได้แต่โทษตัวเองที่โลภมากเกินไป เพื่อจะหากล่องสมบัติ ลืมไปว่ามันเต็มไปด้วยอันตราย.

หนึ่งในเงือก ว่ายเข้ามา มันห่างจากเขาเพียง 3 เมตร  มันดูเหมือนว่ามันสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง มันถือตรีศูลในมือของมันแน่น.

「 กี้ๆๆ!  」

เงือก มันอ้าปากและส่งเสียงแปลกๆ.

เนี่ยเหยียนมองไปรอบๆ มันมีเงือกอย่างน้อย 10 ตัว ล้อมรอบที่ที่เขาซ่อนตัวอยู่ มันปิดทางหนีของเขาอย่างสมบูรณ์.

เขาเสร็จมันแน่ ไม่มีทางที่เขาจะเอาชนะ เงือก เหล่านี้ได้ ความเร็วของพวกมันในน้ำก็เร็วผิดปกติ  นอกจากนี้เมื่อฟันคมของพวกมันกัดโดนเป้าหมาย  พวกมันจะไม่ปล่อยขากรรไกรของมัน จนกว่าพวกมันจะฉีกเป้าหมายของออกเป็นชิ้นๆ.

เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่จะชนะพวกมัน แม้ว่าฉันใช้ทุกอย่าง.

ในใจของเขา เนี่ยเหยียนพร้อมที่จะตาย เขารีบเหลือบมองไปที่ร่างของ เงือก ตรงข้ามของเขา พวกมันมีแพทช์สีแดงอ่อนรอบท้องของพวกมัน นี้เป็นจุดอ่อนของพวกมัน แม้ว่าผมจะตาย อย่างน้อยต้องมีหนึ่งที่จะตายไปกับผม!     ขณะนั้นเอง เสียงดังของแตรดังออกมาจากทิศทางของริมทะเลสาบ ……จังหวะเร็วเต็มไปด้วยความเร่งด่วน เป็นเสียงดังและชัดเจนดังอย่างต่อเนื่องสะท้อนมาจากระยะไกล.

นี้เป็นสัญญาณเตือน ว่าเผ่า เงือก ถูกโจมตี! เงือก รอบๆ เนี่ยเหยียนทั้งหมดหยุดการเคลื่อนไหวของพวกมันในเวลาเดียวกัน.

「กีชช, ครอกก! 」พวกมันเปิดปากและพูดในภาษาแปลก ๆ หลังจากนั้น พวกมันทั้งหมดว่ายน้ำไปยังทิศทางของริมทะเลสาบอย่างรวดเร็ว หลังจากเงือก 10  ว่ายน้ำออกไป ไกลมากขึ้น เงือกกว่า 100 ตัว รีบว่ายมาจากทุกทิศทุกทางบรรจบกัน และร่วมกันไปสู่ยังริมทะล.

พวกเงือก ค่อยๆหายไปจากสายตาของเนี่ยเหยียน.

เนี่ยเหยียนยังคงรู้สึกหวาดหวั่นในหัวใจของเขา

 

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : แปลนิยายกากๆ