0 Views

Chapter 5  สกิลไวเทิลสไทรค

 

เมืองนี้ ส่วนมากจะเป็นอาคารพื้นฐานต่างๆ ร้านค้าทั่วไป ร้านขายอุปกรณ์ระดับต่ำ คลังสินค้า ฯลฯ….เเม้เเต่ NPC ก็มีอยู่จำนวนมากก เเละ NPC เหล่านี้จะเป็นผู้มอบเควสให้แก่ผู้เล่น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเควสง่ายๆ จำพวก รวบรวมของต่างๆ,ล่าสัตว์,เก็บสมุนไพร,เเร่ เเละอื่นๆ หลังจากจบเควสพวกนี้ เราจะได้เงินเเละค่าประสบการณ์

 

หลังจากมาถึงร้านค้าทั่วไป เนี่ยเหยียนเข้าไปชื้อ เลือด 3 ขวด เเต่ละขวดมันจะเพิ่มเลือดได้ 30  จุด เเละเเต่ละขวดนั้นราคา 1 ทองแดง ร้านค้าทั่วไปนั้น จะมีขายเเค่ยาพื้นฐาน ถ้าหากอยากได้ยาระดับสูงกว่านั้นต้องชื้อจากนักเล่นเเร่แปรธาตุ

 

หลังจากชื้อยา 3 ขวด ในกระเป๋าเนี่ยเหยียนเหลือเงินเเค่ 1 ทองแดงเท่านั้น

เนี่ยเหยียนเดินออกจากร้านเเละเดินออกจากเขตเมือง หลังออกจากเมืองเขารีบวิ่งไปยังจุดเกิดกล่องสมบัติ (ถ้าใครงงจากบทที่แล้ว..มันไม่ได้คิด…มันปฏิบัติ มั้วล้วนๆ) หากเขาพบมอนสเตอร์เขาเเค่เพียงอ้อมเเละรักษาระยะห่างกันมันเเค่นั้น

 

สถานที่ที่เขากำลังมุ่งหน้าไปนั้น เป็นพื้นที่ของมอน เลเวล 5 ตอนนี้ค่าประสบการณ์ของเขายังอยู่เเค่ 0.00% เเม้ว่าเขาจะตายเขาก็ไม่ได้เสียอะไร

 

เนี่ยเหยียนผ่านพื้นที่มอนสเตอร์เลเวล 1 เลเวล 2 เลเวล 3 เลเวล 4 หลังจากนั้น 4 นาที ในที่สุดเขาก็มาถึงเขตของมอนสเตอร์เวลา 5 ป่าไผ่

 

หลังจากสำรวจพื้นที่โดยรอบ เขาเห็นทุ้งหญ้าหนาเเน่นเเละเต็มไปด้วยหญ้าสีเขียวชอุ่ม เขาเห็นต้นหลิวต้นสูง มันสูงกว่าหญ้ามาก มันให้ความรู้สึกสูงส่งเเละสง่างาม

 

กล่องสมบัติระดับเงิน อยู่ไม่ไกลจากมันสักเท่าไหร่ ใจของเนี่ยเหยียน เริ่มตึงเครียด

ในพื้นที่ของมอนสเตอร์เลเวล 5 นี้ เนี่ยเหยียนไม่มีความสามารถแม้แต่สะกิดพวกมัน

 

เนี่ยเหยียนค่อยๆเดินผ่านไปเรื่อยๆเเละหลบซ่อนตัว

 

ทักษะอาชีพของโจร มันจะเพิ่มความสามารถในการปกปิดตัวตน เมื่อพวกเขาหลบซ่อนตัว มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาพวกเขาพบ

 

ในเวลาเดียวกัน เนี่ยเหยียนก็ยังใช้ทักษะซ่อนตัวของเขา (เป็นเหมือนบัพของแต่ละอาชีพอ่า แต่มันจะแสดงผลเมื่อเราปฏิบัติเขากับเงื่อนไขของมัน)

 

เนี่ยเหยียนเริ่มคำนวณถึงผลของสกิลชิงทรัพย์ในหัวเขา หลังจากเปิดใช้งานสกิล ระยะห่างเขากับพวกเเมวควรจะห่างกัน 2 เมตร ถ้าหากเขาเข้าไปเกิน 2 เมตร พวกมันจะรู้ตัวเเน่นอน เเละ 3 เมตรพวกมันอาจจะรู้ตัว เพราะงั้นเกิน 3 เมตร เขาจะอยู่ในระยะปลอดภัยเเน่นอน

 

หลังจากใช้เวลากว่าทศวรรษเล่นอาชีพโจร ในชีวิตก่อนนั้น การใช้ง่านสกิลพวกนี้ไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไรเลย

ทันใดนั้น พุ่มไม้เริ่มสั่น หน้าของเนี่ยเหยียนเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด เขารีบหลบซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว เเมวป่าขนาดใหญ่มันกระโจนออกมาจากพุ่มไม้ ดวงตาของมันมองสำรวจไปรอบๆ เเต่ก็ไม่ได้พบอะไรแปลก มันกระโจนกลับเข้าไปในพุ่มไม้เเละหายไป

 

เมื่อเขามั่นใจว่าเเมวป่ามันจากไปเเล้ว เนี่ยเหยียนยังไม่ได้ขยับไปไหน

 

เนี่ยเหยียนมองดูรอบๆ ในรัศมี 10 เมตรรอบต้นหลิว มันมีกล่องสมบัติระดับเงิน ใกล้ๆนั้นมีเเมวป่า 6-7 ตัว

 

ถ้าจะล่ามอนสเตอร์เลเวล 5 พวกนี้ ในทีมต้องมีผู้เล่นเลเวล 3 อย่างน้อย 20 คน

 

มันเป็นเรื่องยากมากที่จะเปิดกล่องสมบัติพวกนี้

 

เนี่ยเหยียนสังเกตการเคลื่อนที่ของพวกมัน ขณะเดียวกันเขาก็หาทางที่ปลอดภัยที่จะไปยังต้นหลิว

การเคลื่อนที่ของพวกมันดูเหมือนจะมีรูปเเบบคงที่

 

หลังจากเฝ้าสังเกตุ เนี่ยเหยียนถอดอุปกรณ์ทั้งหมดออก เก็บไว้ในถุงเเละเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์เริ่มต้น หากขายอุปกรณ์เริ่มต้นพวกนี้ให้ NPC เขาจะไม่ได้เงินสักทองแดง อุปกรณ์พวกนี้มันเป็นอุปกรณ์ขยะดีๆนี้เอง เเม้ว่าใครจะโยนทิ้งก็ไม่มีใครเสียดายพวกมัน

 

ตายใน ความเชื่อมั่น มันจะเสียระดับ 1 ระดับ นอกจากนี้ก็จะสุ่มดรอปอุปกรณ์ที่เราส่วมใส่อยู่ 1 ชิ้น

 

ในขณะที่ใช้สกิลชิงทรัพย์ เนี่ยเหยียน พุ้งไปทางต้นหลิว เขาเดินไปประมาณ 10 วิ เเล้วก็หยุด เเมวป่าพวกนี้มันอยู่ด้านช้ายของเนี่ยเหยียนประมาณ 2 เมตร

 

หลังจากนั้น 6 วิ เนี่ยเหยียนเริ่มเดินอีกครั้ง

 

ระยะห่างระหว่างเขากับกล่องสมบัติค่อยๆสั้นลง

อัตราการเต้นหัวใจของเนี่ยเหยียนเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ เขาอยู่ในระดับ 0 ถ้าเขาได้หนังสือสกิลที่อยู่ในกล่องนี้ มันจะมีประโยชน์มากในอนาคต

 

เเมวป่า 2 ตัวเริ่มเดินมายังทางของเขา

 

เนี่ยเหยียนหยุดอย่างรวดเร็ว เเต่โชคดีที่เเมวป่ามันก็หยุดเดินเหมือนกัน ระหะห่างระหว่างเขากับมันยังคงมากกว่า 2 เมตร

 

เนี่ยเหยียนยังรู้สึกถึงเหงื่อเย็นๆที่ไหลผ่านด้านหลัง

 

สกิลชิงทรัพย์มีระยะเวลา 2 นาที เเล้วตอนนี้มันใกล้จะหมดเวลาเเล้ว

 

“บ้าเอ่ยย..มีเวลาไม่พอ” เนี่ยเหยียนเร่งเดิน

 

ไม่ไกลจากตำแหน่งของเนี่ยเหยียน เเมวป่ามันได้ตระหนักถึงการมาของเนี่ยเหยียน มันมองมาที่เนี่ยเหยียนเเละคำรามขู่ออกมา

 

“ซวยละ”

 

แมวป่าพุ่งมาอย่างรวดเร็ว

 

การโจมตีของแมวป่ามันเร็วมาก เเตกต่างจากความเร็วของเนี่ยเหยียน แต่เนี่ยเหยียนยังหลบออกมาได้เนื่องจากเขาอาศัยปฏิกริยาของเขาที่พัฒนาขึ้นในชีวิตก่อน

 

การเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของตัวละตร กลิ้ง กระโดด ฯลฯ…ผู้เล่นก็สามารถใช้มันในการหลบการโจมตีได้ ตราบใดที่มันเป็นความสามารถของระบบ

 

กรงเล็บของมัน เฉียดออกไปด้านข้าง มันห่างจากคอของเนี่ยเหยียนเเค่ 1 นิ้ว

 

ขณะที่เนี่ยเหยียนหลบ เเมวป่าอีก 2 ตัวปรากฏตัวขึ้นเเละกระโจนใส่เขาจากด้านหลังเเละเเขน

 

“เสร็จพวกมันจนได้!”

 

ภายใต้สถานการณ์อย่างงี้ ยาเพิ่มเลือดก็ไม่ช่วยอะไร

-68

-32

 

สองดาเมจลอยขึ้นเหนือหัวของเนี่ยเหยียน เนี่ยเหยียนทรุดตัวลงไปกับพื้น เลือดของเขาลดลงไปเหลือ 0

 

ทิวทัศน์ของเนี่ยเหยียนเปลี่ยนไป เเละพบว่าเขาฟื้นขึ้นมายังสุสานเมืองเทลล็อค

 

เนี่ยเหยียน สรุปถึงสาเหตุของความล้มเหลวของเขา ในขณะเดียวกันเขาสังเกตเห็นว่า เกราะผ้าของเขา มันดรอปลง เเต่มันก็เป็นเพียงของเริ่มต้น เเม้มันจะดรอปมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ในเรื่องของค่าประสบการณ์มันก็ยังเป็น 0.00% เหมือนเดิม

 

เขาคิดแผนพวกนี้ไว้เเล้วในกรณีที่เขาตาย เขาถึงได้กล้าไปยังเขตมอนสเตอร์เลเวล 5 คนเดียว

 

เนี่ยเหยียน ออกจากเมืองอีกครั้งเเละกลับไปที่เดิม

 

เมื่อเนี่ยเหยียน มาถึงนั้น เขายังเห็นว่าพวกเเมวป่ายังไม่ได้ออกไปจากกล่องสมบัติเลย มันเป็นเรื่องยากที่จะเปิดกล่องสมบัติ

 

เนี่ยเหยียน เริ่มศึกษาการเคลื่อนที่ของเเมวป่าอีกครั้ง

 

เขาจะยอมตายอย่างกล้าหาญ เเลกกับการลากพวกเเมวป่า ออกจากกล่องสมบัติ

 

เขาใช้สกิลชิงทรัพย์เเละเดินเข้าไปหาพวกมันทันที พอได้ระยะ เขาถึงยกเลิกสกิล  ร่างของเขาค่อยๆโผล่ออกมา เขาห่างจากพวกมันประมาณ 2 เมตร

 

เเมวป่า 5 ตัว อยู่รอบๆมันค้นพบเขาเเละพุ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

 

เนี่ยเหยียน รีบออกมาทันที เเต่ความเร็วเขาช้าเกินไป เเมวป่าตัวหนึ่งพุ่งใส่เนี่ยเหยียน อย่างรวดเร็ว เเละเเล้วก็ตายอีกเช่นเคย

 

เนี่ยเหยียน คืนชีพมายังสุสานเมืองเทคล็อคอีกครั้ง เเละวิ่งออกไปจากเมืองอย่างรวดเร็ว

 

หลังจาก 10 นาที เนี่ยเหยียน กลับมาที่เดิมอีกครั้ง

 

เเมวป่าตอนนี้ มันอยู่ไกลจากกล่องสมบัติมากพอเเล้ว ในขณะที่เขาคำนวณการเคลื่อนไหวของมันภายในหัว

 

“มันไม่น่ามีปัญหาอะไร”

เนี่ยเหยียน ใช้สกิลชิงทรัพย์เเละเดินเข้ามายังกล่องสมบัติระดับเงิน เขาเดินมานานกว่า 20 วิ เเละหยุดหลังจากสังเกตุเห็นพวกเเมวป่า เนี่ยเหยียน ค่อยๆเดินออกไป

 

เเมวป่าหากจากเนี่ยเหยียน  ประมาณ 5 เมตร เขายืนยันเเล้วว่าปลอดภัยเเน่นอน เนี่ยเหยียน วิ่งมายังกล่องสมบัติอย่างรวดเร็ว สกิลชิงทรัพย์ยังเหลือมากกว่า 36 วิ มากกว่าที่เขาคิดไว้

 

เนี่ยเหยียน นั่งลงเเละก้มลงไปเปิดกล่อง ขณะที่ยังนั่งอยู่การเปิดกล่องจะไม่ยกเลิก

 

[ระบบ: เปิดกล่องง….สำเร็จ 20%…..50%…..]

 

เเมวป่ามันเดินมายังบริเวณเนี่ยเหยียน เเละหยุด ในระยะเกือบ 2 เมตรพอดี

อัตราการเต้นหัวใจของเนี่ยเหยียน เต้นถี่ขั้นเรื่อยๆ “สงบ….ต้องอยู่ในความสงบ”

[ระบบ: เปิดกล่องเรียบร้อย เวลาที่ใช้ 27.0 วิ]

 

เนี่ยเหยียน ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในมือของเขามันเป็นหนังสือสกิล “นี้ไง!”

 

 

หนังสือสกิล:ไวเทิลสไทรค

คำอธิบาย:สามารถสร้างความเสียหายเพิ่มเติมโดยการโจมตีที่จุดอ่อนของศัตรู

ประเภท: ใช้งาน (ต้องใช้อาวุธ)

คุณสมบัติ:โจมตีที่จุดอ่อนจะเกิดความเสียหายเพิ่ม 5%

คลูดาว: 30 วิ

ข้อจำกัด:โจร นักรบ พาลาดิล

 

 

เเน่นอนสกิลไวเทิลสไทรค เป็นสกิลที่ดีที่สุดที่เขาสามารถเรียนได้ในเลเวล 0 นี้คือสิ่งที่เขาได้รับจากการทำงานหนัก

หลังจากใช้หนังสือสกิล ไวเทิลสไทรค กล่องสมบัติระดับเงินค่อยๆจางหายไป

 

“ทุกอย่างเสร็จเเล้ว..หึ..ได้เวลากลับไปเเล้ว”

 

เนี่ยเหยียน ขี้เกียจเดินกลับเมือง เขาจึงวางแผนว่าจะตายเเละเกิดที่เมืองเเทน

เป็นอีกครั้งที่เนี่ยเหยียน ตายเเละกลับไปยังสุสาน ตอนนี้ถุงมือระดับเริ่มต้นเขาดรอปลง เเต่เมื่อเทียบกับหนังสือสกิลเล่มนี้เเล้ว มันเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย

หลังจากได้สกิลนี้เเล้ว ความเร็วในการล่ามอนสเตอร์ของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

 

[สกิลชิงทรัพย์-น่าจะช่วยลดระยะมองเห็นของศัตรู ไม่ก็ล่องหน น่าจะ]

 

ติดตามได้ที่เพจ : แปลนิยายกากๆ