0 Views

บทที่ 46 – ความสามารถของโจร

 

“เนี่ยเหยียน, นายมั่นใจหรอว่าเราจะทำมันได้?” เหยาเหยาพูดกับเนี่ยเหยียนเบาๆในดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

“มั่นใจได้ มันจะไม่มีปัญหาอะไร .”

การกระทำของเหยาเหยามันอยู่ในเกณฑ์ธรรมดา; แต่ในสายตาของเฉินป๋อนั้นแตกต่าง เขาเชื่อว่าเนี่ยเหยียนกับเหยาเหยากำลังสานสัมพันธกัน  นี้เป็นผลให้ความแค้นและความเกลียดชังของเขาเพิ่มขึ้น

ทุกคนในทีมก้าวเข้าไปในป่า นักรบ และ พาราดิน อยู่แนวหน้าและนักเวทย์ อยู่แนวหลัง  เนี่ยเหยียนย้ำเตือนผู้เล่นไม่ได้ห่างกันมากกว่า 2 เมตร

“เฉินป๋อจะเป็นอะไรไหมถ้านายออกมาเดินข้างหน้าและนำทาง?” เนี่ยเหยียนถาม  ดวงตาของเขามันเต็มไปด้วยประกายอันหนาวเหน็บ เฉินป๋อทำให้เขาเสียหน้า เนี่ยเหยียน ได้โกรธเขามานานแล้ว เนี่ยเหยียนไม่ได้กลัวเฉินป๋อสักนิด เขาเป็นเพียงแค่เด็กเหลือขอที่ไร้ประโยชน์  แกคิดว่าแกจะสร้างปัญหาให้กับฉันได้อย่างงั้นหรอ?

“แกก็เป็นโจร! ทำไมนายถึงให้ฉันไป !?” เฉินป๋อตอบอย่างเย็นชา

“ฉันเป็นกัปตันทีม เพราะงั้นฉันต้องนำทีม นายค่อนข้างมีความสามารถฉันเลยอยากให้นายนำทีมแทน ?” เนี่ยเหยียนตอบ

“ก็ได้! ฉันอยากจะดูจริงๆว่านายจะวางแผนยังไงให้เราผ่านดันเจี้ยนนี้ระดับผู้เชี่ยวชาญ!” เฉินป๋อเดินไปข้างหน้าของทีม

จากลักษณะของเฉินป๋อ, เนี่ยเหยียนบอกได้เลยว่าเขาแทบจะไม่ต่างจากโจรโดยเฉลี่ยเท่าไหร่เลย  ถ้าปรียบเทียบเฉินป๋อกับเนี่ยเหยียน  ความสามารถของพวกเขามันอย่างกับท้องฟ้าละพื้นดิน

สายลมเย็นๆจากในป่าพัดออกมาบางครั้ง เมื่อมันพัดผ่าน มันให้ความรู้สึกแปลก ๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังถูกจับตามอง  ใจเนี่ยเหยียนเริ่มระวังตัวเต็มที่ สายตาของเขามองเห็นเงาที่ซ่อนอยู่ในระยะไกล พวกเขาเป็นดาร์กเอลฟ์ ผู้เชี่ยวชาญในการปลอมตัวและหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด  ผู้เล่นจะไม่พบพวกเขาเว้นแต่ผู้เล่นที่มีค่า Awareness ถึง 10 หน่วย

เฉินป๋อเดินไปข้างหน้า มีใบไม้ปิดเส้นทางของเขาไว้ ใต้เท้าของเขาเป็นเถาวัลย์ป่าและรากของต้นไม้คล้ายกับงู มันเกลื่อนไปทั่วเส้นทางข้างหน้า มันทำให้พวกเขาเดินทางค่อนข้างลำบาก

“ฮึ! เกะกะจริงๆ!” เฉินป๋อเตะไปที่เถาวัลย์ที่ขวางอยู่ทาง แต่ดูราวกับว่ามันมีชีวิต เถาวัลย์ขดรอบขาของเขาและห้อยเขาอยู่กลางอากาศ หัวของเขาห้อยลงไปบนพื้น “ช่วยฉัน!” เฉินป๋อร้อง

ต้นไม้สูงอยู่ข้างๆ เฉินป๋อเห็นต้นไม้นี้มีคู่ตาจมูกและปาก เถาวัลย์รอบลำต้นมันดูเหมือนเป็นเครา

“มันเป็น Treant! ไบ่ไค (Plain Boiled Water), ขนมจีบ, โจมตีจากด้านขวา พาราดิน ป้องกัน นักเวทย์เริ่มร่ายเวท” เนี่ยเหยียนสั่งอย่างใจเย็น เขาได้สังเกตเห็น Treant ก่อนหน้านี้  แต่เขาจงใจเลือกที่จะไม่เตือนเฉินป๋อ มันเป็นบทเรียนที่ดี  ฉันจะสั่งสอนนายเอง

ขนมจีบรีบวิ่งไปข้างหน้าจากด้านขวา เขายกโล่ไม้ในมือขึ้น “Shield Bash!” 「ปัง!」เสียงดังสะท้อนออกมามันเป็นเสียงของโล่ไม้กะแทกกับ Treant

ผู้เล่นโดยรอบเริ่มโจมตี เวทมนตร์ต่างๆบินไปในอากาศและเพุ่งไปทาง Treant. 「บูม! บูม! บูม! 」เสียงระเบิดดังออกมา  Treant แผดเสียงอย่างเจ็บปวด มันกลายเป็นก้อนของเศษไม้ลงบนพื้น มอนที่พวกเขาเจอเป็นแค่มอนธรรมดา มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่มันจะตายเร็ว

เฉินป๋อตกลงบนพื้น. 「ตุบ!」หน้าของเขากระแทกเข้ากับพื้น

ทุกคนในทีมอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

“มันดรอปอะไร?”

“เงิน 3 ทองแดง.”

เฉินป๋อรู้สึกอาย เขามองเนี่ยเหยียนด้วยความโกรธ“แกตั้งใจใช่ไหม !?” เขารู้ว่า เนี่ยเหยียน สังเกตเห็น Treant ก่อนหน้านี้ แต่เลือกที่จะไม่เตือนเขา ไม่งั้นทำไมเนี่ยเหยียนยังใจเย็นอยู่ได้?

“เฉินป๋อ,นายไม่ได้ระวังและจบลงด้วยถูกจับโดย Treant  เอง มันจะเกี่ยวกับฉันได้ยังไง” เนี่ยเหยียนยิ้ม เขามองเฉินป๋อ การแสดงออกมันบอกอย่างอื่นได้  ฉันไม่ได้บอกนายล่วงหน้าเรื่อง Treant ก่อนหน้านี้และฉันจงใจที่จะไม่เตือนนาย นายมีปัญญาทำอะไรได้

“แก-”

“เฉินป๋อหยุดสร้างปัญหาได้แล้ว” หยู่หลานขัดจังหวะ เธอก็ยังไม่มั่นใจเรื่องที่ว่า เนี่ยเหยียน ได้สังเกตเห็น Treant  มาก่อนไหม

“ฉันจะคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความโชคร้ายละกัน.” เขาหันไปรอบ ๆ และยังก้าวไปข้างหน้า

“เฉินป๋อระวัง” เนี่ยเหยียนจงใจชะลอคำพูดของเขา เขาตั้งใจให้เฉินป๋อเหยียบกับดัก  ขณะที่เฉินป๋อหันไปมองไปที่เนี่ยเหยียน  ไม้ขนาดใหญ่ก็แกว่งลงมาและกระแทกเขาท้องของเขา เฉินป๋อถูกส่งลอยไปในอากาศ. 「ตุบ!」หน้าของเขาตกลงบนพื้นอีกครั้ง  โชคดีสำหรับเขา ขโมยมี Reflex สูง เมื่อเทียบกับคลาสอื่นๆ แม้ว่าพวกเขาจะเหยียบกับดัก ความเสียหายมากที่พวกได้รับ มันน้อยมากเมื่อเทียบกับคลาสอื่นๆ แต่กับดักนี้ยังลดเลือดของเขาไปครึ่งหลอด  ดูเฉินป๋อบาดเจ็บ เนี่ยเหยียน ยังคงยั่วยุเขา “ฉันบอกนายให้ระวังแล้ว  แต่น่าเสียดาย … ที่นายไม่ได้ฟังฉัน นายกำลังเล่นอาชีพโจร อย่าบอกนะว่า นายไม่รู้วิธีหลีกเลี่ยงกับดัก? ฉันไม่รู้ว่านายมาเป็นโจรของทีมนี้ได้ยังไง โจรที่ดีสามารถเพิ่มอัตราการรอดของทีมขึ้นกว่าร้อยละ 50  แต่มีโจรเช่นนาย… ลืมมันไปเถอะ ฉันจะไม่พูดอะไรอีก  ฉันไม่ต้องการทำร้ายความภาคภูมิใจของนาย.”

เขาอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วตั้งแต่ติดกับดัก แต่เมื่อเนี่ยเหยียนจงใจล้อเลียนเขา  ลักษณะของเฉินป๋อในตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาสามารถพ่นไฟได้เลย เขามองเนี่ยเหยียนเต็มไปด้วยความโกรธ

เนี่ยเหยียนไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย ที่ เฉินป๋อจ้องมาที่เขา เขาไม่ได้เป็นคนใจดีและเมตตา  ทันทีที่เขาเข้ามาในทีม, เฉินป๋อเยาะเย้ยและหัวเราะเยาะเขา ถ้าเขายังทนต่อพฤติกรรมแบบนี้ โดยไม่ตอบโต้เลย เขาคงไม่ใช่ เนี่ยเหยียน

“ทำไมนายยังคงพยายามปิดบัง ทั้งที่นายไม่ได้ชำนาญ? ความสามารถของนายไม่ได้ดีอะไรแต่ตำหนิคนอื่นอีก ?” ถังหยาวเยาะเย้ย

“อุปกรณ์ของนายที่มีอยู่กลายเป็นขยะไปเลย  เราสามารถหาโจรจากข้างถนน ได้ดีกว่านายด้วยซ้ำ.” Dusk ยังเข้าร่วมด้วย เขายืนอยู่ข้างเนี่ยเหยียน ชื่อเสียงปัจจุบันเฉินป๋อในทีมไม่ค่อยดี  ตอนนี้ไม่มีใครเต็มใจที่จะช่วยเขา

“เนี่ยเหยียน นายไม่ได้สังเกตเห็นมันก่อนหน้านี้จริงๆ?” ใบหน้าอันสวยงามของเหยาเหยาเต็มไปด้วยความสงสัย เฉินป๋อก้าวเข้าสู่กับดักอีกครั้งหลังจากถูกจับโดย Treant มันอาจดูเหมือนแค่ความบังเอิญ แต่เมื่อเธอหันกลับไปมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนนี้ เธอก็อดที่จะสงสัยไม่ได้

“เขาประมาทเอง ผมไม่ได้ทำผิดอะไร” เนี่ยเหยียนตอบด้วยความบริสุทธิ์ใจ

“นายตั้งใจแกล้งให้เขาติดกับดักพวกนั้นใช่ไหม” เหยาเหยา กระซิบข้างหู เนี่ยเหยียน  กลิ่นน้ำหอมจางๆของเธอคู่กับเสียงนุ่มและอ่อนโยน มันทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้น

“ถ้าฉันเป็นหัวหน้าอยู่หลาน ผมจะไม่ให้เก็บโจรที่ไร้ฝีมือไว้ นายต้องการให้ฉันสอนวิธีการเล่นให้ไหม?” เสียงของเนี่ยเหยียนชัดเจนมากขึ้น

หากอีกฝ่ายตัดสินใจที่จะเป็นศัตรูของเขา เขาจะทำให้พวกมันอยู่ใต้เท้าของเขา นี้เป้นนิสัยจริงๆของเนี่ยเหยียน

เนี่ยเหยียนเล่นกับกริชของเขา นิ้วมือของเขาไวมาก กริชยังวนอยู่รอบๆมือเขา

“เพื่อนร่วมทีมของฉันขาดความสามารถ  คิดชะว่านั้นเป็นแค่เรื่องตลก เฉินป๋อติดกับดักพวกนั้น เพราะความประมาทของตัวเอง.” ในฐานะหัวหน้าทีมหยู่หลานยังรู้สึกอายเมื่อเฉินป๋อถูกเยาะเย้ย

“ฉันคิดว่าฉันควรทำมันด้วยตัวเอง ดูเหมือนว่างานนี้เฉินป๋อจะทำมันไม่สำเร็จ” เนี่ยเหยียนประกาศ ตั้งแต่หยู่หลานได้พูด มันจะไม่เหมาะที่เขาจะด่าเฉินป๋อต่อ

“ฉันต้องรบกวนน้องเนี่ยเหยียนแล้ว” หยู่หลานตอบ การเปลี่ยนหัวข้อพูดคุยนี้ช่วยลดความตึงเครียดลงไปมาก

เนี่ยเหยียนตรวจสอบกับดักอย่างรวดเร็ว เขาสังเกตเห็นกิ่งไม้วางอยู่บนทางเดิน

เขายื่นมือออกไปและเคาะเบา ๆ「หวือ! หวือ! หวือ! 」ลูกศรหลายดอกบินผ่านตำแหน่งของเขาก่อนหน้านี้. 「ชึบ! ชึบ! ชึบ! 」ในเวลาสั้น ๆ ลูกศรทั้งหมดฝังเข้าไปในต้นไม้ใกล้ๆ

เขาได้หลบออกมาจากตรงนั้นตั้งนานแล้ว ทำให้ลูกศรพวกนี้ทำอันตรายต่อเขาไม่ได้

เนี่ยเหยียน ยังปลดกับดัก หลังจากที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่า หยู่หลาน, เหยาเหยาและ Dusk มองดูเขากลับกับต้นไม้  หลังจากนั้นทั้งทีมไม่เคยตกลงไปในกับดักแม้แต่ครั้งเดียว

การตรวจสอบกับดักเป็นความรับผิดชอบของโจร เพราะมันทำได้เฉพาะคลาสนี้เท่านั้น นอกจากนี้มันยังได้รับโบนัสเพิ่มเติมในสถานะของ Reflex  ทำให้อัตรารอดตายสูงขึ้น 50% เมื่อเทียบกับคลาสอื่น ๆ