0 Views

บทที่ 370 – ความจริง

ผู้แปล : แปลนิยาย

ปรับสำนวน : ไม่ได้ปรับ

ตรวจคำผิด : ไม่ได้ตรวจ

***นิยายเรื่องนี้ผมจะอัพตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายนะครับ ตอนที่เหลือติดตามที่ทางเพจเลยน้อ

***หากแปลนิยายเรื่องอื่นอีกจะนำมาลงให้อ่านกันนะครับ

***ฝากเพจด้วยนะครับ https://www.facebook.com/mechanictranslate หรือ แปลนิยาย

ขณะเดียวกัน พอลลอทก็ได้สังเกตเห็นเนี่ยเหยียนที่ยืนอยู่นอกห้องขัง

“สวัสดี , ท่านพอลลอท ผมมาที่นี่เพื่อช่วยท่าน “เนี่ยเหยียนทักทาย ก่อนจะลงมือทำลายห้องขัง「 แก่ง! แก่ง! แก่ง! 」แต่เขาไม่สามารถสร้างแม้แต่รอยขีดข่วนได้

ดูเหมือนการจะตัดแท่งเหล็กพวกนี้จะเป็นไปไม่ได้

เขาพยายามใช้วิธีการอื่น ๆ เช่นการส่งม้วนเวทย์วาปฉับพลันไปให้พอลลอท แต่เขาพบว่ารูนที่สลักอยู่บนแท่งเหล็กกันไม่ให้ม้วนเวทย์ผ่านเข้าไป

“สวัสดีนักปีศาจฆ่า การจะทำลายห้องขังนี้ทำไม่ได้หรอก มันถูกเวทมนตร์ป้องกันเอาไว้ วิธีเดียวที่จะเปิดมันก็คือการเอากุญแจออกมาจากร่างของหมาไฟ”พอลลอทกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

ฉันจะต้องฆ่าหมาไฟเพื่อเอากุญแจ?  เนี่ยเหยียนรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที เว้นแต่ว่าเขาจะมีวิธีพิเศษบางอย่าง เขาแทบจะเข้าไปใกล้หมาไฟไม่ได้ด้วยซ้ำ หลังจากที่มันเป็นลอร์ดระดับ 70!

เนี่ยเหยียนไม่สามารถฆ่าหมาไฟภายในพื้นที่แคบๆ ได้!

เขาหันความสนใจกลับไปที่ประตูห้องขัง ป้องกันด้วยเวทมนตร์? อาจเป็นจะเป็นกลไกเวทย์บางอย่าง! มันอาจจะมีวิธีจัดการมัน? 

มองดูเวลา , มีเวลาเหลืออีก 20 นาทีก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะปิด เนี่ยเหยียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจะต้องไปค้นหาดูว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับการทำลายกลไกเวทย์รึเปล่า แล้วค่อยมาจัดการกับมันในวันพรุ่งนี้

“ท่านพอลลอท ผมจะกลับมาอีกครั้ง ผมจะคิดหาวิธีช่วยท่านให้ได้ “

“อืมม ขอบคุณมากนักล่าปีศาจ ข้าภาวนาให้เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย “

เนี่ยเหยียนบอกได้อย่างหนึ่งว่า พอลลอทเป็นตัวตนที่มีสถานะทางสังคมสูง อีกทั้งความยากลำบากในการทำเควสเลื่อนคลาสระดับนี้ก็สูงด้วย เขาสงสัยว่าเขาจะได้รางวัลอะไรบ้างหลังจากช่วยพอลลอทและจบภารกิจ

เนี่ยเหยียนวางหมวก VR ลงข้างเตียง ,ก่อนจะไปอาบน้ำ กินข้าวเช้า และไปโรงเรียน

แม้มันจะเป็นเวลา 8.00 น. แล้ว , หมอกในตอนเช้าก็ยังไม่หายไป ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาอาศัยอยู่ริมทะเลสาบ มันเต็มไปด้วยอากาศที่สดชื่น

เนี่ยเหยียนใช้เวลาขับรถประมาณ 20 นาทีเพื่อไปรับเสี่ยวเหยา , บ้านของเธอเป็นคฤหาสน์สองชั้นที่ล้อมรอบไปด้วยรั้วเหล็ก ด้านในเป็นสวนที่เขียวชอุ่ม พร้อมกับดอกไม้ที่หลากหลาย เมื่ออยู่ภายใต้หมอกยามเช้า ทำให้มันดูสวยงามขึ้นมาก , กลางสวนเป็นทางเดินหินที่เชื่อมถนนกับทางประตูบ้าน

เนี่ยเหยียนก้าวลงจากรถ ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูทางเข้าและกดกริ๊งโทรเข้าหาโทรศัพท์บ้าน

ไม่นานเสี่ยวเหยาก็ปรากฏขึ้นบนจอภาพ เธอสวมชุดนอนแขนกุดสีชมพู ที่เผยให้เห็นไหล่อันน่าทะนุถนอมพร้อมกับกางเกงขาสั้นที่เผยให้เห็นต้นขาอันเรียวยาวและขาวของเธอ ตอนนี้เธอกำลังอยู่ระหว่างแปรงฟัน สังเกตุได้จากฟองของยาสีฟันที่ติดริมฝีปากของเธออยู่

「เนี่ยเหยียน! รอแปบนึง! ฉันจะรีบลงไป! 」

เนี่ยเหยียนหัวเราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเสี่ยวเหยาในสภาพนี้ ดูเหมือนเธอจะเพิ่งตื่น

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เห็นเสี่ยวเหยาในชุดสีฟ้ากำลังวิ่งออกมาหาเขา

“ทำไมฉันไม่เห็นพ่อแม่เธอเลยละ?” เนี่ยเหยียนถาม นับตั้งแต่ที่เขาเริ่มมารับเสี่ยวเหยา เขาไม่เคยเห็นพ่อแม่เธอเลยสักครั้ว

“พวกเขาอยู่ระหว่างไปเที่ยว” เสี่ยวเหยาบอก ขณะเดียวกันใบหน้าของเธอก็ปรากฏความไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย

เนี่ยเหยียนพบว่าเธอน่ารักจริงๆ “เอาล่ะ ไปกันเถอะ ฉันได้ยินมาว่าเราจะได้ผลทดสอบภาควิชาการวันนี้ “เขาพูดด้วยรอยยิ้ม ขณะก้าวเข้ามาในรถ

“อืม” เสี่ยวเหยาเปิดประตูหน้าฝั่งผู้โดยสารและเข้ามา

รถเริ่มเคลื่อนที่ออกไป

ไม่นานทั้งสองก็มาถึงโรงเรียน เนี่ยเหยียนจอดรถไว้ที่ลานจอดรถและทั้งสองก็เดินออกไปด้วยกัน

ฉากนี้ต่างดึงดูดความสนใจของนักเรียนคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นเนี่ยเหยียนหรือ เสี่ยวเหยา ทั้งสองคนนี้ต่างเป็นที่รู้จักกันดีในโรงเรียน และตอนนี้ทั้งสองกำลังเดินอยู่ด้วยกัน “เราเดินเร็วกว่านี้ได้มั้ย?” เธอยังไม่ค่อยชินกับความรู้สึกนี้ การที่เธอเดินไปพร้อมกับเนี่ยเหยียนแต่ละครั้ง มักจะมีคนถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขาตลอด

ตอนนี้เอง มีนักเรียนหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา เธอแต่งตัวอย่างเรียบง่าย แต่นั้นก็ไม่ได้ไปลดความสวยงามของเธอลงเลย

เมื่อเห็นหญิงสาวคนนี้ เสี่ยวเหยาก็หน้าแดง เธออยากจะหนีไปจากจุดๆนี้จริงๆ

หญิงสาวมองไปที่เสี่ยวเหยาด้วยรอยยิ้มอันซุกซน ก่อนที่จะหันไปหาเนี่ยเหยียน “เหยาเหยานี่เป็นแฟนเธอ?”

เนี่ยเหยียนงุนงงเล็กน้อย แม้เขาจะรู้ดีว่าเหยาเหยาเป็นชื่อเล่นของเสี่ยวเหยา แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหยาเหยาจากความเชื่อมั่น

“สวัสดี ฉันเนี่ยเหยียน” เนี่ยเหยียนทักทาย

“Nirvana Flame … ?” หญิงสาวถามด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเหลือบไปที่ เสี่ยวเหยา

“ไม่ใช่ๆ! เขาคือเนี่ยเหยียน เนี่ยที่เขียนด้วย ‘คู่’ (双) และ ‘หู’ (耳) และ  Yan  (言) ที่เขียนด้วย ‘ภาษา’ (語言),” เสี่ยวเหยพยายามอธิบาย ความคิดของเธอสับสนปนเปไปหมด เธอไม่รู้จะทำตัวยังไง ถ้าเนี่ยเหยียนพบว่าเธอเป็นเหยาเหยาในเกม

“อ่าอย่างนี้นี่เอง? ยินดีที่ได้เจอนะ ฉันถางเยว่. “ถางเยว่ยื่นมือออกไปเพื่อจับมือ รอยยิ้มของเธอเปรียบเสมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

เนี่ยเหยียนจับมือกับเธอ  เหมือนเขาจะเคยได้ยินชื่อถางเยว่ที่ไหนสักแห่ง ถ้าเขาจำไม่ผิดมีคนบอกว่าชื่อจริงของ Moon Child คือถางเยว่ หลังจากมองดูเสี่ยวเหยาที่เต็มไปด้วยความกังวลใจ เขาก็ยืนยันว่าเธอเป็นจริงเหยาเหยาแน่ๆ  นอกจากนี้เขายังคิดว่าเธอเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังดราก้อนซอฟ ที่มาลงทุนกับ Asskickers United

ถางเยว่และเสี่ยวเหยาพูดคุยกันอย่างมีความสุข ในขณะที่เนี่ยเหยียนเดินตามหลังพวกเธอทั้งสอง, ทั้งสามคนเข้าห้องไปด้วยกัน

ถางเยว่หันไปหาเนี่ยเหยียนและยิ้ม “เหยาเหยากับฉันมีเรื่องจะคุยกันหน่อย ฉันหวังว่านายจะเข้าใจ? “

“อ่า ตามสบาย , งั้นฉันจะไปหาซื่อเฮากับคนอื่น ๆ “เนี่ยเหยียนตอบด้วยรอยยิ้ม

ซื่อเฮาและนักเรียนอีก 10 คนกำลังคุยกันอยู่ด้านหลังห้อง นอกจากนี้ยังมีนักเรียนจากห้องอื่น ๆ มารวมวงด้วย  เนี่ยเหยียนจำได้ว่าในชีวิตก่อนซื่อเฮาไม่ได้มีเพื่อนจากห้องอื่นเยอะขนาดนี้

เมื่อเห็นเนี่ยเหยียนเดินเข้ามา ซื่อเฮาก็ลุกขึ้นและทักทายเขาด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ “มีคนเห็นนายเดินอยู่กับเทพธิดาเมื่อเช้านี้ ไม่เลวๆ! นายเพิ่งย้ายมา แต่นายกลับจับปลาตัวใหญ่ได้แล้ว! “

เนี่ยเหยียนหัวเราะ “อย่าพูดเรื่องฉันเลย ระหว่างนายกับเซี่ยหลิงเป็นไง? คืบหน้าบ้างมั้ย? “

ซื่อเฮาเปลี่ยนไปทันที “เอ่อ ,นายรู้ มันก็ … “เขายังเป็นเหมือนเดิม เพื่อนคนนี้เป็นคนร่าเริงและเป็นกันเอง แต่หลังจากพูดถึงเชี่ยหลิงทีไร เขาก็จะขี้อายราวกับหนู

แต่ต้องขอบคุณอิทธิพลของเนี่ยเหยียน ที่ทำให้ซื่อเฮาพัฒนาขึ้นหลายๆด้าน เขาไม่ได้ขี้อายมากเหมือนแต่ก่อน มีข่าวลือว่าผลการทดสอบภาควิชาการของเขาไม่เลวนัก มหาวิทยาลัยอื่น ๆ ก็ให้ความสนใจกับการสอบเข้าสถาบันทหาร ตราบเท่าที่นักเรียนได้คะแนนดี แม้พวกเขาจะล้มเหลวในการเข้าสถาบันทหาร พวกเขาก็จะถูกมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงอื่น ๆ ดึงตัวไปทันที

เนี่ยเหยียนไม่รู้ว่าซื่อเฮาจะได้เข้ามหาลัยไหน แต่อย่างน้อยมันก็ดีกว่าในชีวิตก่อน

มีกลุ่มนักเรียนจำนวนมากอยู่ข้างหลังซื่อเฮา เมื่อเห็นเนี่ยเหยียนเดินเข้ามา พวกเขาต่างให้ความสนใจกับเนี่ยเหยียน

ในตอนนี้เนี่ยเหยียนป๊อปปูล่าร์มาก ทุกคนต่างอยากจะรู้จักเขา หลายคนที่อยู่ที่นี้ไม่เคยให้ความสนใจกับซื่อเฮา แต่หลังจากได้ยินว่าเขาเป็นเพื่อนกับเนี่ยเหยียน ทุกคนก็อยากเป็นเพื่อนกับเขาทันที

ซื่อเฮาได้แต่ยิ้มให้ เนี่ยเหยียนเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ดี, ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอย่างนี้ ต่างมีแต่นักเรียนที่มีภูมิหลังพิเศษกันทั้งนั้น

เนี่ยเหยียนรู้ดีว่าต้องจัดการกับคนประเภทนี้ยังไง  รู้จักกันไว้ แต่ไม่ต้องไปตีสนิท