0 Views

บทที่ 22 – กวาระดับ Leader

ผู้ใช้เวทย์มีทักษะเยอะมาก เพราะงั้นสิ่งที่นายต้องทำก็คือเก็บชุดนักรบอัคคีไว้ก่อน แล้วฝึกทักษะของนายสักหน่อยและนายจะพบว่าทักษะของนายดีขึ้นเยอะเลยหละ」

 

「พวกมันมีคนกว่ายี่สิบคน นายวางแผนจะจัดการกับพวกมันยังไง? 」ถังหยาวถาม ไม่ว่าเขาจะเป็นคนที่แข็งแรงแค่ไหน เขาก็ยังมีเพียงคนเดียว

 

「นี่คือความแตกต่างระหว่างโจรกับอาชีพอื่น ๆ โจรไม่จำเป็นต้องปะทะตรงๆ!

 

ความเชี่ยวชาญของโจร คือความสามารถในการซุ่มโจมตี

 

ถังหยาว ค่อนข้างเข้าใจเมื่อเขาได้ยินคำพูดนี้ เนี่ยเหยียนกำลังเตรียมตัวซุ่มโจมตี และดึงพวกมันออกมาทีละคน แต่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแยกพวกมันออกจากกันได้ ถ้าเขาไม่ระวังและถูกจับได้ เขาได้ตายแน่ ถังหยาวอดคิดไม่ได้ว่าเนี่ยเหยียนมั่นใจเกินไป

 

เนินเขาขนาดเล็กไกลออกไป พวกมันปกคลุมไปด้วยทุ่งหญ้าหนาทึบ ต้นไม้และหินรูปร่างแปลกๆซึ่งสูงตระหง่าน ลำธารเล็ก ๆ ที่ไหลลงมา เนินเขาแต่ละแห่งซึ่งมีหินและเศษหินหนาทึบ ภูมิประเทศที่ตรงนี้ค่อนข้างซับซ้อน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถังหยาว ถึงซ่อนตัวอยู่ตรงนี้ได้นาน โดยที่ไม่มีพบเขาสักคน

 

ระยะทางอาจจะไม่ชัดเจนเล็กน้อย เมื่อเห็นเนินเขาพวกนี้ เนี่ยเหยียน วิ่งตรงไปทางพวกมันทันที

 

ถังหยาวซ่อนตัวอยู่ภายในถ้ำบนยอดเขาที่แน่นอน

 

กลุ่มคนร้ายพวกนี้ค่อนข้างไม่ไหวเลย พวกเขาเสียเวลากับการที่พยายามทำลายทีมถังหยาว เพราะเกิดความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างทั้งสองคน พวกเขาเป็นคนโหดเหี้ยมมากเกินไปและเหตุผลเดียวที่พวกเขายังกล้าที่จะอยู่แบบนี้ก็เพราะพวกเขาเห็นว่ากลุ่มของ ถังหยาว ไม่มีกลุ่มผู้เล่นสนับสนุนพวกเขา เพราะงั้นแม้ว่า ถังหยาว และเพื่อนของเขาถูกฆ่าไป ก็จะไม่มีใครมาหาเรื่องพวกเขา วันนี้สมาชิกกิลเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ถูกฆ่าจากคนในกลุ่มของถังหยาว ทำให้ระดับพวกเขาลดลง พวกเขาทำแบบนี้เพื่อขัดขวางความก้าวหน้า เพื่อป้องกันไม่ให้ ถังหยาว และพรรคพวกของเขา ก่อความลำบากให้พวกเขาในอนาคต

 

เนี่ยเหยียนเดินผ่านที่ราบ เขาอยู่ห่างจากถ้ำที่ ถังหยาว ซ่อนตัวอยู่เพียงประมาณ 100 เมตรเท่านั้น

 

「ฉันอยู่ไม่ไกลจากนาย ตอนนี้ดีที่สุดคือนายไม่ต้องออกมา แค่ซ่อนตัวไว้ก็พอ」

 

「ระวังด้วย พวกมันไม่ได้อ่อนแอ」 ถังหยาว รู้ว่า เนี่ยเหยียน ต้องการทำอะไร เขาอดไม่ได้ที่ต้องกังวลกับเรื่องนี้

 

“ไม่ต้องห่วง ด้วยระดับของพวกมันตอนนี้ ฉันสามารถเล่นงานพวกมันได้อย่างง่ายๆเลยหล่ะ」 ตัวของเนี่ยเหยียนเต็มไปด้วยอุปกรณ์เกรดทองแดงและเขาได้เรียนทักษะใหม่ๆ   นอกจากนี้ยังมีทักษะแพทย์สนามระดับกลางที่อีก ฆ่าสักคน 2 คน ไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาเลย.

 

ถังหยาว รู้สึกว่าเนี่ยเหยียนเปลี่ยนแปลงไปมาก เอาจริงๆแล้ว เขาเปลี่ยนไปมากจนเหมือนคนแปลกหน้าสำหรับถังหยาว คนขี้ขลาดอย่างเนี่ยเหยียน ในอดีตจะไม่กล้าพูดแบบนี้แน่นอน

 

เนี่ยเหยียนกลายเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมากขึ้น เมื่อเทียบกับที่ผ่านมา

 

ในขณะที่ เนี่ยเหยียน และ ถังหยาว คุยกันอยู่เสียงดังเล็กน้อยๆได้ยินมาแต่ไกล

 

「พวกเขาอยู่ที่นี่」เนี่ยเหยียน หลบหลังต้นไม้ทันที

 

กลุ่มปาร์ตี้ 5 คน กำลังเดินเข้ามาใกล้กับจุดที่เนี่ยเหยียนอยู่ มองดูปาร์ตี้ของพวกเขา : ผู้ใช้ธาตุ, ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์, นักรบคลั่ง, นักรบ และ อัศวิน พวกนักเวทย์ค่อยอยู่ด้านหลัง นี่เป็นมาตรฐานในการจัดทีม อุปกรณ์ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ผู้เล่นในตอนนี้นั้น คนที่สามารถใส่อุปกรณ์เกรดทองแดงหรือเกรดเงินมีจำนวนน้อย

 

นักรบคลั่ง ใช้ดาบของเขาเพื่อตัดกิ่งไม้หนาทึบเป็นครั้งคราว ที่เป็นอุปสรรคต่อการเดินทางของพวกเขา

 

“หัวหน้าเถียนชางถูกฆ่า” นักรบพูดขึ้น เมื่อมองไปที่แชททีม

 

“เป็นไปได้ยังไง? ด้วยพลังของหัวหน้า มีคนไม่กี่คนที่จะเอาชนะเขาได้ “อัศวินตอบด้วยเสียงประหลาดใจ เถียนชางได้รับการยอมรับจากสาธารณชนในกลุ่มพวกเขาทั้งหมด ด้วยชุดนักรบอัคคี พลังโจมตีของเขา ทำให้เขาติดท็อปเท็น ยิ่งความสามารถสู้ของเขาไม่ใช่ใครที่จะสู้กับเขาได้

 

“ชื่อหัวหน้ายังเป็นสีแดงอยู่ หมายความว่าอุปกรณ์ทั้งหมดที่เขาใช้อยู่… ? “ผู้ใช้ธาตุ เงยหน้ามองไปที่ทุกคนและพบแต่ความมืดมิดบนใบหน้าของแต่ละคน ไม่มีใครกล้าที่จะถามว่าเกิดอะไรขึ้นต่อไป

 

“ทุกอย่างดรอปลงไป” นักรบพูดเบา ๆ วันนี้พวกเขาโชคร้ายอย่างจริงๆ

 

“ใครทำ?

 

“พวกมันต้องมีคนเป็นเยอะมากใช่มั้ย?” ผู้ใช้ธาตุ ถาม ในใจของเขาไม่มีทางอื่น ใครที่ฆ่าเถียนชางได้นั้น ต้องนำคนมาเยอะแน่ๆ “ทีมหรือกิลด์ไหน? เราจะกำจัดพวกเขา! ”

 

“ศัตรูเป็นโจรคนเดียว” นักรบตอบ เมื่อเขาได้ยินข่าว เขาก็รู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อ

 

“เดี่ยว..ไม่ใช่ว่า มีอีกสองคน อยู่กับหัวหน้า?”

 

“ใช่  แต่ขโมยคนนั้นฆ่าพวกเขาทั้ง 3 คน ”

 

อะไร? เป็นไปได้ยังไง!?

 

“โจรระดับเท่าไหร่?”

 

“ระดับ 3”

 

โจรระดับ 3 สามารถฆ่าเถียนชางและพวกของเขาได้ นี่มันบ้าเกินไป!

 

“นายแน่ใจว่าข้อมูลไม่ผิด?”

 

“ข้อมูลนี้มาจากปากของหัวหน้าเอง”

 

ข้อมูลนี้เป็นเรื่องจริงแน่นอน หลังจากระดับ 3 คนเดียว ฆ่าพวกเขาทั้งหมดของเขา สำหรับเถียนชางนี่ไม่ใช่เรื่องที่ภูมิใจแน่ ถ้าข้อมูลไม่จริงละก็ เขาคงไม่ประกาศเรื่องนี้ให้ใครรู้

 

“ชื่อของโจรหล่ะ?” ผู้ใช้ธาตุ ถาม ปัจจุบันความแตกต่างของระดับผู้เล่นไม่สูงมากนัก ความสามารถในการต่อสู้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่นี้เล่น 1 ต่อ 3 … คนๆนี้ต้องมีความสามารถในการต่อสู้ระดับพระเจ้าแน่ๆ

 

“เขาชื่อว่า เนี่ยเหยียน (Nirvana Flame) และกิลด์ออกคำสั่งให้ไล่ล่าเขา รางวัลสำหรับการฆ่าเขาครั้งเดียวคือ 5 เงิน ในอนาคตถ้ามีใครพบผู้เล่นคนนี้พวกเขาจะต้องระมัดระวังตัว หัวหน้าเถียนชางบอกว่าคนๆนี้มีทักษะเยอะมาก เว้นเสียว่าทีมเรามีสมาชิกมากกว่า 3 คน ไม่ควรไปขัดแย้งกับเชา “นักรบประกาศ แม้ว่ารางวัลสำหรับการฆ่าเนี่ยเหยียนจะเยอะมาก แต่พวกเขายังต้องนำเดินชีวิตในบรรทัดฐาน เถียนชางยังไม่สามารถฆ่าเขาได้

 

“5 เงินนี้มันเยอะหน่ะ!” ผู้ใช้ธาตุ และคนอื่น ๆ ร้องด้วยความประหลาดใจ  5 เงิน ก็พอสำหรับพวกเขาที่จะซื้ออุปกรณ์ทองแดงหลายชิ้น

 

ในขณะที่พวกนี้คุยกัน เนี่ยเหยียน ได้ลอบเดินเขาไปหาพวกเขา

 

คำสั่งฆ่าจากกิลเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์?  น่าสนใจ … ฉันต้องการจะดูว่าแกจะทำยังไงต่อ เนี่ยเหยียนยิ้ม ขณะที่เขาเดินเข้ามาจากด้านหลัง

 

ที่ใกล้กับเขาที่สุดคือ ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ประมาณ 3 เมตร ต่อมาเป้นผู้ใช้ธาตุ อยู่ห่างออกไปประมาณ 5 เมตร ที่ไกลที่สุดคือ นักรบคลั่ง, นักรบ, และ อัศวิน ที่กำลังเคลียร์ทางข้างหน้า

 

บางครั้งกวางระดับ 3  2-3 ตัว ก็ปรากฏอยู่บริเวณนี้ แต่พวกมันก็ถูกฆ่าโดย 5 คนนี้อย่างรวดเร็ว ทีมที่มีคน 3 คน ที่สามารถสู้ระยะปะชิดกับ นักเวทย์ 2 คนที่มีความเสียหายเวทย์สูง ทำให้ฆ่ามอนสเตอร์พวกนี้ได้อย่างรวดเร็ว

 

เนี่ยเหยียนกำลังรอโอกาสที่เหมาะสม ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนจะรู้สึกอะไรบางอย่างและหันศีรษะกลับมองไปรอบ ๆ

 

เนี่ยเหยียนรีบซ่อนอยู่หลังต้นไม้ใกล้ ๆ เขายังไม่ได้เปิดใช้ล่องหน แต่เขาพึ่งพาความรู้ของตัวเองทั้งหมด ขณะที่หลบหนีไปจากสายตาของนักเวทย์คนนี้เงาจากต้นไม้ได้ทับกับร่างของเขา ความสามารถในการซ่อนตัวโดยธรรมชาติของ โจนจะใช้งานอัตโนมัติ

 

ทุกอย่างสงบ ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้พบอะไรแปลก ๆ ฉันคิดไปเองมั้ง?

 

“มีมอนสเตอร์อยู่ข้างหน้า รีบมาเร็วๆ “ผู้ใช้ธาตหันหัวกลับมาและพูดกับ ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ที่อยู่ข้างหลัง

 

“โอเคร” ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ตอบและเร่งฝีเท้าให้ทัน

 

เมื่อได้ยินทั้งคนสองคนพูด หัวใจของเนี่ยเหยียนก็เต้นแรงขึ้น โอกาสของเขามาถึงแล้ว เขาเข้าไปในล่องหนทันทีและเร่งเท้าของเขาขึ้นเล็กน้อย

 

“กวางระดับหัวหน้า ทุกคนระวัง! “นักรบตะโกนออกมาขณะที่เขายกโล่ไม้กลมของเขาและค่อยๆเดินหน้าต่อไป

 

“เราไม่หา ผู้ใช้เวทย์ ต่อแล้วหรอ?”

 

“เราไม่ได้คิดจะเลิก ตอนนี้เราฆ่ากวางตัวนี้ก่อน แล้วเราจะคุยกันทีหลัง

 

พวกเขา 5 คนกับกวางระดับหัวหน้าตัวเดียว พวกเขาคิดว่าจะสู้กับมันได้ง่ายๆ

 

กวางขนาดใหญ่โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ข้างหน้า มันคล้ายกับวัวกระทิงและร่างของมันปกคลุมไปด้วยจุดสีขาว เขาอันใหญ่ที่คล้ายกับปะการังอยู่บนหัว กวางก้มหัวลงเล็กน้อย มันเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

 

 

มันเห็นนักรบที่กำลังเข้าใกล้มัน มันลดเขาลง เพื่อเป็ยคำเตือนแล้วค่อยๆเริ่มก้าวไปข้างหน้า

 

กวางชั้นหัวหน้า: ระดับ 3

เลือด: 200/200

 

“พวกนายพร้อมยัง?” นักรบตะโกนถามไปยังเพื่อนในทีม เขาถือโล่ไม้ไว้ กวางอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร แต่เขาก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันที่ทรงพลัง ออกมาจากร่างกวางตัวนี้

 

“พร้อมแล้ว”

 

“เราต้องฆ่ากวางหัวหน้าตัวนี้ ก่อน ที่คนอื่น ๆ จะมาถึง” นักรบสั่ง ถ้าทั้งห้าคนฆ่ากวางตัวนี้ได้แล้ว เขาจะแบ่งของให้เท่า ๆ กันระหว่าง 5 คนได้ แต่ถ้าคนอื่น ๆ มาร่วมวงด้วย ของที่จะได้ในแต่ละคนก็ต้องลดลงไปอีก

 

นักรบคลั่ง และ อัศวิน ขนาบข้าง ผู้ใช้เวทย์ศักดิ์สิทธิ์ และ ผู้ใช้ธาตุ ยึดตำแหน่งของพวกเขา คืออยู่ห่างจากด้านหน้า