0 Views

เย่ฉางและหลินหลี่ถอนหายใจขณะที่พวกเขาเฝ้าดู FrozenCloud กำลังร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของจางเจิ้งเฉียง เธอสาปแช่งเขาพร้อมกับหวดกำปั้นทุบลงบนหน้าอกของเขา

 

เย่ฉางพาหลินหลี่เดินห่างออกไปอย่างมีความนัยบางอย่างและกระซิบบอกหลินหลี่ว่า “ในยุคสมัยนี้คนที่เกิดมามีหน้าตาเหมือนไดโนเสาร์ จะเริ่มทำอะไรก็ดูยากลำบากไปหมด” หลินหลี่กอดอกและพยักหน้า เขาตอบสนองและขบคิดว่า ‘คุ้นๆว่าใครเป็นคนแรกที่พูดคำนี้กันนะ?’

 

ประมาณ 10 นาทีต่อมา

 

FrozenCloud สงบลงแล้ว เธอมองไปยังสามคนที่มีท่าทางสับสนอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจางเจิ้งเฉียงที่มีการแสดงออกอย่างแปลกประหลาด

 

“โอเค ตั้งแต่น้องเล็กไดโนได้ระบายความอัดอั้นตันใจของเธอออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เราออกเดินทางกันต่อเถอะ” เย่ฉางตบมือและพูดขึ้น เขาเห็นว่า FrozenCloud ดูไม่สบายใจเล็กน้อย เขาจึงเดินไปหาเธอและตบไหล่ของเธอเบาๆ “น้องเล็กไดโน เธอไม่ต้องอับอายไปหรอก เธอเป็นพี่น้องคนหนึ่งของพวกเรา เราทุกคนปฏิบัติกับพี่น้องอย่างจริงใจ ดังนั้นเธอจึงไม่จำเป็นต้องอายไปหรอกนะ พวกเราไปกันเถอะ”

 

“อื้อ…” FrozenCloud เห็นรอยยิ้มของพวกเขา ทำให้หัวใจเธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา แม้ว่าพวกเขาจะปฏิบัติต่อเธอเหมือนเธอเป็นน้องชายคนหนึ่ง ซึ่งทำให้เธอพูดอะไรไม่ออก แต่ความรักและความห่วงใยที่พวกเขามอบให้กับเธอนั้น เธอรู้สึกตื้นตันและอบอุ่นใจมาก ความรู้สึกทั้งสองอย่างนี้ มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้

 

 

ตัดฉากกลับไปที่ตำแหน่งของ ThornyRose

 

“เรื่องนี้ได้รับการยืนยันแล้วว่า ถึงแม้ FlameEmperor จะมีเลเวล 10 แล้ว แต่เขาก็ยังไม่สามารถเลือกไปเมืองที่สองได้อยู่ดี” ThornyRose ได้รับข่าวและขมวดคิ้ว

 

“ปกติในเกมอื่นพอถึงเลเวล 10 ก็จะสามารถออกจากเมืองเกิดและสามารถไปยังเมืองใหม่ได้เลย แต่สำหรับเกมนี้! การจะออกจากเมืองเริ่มต้นได้นั้น มันน่าจะต้องได้เคลียเควส หรือไม่ก็อาจจะต้องทำตามเงื่อนไขบางอย่างเพื่อปลดล็อคก่อน” FrozenBlood วิเคราะห์ออกมา “และเควสที่จะทำให้เราสามารถออกจากหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะได้ มันน่าจะต้องเกี่ยวข้องกับเควสต่อสู้กับมนุษย์หมาป่าสีดำ หรือบางทีอาจจะเป็นเควสของสุสานที่กิลด์ Mad War กำลังทำกันอยู่ก็ได้”

 

“อาจจะเป็นไปได้ แต่เควสต่อสู้กับมนุษย์หมาป่าสีดำนั้นน่าจะมีโอกาสสูงกว่า …” เย่เทียนใช้ข้อมูลที่เธอรวบรวมมาในเมือง บวกกับข้อมูลของ ThornyRose และพ่อของเธอที่ได้บอกกับเธอไว้ ด้วยความชาญฉลาดของเธอ เธอวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดและสรุปออกมาอย่างรวดเร็ว “แม้ว่าเควสของสุสานเป็นสิ่งสำคัญ แต่จากข้อมูลที่มีในตอนนี้ มันยังไม่เพียงพอที่มันจะเป็นเควสหลักจริงๆได้ เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่านายกเทศมนตรีมาร์มีความรู้สึกร้อนรนเป็นอย่างมากเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าสีดำและเทพเจ้าหมาป่า นอกจากนี้! ก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นมนุษย์หมาป่าไป พวกเขายังมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดกับผู้คนในหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะอีกด้วย หรือบางทีเควสของสุสานกับเควสมนุษย์หมาป่าสีดำอาจมีความเกี่ยวข้องกันก็เป็นไปได้”

 

“แต่หนูไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ เพราะมันยังมีข้อมูลไม่เพียงพอ” เย่เทียนส่ายหัวและยอมแพ้

 

ThornyRose FrozenBlood และ GreenDew เฝ้าดูเย่เทียนที่จัดเรียงข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวออกมาด้วยเหตุผลต่างๆ อย่างไรก็ตามสำหรับคนที่มีความสามารถในการคำนวณที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้มันไม่น่าแปลกใจอะไรนัก

 

ตอนนี้ทั้งสี่คนได้พักอยู่ในเมือง เย่เทียนจึงใช้โอกาสนี้ตะเวนไปทั่วทุกที่เพื่อรวบรวมข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสำคัญหรือไม่สำคัญก็ตาม เธอสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งหมด นอกจากนี้เธอยังสอบถามอย่างมีมารยาทมากอีกด้วย

 

หลังจากสอบถามและรวบรวมข้อมูลเสร็จสิ้น เย่เทียนจึงกลับไปยังกลุ่มของ ThornyRose เธอมองผู้หญิงทั้งสามคนและพูดอย่างไม่แยแส “หนูพบการเชื่อมโยงกันระหว่างเควสหลักที่ซ่อนอยู่”

 

ThornyRose ถามอย่างรวดเร็ว “มันคืออะไร?”

 

“ทำไมหนูต้องบอกคุณด้วยล่ะ เอาล่ะ! หนูจะไปหาพ่ … พี่ชายของหนู” เย่เทียนมองเธออย่างดูถูกและพูดอย่างไม่แยแส แต่เมื่อเธอพูดถึงการไปหาเย่ฉาง เธอดูเหมือนเป็นเด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารัก เธอคิดอย่างมีความสุขว่า หลังจากที่เธอบอกข้อมูลนี้ให้กับพ่อ เธอก็จะได้รับคำชมจากพ่อ และพี่ใหญ่เฉียงกับหลินหลี่จะยกย่องสรรเสริญเธอ ทำให้เธอรู้สึกร่าเริงขึ้นมาทันที

 

ThornyRose รู้สึกแน่นหน้าอก นี่คือนักต้มตุ๋นตัวน้อยชัดๆ!! เส้นเลือดบนหน้าผากของเธอเริ่มปูดโปนออกมา FrozenBlood และ GreenDew ไม่สามารถช่วยอะไรได้ พวกเธอเพียงแค่มองหน้ากันและยิ้มออกมา

 

“ฉันและพี่ชายของเธอเป็นเพื่อนร่วมทีมกัน มานี่และบอกกับพี่ใหญ่คนนี้นี่” ThornyRose พยายามระงับอารมณ์ของเธอไว้และแสดงรอยยิ้มที่ใจดีออกมา

 

“แล้ว? มันไม่เกี่ยวอะไรกับหนูสักหน่อย” เย่เทียนตอบกลับอย่างเฉยเมยและยักไหล่ของเธอ จากนั้นเธอก็หันหลังและติดต่อไปหาเย่ฉางทันที

 

“ฉันต้องการที่จะฉีกเด็กคนนี้…” ThornyRose แสดงออกอย่างดุร้าย FrozenBlood และ GreenDew รีบไปปลอบใจเธอ “ทำไมเธอต้องทะเลาะกับเด็กด้วย เด็กมันก็พูดตามประสาเด็กๆเท่านั้นเอง เธอคิดมากเกินไปแล้วนะ…”

 

 

เย่ฉางกำลังสำรวจสถานที่รอบๆอยู่และฆ่ามอนสเตอร์เพื่อรวบรวมวัตถุดิบต่างๆ เมื่อได้รับการติดต่อจากเย่เทียน เขากดยอมรับทันที

 

“คุณพ่อ หนูค้นพบเควสลับด้วยล่ะ” เย่เทียนรายงานอย่างร่าเริง

 

“เทียนน้อย ทำได้ดีมากเลย! รอเราอยู่ในเมืองนั้นแหละ พวกเราจะเดินทางกลับในทันที” เย่ฉางยกย่องและวางสายอย่างรวดเร็ว เขามองทั้งสามคนและยิ้ม “เทียนน้อยพบเควสลับ! พวกเรากลับไปที่เมืองกันเถอะ!”

 

FrozenCloud ยกคิ้วขึ้น เทียนน้อยเป็นน้องสาวของหัวหน้าทีมที่อยู่กับพี่สาวโรสนิ และจากสิ่งที่พี่สาวโรสบอกกับเธอ เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่มีไอคิวสูงมาก กลุ่มของเย่ฉางฆ่าพวกมอนเตอร์อย่างรวดเร็วและเดินทางกลับไปที่เมือง

 

 

หลังจากได้รับการชมจากพ่อของเธอ เย่เทียนเบิกบานใจเป็นอย่างมาก เธอยังคงอยู่กับ ThornyRose ในขณะที่พวกเขาตัดสินใจเพิ่มเลเวลของพวกเขาขึ้นในการล่ามอนเตอร์บริเวณรอบๆ เธอไปนั่งรอพวกเขาที่ทางเข้าเมือง ThornyRose ขบฟันของเธอจนส่งเสียงดัง “ถ้าแค่เด็กผู้หญิงคนนี้ทำตัวน่ารักได้แค่ครึ่งของน้องสาวของเธอก็คงดี”

 

“FrozenCloud?” FrozenBlood พึมพำ ThornyRose ถอนหายใจเบาๆ “เธอไม่ควรเข้มงวดกับน้องสาวของเธอมากไปนัก ฉันรู้ว่าเธอกำลังพยายามกระตุ้นและเคร่งครัดกับน้องสาวเธออยู่ แต่ระวังอย่าให้มันมากเกินไปนัก เมื่อฉันไปถึงที่บ้านของเธอ ฉันยังคงได้ยินลุงซันและป้าซันคอยยกย่องเธออย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อพวกเขาพูดถึงน้องสาวของเธอ … อ่า~ อย่างไรก็ตามนี่เป็นเรื่องของครอบครัวเธอ ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว เพียงแค่ใส่ใจกับความรู้สึกของน้องสาวเธอบ้าง เพราะรอยแตกเพียงเล็กน้อยอาจทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่เลวร้ายขึ้นมาได้ ในเวลานั้นมันอาจจะสายเกินไปที่จะมานั่งเสียใจ”

 

FrozenBlood ยิ้มแหยๆ แต่ไม่ได้ตอบอะไร ‘นับตั้งแต่เธอยังเล็กอยู่ เธอแทบไม่เคยมีความคิดเป็นของตัวเอง เมื่อไหร่ที่เธอจะโตขึ้นและเดินตามเส้นทางของเธอเอง ใช้ช้ีวิตในแบบฉบับของตัวเองและเลิกเดินตามเงาของฉันกันนะ ยัยน้องที่โง่เง่าเอ๊ย’

 

“ไอ้พวกขี้เหนียวมากันแล้ว…” ThornyRose เห็นคนสี่คนเดินเข้ามาจากไกลๆและกัดฟันของเธอ

 

“หัวหน้าทีม พี่ใหญ่เฉียง หลินหลี่…” เย่เทียนส่งเสียงเรียกอย่างมีความสุขและวิ่งไปหาพวกเขา เย่ฉางยิ้มแล้วคว้าตัวเธอพร้อมกับลูบหัวเธอด้วยความเอ็นดู “เด็กดี…”

 

หลินหลี่หน้ามุ่ยขึ้น เขาเอื้อมมือออกไปและเคาะหัวของเย่เทียน “เรียกฉันว่า พี่ใหญ่หลี่สิ!”

 

“โอ้! พี่ใหญ่หลี่…” เย่เทียนบุ้ยปาก FrozenCloud ไม่สามารถหุบยิ้มให้กับความไม่ประสีไม่ประสาในวัยเด็กของหลินหลี่ได้

 

“ขอบคุณมากมาดาม เราไปก่อนนะ ไว้เจอกันอีกครั้งเมื่อมีการโจมตีของพวกมนุษย์หมาป่า” เย่ฉาง มอง ThornyRose และพูดอย่างไม่แยแส จากนั้นเขาก็หันกลับไปมองเย่เทียน “พูดขอบคุณคุณป้าเขาก่อนสิ”

 

“ขอบคุณคุณป้า บ๊ายบายคุณป้า” เย่เทียนพูดอย่างรวดเร็วด้วยเสียงที่ราบเรียบ

 

ป้า? ป้า!? หลอดเลือดบนหน้าผากของ ThornyRose ดูเหมือนจะฉีกขาดออกจากกัน เธอเริ่มมีลักษณะคล้ายกับหมูป่าที่กำลังโกรธเกรี้ยว FrozenBlood และ GreenDew เต็มไปด้วยเหงื่อที่เย็นเยียบในขณะที่พวกเธอเข้าไปกีดขวาง ThornyRose ซึ่งกำลังกวัดแกว่งกรงเล็บและส่งเสียงคำราม “เรียกฉันว่าพี่สาวซะ! นอกจากนี้ไอ้คนช้้นต่ำบัดซบ! อย่าพยายามมาทิ้งเรา! เรายังมีส่วนร่วมในการค้นพบเควสลับด้วย!!”

 

“ใจเย็น ใจเย็น แหม่ ฉันแค่ล้อเล่นกับเธอนิดหน่อยหน่า” เย่ฉางรีบดึงเย่เทียนที่กำลังตกใจให้มาอยู่ข้างหลังเขา

 

หลังจากนั้นไม่กี่นาที ThornyRose ก็สงบลง “ไปกันเถอะ”

 

“เทียนน้อยเมื่อเธอโตขึ้น อย่าเป็นแบบนั้นนะ เข้าใจไหม?” เย่ฉางให้คำสั่งสอนกับเย่เทียน ซึ่งคนรอบๆข้างสามารถได้ยินได้ เพราะเสียงนี้มันไม่ดังและก็ไม่เงียบจนเกินไป

 

เย่เทียนตอบด้วยเสียงที่ดูชาญฉลาด “อื้อ เข้าใจแล้วค่ะ”

 

ทันใดนั้นเสียงฟันกระทบกันของ ThornyRose ได้ดังขึ้นมา FrozenBlood ยืนข้าง ThornyRose และพยักหน้า “สิ่งที่เขาพูดมีเหตุผลมาก”

 

หน้าอกของ ThornyRose กระเพื่อมขึ้น เพื่อนของเธอคนนี้ก็เป็นพวกหน้าไหว้หลังหลอกหรือไงกัน!? เธอยังจำได้อีกว่า เพื่อนของเธอคนนี้ยังถ่ายรูปเธอตอนจูบกับเย่ฉางไว้ด้วย เธอได้แต่บ่นด่าอยู่ในใจ ‘นังเพื่อนชั่ว’

 

GreenDew เดินมาข้างหน้าเย่ฉางและพูดขึ้น “พวกนายควรเลิกยั่วยุพี่สาวโรสได้แล้ว เธอน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ…”

 

“พี่ใหญ่ขาว ผมรู้สึกสับสน เธอดูคุ้นเคยมาก ผมคิดว่าผมเคยเจอเธอที่ไหนสักแห่งมาก่อน และไม่ใช่เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น” หลินหลี่ลูบคางมอง GreenDew อย่างน่าสงสัย

 

“ขอโทษนะ เธอเป็นใครงั้นหรอ? หลินหลี่ไม่ค่อยจดจำคนสักเท่าไหร่ ขอโทษที ขอโทษจริงๆ” เย่ฉางมอง GreenDew เพื่อขอโทษและยิ้มออกมา

 

“…” GreenDew รู้สึกอึ้ง เธอพ่ายแพ้ให้กับความอดทนของเธอและเริ่มโกรธขึ้นมา

 

“อุ๊ปส์…” ThornyRose ที่เดินอยู่ข้างหน้าได้ยินการพูดคุยของ GreenDew และไม่สามารถหยุดเสียงหัวเราะของเธอได้ คนเหล่านีี้จริงๆแล้วสามารถทำให้คนอื่นไม่รู้ว่าจะร้องให้หรือหัวเราะกันดี