0 Views

“เอ่อ! นี่คือไอเทมที่บอสทั้งสองตัวได้ดร็อปออกมา” หลินหลี่จำได้ว่าเขาไปค้นศพบอสมาแล้ว FrozenCloud กำลังรอคอยช่วงเวลานี้อยู่เช่นกัน เธอกำลังคิดอยู่ว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะพูดถึงเรื่องนี้กัน ดีนะที่หลินหลี่จำขึ้นมาได้

 

เย่ฉางมองพวกเขาและเข้าไปดูไอเทมที่ได้มา เกราะที่มีลักษณะคล้ายเกล็ดปลา ถุงมือหนังสีฟ้า และกริชที่คล้ายกับหนามแหลม ไอเทมทั้งหมดที่พวกเขาได้รับมามีค่าสถานะที่ดีมาก เกราะที่มีลักษณะคล้ายเกล็ดปลามอบให้กับจางเจิ้งเฉียง FrozenCloud มีชุดเกราะป้องกันระดับ Superior อยู่แล้วจึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้มอบถุงมือหนังสีฟ้าให้กับเธอ สำหรับเธอแล้วมันเป็นการยกระดับไอเทมจากระดับ Fine ขึ้นมาเป็นระดับ Superior หลังจากเปลี่ยนไปสวมใส่ถุงมือหนังสีฟ้าแล้ว ทำให้ค่าสถานะของเธอเพิ่มมาในอีกระดับหนึ่ง ถุงมือเก่าของเธอไม่สามารถเปรียบเทียบได้เลยกับอุปกรณ์สวมใส่ระดับ Superior ชิ้นนี้ ส่วนเรื่องกริชหลังจากขบคิดแล้ว พวกเขาตัดสินใจที่จะขายมัน

 

Hogfish King’s Leather Gloves (Superior – Rare)

 

ปรเภท: ถุงมือหนัง

 

ความต้องการ: 15 Strength 20 Dexterity

 

+2 พลังป้องกัน

 

+2 พลังโจมตี

 

+2 Strength

 

+3 Dexterity

 

+3 ความเร็วในการโจมตี

 

“โยนอุปกรณ์สวมใส่อันเก่าของเธอลงในรถเข็นและกำหนดราคาไว้ด้วย เราจะขายมันเมื่อเรากลับไปที่เมือง” เย่ฉางตัดสินใจว่าเขาไม่สามารถปล่อยให้อุปกรณ์ระดับ Fine เหล่านี้เสียเปล่าได้ อย่างน้อยการขายมันก็ยังทำให้ได้รับเงินมา แม้มันจะเป็นเพียงแค่เงินเล็กๆน้อยๆก็ตาม เพราะขณะนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังคงสวมอุปกรณ์ระดับ Common กันอยู่เลย ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถขายอุปกรณ์ระดับ Fine ได้อย่างแน่นอน

 

FrozenCloud ไม่พูดอะไร เธอคิดถึงการเก็บเกี่ยวของคืนนี้และคิดว่าควรจะบอกพี่สาวโรสกับคนอื่นๆดีหรือไม่ แต่เมื่อคิดดูอีกทีแล้ว การไม่บอกพวกพี่สาวโรสคงจะดีกว่า อย่างไรก็ตามเธอไม่รู้เลยว่าความคิดของเธอนั้น กำลังค่อยๆเปลี่ยนไปเนื่องจากมิตรภาพของพวกเขาที่มีต่อเธอ ถ้าเป็นตัวเธอในเมื่อก่อนหน้านี้ เธอคงจะรายงานเรื่องของพวกเขาในทันที

 

เรือค่อยๆกลับมาถึงท่าเรือ และทุกคนก็เดินลงจากเรือทีละคน

 

ปาสตอเร่ค่อยๆรื้อและเก็บเรือ กระท่อมและท่าเรือไว้ในกระเป๋าใบเล็กๆของเขา ทั้งสี่คนตะลึงงัน นี่มันเป็นของแบบพกพาทั้งหมด? มันสามารถย่อและขยายขนาดได้? มันน่าเหลือเชื่อมาก!? ปาสตอเร่มองการแสดงออกที่ตกตะลึงของทั้งสี่และยิ้มให้ “ของเหล่านี้เป็นผลิตภัณฑ์ของฟีร่า มันมีราคาที่แพงมาก ฉันต้องใช้เงินและสมบัติจำนวนมากเพื่อให้ได้มันมา ฉันเป็นผู้หลงไหลในการท่องเที่ยวและตกปลา ฉันไม่สามารถทำตามความฝันได้ ถ้าไม่มีอุปกรณ์ช่วยอำนวยความสะดวกต่างๆเหล่านี้”

 

ดังนั้นด้วยสิ่งเหล่านี้ เขาสามารถตั้งที่พักแรมและไปที่ไหนก็ได้ตามที่เขาต้องการ ทั้งสี่คนพยักหน้า

 

“เอาล่ะ ฉันจะออกเดินทางต่อแล้ว ถ้ามีวาสนาต่อกัน เราอาจจะได้พบกันอีกครั้ง” ปาสตอเร่แบกกระเป๋าและยิ้มให้กับพวกเขา เขามองหลินหลี่และยกมือไปลูบหัวของเขา “ลาก่อน เจ้าเด็กน้อยหลี่”

 

จากนั้นเขาก็หันหลังและเดินจากไป

 

“ลุงปาสตอเร่ เราจะต้องได้พบกันอีกครั้งอย่างแน่นอน!” หลินหลี่ตะโกนและโบกมือให้ อีกสามคนก็โบกมือให้เขาด้วยเช่นกัน

 

ปาสตอเร่โบกมือลาโดยไม่หันกลับมามอง ในขณะที่เขาค่อยๆเดินหายลับไปตามเส้นทาง

 

“เขามีเส้นทางของเขา เราก็มีเส้นทางของเรา …” เย่ฉางโอบไหล่ของหลินหลี่กับ FrozenCloud และยิ้มอย่างไม่แยแส

 

“อื้อ” หลินหลี่ยิ้มและพยักหน้า FrozenCloud ไม่ได้พูดอะไร เธอกำลังขบคิดบางอย่าง เส้นทางของเธอคืออะไร? เธอจะวิ่งไล่ตามเงาพี่สาวของเธอต่อไปอีกหรือไม่? ภาพความคิดของเธอเริ่มเบลอและเริ่มนึกถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีต

 

 

“ภาควิชาการแสดง? อย่ามาล้อเล่นน่า!”

 

“ยังไงก็ตาม ถ้าเธอต้องการเข้าเรียนภาควิชาการแสดง ก็ให้เธอเข้าซะ แต่เธอต้องทำให้ดีเหมือนอย่างพี่สาวของเธอด้วย”

 

“ถ้าฉันรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ฉันน่าจะให้กำเนิดพี่สาวเธอแค่เพียงคนเดียว!”

 

“หยุดพูดอะไรไร้สาระได้แล้ว! จะเกิดอะไรขึ้นถ้าลูกมันได้ยินเข้า! จริงๆแล้วแม้ว่า FrozenCloud ยังขาดคุณสมบัติอยู่ แต่เธอก็ยังเป็นคนที่มีความพยายามอย่างมาก เธอเป็นเด็กที่ดีจริงๆ”

 

 

“นั่นใช่น้องสาวของ FrozenBlood จริงๆหรอ? แต่ทำไมเธอถึงไม่เก่งเหมือนกับพี่สาวของเธอเลย”

 

“นั่นหรือคนที่จะกลายเป็นดวงดาวคนต่อไป? แต่เมื่อเทียบกับ FrozenBlood เธอยังขาดคุณสมบัติอยู่มาก FrozenBlood สามารถเอาชนะแอสซาซินที่มีชื่อเสียงในการแข่งขันครั้งแรกของเธอได้”

 

 

“FrozenCloud กระบวนท่าของคุณยังไม่ดีพอ โจมตีให้รวดเร็วมากขึ้นกว่านี้อีก”

 

 

“พี่สาว ฉันทำมันได้แล้ว!”

 

“ได้อันดับที่ 5 ก็ดีแล้ว”

 

 

FrozenCloud กำหมัดของเธอแน่นและร่างกายของเธอสั่นเทิ้ม

 

เย่ฉางรับรู้ได้ถึงการฝืนกลั้นทางอารมณ์ของเธอ เขาเดินไปหาและบีบบ่าของเธอเบาๆ “น้องเล็กไดโนไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะกำหนดการเดินทางไปเกาหลีของเธอให้ไวที่สุด ถึงแม้ว่าลุงปาสตอเร่จะเป็นคนดีและเป็นคนที่น่าค้นหา แต่เขาก็แก่เกินไปสำหรับเธอนะ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากนัก แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นแค่ NPC ในเกมเสมือนเท่านั้น ดังนั้นเธอต้องหักห้ามใจตัวเองไว้ เธออย่าไปตกหลุมรักเขาเชียวนะ”

 

จางเจิ้งเฉียงพยักหน้าและตบไหล่ของเธอเบาๆ “พวกเราจะคอยดูแลเธอเอง”

 

“ใช่แล้ว!” หลินหลี่พยักหน้าอย่างรวดเร็ว

 

FrozenCloud ที่กำลังมีความคิดและความรู้สึกอันเลวร้าย คำพูดของพวกเขาได้ชำระล้างจิตใจที่หม่นหมองของเธอให้ปลอดโปร่งขึ้น แต่เธอรู้สึกว่าขาของเธอเริ่มอ่อนแรงลง พวกเขาคิดว่าเธอตกหลุมรักกับลุงปาสตอเร่? และรู้สึกเสียใจที่เขาจากเธอไป! เธอถอนหายใจลึกๆ เธอไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เธอมองใบหน้าที่แสดงออกถึงความกังวลของพวกเขา ทำให้เธอยิ้มออกมา “ฉันเข้าใจแล้วคะ หัวหน้าทีม พี่ใหญ่เฉียง หลินหลี่ แต่ฉันไม่จำเป็นต้องทำศัลยกรรม ฉันพอใจกับรูปโฉมของตัวเองแล้ว”

 

“ทั้งสามคนทำปากเหวอและนิ่งค้าง จากนั้นพวกเขาก็ขยับออกไปและจับกลุ่มสุมหัวพูดคุยกันโดยหันหลังให้กับเธอ FrozenCloud ตกใจและได้ยินเรื่องที่พวกเขาคุยกันในขณะที่อยู่ห่างจากเธอไม่ถึงหนึ่งเมตรเลยด้วยซ้ำ

 

“น้องเล็กไดโนกลายเป็นคนโง่งมจากการอกหัก?” จางเจิ้งเฉียงพูดพร้อมกับลูบคางของเขา

 

“เป็นไปได้เหมือนกัน! เธอกำลังตกอยู่ในความสิ้นหวัง! เราไม่สามารถปล่อยให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้” เย่ฉางกอดอกและพยักหน้า

 

“อ่า~ น้องเล็กไดโนนั้นโง่เง่าเกินไป ถ้าเธอเพียงแค่แก้ไขรูปโฉมของเธอ เธอก็สามารถหาผู้ชายรวยๆได้สบายเลย แม้กระทั่งผู้ชายหล่อหรือผู้ชายที่ดีก็ตาม แต่ก่อนหน้านั้นเธอต้องซ่อนและลบรูปภาพเก่าๆของเธอทิ้งไปให้หมดก่อน” จางเจิ้งเฉียงพูดด้วยความสงสาร

 

“ผมเห็นด้วย เธอโง่เง่าเกินไป” หลินหลี่เห็นด้วย เขาพยักหน้าและรู้สึกไม่พอใจ

 

“ไปเปลี่ยนความคิดและให้กำลังใจเธอกันเถอะ” เย่ฉางบอกทั้งสองคน แต่ละคนล้วนมีแผนการของตัวเองอยู่ในใจ

 

FrozenCloud ถูกหาว่าโง่เง่า เธอกระพริบตามองทั้งสามคนที่อยู่ข้างๆเธอและคิดว่า ‘วิธีนี้แตกต่างยังไงกับการพูดต่อหน้าฉันตรงๆ!! ถ้าพวกนายต้องการพูดลับหลังใครสักคนจริงๆ พวกนายก็ต้องทำให้มันถูกวิธี พวกนายต้องไปยืนคุยกันไกลๆเพื่อไม่ให้คนที่ถูกนินทาได้ยิน มันไม่ใช่แบบที่พวกนายทำกันอยู่ในตอนนี้ แค่หันหลังและอยู่ห่างจากฉันเพียงแค่นิดเดียวเนี่ยน่ะ?’ เธอเอามือก่ายหน้าผาก เธอถอนหายใจและยิ้มออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย เธอรู้สึกสลดใจจริงๆ สภาพของเธอตอนนี้แทบหมดอาลัยตายอยาก! ขนาดหลินหลี่ยังบอกว่าเธอโง่เง่าเกินไป! เธออยากจะขุดหลุมฝังตัวเองจริงๆ!

 

เย่ฉางเอาภาพของเธอออกมา แล้วหยิบภาพอามู่จากละครเรื่อง[ศึกพิศวาสสองพี่น้อง]ออกมาให้เธอดู “น้องเล็กไดโน อย่าเพิ่งยอมแพ้ ถ้าเธอได้รับการศัลยกรรมใหม่ เธอจะกลายเป็นคนสวยแบบนี้ได้อย่างแน่นอน”

 

“…” FrozenCloud รู้สึกโกรธมาก หัวใจของเธอแทบไม่สามารถทนมันได้อีกต่อไปแล้ว ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความคิด ‘เชี่ย! แน่นอนฉันสวยกว่าอามู่มาก! อามู่เป็นนักแสดงรุ่นพี่ที่อยู่ในมหาวิทยาลัยของฉันเอง! ฉันรู้จักเธอดี! เธอเป็นนังตอแหลที่ชอบมีเรื่องฉาวโฉ่และเธอเพิ่งจบการศึกษาเมื่อเร็วๆนี้เอง’

 

“มันดีสำหรับเธอนะ…” จางเจิ้งเฉียงพยายามโน้มน้าวเธออย่างจริงจัง

 

“อย่าให้ความรู้สึกของเธอ มาส่งผลต่อการตัดสินใจของเธอสิ” หลินหลี่ถอนหายใจด้วยการแสดงออกแบบผู้ใหญ่

 

คำพูดของทั้งสามคน ได้ทำลายการควบคุมตัวเองของเธออย่างป่นปี้ เธอตะโกนออกมา “ไอ้ F***K [email protected]#[email protected]$**D**@<@***#@$$%****!!! ฉันไม่ได้หน้าตาหน้าเกลียด ฉันสวยโว้ยยย!!!!”

 

ทั้งสามคนจ้องมองอย่างเหม่อลอยเมื่อได้ยินคำหยาบคาย แต่ทั้งสามคนก็มีความสุข ในที่สุดเธอก็ได้ระบายมันออกมา! ความมั่นใจของเธอกลับมาแล้ว! พวกเขามองไปที่เธออย่างยินดี

 

“ดีแล้วที่เธอระบายมันออกมา ปล่อยความอัดอั้นใจของเธอออกมาและร้องไห้ให้พอ ปล่อยความคิดที่แย่และความคิดที่ไม่สบายใจของเธอทั้งหมดทิ้งไป” จางเจิ้งเฉียงพูดและกอดเพื่อปลอบโยนเธอ

 

เย่ฉางยกมือวางไว้บนไหล่ของเธอ “ใช่แล้ว! เรียกความมั่นใจของเธอกลับคืนมา!”

 

“ยืนตัวตรงและยืดอกของเธอเข้าไว้! เธอสวยที่สุด!” หลินหลี่พูดและจับไหล่อีกข้างหนึ่งของเธอ

 

FrozenCloud ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ได้ที่จะระบายความอัดอั้นใจเพราะว่าหน้าตาของเธอเลย! มันไม่มีอะไรให้ระบาย! เธอแค่คิดถึงความคับข้องใจในอดีตของเธอ และการถูกกระทำที่ทารุณและทำร้ายจิตใจต่างๆของเธอที่เคยประสบพบเจอมาก่อน ทำให้การป้องกันทางจิตใจของเธออ่อนแอลงไปชั่วครู่ เธอเริ่มร้องไห้จริงๆแล้วในตอนนี้ หน้าของเธอติดอยู่กับทรวงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของจางเจิ้งเฉียงและได้รับการให้กำลังใจถึงสามครั้ง แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่น่าตลก แต่เธอก็รู้สึกถึงความกังวลและห่วงใยจากพวกเขา เธอไม่เคยมีประสบการณ์ในการได้รับความห่วงใยแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต

 

จางเจิ้งเฉียงถอนหายใจและค่อยๆลูบหลังของเธอพร้อมกับปลอบโยนเธอเบาๆ “ทุกอย่างจะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน…”

 

“ไปตายซะ! ไอ้เวรเอ๊ย!” FrozenCloud สาปแช่งขณะที่เธอโอบกอดเขาไว้