0 Views

เมื่อปาสตอเร่เห็นว่ากลิ่นที่เหม็นเน่าของปลาย่างจางลงมากแล้ว เขาก็ค่อยๆเปิดประตูและเดินเข้ามาหาพวกเย่ฉาง เขาเห็นทั้งสี่คนต่างมีสีหน้าที่อิดโรยและมีความทุข์ทรมาน แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดถึงเรื่องนี้ “ไปกันเถอะ รีบๆลงเรือกันได้แล้ว”

 

กลุ่มทั้งสี่คนเดินตามเขาขึ้นไปบนเรือและเข้าไปที่ห้องควบคุม FrozenCloud มองอุปกรณ์ต่างๆที่อยู่ในห้องนี้ สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นผลงานทางวิศวกรรมมอนสเตอร์คอร์จริงๆหรือ? มอนสเตอร์คอร์ที่เขากล่าวถึงควรเป็นพลังงานทดแทนที่คล้ายคลึงกับปริซึมแสงที่มหาวิทยาลัยใช้เป็นพลังงานทดแทน ที่เปลี่ยนพลังงานจากแสงแดดมาเป็นพลังงานไฟฟ้าได้ มีการกล่าวกันว่ารัฐบาลได้เป็นผู้คิดค้นเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา แต่สิทธิบัตรกลับกลายเป็นของ Chrysanthemum Emperor – Lin Lin แม้แต่ตอนนี้ก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง สิทธิบัตรนี้ตกเป็นของรุ่นหลังๆในตระกูลของเขา ทำให้พวกเขากลายเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกภายในเวลาแค่ไม่กี่วัน อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาหายตัวไป สมบัติส่วนใหญ่ของเขาก็สูญหายไปพร้อมกับเขาด้วย แต่ก็ยังพอมีบางสิ่งที่เขาได้เหลือทิ้งไว้ให้กับคนรุ่นหลัง ด้วยสิ่งนี้มันมีส่วนช่วยให้ไลฟ์สไตล์ของผู้คนในปัจจุบันสะดวกสบายอย่างมาก อาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นนักปฏิรูปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 23 เพราะเขาเป็นทั้งนักประดิษฐ์ นักการเมือง นักคิด นักศิลปะและนักเล่นเกมเสมือนจริง เธอส่ายหัวเพื่อที่จะหยุดคิดถึงเรื่องนี้ เพียงแค่คิดถึง Chrysanthemum Emperor ก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแล้ว

 

เรือค่อยๆแล่นออกไปอย่างช้าๆ หลินหลี่เรียนรู้วิธีการควบคุมเรือตามคำแนะนำของปาสตอเร่ และคนอื่นๆยังได้เรียนรู้บางอย่างที่เกี่ยวกับการล่องเรืออีกด้วย

 

“ปลาเรืองแสงมักจะออกหากินในเวลากลางคืน ร่างกายของมันมีขนาดเล็กมากๆ พวกมันมีนิสัยขี้หวาดระแวงและยังเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก มีแค่ไม่กี่คนที่จะสามารถมองพวกมันจากระยะใกล้ๆได้ ตอนนี้ฉันได้รู้แหล่งที่อยู่อาศัยของพวกมันแล้ว ซึ่งอยู่ในทิศทางตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่ลึกที่สุดของทะเลสาบแห่งนี้ สถานที่นั้นมันเต็มไปด้วยสัตว์น้ำต่างๆหลากหลายชนิดมาก ส่วนวิธีการตกปลาเรืองแสง ฉันจะใช้กุ้งเรืองแสงเป็นเหยื่อล่อ เพราะกุ้งเรืองแสงเป็นหนึ่งในอาหารเพียงไม่กี่ชนิดที่สามารถทำให้ปลาเรืองแสงกล้าพอที่จะเข้ามากินได้ แต่ข้อเสียของกุ้งเรืองแสงนี้ก็คือมันจะล่อพวกปลาดุร้ายชนิดอื่นๆเข้ามาหา และปลาดุร้ายพวกนั้นมันจะโจมตีเรือเราได้ แม้ว่ากุ้งเรืองแสงจะไม่ใช่สิ่งที่ปลาชนิดอื่นๆชอบกินกันก็ตามที ดังนั้นพวกเธอจะต้องค่อยขับไล่พวกปลาที่พุ่งเข้ามาโจมตีเรือออกไปให้ไกลๆ อย่าให้พวกมันผ่านมาโจมตีฉันได้ เพราะจะทำให้ฉันเสียสมาธิในการตกปลาไป พวกเธอเข้าใจที่ฉันบอกไหม?” ปาสตอเร่หันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และอธิบาย

 

“เข้าใจแล้วครับ” เย่ฉางพยักหน้าและหยิบธนูขึ้นมา เขามองไปที่อีกสามคนและกระชับว่า “ฉันจะรับผิดชอบในการตรวจหาและยิงสนับสนุนจากระยะไกล น้องเล็กไดโนคอยอยู่ใกล้ๆลุงปาสตอเร่ไว้ หลินหลี่และอาเฉียง! พวกนายทั้งสองคนมีหน้าที่รับผิดชอบในการสกัดกั้นการจู่โจมของพวกปลา พวกนายต้องพยายามฆ่าพวกมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

 

ทั้งสามคนพยักหน้า “รับทราบ”

 

FrozenCloud เข้าใจสถานการณ์ของภารกิจนี้ดี เธอรู้ว่าภารกิจนี้จะเริ่มต้นขึ้นเมื่อปาสตอเร่เหวี่ยงเบ็ดลงน้ำ ส่วนจางเจิ้งเฉียงและหลินหลี่ พวกเขาเดินไปข้างหน้าและยืนอยู่ตรงขอบเรือ

 

ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องแสงลงมากระทบผิวน้ำเป็นรูปจันทร์ครึ่งเสี้ยว เรือของพวกเราได้หยุดและทอดสมอลง ปาสตอเร่มองพวกเขาทั้งสี่คน “ทุกคนพร้อมกันหรือยัง?”

 

หลินหลี่ดึงดาบยักษ์ออกมาพาดบ่า จางเจิ้งเฉียงดึงโล่กับค้อนออกมาและไปยืนอยู่ทางด้านซ้ายของเรือ FrozenCloud กระชับทอนฟายืนอยู่ข้างๆปาสตอเร่

 

ฝ่ายเย่ฉางก็หยิบลูกธนูมาขึ้นสายเตรียมพร้อมยิง ดวงตาของเขากระพริบด้วยแสงจางๆขณะจดจำสภาพแวดล้อมรอบๆไว้ “เริ่มได้เลยครับ”

 

ปาสตอเร่ยิ้มและเอาคันเบ็ดสีเงินออกมา คันเบ็ดของเขาค่อนข้างซับซ้อนอย่างมาก วัสดุที่ใช้ทำมันดูเหมือนว่าไม่ได้ทำมาจากไม้หรือโลหะ แต่มันเป็นวัสดุอะไรสักอย่าง จากนั้นเขาเอากุ้งเรืองแสงออกมาเกี่ยวตะขอเบ็ดและเหวี่ยงเบ็ดลงไปในน้ำทันที กุ้งเรืองแสงอยู่ในน้ำและส่องแสงสว่างอ่อนๆกระจายเป็นวงกว้างเล็กๆออกมา

 

สองสามนาทีผ่านไป เย่ฉางรู้สึกว่ามีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้พื้นผิวของทะเลสาบและเห็นเงาของมันกำลังพุ่งตรงมา “ตรงนั้น!”

 

จางเจิ้งเฉียงและหลินหลี่รีบวิ่งไปทิศทางนั้นทันที FrozenCloud ตั้งท่าป้องกันพร้อมรับการปะทะ

 

ปลาปิรันย่าขนาดใหญ่ขนาด 2 เมตร กระโจนขึ้นจากน้ำและอ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันของมันพุ่งมาโจมตีปาสตอเร่ เย่ฉางยกคันธนูขึ้นและยิงไปที่หลังของมัน FrozenCloud หมุนตัวตีศอกใส่มันจนกระเด็นออกไป หลินหลี่พุ่งมาฟาดดาบยักษ์ใส่มันอย่างเต็มแรงและผ่ามันออกเป็นสองส่วนทันที จางเจิ้งเฉียงตกตะลึงกับดาเมจของหลินหลี่ ทำไมมันถึงมากเช่นนี้!? FrozenCloud ยังรู้สึกกระวนกระวายใจ ดาบยักษ์เล่มนี้มันมีพลังโจมตีตั้ง 20 หน่วย มอนสเตอร์ระดับทั่วไปไม่มีทางต้านทานต่อดาบยักษ์เล่มนี้ได้เลย!

 

หลังจากนั้นได้มีปลาอีก 10 ตัวกระโจนขึ้นจากน้ำมา ในขณะที่ FrozenCloud คอยปกป้องปาสตอเร่ เธอเห็นว่าเย่ฉางกำลังรับมือกับปลาทั้ง 5 ตัวอยู่ เขาสามารถจัดการกับพวกมันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวได้? แสงแฟลชสีแดงกระพริบและกระจัดกระจายออกเป็นสี่แสงแทบจะในเวลาพร้อมๆกัน ในที่สุดแสงแฟลชสีแดงครั้งสุดท้ายก็กระพริบขึ้นมา ในขณะที่เขาวาดดาบของเขาออกไป ปลาปิรันย่าขนาดใหญ่ทั้งห้าตัวถูกฟันกระเด็นตกลงไปในน้ำ ถึงแม้ว่าพวกมันจะยังไม่ตายก็ตาม แต่พวกมันก็น่าจะยังไม่กระโจนขึ้นมาอีกในเร็วๆนี้

 

จริงๆแล้วจากการที่เห็นเขาแทงดาบออกไปได้ถึง 5 ครั้งในเวลาแทบจะพร้อมๆกัน เป็นเพราะสกิล Multiple Straight Thrusts ของเขาที่สามารถแทงดาบออกไปได้ 4 ครั้งอย่างรวดเร็ว แต่แสงแฟลชครั้งสุดท้ายนั้น มันมาจากการแทงดาบออกไปในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีด้วยตัวของเขาเอง ดังนั้นเทคนิคการแทงดาบของเขาจะต้องมีความรวดเร็วและแม่นยำอย่างสูง ที่สามารถทำให้การแทง 4 ครั้งแรกกับครั้งสุดท้าย เหมือนถูกแทงไปพร้อมๆกันในเวลาเดียวกัน FrozenCloud เธอต้องยอมรับว่าถึงแม้แต่นักกีฬามืออาชีพยังทำไม่ได้เท่าเขา ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเป็นเธอโดนการโจมตีแบบนี้เข้าไป เธอไม่สามารถแม้จะหลบการโจมตีนี้แม้แต่ครั้งเดียวได้ ส่วนปลาอีก 5 ตัวถูกหลินหลี่และจางเจิ้งเฉียงกำจัดไป

 

จากนั้นไม่นานมีปลาขนาดเล็กจำนวนมากกระโจนขึ้นจากน้ำมา จางเจิ้งเฉียงเห็นว่ามีปลาพุ่งมาหาเขาจำนวนหนึ่ง เขากระแทกโล่ใส่ปลาสองตัวและเหวี่ยงค้อนใส่ปลาอีกตัวหนึ่ง เขามองไปที่ปลาตัวสุดท้ายที่กำลังกัดหน้าอกของเขาอยู่ เขาเอื้อมมือจับมันเหวี่ยงโยนลงน้ำไป จากนั้นเขาก็ร่ายเวทรักษาตัวเอง เขาไม่มีท่าทางกดดันใดๆทั้งสิ้น

 

ส่วนทางด้านหลินหลี่มีแรงกดดันน้อยกว่าใครเพื่อน เพราะดาบยักษ์ของเขามันมีพลังทำลายล้างมากเกินไป แค่การเหวี่ยงดาบ 1 ครั้งก็สามารถฆ่าปลาไปได้หลายตัวแล้ว

 

“หลินหลี่ เก็บค่าความโกรธและสกิลของนายไว้ด้วย มันอาจจะมีบอสอยู่ด้วย” เย่ฉางเตือนขณะที่เขาเก็บดาบพาดไว้บนหลัง และดึงคันธนูออกมาเพื่อยิงโจมตีต่อไปเรื่อยๆ เขาเห็นว่าในน้ำเริ่มมีปลามากขึ้น และพวกมันว่ายรวมตัวกันอยู่ใต้น้ำทำให้ดูเหมือนเป็นเงาปลาขนาดใหญ่เพียวตัวเดียว เงาขนาดใหญ่นั้นพุ่งมาทางเขา เขาเริ่มร่ายเวททันที “Mmmm mrrrggk Mrgllll glrrm gl!”

 

ปลา 10 กว่าตัวได้กระโจนขึ้นจากน้ำพุ่งผ่านหัวของเขาไป ฝูงปลาเหล่านั้นพุ่งไปโจมตีปาสตอเร่ที่กำลังใช้สมาธิในการตกปลาอยู่ FrozenCloud รีบมายืนอยู่ข้างหน้าเขาเพื่อเตรียมป้องกันทันที เย่ฉางยิ้มอย่างไม่แยแสและใช้ฝ่ามือชี้ไปทางพวกปลา Tidal Wave! มีคลื่นยักษ์ลอยออกมากระแทกพวกปลา และกลืนพวกมันทั้งหมดกลับลงสู่ทะเลสาบ

 

FrozenCloud จำได้ทันที เธอลืมไปว่าเขาเป็นแรนเจอร์ที่มีเวทมนตร์โจมตีวงกว้างนี้อยู่ด้วย เวทนี้ทำให้ศัตรูกระเด็นถอยหลังได้อีกด้วย ในอนาคตมันจะมีประโยชน์อย่างมากในการต่อสู้กับคนกลุ่มใหญ่ และเขามีค่า Intelligence ที่สูงมาก อย่างน้อยก็น่าจะ 30 แต้ม บางทีเขาอาจจะมีพลังโจมตีเวทมนตร์ที่สูงกว่านักเวทบางคนในเกมเสียอีก ทั้งหมดนี้เธอคาดคะเนจากปริมาณ HP ของเธอ ที่ได้จากการรักษาด้วยเวทของเขา เธอรีบกลับไปสนใจคุ้มกันปาสตอเร่ต่อทันที

 

หลังจากพวกปลาปิรันย่าถูกคลื่นยักษ์ของเย่ฉางกวาดล้างออกไป จำนวนของพวกมันก็น้อยลงเรื่อยๆ ยังคงมีเพียงไม่กี่ตัวที่กระโจนขึ้นมาอยู่ แต่ก็ถูกจัดการอย่างง่ายดาย การต่อสู้ครั้งนี้ทั้งจางเจิ้งเฉียงและเย่ฉางแทบไม่ต้องใช้สกิลการรักษาเลย

 

จู่ๆสายตาของเย่ฉางก็มองเห็นเงาดำที่ห่างไกลออกไป และกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาพวกเขา ซึ่งมันน่าจะมีความยาวอย่างน้อย 5 เมตร เขาตะโกนทันทีว่า “ทุกคนเตรียมพร้อมรับมือ! บอสกำลังพุ่งมาแล้ว! น้องเล็กไดโน เธอต้องแน่ใจว่าจะไม่มีปลาตัวเล็กๆตัวไหนเล็ดรอดผ่านไปโจมตีลุงปาสตอเร่ได้ และถ้าเธอเห็นท่าว่ารับมือไม่ไหวแล้ว ตะโกนเรียกพวกเราได้”

 

หลังจากที่พูดจบ เย่ฉางก็ทุ่มแรงทั้งหมดของเขาดึงสายคันธนูจนตรึงเพื่อเตรียมที่จะใช้สกิล Precise Shot จางเจิ้งเฉียงวิ่งมายืนอยู่แนวหน้าเพื่อเตรียมรับมือ เขายกโล่ขึ้นและกระชับค้อนในมือเพื่อเตรียมพร้อมจะใช้สกิล แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถปล่อยให้มันชนเข้ากับเรือได้

 

FrozenCloud พยักหน้า ในกลุ่มของพวกเขามีแค่เพียงเย่ฉางเท่านั้นที่สามารถมองเห็นในความมึดจากที่ไกลๆได้ เธอต้องรีบจัดการพวกปลาตัวเล็กๆเหล่านี้ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อที่เธอจะได้ไปช่วยพวกเขาโจมตีบอสด้วยอีกแรง เธอผ่อนคลายร่างกายของเธอและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นเธอเต้นฟุตเวิร์คเหมือนพวกนักมวยเตรียมโจมตีพวกปลาเล็กๆ

 

หลินหลี่ย่อตัวลงและเปิดใช้สกิล Berserk ทันที ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเปล่งแสงสีแดงจางๆออกมา และท่าทางเขาก็เริ่มเกรี้ยวกราดมากขึ้น เขาดูเหมือนวัวตัวน้อยที่กำลังบ้าคลั่งอยู่ มือทั้งสองข้างจับดาบเหล็กสีดำไว้แน่นและมองไปในทิศทางที่เย่ฉางเล็งธนูไป