0 Views

ในตอนนี้พวกเขานั่งอยู่ในร้านอาหารของเถ้าแก่หวังเพื่อกินอาหารเย็น

 

เย่เทียนกำลังจ้องอาหารที่อยู่เต็มโต๊ะ เธอหน้ามุ่ยและพูดด้วยเสียงน่ารัก “อาหารเหล่านี้มีแคลอรี่มากเกินไป พี่สาวนานะ ถ้าพี่กินมัน พี่จะอ้วนเอาได้นะคะ”

 

อูนายิ้มแห้งๆและพูดว่า “ไม่เป็นไร มันไม่ทำให้เราอ้วนทันทีหรอกจ๊ะ รีบกินเร็วเข้า วันนี้มีเมนูพิเศษของเถ้าแก่หวังด้วยนะ”

 

เย่ฉางเอามือทั้งสองข้างวางบนโต๊ะและจับมือกัน เขาพูดอย่างจริงจังว่า “เทียนน้อย ตอนนี้อย่าลืมสิว่าเธอเป็นคนปกติแล้วนะ ฉันจะสอนเธอให้รู้ไว้ว่า เธอต้องหัดควบคุมอารมณ์และปรับให้เข้ากับคนรอบๆตัว นอกจากนี้เรายังมุ่งมั่นเป็นนักเล่นเกมมืออาชีพอีกด้วย และความเป็นอยู่ของเราตอนนี้ขึ้นอยู่กับว่า เราจะรักษามันไว้ได้ดีหรือไม่”

 

ขนตายาวของเย่เทียนกระพริบขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่เธอได้วิเคราะห์อย่างจริงจัง “หนูเข้าใจแล้วคะ พี่ใหญ่หลี่ได้บอกหนูเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้แล้ว และหนูได้ใช้เวลาในการวิเคราะห์เกม Conviction และสรุปใจความสำคัญต่างๆไว้แล้วว่า อาชีพที่ได้รับความนิยมเล่นมากที่สุดในปัจจุบันก็คือไฟท์เตอร์ นักบวช นักเวทและแอสซาซิน อาชีพเหล่านี้พบมากที่สุดในเกม แต่ก็ยังมีอาชีพลับต่างๆอีก ส่วนอาชีพสุดท้ายที่คนไม่นิยมเล่นกันก็คือแรนเจอร์ เนื่องจากอาชีพนี้มีความเก่งรอบด้านก็จริงแต่อยู่ในระดับกลางๆเท่านั้น ทำให้ 75% ของผู้เล่นที่เลือกอาชีพนี้ พวกเขาได้ลบตัวละครทิ้งและเลือกอาชีพใหม่แทน ในเมื่อคุณพ่อเลือกอาชีพแรนเจอร์แล้ว หนูก็อยากจะเล่นเกมนี้ด้วยเพื่อที่จะได้ช่วยเหลือคุณพ่อได้ และจากการที่หนูรู้ข้อมูลของอาชีพพี่สาวและพี่ชายทั้งสองแล้ว หนูต้องการเล่นอาชีพพาลาดินเพื่อที่จะได้ช่วยซัพพอททีมได้ สำหรับเรื่องค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตของทุกคน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหนูเอง”

 

ทั้งสี่คนจ้องมองเย่เทียนอย่างตกใจ หลินหลี่แสดงท่าทางเหมือนกับพี่ชายกำลังสั่งสอนน้องสาว “เทียนน้อย! เด็กอย่างเธอจะไปรู้อะไรมาก! เราแค่เพียงฟังและทำตามคำสั่งของพี่ใหญ่ขาวก็พอแล้ว!!”

 

เย่เทียนค่อยๆพยักหน้า “คะ หนูเข้าใจแล้ว”

 

จางเจิ้งเฉียงและอูนาถอนหายใจขณะมองหลินหลี่ ซึ่งเขากำลังแสดงออกถึงการมีวุฒิภาวะที่สูงกว่า อันที่จริงแล้วคนอย่างหลินหลี่นั้นไม่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะสั่งสอนคนอื่นได้เลย

 

เย่ฉางได้ยินคำว่าพาลาดิน เขากำลังคิดสงสัยในใจว่า ‘พาลาดินมันคืออะไร?’ ยิ่งคิดมากเท่าไหร่ในหัวของเขาก็เต็มไปด้วยความสับสนและความไม่เข้าใจ จากนั้นเขาพยักหน้า “โอเค พาลาดินก็ไม่เลวซะทีเดียว แต่เราจะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้นเมื่อตอนเราออนไลน์ ตอนนี้เรามาฉลองต้อนรับเย่เทียนกันก่อน เอ๊า! มาชนแก้วกัน ไชโย!”

 

“ไชโย!” อีกสามคนยกแก้วเบียร์ของพวกเขาชนและยิ้ม เย่เทียนรู้สึกอายและไม่เข้าใจ เธอควรทำอย่างไรดี เธอจ้องมองแก้วน้ำส้มของเธอ

 

“ในเวลาเช่นนี้ หนูควรคิดว่าน้ำส้มเป็นเบียร์และมาชนแก้วกับพวกเรา” อูนากล่าวด้วยรอยยิ้มจากข้างๆเธอ

 

เย่เทียนเข้าใจในทันทีและรีบยกแก้วน้ำส้มชนแก้วกับพวกเขา จากนั้นทั้งห้าคนก็ดื่มอย่างมีความสุขด้วยกัน

 

ตอนดึกในอพาร์ทเม้นต์

 

“เทียนน้อย ในเมื่อเธอได้เป็นสมาชิกในครอบครัวเราแล้ว ฉันจะมอบแต่สิ่งดีๆให้แก่เธอ ฉันจะให้เธอได้ดูละครที่ดีที่สุดในโลก ละคร[ศึกพิศวาสสองพี่น้อง]! นี่เป็นไอดีที่เอาไว้ใช้สำหรับดูโทรทัศน์ เธอต้องดูมันให้ได้นะ มันเป็นละครโปรดของพวกเรา แล้วเธอจะได้สาระสำคัญและข้อคิดจำนวนมากจากเรื่องนี้” หลินหลี่พูดขณะเอามือพาดไหล่ของเธอ

 

เย่เทียนที่ยังไม่รู้ทันโลก เธอพยักหน้าและต้องการมีส่วนรวมในกิจกรรมของครอบครัวที่อบอุ่นนี้

 

“อย่าลืมโหวตให้อาซูด้วยนะ …” จางเจิ้งเฉียงที่กำลังอาบน้ำอยู่ ตะโกนบอกพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง

 

“เทียนน้อย หนูอย่าไปดูมันนะ …” อูนาถอนหายใจ

 

“ทำตามที่ใจเธอต้องการ …” เย่ฉางพูดบอกและมองทิวทัศน์อันไกลโพ้น

 

เย่เทียนกำลังสับสน เธอควรดูหรือไม่ควรดูดี! เธอคิดสักครู่ก่อนที่เธอจะตัดสินใจดูมัน หลังจากดูตอนแรกจบลง เธอหลงใหลและประทับใจในละครเรื่องนี้ทันที และด้วยความอยากรู้อยากเห็นกระตุ้นให้เธอดูตอนที่สองต่อ หลังจากดูจบ เธอได้กลายเป็นแฟนคลับของละคร[ศึกพิศวาสสองพี่น้อง]อย่างเต็มตัว และเธอยังเป็นแฟนคลับของอาเจิ้งอีกด้วย

 

หลังเที่ยงคืนภายใต้แสงดวงจันทร์ครึ่งดวง

 

เย่เทียนยืนอยู่กับเย่ฉางที่ระเบียงห้อง

 

“อย่าคิดอะไรมากเกินไป แค่อยู่อย่างมีความสุขก็พอแล้ว” เย่ฉางยิ้มและเอื้อมมือออกไปลูบหัวเย่เทียนอย่างเอ็นดู โดยตอนพูดเขาเน้นเสียงตรงคำว่าความสุข

 

“หนูเข้าใจแล้วคะคุณพ่อ” เย่เทียนยิ้มอย่างไร้เดียงสา เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือเย่ฉางที่ลูบอยู่บนหัวเธอ

 

“อย่าเรียกฉันว่าพ่อ ฉันแค่แก่กว่าเธอเพียงแค่ห่วงโซ่พันธุกรรมเดียวเท่านั้นเอง” เย่ฉางยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม

 

เย่เทียนดูเศร้านิดหน่อยขณะที่เธอพยักหน้า

 

เย่ฉางเห็นเธอมีสีหน้าเศร้า เขายักไหล่และยื่นมือออกไปลูบหัวเธออีกครั้ง เขาพูดด้วยรอยยิ้ม “เธอนี่จริงๆเลย ฉันจะทำอย่างไงกับเธอดี …เอางี้แล้วกัน! เธอสามารถเรียกฉันว่าพ่อได้ตามที่เธอต้องการ แต่เมื่ออยู่ในเกม เธอต้องเรียกฉันว่าหัวหน้าทีมหรือบอสเท่านั้น”

 

“คะ!”เย่เทียนพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

“นั่นคือดวงจันทร์ เธอรู้อะไรเกี่ยวกับดวงจันทร์บ้าง?” เย่ฉางมองดวงจันทร์ครึ่งดวงและพูดอย่างอ่อนโยน

 

“หนูรู้คะ ดวงจันทร์มีปริมาตร 2.199×10 ^ 10 ลูกบาศก์กิโลเมตร มีพื้นที่ผิวทั้งหมด 3.79×10 ^ 7 ตารางกิโลเมตร ดวงจันทร์โคจรรอบโลกในเวลาประมาณ 27.3 วัน เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์มีค่าประมาณ 3,474 กิโลเมตร มีระยะห่างจากโลกประมาณ 384,403 กิโลเมตร และดวงจันทร์เป็นดาวบริวารของโลก พ่อถามทำไมหรือคะ?” เย่เทียนพูดและยิ้มอย่างไม่แยแส

 

“อ่า … ไม่เลวเลย ฉันก็คิดแบบนั้นเช่นกัน แต่สิ่งที่ฉันต้องการจะพูดก็คือแสงจันทร์ …” เย่ฉางตกใจจนตัวแข็งค้าง จากนั้นเขาพยักหน้าและพูดอย่างมีความสุข

 

“แสงจันทร์! ความเร็วของแสงประมาณ 299,792.458 กิโลเมตรต่อวินาที แสงจันทร์เป็นเพียงแสงจากดวงอาทิตย์ที่สะท้อนออกจากผิวของดวงจันทร์ มันเป็นประโยชน์สำหรับพืชในเวลากลางคืน และยังมีตำนานเล่าว่าพวกมนุษย์หมาป่า จะกลายร่างจากมนุษย์เป็นหมาป่าในคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกด้วย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีหลักฐานการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ ปรากฎการณ์นี้ถือว่าเป็นสิ่งเร้นลับ หนูเองก็ชอบทฤษฎีที่เพิ่มแรงโน้มถ่วงและปริมาณของแสงที่ช่วยทำให้สัตว์หลายชนิดสามารถสร้างฮอร์โมนบางชนิดได้อีกด้วย ตัวอย่างเช่นปรากฏการณ์การเป็นสัดของบรรดาสัตว์ต่างๆ …” เย่เทียนพูดแทรกเย่ฉางขึ้นมา

 

เย่ฉางตัวแข็งค้างอีกครั้ง เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “แค๊ก ~แค๊กๆ~ เมื่อพูดถึงดวงจันทร์ ทำให้คิดถึง Chang E เธอ…”

 

“Chang E ตัวละครจากตำนานจีนโบราณ ลูกสาวของ Di Ku หนึ่งในห้าจักรพรรดิในตำนาน เธอเป็นภรรยาของ Hou Yi เธอเป็นผู้เลอโฉมกว่าใครๆ ชื่อเดิมของเธอคือ Heng E แต่ด้วยเกิดการเปลี่ยนแปลงในสมัยราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิ Ha WenDi ได้ขึ้นครองราช เขาอยากได้นางมาเป็นสนมจึงส่งทหารมาพาตัวเธอเข้าวัง เธอจึงหลบหนีและเปลี่ยนชื่อเป็น Chang E มาตั้งแต่ตอนนั้น และในตำนาน เธอยังถูกเรียกอีกหลายชื่อเช่น Chun Hu หรือ Yuan E และตามตำนานยังบอกอีกว่า เพราะเธอได้ขโมยยาอายุวัฒนะที่สามารถทำให้คนที่กินเป็นอมตะได้จาก Queen Mother of the West มา ทำให้เธอเป็นอมตะและลอยขึ้นไปบนดวงจันทร์ นับตั้งแต่นั้นมาเธอก็อาศัยอยู่ในพระราชวังบนดวงจันทร์ มีหลายเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเธอ แต่โดยส่วนตัวแล้ว หนูคิดว่าเธอเป็นคนนิสัยไม่ดี เพราะตอนแรกด้วยความรักที่มีต่อสามีของเธอ เธอตั้งใจจะมาขโมยยาอายุวัฒนะเพื่อไปรักษาอวัยวะเพศของสามีเธอ แต่ไม่ว่าจะยุคไหนๆก็เป็นเรื่องธรรมดาที่มนุษย์มักจะมีความโลภอยู่เสมอ เมื่อเธอขโมยยามาได้ แต่เธอกลับไม่ได้เอายาไปให้สามีเธอกิน เธอได้ทอดทิ้งสามีไปและกลืนกินยานั้นเพื่อจะได้มีชีวิตนิรันดร์ เธอเป็นแค่เพียงยัยดอกทอง แต่ยังไรก็ตามเรื่องนี้มันก็เพียงเรื่องที่เล่าขานสืบต่อกันมา มันอาจถูกปรุงแต่งขึ้นเพื่อให้มีสีสัน” เย่เทียนเล่าด้วยความโกรธแค้น ท่าทางของเธอเหมือนนักวิชาการผู้รอบรู้ ***ตำนานนี้มันจริงไหมนี่***

 

หัวใจของเย่ฉางรู้สึกท้อแท้ เขาถอนหายใจลึกๆอีกครั้ง “เอาล่ะอย่าพูดถึง Chang E อีกเลย ฉันจะเล่าเรื่องของ กระต่ายหยก(Jade Hare) …”

 

“ตามตำนานเล่าว่า มีเทพเจ้าสามองค์ได้ปลอมตัวเป็นชายชราขอทานสามคนที่หิวโซ พวกเขาไปหาสุนัขจิ้งจอก ลิงและกระต่ายเพื่อขออาหาร สุนัขจิ้งจอกและลิงนำอาหารมอบให้ชายชราขอทานทั้งสาม มีเพียงกระต่ายตัวเดียวเท่านั้นที่ไม่มีอาหารจะมอบให้ หลังจากนั้นกระต่ายก็พูดกับชายชราทั้งสามว่า “ฉันไม่มีอาหารจะมอบให้ แต่พวกคุณสามารถกินฉันแทนได้” หลังจากพูดจบ กระต่ายก็กระโดดลงไปในกองไฟ เทพเจ้าทั้งสามองค์ต่างนับถือความมีน้ำใจของกระต่าย และส่งกระต่ายไปอาศัยอยู่ที่พระราชวังบนดวงจันทร์ หลังจากนั้นกระต่ายหยกกับ Chang E ก็อาศัยอยู่ด้วยกันในพระราชวังบนดวงจันทร์และช่วยกันสร้างยาอมตะขึ้นมา นี่เป็นเรื่องเล่าของกระต่ายหยก แต่หลังจากนั้นผู้ประพันธ์และนักกวีหลายๆคนก็สวมบทบาทให้ Chang E และกระต่ายหยกที่น่ารักเป็นคนๆเดียวกัน แม้แต่นักประพันธ์ผู้มีชื่อเสียงอย่างหลีชางหยินก็ไม่มีเว้น บทประพันธุ์ต่างๆของเขามุ่งเน้นให้เห็นว่า Chang E ผู้มีจิตใจดีได้กลายเป็นกระต่ายหยกอยู่บนดวงจันทร์ แต่จริงๆแล้วหนูอยากจะบอกก็คือ ดอกทองChang E ก็คือดอกทองChang E และกระต่ายหยกก็คือกระต่ายหยก ทั้งสองไม่ใช่คนๆเดียวกัน” เย่เทียนพูดขัดจังหวะอีกครั้งด้วยความฉุนเฉียว