0 Views

พวกเขาทั้งสามคนหยิบกล่องของขวัญออกมา พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนออกมาไม่ไกลจากพวกเขา

 

“เชี่ยเอ้ย กล่องห่าอะไรวะเนี่ย หินธรรมดา? บัดซบ”

 

“ฉันได้ยาฟื้นฟูเลือดที่เหลือครึ่งขวด มันเพิ่มเลือดได้แค่ 5”

 

“เยี่ยม ฉันได้มีดสั้นที่มีพลังโจมตี 2 – 3”

 

“จับมัน! อย่าหนีไอเวร! มาให้พ่อคนนี้ฆ่าแกซะ!!”

 

“…”

 

“ค่อก~ ค่อก~ ใครจะเป็นคนแรก?” เย่ฉางมองไปรอบๆทั้งสองคน “หลินหลี่นายเปิดคนแรก”

 

“อืม!” หลินหลี่พยักหน้าและเปิดกล่องของเขาทันที ขวานขนาด 130เซนติเมตรได้อยู่ในกระเป๋าเขา เขานำมันออกมาและดูค่าสถานะ

 

Fine Woodcutter’s Axe (Fine)

ประเภท: ขวานสองมือ

ความต้องการ: 12 Strength

พลังโจมตี: 6 – 10

Strength +1

 

“พี่ใหญ่ขาว ผมได้ของดี” หลินหลี่ยกขวานขึ้นเหนือหัวแล้วร้องตะโกนอย่างมีความสุข

 

“เยี่ยม!” เย่ฉางยักคิ้วขึ้นก่อนที่จะตบหลังของหลินหลี่อย่างแผ่วเบา

 

จางเจิ้งเฉียงได้ปิดปากของหลินหลี่ทันที “เงียบซะ! อย่าเปิดเผยสถานะอาวุธของนาย ทำให้่มันดูกากเข้าไว้”

 

ทันใดนั้นหลินหลี่ได้เงียบลงและพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เขาได้มองซ้ายมองขวาเหมือนแมวที่หวาดกลัวและเก็บขวานของเขาอย่างระมัดระวัง

 

“ตาฉันละ” จางเจิ้งเฉียงปล่อยมือจากหลินหลี่ เขาเปิดกล่องของขวัญและมีหนังสือปรากฏบนมือของเขา

 

‘The Gluttonous King, Dodola’s Cooking for Dummies’: เรียนรู้การทำอาหาร การเก็บเกี่ยวและการตรวจสอบ ความต้องการ: 10 Intelligence คำอธิบาย: นี่เป็นข้อมูลส่วนหนึ่งจากนักทำอาหารที่มีชื่อเสียงของโดโดร่า

 

“หลินหลี่นายมีค่า Intelligence เท่าไหร่?

 

“5”

 

“พี่ใหญ่เฉียง?”

 

“5”

 

“…ดูเหมือนว่ามีแค่ฉันที่สามารถเรียนรู้ได้” เย่ฉางถอนหายใจออกมาและใช้หนังสือทันที

 

“ยินดีด้วย คุณได้รับอาชีพพิเศษพ่อครัว สามารถระบุรายการอาหารและวัตถุดิบในการใช้ทำอาหารได้”

 

เย่ฉางถอนหายใจ เฮ้อ…อย่างน้อยก็ดีกว่าได้อะไรเลย “ฉันต้องเปิดกล่องแล้วสินะ”

 

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ทั้งสองคน เย่ฉางถูมือของเขา เขายกมือขวาและพูดว่า “ดูหัตถ์พระเจ้าของฉันซะ หัตถ์พระเจ้าจงสำแดงเดช”

 

จากกล่องที่ดูธรรมดาได้เริ่มบิดเบี้ยวและมีกิ่งไม้โผล่ออกมา

 

“รู้สึกลึกลับจริงๆ” หลินหลี่พูดออกมาด้วยความอยากรู้

 

“อืม” จางเจิ้งเฉียงพยักหน้าอย่างช้าๆและมองไปยังกิ่งไม้ที่อยู่บนมือของเย่ฉาง

 

เย่ฉางรีบยกมันขึ้นและแสดงค่าสถานะให้พวกเขาดู

 

กิ่งไม้แห้งธรรมดา คำอธิบาย: นี่เป็นเพียงกิ่งไม้แห้งธรรมดาเท่านั้น

 

“…”

 

“ตุบ~”

 

เย่ฉางได้จับไปยังกิ่งไม้ทั้งสอง เส้นเลือดดำปูนโปนได้โผล่ออกมาบนหน้าผากของเขา เขาขบฟันของเขาด้วยความสั่นเทา “ระบบบัดซบเอ้ย”

 

“เฮ้เพื่อน มีชาวบ้านอยู่ที่นั่นดูเหมือนว่าเขาจะมีภารกิจมอบให้” ทั้งสองได้มองไปทันทีหลังจากได้ยินเสียงของจางเจิ้งเฉียง ชาวนาวัยกลางคนมีชื่อว่า ‘นอร์ท’ กำลังนั่งอยู่บนกองอาหารสัตว์ สีหน้าเต็มไปด้วยความก้งวล แน่นอนว่านี่เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบสำหรับผู้ให้ภารกิจ

 

“ลุง มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า? ทำไมถึงดูเป็นกังวลจัง” ทั้งสามคนได้เดินไปหาเขา

 

“เมื่อไม่นานมานี้ ฟาร์มของฉันได้มีสไลม์ปรากฏออกมาเป็นจำนวนมาก พวกมันทำให้ฉันปวดหัว มันได้ทำลายฟาร์มของฉันและทำร้ายไก่ของฉัน พ่อหนุ่มทั้งหลายช่วยฉันหน่อยได้หรือไม่?” นอร์ทได้ถอนหายใจออกมาขณะที่กำลังถือคราดของเขา

 

ทั้งสามคนต่างพยักหน้าของเขา “ลุง ปล่อยให้พวกเราจัดการเอง”

 

“ปาร์ตี้ของคุณได้ยอมรับภารกิจนี้: สาเหตุการปวดหัวของนอร์ท” ภารกิจ: กำจัดสไลม์เขียว 100ตัว ราวัล: ไม่ระบุ

 

“ตกลง ฉันทำให้พวกเธอลำบากแล้วสินะ” นอร์ทลุกขึ้นและทิ้งคราดของเขา “ฉันจะไปรออยู่ที่่โรงเตี้ยมเพื่อดื่มกับตาแก่แจ๊ค”

 

“เฮ้เพื่อน ฉันว่ามันเป็นภารกิจต่อเนื่อง” จางเจิ้งฉางพูดขณะมองไปข้างหลังของนอร์ท

 

“อืม … ไปดูที่ฟาร์มกันเถอะ” เย่ฉางแตะไปที่คิ้วของเขาและพึมพำออกมา สายตาของเขาจ้องมองไปยังร้านค้าทั่วไป “ไปดูที่นั่นกันก่อน ทุกคนมีเงินเริ่มต้นที่ 10เหรียญทองแดง ดังนั้นเอามันมาให้ฉันทั้งหมด มาดูกันว่าเราสามารถซื้ออะไรได้บ้าง”

 

ทั้งสามคนได้รวมเงินกันและรีบตรงไปยังร้านค้า ร้านค้านั้นเต็มไปด้วยความโกลาหล สิ้นค้านั้นเป็นสินค้ามือสอง ด้านหลังเคาเตอร์เป็นหญิงชราที่มีชื่อว่าริก้า “ยินดีต้อนรับค่ะ~”

 

เย่ฉางมองไปยังสินค้า ส่วนใหญ่มีราคาที่แพงมากเกินไปสำหรับพวกเขาทั้งสามคน โดยเฉพาะอาวุธมือสอง ราคาที่ถูกที่สุดคือ 50เหรียญทองแดง เนื่องจากเขามีความสามารถในการเก็บเกี่ยวส่วนผสมได้ด้วยตัวเอง เขาจึงซื้อหม้อเหล็กระดับต่ำ 15เหรียญทองแดงกับหินเหล็กไฟระดับต่ำที่สามารถใช้ได้ 5ครั้งในราคา 5เหรียญทองแดงและน้ำยาฟื้นพลัง 3ขวดในราคา 3เหรียญทองแดง

 

“ไปกันเถอะ ในขณะที่คนส่วนใหญ่ไม่ได้มาเพื่อกำจัดสไลม์ พวกเราควรจะจบภารกิจนี้อย่างรวดเร็ว” เย่ฉางพาทั้งสองคนไปที่ฟาร์มของนอร์ททันที พวกเขามองเห็นสไลม์สีเขียวคล้ายวุ้นที่มีตาขนาดใหญ่และความสูงถึงครึ่งเมตร มันช่างน่ารักซะเหลือเกิน~

 

มีผู้เล่นสองคนเดินออกมาจากฟาร์มของนอร์ทและเห็นกลุ่มของเย่ฉาง พวกเขามองไปด้วยสายตาที่แปลกประหลาดและถอนหายใจออกมา “มีพวกโง่เง่าสามคนมาที่นี่เพื่อฆ่าสไลม์ ด้วยอาวุธของพวกเขาเหล่านั้นมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกำจัดสไลม์ การฟื้นฟูที่รวดเร็วและจำนวนที่มากมายของสไลม์ ไปกันเถอะ เราไปดูที่ฟาร์มอื่นและหามอนเตอร์ตัวอื่นล่ากันดีกว่า การอยู่ในพื้นที่นี้มันทำให้เราสองคนเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์”

 

“เพื่อน ทำไมนายไม่โจมตี?” จางเจิ้งเฉียงมองไปยังเย่ฉางที่กุมดาบของเขาอย่างเหนียวแน่นและมองไปที่สไลม์

 

“มองไปยังตาที่เหมือนลูกสุนัขของมัน ฉะ… ฉัน…” เย่ฉางมองไปยังสไลม์ที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวและถอนหายใจออกมา

 

“ชู่วว~” น้ำเมือกสีเขียวได้ถูกพ่นไปยังใบหน้าเย่ฉาง

 

“ตาฉัน! ตาของฉัน!” เย่ฉางล้มลงและกลิ้งตัวไปมาบนพื้น “พวกนายทั้งสองยังไม่โจมตีมันอีก? เชี่ย!แม่งกล้าโจมตีใส่หน้าฉัน”

 

“…” จางเจิ้งเฉียงละหลินหลี่หมดคำพูด

 

หลินหลี่ได้เริ่มโจมตีด้วยการเหวี่ยงขวานฟาดใส่สไลม์ เขาสร้างความเสียหายได้มากกว่า 20! สไลม์หยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนที่จะหลุดออกมาจากอาการสตั้น

 

จางเจิ้งเฉียงใช้โอกาสจากอาการสตั้นและพุ่งเข้าไปฟันสไลม์สร้างความเสียหาย 7! ทำให้สไลม์ได้ตายลง หลังจากจบการต่อสู้ เย่ฉางได้คลานขึ้นมา ใบหน้าสีขาวเต็มไปด้วยน้ำเมือกสีเขียว “การโจมตีของมันได้สร้างความเสียให้ฉัน 15 มันลดเลือดฉันไปมากกว่าครึ่ง”

 

“ดูเหมือนว่าสไลม์พวกนี้จะมี HP ประมาณ 30เท่านั้นเอง” จางเจิ้งเฉียงมองไปยังฟาร์มที่เต็มไปด้วยสไลม์สีเขียว การฆ่าให้ครบ 100ตัวเป็นเรื่องยากและใช้เวลานานมาก

 

“พี่ใหญ่ขาว หน้าของพี่ …” หลินหลี่มองไปที่หน้าของเย่ฉางและหัวเราะออกมา

 

“แป๊ะ~!”

 

เส้นเลือดดำปรากฏอยู่บนหน้าผากของเย่ฉาง เขาตบหัวของหลินหลี่และคำรามออกมา “หยุดขำซะ!!”

 

“โอ้…” หลินหลี่ปิดปากของเขาไว้

 

“หลินหลี่รับผิดชอบหน้าที่ในการโจมตี ส่วนอาเฉียงคอยประสานงานและสนับสนุนหลินหลี่ จุดอ่อนของพวกมันน่าจะอยู่ที่ดวงตา” เย่ฉางเชิดหน้าขึ้นแต่ไม่สามารถเช็ดใบหน้าของเขาได้ เขามองไปที่สไลม์ใกล้ๆด้วยความโกรธเกรี้ยว