0 Views

ทันทีที่เขาออกจากศูนย์บริหารเมืองเย่ฉางได้พบกับ ThornyRose เขาสังเกตุเห็นสิ่งที่พิเศษบางอย่าง เขามองไปยังพวกสาวสวยที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ และรู้สึกค่อนข้างประทับใจ คนหนึ่งคือ ElegantFragrance อีกคนคือ PassingBreeze และคนสุดท้ายเธอชื่ออะไรน๊า… เขาจำได้ว่าเคยพบกับพวกเธอที่สโมสร เขาโบกมือให้กับพวกเธอ ราวกับว่าพวกเขาเป็นเพื่อนรักที่ไม่ได้พบเจอกันมานานแล้ว “โย้ว! เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ งั้นฉันไปก่อนนะ…” หลังจากทักทายพวกเธอเพียงเล็กน้อย เขาวางแผนที่จะจากไปทันที

เส้นเลือดบนหน้าผากของ ThornyRose ปูดโปนขึ้น เธอเอื้อมมือออกไปและคว้าตัวเขาไว้ “ฉันรู้นะว่านายทำอะไรกันอยู่ แทนที่จะเก็บเลเวล…”

“ไม่มีอะไรนี่ ใครบอกเธอกัน? ถ้าเป็นหลินหลี่ เขาอาจจะแค่นอนละเมอพูดออกมา นอกจากนี้ ฉันยังเป็นขุนนางที่มีที่ดินเป็นของตัวเองอีกด้วย ดังนั้นเธอไปสนใจเรื่องของตัวเองเถอะ หรือจะให้ฉันเรียกทหารยาม?” เย่ฉางพูดขึ้น พร้อมกับคว้าเหรียญตราบารอนออกมาโชว์

ElegantFragrance พยักหน้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมพี่สาวโรส ถึงเรียกเขาว่าเจ้าคนบัดซบอยู่เสมอ…

“นาย!!” ThornyRose เห็นว่าทหารยามกำลังมองมา ดังนั้นเธอจึงจำใจต้องปล่อยเขาไป “อย่าลืมบอกฉัน หากนายพบอะไรครั้งต่อไป! เดี๋ยวนะ นายมีที่ดินแล้ว!? ที่ไหนกัน?”

“ทำไมฉันต้องบอกเธอด้วย? เพราะมันเป็นที่ดินส่วนตัวของฉัน…” เย่ฉางกรอกตามองเธอ

“เฮ้ พวกเราไม่ใช่เพื่อนที่ดีต่อกันงั้นหรอ? บอกฉันหน่อยสิ ลอร์ดบารอน” ทัศนคติของ ThornyRose เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ และเธอเริ่มประจบสอพลอเขามากขึ้น

“พูดได้ดี พูดได้ดี ฮ่าฮ่า~ ที่ดินของฉัน อ่า… ฉันไม่บอกเธอหรอก~~ อ๊าก!!! หน้าฉัน! ทหารยาม! ทหารยาม! เธอคนนี้โจมตีบารอน!!” เย่ฉางกำลังจะกวนประสาทเธอสักเล็กน้อย แต่เขากลับถูกกัดที่ใบหน้า FrozenBlood รีบถ่ายภาพและแชร์มันให้กับคนอื่นๆอีกครั้ง “เพื่อนโรส และผมขาวแสดงความรักที่เร่าร้อนต่อกันในวันนี้ด้วย~~”

ทหารยามมองไปที่เย่ฉาง และดึงเหรียญตราบารอนของตัวเองออกมา “ฉันก็เป็นบารอนเหมือนกัน แต่ฉันยังต้องมายืนเฝ้ายามที่ศูนย์บริหารเมือง ไอ้เหรียญตรานี่ไม่มีความหมายอะไรเลย เพราะฉะนั้น ไปเล่นกันที่อื่นไป”

“อุ๊ปส์~!” ThornyRose ปล่อยมือของเธอออกอย่างรวดเร็ว และเอามือกุมท้องของเธอขณะที่หัวเราะเยาะใส่เย่ฉาง จนลืมความโกรธของเธอไป FrozenBlood ก็เริ่มหัวเราะตาม แม้แต่ PassingBreeze ที่แสนเย็นชาก็ยิ้มออกมาในขณะเหลือบมองเขา

เย่ฉางปิดบังใบหน้าของเขาด้วยความตกตะลึง ไอ้จมูกโด่งระยำ! บ้าเอ๊ย! การเป็นบารอนแม่งโครตไร้ประโยชน์เลย! ฉันถูกหลอกลวงไปถึง 2000 เหรียญทอง จากมูลค่าของคริสตัลเวทชุดนั้น จนทำให้ฉันถูกล้อเลียนโดยทหารยามและหญิงสาวเหล่านี้! เขาตกอยู่ในความโกรธเกรี้ยวทันที “หืมม~ เธอมันเป็นแค่คนโง่ ดังนั้นฉันจะไม่ลดตัวลงไปต่อล้อต่อเถียงกับเธอหรอกนะ…”

“นายเรียกใครว่าโง่ห๊า…” ThornyRose มาถึงด้านหน้าของเย่ฉางอีกครั้งและยิ้มให้

“อืม เป็นคำถามที่ดี อันที่จริงฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เอาล่ะ! ฉันต้องไปแล้ว… ไว้เจอกันวันหลังนะ” เย่ฉางค่อยๆก้าวถอยหลังทีละนิดทีละนิด จากนั้นก็หันกลับและหนีไป

“แม้ว่าบารอนจะไม่มีอำนาจอะไรมากมาย แต่ก็เป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับผู้เล่นที่จะได้รับยศตำแหน่งขุนนาง คงมีเพียงแค่เขาคนเดียวล่ะมั้ง ที่เพิ่งมาถึงเมืองแบล็กร็อคแค่ไม่กี่วัน ก็ได้รับตำแหน่งขุนนางแล้ว เฮ้อ! ผู้ชายคนนั้นมียศตำแหน่งและที่ดินแล้ว แถมยังมีคริสตัลเวทสต๊อกไว้เต็มโกดังอีกด้วย” ThornyRose ถอนหายใจ “อย่างไรก็ตาม มันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเรา ถ้าเขามีอิทธิพลในเมืองแบล็กร็อคแห่งนี้ เพราะอย่างน้อย เขาก็ยังเป็นสมาชิกหลักในสโมสรของเรา”

“บ้านประมูลเกือบสร้างเสร็จแล้ว กิลด์ Freedom Alliance และกิลด์ Lord’s Reign ต่างก็อิจฉาร้านค้าขนาดใหญ่ของเรา และได้มาเจรจากับเราหลายต่อหลายครั้ง” ElegantFragrance เดินเข้ามา

“อ่าหะ เราต้องสร้างสถานที่สำหรับตัวเองในเมืองแบล็กร็อคให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้” ThornyRose พยักหน้า ขณะที่เธอพาคนอื่นๆเข้าไปในศูนย์บริหารเมือง

เย่ฉางกลับไปที่ร้านค้าทั่วไป และพบกับทุกคนที่ทำเควสเสร็จเรียบร้อยแล้ว นอกจากได้รับ Exp และเงินบางส่วนแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้รับอะไรที่เป็นพิเศษอีกเลย โดยไม่คาดคิด ในขณะที่จางเจิ้งเฉียงกำลังทำความสะอาดแจกันอยู่ เขาพบกุญแจสีทองที่อยู่ข้างในแจกัน เย่ฉางถูกห้ามไม่ให้แตะต้องกุญแจ ต่อมาหลินหลี่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้จัดการสมาคมพ่อค้า ประธานสมาคมได้ดูแลหลินหลี่ที่เป็นตัวนำโชคของเขาเป็นอย่างดี และได้มอบรถเข็นสีเงินให้กับเขา รถเข็นสีเงินคันนี้มีความจุมากกว่ารถเข็นคันเก่าของหลินหลี่ถึง 5 เท่า

“พ่อคะ การเลือกเนินเขาสามแห่งในภูเขาคาร์โรลของพ่อ เป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดมากที่สุดเลยค่ะ มีหลายสิ่งที่เราสามารถใช้ประโยชน์ได้ที่นั่น นอกจากสายแร่ที่ซ่อนอยู่แล้ว หนูได้คาดการณ์ว่า อาจจะมีน้ำมันให้เราอีกด้วย แต่เรายังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ในตอนนี้ คริสตจักรศักดิ์สิทธิ์ก็ยังจำเป็นที่ต้องใช้คริสตัลเวท ดังนั้นหนูคิดว่าเราควรแบ่งครึ่งหนึ่งให้กับครอสมาร์ เพื่อช่วยให้เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่ง สำหรับคริสตัลเวทที่เหลือ เพื่อตัวของพวกเราเอง เราจึงไม่สามารถส่งคริสตัลเวทไปขายที่อื่นได้ในเร็วๆนี้อีก และมันก็อันตรายเกินไปที่จะเก็บไว้ในโกดังสินค้า เพราะพ่อได้ดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆเป็นอย่างมาก ถ้าเราถูกตรวจสอบอย่างจริงจัง เราอาจจะได้รับการลงโทษ หรือถูกตั้งเงินรางวัลค่าหัว…” เย่เทียนได้รวบรวมข้อมูลบางส่วน และพบว่ามีคนได้มาถามถึงข้อมูลของเย่ฉางเป็นจำนวนมาก

เย่ฉางรู้สึกลังเลใจเล็กน้อย ‘เราสามารถทำเงินได้มากขนาดไหนถ้าเราขายมันทั้งหมด? มอบมันแก่ลูกชายของมาร์ ก็ยังดีมากกว่าให้ไอ้คนโกงจมูกโด่งที่บัดซบคนนั้น แม่งเอ๊ย! พอคิดถึงตำแหน่งบารอนทีไร หงุดหงิดทุกทีเลย…’ เขาพูดอย่างอารมณ์เสีย “อาเฉียง, เย่เทียน ไปที่โบสถ์ และพาครอสมาร์มาพบฉันที่ร้านค้าทั่วไป”

“อืม” จางเจิ้งเฉียงและเย่เทียนมุ่งหน้าไปที่โบสถ์

SpyingBlade เลิกคิ้วขึ้น ‘ที่พวกเขาเลือกเมืองนี้เพราะพวกเขามีความสัมพันธ์กับนายกเทศมนตรีมาร์ของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะจริงๆด้วย การมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้มีอิทธิพลในคริสตจักรศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นประโยชน์กับตัวเองมาก ในเกมที่ผ่านมา มีแอสซาซินที่ยิ่งใหญ่หลายคนที่ถ้าไม่ได้ทำงานในสังกัดใต้ดิน พวกเขาก็จะทำงานร่วมกับองค์กรศักดิ์สิทธิ์’

ครอสมาร์รีบวิ่งออกมา หลังจากได้ยินว่ามีเหตุฉุกเฉินเร่งด่วน คนเหล่านี้เป็นคนที่พ่อของเขาบอกให้เขาดูแลเอาใจใส่ให้ดี นอกจากนี้ พวกเขายังเป็นคนที่ช่วยพ่อของเขา ทำให้หมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะรอดพ้นอันตรายจากมนุษย์หมาป่าสีดำ เขาจึงรีบมาถึงร้านค้าทั่วไปอย่างสงสัย และเห็นเย่ฉาง “มีเรื่องอะไรเร่งด่วน!?”

“ฉันมีคริสตัลเวทอยู่จำนวนหนึ่ง…” เย่ฉางลุกขึ้นอย่างช้าๆ

“นายต้องการขายให้คริสตจักร?” ครอสมาร์ค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมา และผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย ‘ทำไมถึงเรียกฉันมาอย่างฉุกเฉินเช่นนี้? เพราะเพียงแค่คริสตัลเวทจำนวนเล็กน้อย’ จากนั้นเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ เป็นสถานที่เล็กๆ ดังนั้นพวกเขาอาจไม่ได้ใช้ขนาดของเมืองแบล็กร็อคเป็นมาตราฐาน

“ฉันจะอธิบายยังไงดี… ฉันมีคริสตัลเวทจำนวนหนึ่ง ที่มีราคาเท่ากับสายแร่ขนาดเล็ก” เย่ฉางพูดขึ้นมาเบาๆ ครอสมาร์พยักหน้าอย่างเอื่อยเฉื่อย จากนั้นเขาก็ตระหนักทันทีว่าเย่ฉางพูดว่าอะไร ‘อะไรนะ!’ เขาเริ่มไอออกมา ‘จำนวนของคริสตัลเวทที่มีมูลค่าประมาณสายแร่ขนาดเล็ก!? โอ้ พระเจ้าช่วย! ฉันไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม?’ เขาหันกลับไปมองเย่เทียน และจางเจิ้งเฉียงด้วยความโกรธเกรี้ยว “HeavenShakingMight, NightSky คุ้มกันด้านนอก! อย่าให้ใครหน้าไหนเข้ามาใกล้ที่นี่เด็ดขาด!!”

จางเจิ้งเฉียงและเย่เทียนพยักหน้า พร้อมกับเดินออกไปเฝ้าอยู่ข้างนอก

“เรื่องราวมันเป็นยังไงกัน…” ครอสมาร์เห็นเหล้าองุ่นของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ ที่วางไว้อยู่ด้านข้างและหยิบขึ้นมาดื่มอย่างกระหาย

เย่ฉางอธิบายตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อครอสมาร์ได้ยินเกี่ยวกับคนแคระที่มาจากจักรพรรดิเหล็กไหล เขาขมวดคิ้ว มันอาจจะเป็นพวกคนแคระที่พยายามมาขโมยสายแร่จากพวกเขา แต่ถูกโจมตีโดยสัตว์ร้าย ตอนนี้เขาเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว คนเหล่านี้โชคดีจริงๆ พวกเขาได้รวบรวมมันเอาไว้ทั้งหมด และขายออกไปสองชุดให้กับมาร์ควิสเคลย์ นั่นเป็นวิธีการที่เขาได้รับเหรียญตราบารอน “พาฉันไปดูหน่อย…”

เย่ฉางนำคอรสมาร์ไปยังโกดังบางแห่งที่พวกเขาได้เช่าไว้ ครอสมาร์เห็นคริสตัลเวทจำนวนมากในโกดังสินค้า จำนวนขนาดนี้มากพอที่จะทำให้เมืองแบล็กร็อคใช้งานได้ถึง 4 ปี เขาขมวดคิ้วและแสดงออกอย่างจริงจัง “นายรู้ไหมว่านี่เป็นความผิดทางอาญา?”

“นายไม่ต้องการมันงั้นหรือ?” เย่ฉางกรอกตาของเขาไปมา ‘ฉันรู้ดีว่าพ่อของนายเป็นคนแบบไหน นายเป็นลูกชายของเขา ดังนั้น…’

ครอสมาร์เห็นเย่ฉางอารมณ์ไม่ดี เขาจึงหัวเราะออกมา ‘ดูเหมือนว่าเขาจะสนิทสนมกับพ่อมาก ถ้าฉันได้รับสินค้าเหล่านี้อยู่ในมือล่ะก็ มันอาจจะทำให้ฉันได้รับการเลื่อนตำแหน่ง หึหึ … ดูเหมือนว่าพ่อจะส่งนำดาวนำโชคมาให้ฉันซะแล้วสิ’ เขายังรู้อีกด้วยว่าทำไมเย่ฉางจึงมอบสิ่งเหล่านี้ให้กับเขา ดังนั้นเขาจึงตอบรับด้วยรอยยิ้ม “ฉันจะเอามันไป 70% นายสามารถเก็บแร่ และแร่ธาตุอื่นๆไว้ได้ ฉันจะมีให้ผู้ช่วยที่น่าเชื่อถือบางรายเข้ามา และจะย้ายพวกมันไปในภายหลัง เป็นเรื่องที่ดีที่นายมาหาฉัน ถ้าเป็นไอ้แก่บัดซบเคลย์ล่ะก็ เขาจะจัดการนายอย่างเด็ดขาดด้วยโทษทางอาญา เพราะฉะนั้น ฉันจะพยายามทำให้นายได้รับตำแหน่งกิตติมศักดิ์ในคริสตจักร ส่วน HeavenShakingMight และ NightSky จะกลายเป็นผู้ช่วยที่น่าเชื่อถือที่สุดของฉัน ในอนาคต นายจะต้องได้รับประโยชน์มากมายมหาศาลออย่างแน่นอน”