0 Views

เย่ฉางกลับไปยังห้องของเขาในโรงแรม และเก็บดาบใส่ลงในกระเป๋าเหมือนเดิม ดาบเล่มนี้ราวกับว่ามันไม่เคยถูกดึงออกจากฝักเลยสักครั้ง เขากลับมาที่ระเบียงเพื่อมาหา Cold Moon ที่กำลังรอเขาอยู่ “เราไม่ได้ชื่นชมดวงจันทร์ด้วยกันมานานแล้วสินะ…”

 

เย่ฉางพิงราวบันไดและยิ้มออกมา “อ่า ใช่แล้ว ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้เธอมีผู้ช่วยแล้วสินะ เป็นยังไงบ้างล่ะ…?”

 

“อื้อ เธอเป็นหญิงสาวที่ใช้ได้เลยทีเดียว ในอนาคต เธอสามารถมาแทนตำแหน่งของฉันได้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เธอยังคงต้องฝึกอีกเยอะละนะ…” Cold Moon พยักหน้าเบาๆ

 

“ฉันควรหาผู้ช่วยคนใหม่ด้วยเช่นกัน …” เย่ฉางพึมพำ หลังจากนี้อีกสองภารกิจ เขาก็จะลาออก แต่เขาก็ยังต้องการหาใครสักคนมาแทนตำแหน่งของเขาก่อนอยู่ดี

 

“ต้องการความช่วยเหลือไหม?” สำหรับเย่ฉาง เสียงที่ไร้อารมณ์ของ Cold Moon ฟังดูเหมือนว่าเธอห่วงเขา

 

เขายิ้มออกมา “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

 

Cold Moon ค่อยๆหยิบเบียร์ยี่ห้อโปรดของเขาออกมาและยื่นให้แก่เขา เย่ฉางลังเลเล็กน้อย แล้วคว้าเบียร์และเปิดกระป๋อง เขาดื่มเบียร์เข้าไปอึกใหญ่

 

“ในอดีตที่ผ่านมา หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจทุกครั้ง คุณจะให้ฉันวิ่งไปซื้อเบียร์กระป๋องละ 10 ดอลลาร์สหรัฐมาให้ดื่มทุกครั้ง…” Cold Moon พูดขึ้นมา เธอยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจึงต้องยึดติดอยู่กับเบียร์ยี่ห้อนี้ หลังจากที่เธอลองชิมดูแล้ว รสชาติของมันก็ไม่ได้ดีกว่ายี่ห้ออื่นตรงไหน แถมยังห่วยกว่าด้วยซ้ำ มันก็เหมือนเบียร์ราคาถูกทั่วๆไป

 

เย่ฉางมองดู Cold Moon ที่มีสีหน้ามึนงงอยู่

 

แต่ใบหน้าของ Cold Moon ดูเหมือนจะไม่สามารถขมวดคิ้วได้ เธอจึงทำเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น เธอไม่สามารถแสดงออกทางอารมณ์ใดๆได้ แม้แต่เสียงของเธอก็ไม่สามารถเปล่งเสียงตามอารมณ์ต่างๆได้ “มองฉันทำไม?”

 

“ไม่มีอะไร ฉันเพียงแค่นึกถึงครั้งแรกที่เราพบกัน ของเธอมันใหญ่มากจริงๆ…” เย่ฉางพูดขึ้น พร้อมกับชี้หน้าอกตัวเอง

 

Cold Moon เงยหน้าขึ้นและพูดว่า “ในเวลานั้น คุณสูงกว่าฉันเพียงแค่ 5 ซม. เท่านั้น…”

 

เย่ฉางแข็งค้างแล้วจมลงไปในความโกรธ พร้อมกับรู้สึกอับอาย เขาเอื้อมมือขึ้นและบีบแก้มของเธอ เพราะตอนนี้เธอสูงกว่าเขาไปครึ่งหัวแล้ว “เธอยังฝันร้ายอยู่อีกไหม?”

 

Cold Moon พยักหน้าเบาๆ “อืม แต่ฉันเคยชินกับมันแล้ว”

 

“เธอยังฉี่ราดที่นอน ในคืนที่มีพายุอีกไหม?” เย่ฉางถามอย่างต่อเนื่อง

 

“ตอนนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ… ฉันไม่ได้…” คำพูดของ Cold Moon เต็มไปด้วยความอับอาย แต่น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบเช่นเคย

 

“โอ้~~ แต่ฉันเห็นมันด้วยตาของฉันเลยนะ…” เย่ฉางดื่มเบียร์และยิ้มล้อเลียนเธอ

 

“ฉันบอกว่า ฉันไม่ได้…” Cold Moon พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

“เอาล่ะ สมมุติว่าเธอไม่ได้… อย่างที่เธอบอก แต่ฉันยังเก็บภาพนั้นไว้อยู่เลยนะ…” เย่ฉางหยิบโทรศัพท์ออกมา แต่จู่ๆก็มีแสงประกายวูบวาบ และโทรศัพท์ของเขาก็แยกออกเป็น 4 ส่วน

 

“……เอ่อ” เย่ฉางตกตะลึง “นี่เป็นโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดที่มีราคาถึง 90,000 เหรียญสหรัฐเลยนะ! The Shen 231 เชียวนะ! เฮ้อ~ ยังดีที่ฉันมีเก็บไว้อีกเครื่อง อืม… ดังนั้นมันไม่เป็นอะไรหรอก ฮ่าฮ่า…”

 

“คนบ้า” Cold Moon พูดออกมาด้วยความโกรธ จากนั้นเธอก็หันหลัง และหายตัวไปภายใต้แสงจันทร์

 

“สาวน้อยขี้อาย…” เย่ฉางกำลังจะชวนเธอมาอาศัยอยู่กับพวกเขา แต่ความเกลียดชังในใจของเธอยังมีมากเกินไป หากเพียงแต่พวกเขาสามารถฆ่าผู้ริเริ่มโศกนาฏกรรมครั้งก่อนในอดีตของเธอได้ล่ะก็ เธอจะได้หลุดพ้นจากฝันร้ายที่ครอบงำจิตใจของเธอสักที เมื่อคิดถึงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ตอนที่เธอตื่นนอน ถึงแม้ว่าเธอไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ แต่เขาก็รู้ว่าความเศร้าโศกยังคงอัดอั้นอยู่ในใจของเธอ นอกจากกอดเธอและค่อยๆลูบหลังของเธอแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่เขาจะสามารถทำได้อีก

 

“พี่ใหญ่ผมขาว ฉันฝันถึงคุณแม่, คุณพ่อ, น้องสาวและน้องชายด้วยล่ะ ฉันฝันว่าพวกเรากำลังเดินอยู่ตามถนน และแม่ก็ซื้อเกมโปรดของน้องชายที่ชื่อว่า เกมการ์ดฮีโร่ ให้กับน้องชายของฉันด้วยล่ะ ส่วนน้องสาวของฉัน เธอ…” เย่ฉางนึกถึงความฝันที่เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับการสูญเสียเสียงทางอารมณ์ และจิตใจของเธอไปตลอดกาล มันทำให้หัวใจของเขาปวดร้าวจนไม่อาจอธิบายได้ นอกจากอาเฉียงและหลินหลี่ ก็มี Cold Moon ที่เป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุดของเขา พวกเขาได้ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน เขาได้เฝ้าดูเธอเติบโตขึ้นหลังจากผ่านภารกิจมาด้วยกัน และทำให้เธอกลายเป็นคนที่โหดร้ายมากยิ่งขึ้น ‘ฉันทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไปใช่ไหม?’

 

“นายกำลังคิดอะไรอยู่งั้นหรอ?” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาพร้อมกับสายลม Ardent Wind ปรากฏตัวขึ้นข้างๆเขา

 

“Cold Moon…” เย่ฉางบดขยี้กระป๋องเบียร์ที่ว่างเปล่า Ardent Wind ยื่นเบียร์อีกกระป๋องหนึ่งให้กับเขา

 

“พูดตรงๆเลยนะ เด็กสาวคนนั้น… เธอมีชื่อเสียงอย่างมากในโลกใต้ดิน องค์กรหมื่นวิญญาณได้ยกเธอไว้ในรายชื่อบุคคลอันตรายมากที่สุด นายได้สร้าง Cold Moon ที่แม้แต่คนบ้ากล้าได้กล้าเสีย ยังต้องสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อพบเธอ ฉันพนันได้เลยว่า พวกเขาจะรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่มีดาบพาดอยู่บนคอของพวกเขาแล้ว”

 

“ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าเธอจะลืมเรื่องราวในอดีตของเธอ และเป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งที่มีอารมณ์และความรู้สึกเหมือนคนปกติทั่วไป แต่งงานจนให้กำเนิดเด็กน้อย และใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุข…” เย่ฉางไม่ได้เปิดกระป๋องเบียร์ เขาวางมันไว้ข้างๆ เขาพิงราวบันไดและจ้องมองดูดวงจันทร์

 

“ใครบ้างล่ะที่ไม่ต้องการชีวิตที่มีความสุขเช่นนั้น? อย่างไรก็ตามบนโลกใบนี้ จะมีกี่คนกันที่สามารถตอบสนองความต้องการของตัวเองได้?” Ardent Wind ยักไหล่พลางมองดูดวงจันทร์ และถอนหายใจ เธอเคยคิดที่จะใช้ชีวิตแบบนั้นไปกับคนที่เธอรัก มีลูกสาวตัวเล็ก และสัมผัสถึงความสุขในการมีครอบครัว

 

“มันก็จริง…” เย่ฉางถอนหายใจ “พลังลมของเธอแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆเลยนะ…”

 

“โอ้ การได้ยินจากปากของนาย มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีใจเลยสักนิด…” Ardent Wind กล่าวด้วยความไม่พอใจ ผู้ชายคนนี้รวดเร็วกว่าเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถตามจับเขาได้ทัน จู่ๆก็มีลมหมุนปรากฏขึ้น และเธอก็หายตัวไปโดยทันที

 

เย่ฉางยืนคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นก็หาวและกลับไปที่ห้องของเขา

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

ตู้ม!!!

 

เย่ฉางสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับประตูที่บินเข้ามาหาเขา เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เขาพูดไม่ออก และยื่นมือทุบเบาๆไปยังประตูที่ปลิวมาจนแตกกระจายออกเป็นชิ้นๆ ด้านหลังเศษชิ้นส่วนของประตูที่แตกกระจาย เขามองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังโกรธเกรี้ยว ‘เอ๊ะ!? คุณนายฉิน? นอกจากนี้ยังมีมิสเตอร์ฉิน และ ThornyRose พวกเขาทั้งครอบครัวมีนิสัยชอบทำลายประตูกันงั้นหรือ!!!?’ เขามองไปที่ ThornyRose และ FrozenBlood ด้วยหัวที่เต็มด้วยเครื่องหมายคำถาม

 

“ลูกเขย นายกำลังทรยศต่อลูกเซียงของพวกเรางั้นหรอ!?” คุณนายฉินเดินไปนั่งบนเตียงของเย่ฉาง

 

“เอ่อ… ผมแค่มาพักผ่อนในวันหยุดครับ…” เย่ฉางพูดขึ้นพร้อมกับเหงื่อที่ค่อยๆไหลออกมา

 

“ยัยหนูซูปิงหยูล่อลวงนายมาใช่ไหม!!!” ฉินซานรีบเดินไปหาเย่ฉาง และตะโกนออกมา

 

“เอ่อ… ถ้าคุณกำลังพูดถึงน้องเล็กไดโน เธอเป็นสมาชิกสตูดิโอของผม เรามาพักผ่อนกันในช่วงวันหยุดของสตูดิโอเราครับ…” เย่ฉางตอบโต้อย่างมึนงง

 

“เพื่อน/พี่ใหญ่ขาว/หัวหน้าทีม! เกิดอะไรขึ้น!” จางเจิ้งเฉียงและคนอื่นๆ รีบวิ่งมาหาเขา FrozenCloud มองเห็นคู่สามีภรรยาตระกูลฉิน พร้อมกับ ThornyRose และพี่สาวของเธอ ทำให้หลังของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

 

ฉินซานมองดูทุกคนที่วิ่งเข้ามา โดยเฉพาะอย่างยิ่งจางเจิ้งเฉียง ‘ผู้ชายคนนี้ กล้ามเนื้อของเขาแตกต่างจากพวกเพาะกล้าม! กล้ามเนื้อของเขาไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อธรรมดา! เด็กคนนี้ต้องเป็นเพื่อนกับลูกเขยฉันอย่างแน่นอน อืม… ชื่อจางเจิ้งเฉียงงั้นหรอ เขามีพรสวรรค์ทางร่างกายที่ยากเกินบรรยายจริงๆ’

 

ThornyRose ถอนหายใจ และเข้าไปไกล่เกลี่ยอย่างรวดเร็ว ประการแรกเธอไม่สามารถเปิดเผยความลับของ FrozenCloud ได้ ประการที่สอง เธอไม่สามารถเปิดเผยแผนการของเธอได้ จางเจิ้งเฉียงและคนอื่นๆรู้ว่า เขาเพิ่งไปที่เมืองหลวงเพื่อทำหน้าที่เป็นแฟนหนุ่มของเธอ ดังนั้นพวกเขาน่าจะเล่นตามบทของเธอได้ คู่สามีภรรยาตระกูลฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถึงแม้ว่านี่จะเป็นข้ออ้างที่จะไปพักผ่อนบนเกาะเชจู แต่พวกเขายังคงต้องบรรลุเป้าหมายของพวกเขาก่อน และยังต้องใช้เวลาสักพักเพื่อพูดคุยกับเย่เทียน

 

ThornyRose เห็นว่าพ่อแม่ทั้งสองของเธอ กำลังคลอเคลียอยู่กับเย่เทียน และคิดย้อนกลับไปถึงวัยเด็กของเธอเอง ‘พวกเขาไม่ทำดีกับฉัน หรือว่าฉันเป็นลูกบุญธรรมจริงๆ…’