0 Views

หน้าคลีนิคศัลยกรรมตกแต่งเสริมความงามโคเรียบิวตี้ในประเทศเกาหลี

 

ทุกคนคอยให้กำลังใจกับ FrozenCloud เธอจึงตัดสินใจเดินเข้าประตูคลีนิคไป พนักงานต้อนรับที่หน้าตาสะสวยเดินเข้ามาทักทาย FrozenCloud และยิ้มอย่างมืออาชีพ “ไม่ทราบว่า วันนี้ คุณผู้หญิงต้องการทำอะไรบ้างคะ?”

 

โทรศัพท์มือถือของ FrozenCloud แปลคำพูดให้เธอฟังโดยอัตโนมัติ “ฉันต้องการกันคิ้ว”

 

“……” พนักงานต้อนรับทุกคนรู้สึกอาย “คุณผู้หญิงคะ คุณเพียงต้องการที่จะกันคิ้วของคุณใช่ไหมคะ? แล้วคุณต้องการสมัครบัตรสมาชิกหรือไม่คะ? เรามีประกันภัยครบถ้วนทุกอย่าง เช่นถ้าคุณบังเอิญหกล้มจนจมูกของคุณหักขึ้นมา เราสามารถแก้ไขให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆเลย แต่การมาโคเรียบิวตี้ของเราเพียงเพื่อกันคิ้วของคุณ … อืมมม … ฉันควรจะพูดอย่างไรดี มันดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลก แน่นอนเราไม่ได้ติเตือนคุณหรอกนะคะ แต่เราไม่เข้าใจว่า เพียงแค่การกันคิ้วแค่นี้เอง คุณก็สามารถทำที่ร้านตัดผมหรือร้านเสริมสวยก็ได้นิค่ะ …”

 

“ฉันมีเหตุผลของฉัน” FrozenCloud ถอนหายใจ

 

“ก็ได้คะ แล้วคุณสนใจทรีทเม้นต์บำรุงผิวพรรณไหมคะ มันปลอดภัยและจะไม่ทำให้เกิดผลข้างเคียงใดๆต่อคุณเลย เพราะเราใช้ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ โดยมันจะช่วยทำให้ผิวของคุณเปล่งปลั่งระจ่างใสและกระชับขึ้น พร้อมกับมีสารช่วยยับยั้งริ้วรอยอีกด้วย แต่ถ้าคุณต้องการที่จะกันแค่คิ้ว… เอ่อ …เราก็สามารถทำให้คุณได้ เพราะเราเป็นคลินิกศัลยกรรมพลาสติกที่ใหญ่และดีที่สุดในโลก” พนักงานตอนรับคนนี้เคยประจำอยู่ที่คลีนิคสาขาประเทศจีนมาก่อน จึงทำให้เธอรู้ถึงความต้องการของผู้หญิงจีนดี “เอาล่ะ งั้นเชิญคุณทางนี้เลยคะ …”

 

ข้างนอกคลีนิค

 

“เพื่อน โคเรียบิวตี้นี้มีห้องซาวน่าด้วยนะ เราไปลองดูกันเถอะ” จางเจิ้งเฉียงพูดขึ้นเมื่อมองผ่านรายการสินค้าและการบริการ

 

“ใช่ๆ ไปกันๆ” หลินหลี่กล่าวอย่างตื่นเต้น

 

“เอาล่ะ เรานั่งรถไฟมาเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว งั้นเราไปผ่อนคลายกันสักหน่อย” เย่ฉางพยักหน้าและนำทั้งสี่คนเดินเข้ามาในร้าน

 

FrozenCloud เห็นว่าเย่ฉางนำทุกคนเข้ามาด้วย เธอตกใจและถามว่า “หัวหน้าทีมเข้ามาทำไมกันคะ?”

 

“เราจะไปซาวน่ากัน…” เย่ฉางพูดด้วยรอยยิ้มไม่แยแส

 

“ไม่ทราบคุณลูกค้าต้องการใช้บริการอะไรคะ” พนักงานต้อนรับถามด้วยเสียงที่สั่น เธอมองไปที่ร่างบึกบึ้นของจางเจิ้งเฉียง เธอรู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา จนเธอเริ่มหวาดกลัว

 

“พาเราไปห้องซาวน่าซะ…” เย่ฉางหันมาตอบเธอและยิ้ม

 

 

หลายชั่วโมงต่อมา

 

“ว้าว! ชาวเกาหลีนี่เป็นคนที่ใจดีจริงๆ พวกเขาปล่อยให้เราใช้ซาวน่าฟรี เพราะว่าเรามากับน้องเล็กไดโน” จางเจิ้งเฉียงและคนอื่นๆเดินกลับมาหา FrozenCloud

 

FrozenCloud หลั่งเหงื่อเย็นออกมา ‘พวกเธอไม่ได้ใจดีหรอก! แต่พวกเธอกลัวนายต่างหากล่ะ เมื่อผู้จัดการคนนั้นเห็นนายหยิบโละหนักหลายร้อยกี่โลขึ้นมาแกว่งเล่น และดัดมันจนเป็นรูปหัวใจยื่นให้กับเธอ จนเธอหน้าซีดไปหมดแล้ว นายไม่เห็นรึไงกัน’ เธอถอนหายใจ “เราจะไปที่ไหนต่อกันดี?”

 

“เราลองไปเดินเล่นแถวๆมหาวิทยาลัยเกาหลีดู แล้วหาที่ค้างคืนแถวๆนั้นกัน และพรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวเกาะเชจูกัน …” เย่ฉางพูดอย่างเฉยชา

 

FrozenCloud ยกคิ้วขึ้น ‘พวกเขากำลังวางแผนที่จะค้างคืนที่นี่อีกคืนหนึ่งงั้นหรือ?’ เมื่อพูดถึงมหาวิทยาลัยเกาหลี มันน่าจะใหญ่ระดับเดียวกับมหาวิทยาลัยหลินไห่ แต่ก็มีขนาดเล็กกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับมหาวิทยาลัยเมืองหลวง เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะมันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ยังไงซะพรุ่งนี้เช้า เธอต้องไปเที่ยวเกาะเชจูกับพวกเขาอยู่ดี

 

พวกเขามาถึงสถานี FrozenCloud สังเกตุเห็นฝูงชนที่ดูเหมือนจะคอยหลีกทางให้กับพวกเขาราวกับว่าพวกเขาเป็นพาหะนำโรค ทุกคนที่เห็นจางเจิ้งเฉียงก็จะเดินหลีกทางให้กับเขา เมื่อพวกเขาขึ้นรถเมล์ เธอมองไปรอบๆและเห็นที่นั่งรอบๆพวกเขาล้วนว่างเปล่า หลายคนเต็มใจที่จะยืน เมื่อคิดย้อนกลับไปตอนที่นั่งรถไฟมาเกาหลีก็เหมือนกันเลย … เธอหลั่งเหงื่อเย็นออกมาอีกครั้ง ‘คนๆนี้มีประโยชน์เช่นนี้นี่เอง’

 

FrozenCloud มองจางเจิ้งเฉียงที่ลุกให้ที่นั่งแก่ผู้สูงอายุ แต่ผู้สูงอายุคนนั้นก็มีท่าทางกล้าๆกลัวๆและรีบปฏิเสธ ทำให้ใบหน้าจางเจิ้งเฉียงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เธอรู้สึกประทับใจเมื่อเห็นภาพนี้ เธอจึงรู้ว่าเขาเป็นคนที่อ่อนโยนมาก จากนั้นเธอก็หันไปมองเย่ฉาง ซึ่งเขามองไปที่ท้องฟ้าข้างนอกหน้าต่าง ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรจะทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวได้ สำหรับหลินหลี่ เขาได้สอนอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดให้กับเย่เทียน ทั้งสองคนดูสนุกสนานกันอย่างมาก

 

จางเจิ้งเฉียงมองกระเป๋าสีขาวของเย่ฉาง มันยาวและดูเหมือนว่า มันจะพกเครื่องมือหรืออะไรมาบางอย่าง “เพื่อน นายเอาอะไรมาด้วย?”

 

“แค่ของอย่างสองอย่างเอง” เย่ฉางพยักหน้า

 

จางเจิ้งเฉียงถอนหายใจ

 

พวกเขาลงจากรถ และเห็นฉากที่คล้ายกับมหาวิทยาลัยหลินไห่ มีนักศึกษาจีนจำนวนไม่น้อยที่เรียนที่นี่ ซึ่งมีประมาณ 20%ของทั้งหมด หลังจากเดินไปรอบๆบริเวณมหาวิทยาลัยและย่านช็อปปิ้งแล้ว หญิงสาวคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนและตะโกนเรียกพวกเขา

 

“ฉันรู้สึกเหมือนว่า เราเคยพบกับผู้หญิงคนนี้มาก่อนที่ไหนสักแห่งหนึ่ง” จางเจิ้งเฉียงหันมามองสาวสวยที่เดินเข้ามาหา แต่เขาจำไม่ได้ว่าเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน

 

“เราเคยเจอเธอในการแข่งขันประลองแลกเปลี่ยนมาก่อน เธอได้อันดับที่สองในการแข่งขันเคนโด้…” เย่เทียนที่มีคำจำดีเลิศพูดออกมา

 

“โอ้ ฉันจำได้แล้ว” จางเจิ้งเฉียงนึกออกทันที FrozenCloud มองไปที่ผู้มาใหม่ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเธอได้อันดับที่สองในการแข่งขันเคนโด้ ในการแข่งขันประลองแลกเปลี่ยนที่จัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยหลินไห่ มันทำให้เธอประทับใจเล็กน้อย เพราะตัวเธอเองก็มีฝีมือเหมือนกัน แม้ว่าเธอจะไม่เก่งเท่ากับพี่สาวของเธอก็ตามที แต่เธอก็เพียงพอที่จะติด 1 ใน 10 คนที่เก่งที่สุดในมหาวิทยาลัยเมืองหลวง ตราบเท่าที่เธอไม่ได้เจอกับพวกแปลกประหลาดเกินมนุษย์จนเกินไป

 

“สวัสดีคะคุณจางเจิ้งเฉียง คุณยังคงจำฉันได้ไหม?” คิมซูฮยอนพูดทักทาย ‘ผู้ชายคนนี้ยังไม่ได้ใช้ความสามารถที่แท้จริง ก็สามารถที่จะบดขยี้โจวอิจิ มัตซึมูระ ที่เป็นลูกศิษย์ของยาซูกิ ริวอิจิได้ แม้ว่าเขาจะใช้สเปรย์พริกไทยก็ตามที’

 

“อ่อ ฉันต้องจำได้สิ ว่าแต่เธอต้องการอะไรเหรอ?” จางเจิ้งเฉียงพยักหน้าและมองเธออย่างไม่แน่ใจ

 

คิมซูยอนมองไปที่คนอื่นชั่วครู่หนึ่ง แล้วแอบมองผมสีขาวของเย่ฉางอย่างลังเลใจ แต่สายตาของเธอกลับสนใจกระเป๋าสีขาวที่เขาสะพายพาดหลังมากกว่า ‘กระเป๋าใบนั่นมันมีอุปกรณ์บางอย่างอยู่ข้างใน? อะไรที่มีความบางและเรียวยาวแบบนี้ นอกจากนี้ ยังทำให้ฉันรู้สึกคุ้นเคยมากอีกด้วย มันเป็นดาบงั้นหรือ?’ เธอเริ่มย้ายสายตาจากเย่ฉางไปมองที่ FrozenCloud ‘คนๆนี้ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญเช่นกัน’ สุดท้ายเธอก็มองไปที่ท่าทางโง่ๆของหลินหลี่และยิ้ม “ก็ไม่มีอะไรมาก ฉันเห็นว่าพวกคุณมาที่มหาวิทยาลัยของเรา ฉันจึงอยากรู้ว่าพวกคุณต้องการจะทำอะไร”

 

“อ่อ! ช่วงนี้เป็นวันหยุดยาวของเรา เราจึงเดินทางมาเที่ยวรอบๆแถวนี้ แล้วพรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวเกาะเชจูกัน …” จางเจิ้งเฉียงกล่าว

 

“โอ้ …” คิมซูฮยอนมองไปที่พวกเขาด้วยท่าทางแปลกใจ ‘วันหยุดยาว!? ถ้าฉันจำไม่ผิด มันไม่มีวันหยุดยาวในช่วงเวลานี้นิ ในความเป็นจริงแล้ว ตอนนี้ควรเป็นช่วงเวลาที่ยุ่งมากสำหรับนักศึกษาอย่างเรา’ เธอพูดขึ้นว่า “ฉันสามารถเป็นไกด์พาพวกคุณเที่ยวชมรอบๆได้นะ”

 

“ลำบากเธอแล้ว …” เย่ฉางตอบตกลงทันทีหลังจากการคิดทบทวนแล้ว พวกเขาไม่มีใครเลยสักคนที่คุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ ดังนั้นมันจึงดีกว่าถ้ามีไกด์คอยนำเที่ยว

 

คิมซูฮยอนพาทุกคนไปเที่ยวชมรอบๆศูนย์วิทยาศาสตร์, เนินเขาเทียม รวมถึงพาไปกินกิมจิในร้านอาหารที่เธอโปรดปราน เย่ฉางได้แอบปรึกษากับเธอว่า เขาอยากเรียนรู้วิธีการทำกิมจิ จางเจิ้งเฉียงและคนอื่นๆ จู่ๆก็รู้สึกสั่นขึ้นมา ในที่สุดคิมซูฮยอนก็พาทุกคนไปที่อาคารฝึกศิลปะการต่อสู้ พวกเขายืนอยู่บนระเบียงเพื่อเฝ้าดูพวกนักเรียนที่กำลังฝึกอยู่ “นี่คือสถานที่ฝึกซ้อมที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่นี้แล้ว บางครั้งอาจารย์ปาร์ค วอนซู ก็จะแวะมาสอนทักษะบางอย่างให้ด้วย”

 

จางเจิ้งเฉียงเสยะยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ คิมซูฮยอนยิ้ม ‘ผู้ชายคนนี้มีคุณสมบัติที่จะหยิ่งจองหอง’