0 Views

ม่านตาสีชมพูของเย่ฉางแสดงให้เห็นว่า เขากำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความคิดอยู่ มือทั้งสองข้างของเขายันพื้นไว้ ขณะที่เขาจ้องมองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย …

 

“พี่ใหญ่เฉียง เย่เทียน เร็วๆเข้า รีบเดินมาไวๆ เดี๋ยวจะไปตกปลาสายนะ!!” หลินหลี่และคนอื่นๆอยู่ที่ท่าเทียบเรือในบริเวณใกล้ๆ

 

เย่ฉางยิ้มอย่างอ่อนโยนและโบกมือให้พวกเขา “พอช่วงสายๆแล้ว ก็อย่าลืมกลับมาทานข้าวกันด้วยล่ะ!”

 

หลังจากพูดจบ เขาก็กลับไปในบ้านพักและนั่งรอคอยทุกคนกลับมา

 

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว พวกเขาก็กลับมาเล่นเกมอีกครั้ง

 

ขณะนี้ในหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะเป็นเวลาเช้าแล้ว เย่ฉางบอกทุกคนที่รออยู่ด้านนอกสำนักงานของมาร์ “พวกเราไปรับรางวัลกันเถอะ”

 

ทุกคนมาถึงห้องโถงและเห็นรอยยิ้มอันน่ารื่นรมย์ของมาร์ ซึ่งทำให้พวกเขาทั้งหมดมองด้วยความแปลกใจ

 

“พวกนายมากันแล้ว พวกนายได้ให้ความช่วยเหลือในการสร้างหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะให้มั่นคง โดยเฉพาะผมขาวกับพวกผู้ช่วยและหมัดเหล็ก เอาล่ะ นี่เป็นรางวัลที่แสดงถึงความขอบคุณจากเรา!” มาร์กล่าวด้วยรอยยิ้มที่สดใส

 

[ขอแสดงความยินดี คุณได้เสร็จสิ้น ‘เควสเนื่อเรื่องหลักของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ – โจมตีพวกมนุษย์หมาป่าสีดำ’ ค่าคุณความดีของคุณอยู่ในระดับ S คุณได้รับ 1 สกิลระดับ Epic, 2 แต้มสกิลและ 2 แต้มความสามารถพิเศษ คุณได้รับฉายาผู้นำแสงสว่างของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ และได้รับความสำเร็จเป็นวีรบุรุษตลอดกาลของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ]

 

Enchant Arrow – Fire (Epic – Beginner Level)

 

Fire Arrow : ยิงลูกศรเพลิงใส่เป้าหมาย เพิ่มความเสียหายไฟ 32 หน่วย ใช้ 4 มานา คูลดาวน์ 4 วินาที

 

Explosive Arrow : ยิงลูกศรใส่เป้าหมายและจะเกิดการระเบิดเพลิงขึ้น ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายทางกายภาพ 120% +52 ความเสียหายจากไฟ และสร้างความเสียหาย 80% ให้กับเป้าหมายที่อยู่รอบๆ ใช้ 15 พลังงานและ 8 มานา คูลดาวน์ 30 วินาที

 

ผู้นำแสงสว่างของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ (ฉายาระดับ Unique ): สามารถได้รับชื่อเสียงและความเป็นมิตรกับเผ่ามนุษย์ได้อย่างง่ายดาย, +10 Charisma

 

วีรบุรุษตลอดกาลของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ (ความสำเร็จ): +3 ค่าสถานะทั้งหมดอย่างถาวร

 

เย่ฉางมองคนในทีมของเขา พวกเขาได้รับ 1 แต้มสกิลและความสามารถพิเศษซึ่งน้อยกว่าเขา และไม่ได้ฉายาหรือความสำเร็จใดๆ สำหรับคนอื่นๆ เย่ฉางนั้นไม่ได้สนใจ แต่พวกเขาทั้งหมดดูมีความสุขมาก ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดควรจะพอใจในรางวัลนี้มากเช่นกัน …

 

ตอนแรกเขากะจะใช้แต้มสกิลไปเพิ่มให้กับสกิลใหม่ของเขา แต่ระบบบอกว่าเขายังไม่สามารถอัพสกิลได้ เขาถอนหายใจและได้แต่เก็บแต้มสกิลไว้ใช้ในโอกาสต่อไป เย่เทียนได้วิเคราะห์เรื่องนี้และสรุปได้ว่า พวกเขาอาจสามารถใช้ได้เมื่อไปยังเมืองถัดไปแล้ว

 

“เอาล่ะ พวกมนุษย์หมาป่าไม่เป็นภัยคุกคามอีกต่อไปแล้ว เส้นทางที่ทอดไปยังเมืองถัดไปก็จะเปิดออกอีกครั้ง ฉันรู้ว่าความทะเยอทะยานของพวกคุณไม่ได้อยู่ในเมืองเล็กๆเช่นนี้ แต่ในโลกที่กว้างใหญ่ต่างหากที่เหมาะให้พวกคุณไปผจญภัย พวกคุณสามารถออกจากเมืองนี้ได้หลังจากเตรียมการบางอย่างเสร็จแล้ว” มาร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผมขาว นายรออยู่คุยกับฉันก่อน …”

 

[หมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะได้เปิดเส้นทางไปสู่โลกภายนอกแล้ว ในทำนองเดียวกัน ทุกหมู่บ้านเริ่มต้นก็จะมีเส้นทางเปิดให้ด้วยเช่นเดียวกัน! ผู้เล่นที่มีเลเวลถึง 10 สามารถเลือกที่จะย้ายไปยังเมืองถัดไปได้ ซึ่งจะมีผลหลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมง] ประกาศโลกได้ถูกประกาศออกมาอีกครั้ง

 

เหล่าบรรดากิลด์ใหญ่จะได้รับการปลดปล่อยออกไปในที่สุด ในที่สุดพวกเขาก็สามารถออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้ พวกเขาทั้งหมดเริ่มเตรียมตัวสำหรับเดินทางไปยังเมืองถัดไปทันที

 

“อาเฉียง นายนำทุกคนไปรอฉันอยู่ที่ร้านค้าทั่วไปของคุณยายริก้าก่อนนะ …” เย่ฉางบอกแล้วเดินตามมาร์ไปยังลานบ้านของเขา

 

“ผมขาว นายควรไปที่เมืองแบล็กร็อค และจงนำจดหมายฉบับนี้ส่งมอบให้กับลูกชายของฉันด้วย ถ้านายไปที่นั่น อย่างน้อยก็จะมีคนที่นายรู้จักและคอยช่วยเหลือนายได้ และจงบอกเขาถึงสถานการณ์ล่าสุดของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะด้วย…” มาร์หยิบจดหมายออกมาจากกระเป๋าเสื้อและส่งมอบให้กับเย่ฉาง

 

“ไปเถอะ …” มาร์พูดด้วยรอยยิ้ม แล้วหันหลังให้กับเย่ฉาง

 

เย่ฉางรู้สึกไม่เต็มใจที่จะจากไป มาร์และภรรยาได้ดูแลเขาเป็นอย่างดีมาตั้งแต่ต้น เขาค่อยๆหันหลังและเดินจากไป “ผมจะกลับมาเยี่ยมพวกคุณสองคนอีกครั้ง…”

 

“รอก่อน!” ภรรยาของมาร์วิ่งออกมาจากบ้านและตะโกนเรียก

 

เย่ฉางหันกลับมาอีกครั้ง และมองภรรยามาร์ที่กำลังวิ่งมาหาเขา

 

“เอาสร้อยคอเส้นนี้ไปด้วย” ภรรยามาร์พูดพร้อมกับถอดสร้อยคออันประณีตส่งมอบให้เขา

 

เย่ฉางหยิบมันมาดู เขารู้ประวัติของสร้อยคอเส้นนี้ดี เขามองไปที่ภรรยามาร์ “ขอบคุณมากครับ ผมจะดูแลมันอย่างดี…”

 

เขามองเห็นรอยยิ้มของภรรยามาร์และด้านหลังของมาร์ที่สั่นอยู่ เขายิ้มจางๆแล้วหันหลังเดินจากไป

 

ภรรยามาร์มองสามีของเธอที่กำลังพยายามเก็บอารมณ์เสียใจอยู่ เธอเข้าไปกอดเขาจากด้านหลัง “มันเหมือนกับตอนที่ลูกของเราจากไปเลย คุณก็ไม่สามารถทนดูได้แบบนี้ อย่างไรก็ตามอีกไม่เพียงกี่ปี คุณก็จะควรเกษียณได้แล้ว จากนั้นเราก็จะไปที่เมืองแบล็กร็อคกัน”

 

มาร์พยักหน้าและเดินเข้าบ้านพร้อมกับภรรยาของเขา

 

เย่ฉางเดินไปยังร้านค้าทั่วไป ขณะจ้องสร้อยคอที่อยู่บนมือไปด้วย

 

Zaklos ‘Touch (Special – Quest Item)

 

ประเภท: สร้อยคอ

 

ความต้องการ: ไม่มี

 

+8 ค่าสถานะทั้งหมด

 

+8 พลังโจมตีเวทย์มนตร์

 

+5 Charisma

 

+10 พลังป้องกัน

 

+7 พลังโจมตี

 

???: ??? (คูลดาวน์ ???)

 

ปล: สร้อยคอลึกลับจากอาณาจักรเหล็กไหล

 

เย่ฉางรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นเอฟเฟค ??? อีกอันหนึ่ง สกิลประเภทนี้มาพร้อมกับโบนัสที่มีคุณสมบัติสูงมาก ไม่ว่าในกรณีใด มันต้องดีกว่าสร้อยคอของตัวเองอย่างแน่นอน เขาใส่มันแล้วเดินไปที่ร้านขายของทั่วไปเพื่อพบกับทุกคน จากนั้นเขาก็พาทุกคนไปที่จุดซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก

 

ด้วยเสื้อคลุมหมาป่าของเย่ฉาง ทำให้บางคนไม่สามารถจดจำเขาได้ อย่างไรก็ตามก็มีผู้เล่นบางคนที่สังเกตุเห็นว่าเป็นเย่ฉาง และพวกเขาก็โห่ร้องออกมา “เป็นพี่ใหญ่วีรบุรุษ! เขาเป็นคนเดียวที่นำเราไปสู่ชัยชนะพร้อมกับ CloudDragon!”

 

ทุกคนเปิดเส้นทางให้กับพวกเขา ราวกับว่าพวกเขาเดินลงบนพรมแดง พอนานเข้ามันก็ยิ่งเริ่มวุ่นวายมากยิ่งขึ้น มีหลายเสียงร้องขอเข้าร่วมกลุ่มของพวกเขา หรือไม่ก็ต่างส่งเสียงเชียร์ราวกับพวกเขาเป็นดาราดัง มันช่างเป็นภาพที่น่าตื่นตามาก

 

เย่ฉางให้เย่เทียนและ FrozenCloud ลากรถเข็นไปพร้อมกับขายสินค้าไปด้วย FrozenCloud อับอายมาก เธอจึงใช้มือข้างหนึ่งปิดหน้าไว้ สถานการณ์นี้เป็นที่ที่พวกเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ ซึ่งมันก็สมควรที่จะได้รับ อย่างไรก็ตาม มันกลายเป็นสถานการณ์ที่เธอต้องมาคอยลากรถเข็นและป่าวประกาศขายของ แต่ข้างๆเธอกลับมีสาวน้อยคนหนึ่งเต้นอย่างมีความสุข พร้อมกับตีโล่ของเธอราวกับเป็นกลอง เธอรู้สึกราวกับว่า เธอจะตายด้วยความอับอายเลยทีเดียว

 

“พี่ใหญ่วีรบุรุษ!! พี่ใหญ่วีรบุรุษ!!”

 

“จ้าวแห่งเพชร! จ้าวแห่งเพชร!”

 

“ปีศาจหลี่ผู้บ้าคลั่ง! ปีศาจหลี่ผู้บ้าคลั่ง!”

 

“เทพธิดารถเข็น! ผมรักคุณ!!”

 

เย่ฉางค่อยๆยืดตัวขึ้นเรื่อยๆตามเสียงเชียร์ หลินหลี่ถอดหน้ากากออกและโบกมือให้ เหมือนเขาเดินอยู่ในขบวนพาเหรด “เฮ้ ทุกคน! ขอบใจที่มาเชียร์ผม…”

 

“กรี๊ดๆๆ~ !! พี่ใหญ่หลี่น่ารักมากเลย! ฉันอยากมีลูกกับคุณ!”

 

“ไปให้พ้นยัยขี้เหร่! อย่ามาให้พี่ใหญ่หลี่เห็นหน้าไดโนเสาร์อย่างเธอ!”

 

“นังสารเลว! เธอเรียกใครว่าไดโนเสาร์?! เธอเชื่อไหมว่าฉันคนนี้จะทำให้เธอพูดไม่ได้อีกเลย! มานี่ มา!”

 

“ขอโทษๆ อย่าๆ ฉันผิดไปแล้ว …”

 

CloudDragon ผู้ซึ่งอยู่ด้านหน้า พร้อมกับ ThornyRose และคนอื่นๆ ต่างมองฝูงชนที่ตะโกนเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง คนเหล่านี้ทำให้เกิดความโกลาหลมาก พวกเขากลายเป็นเหมือนไอดอลในหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะไปแล้ว วีรบุรุษแห่งหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะเป็นฉายาแรกที่ได้รับการประกาศไปทั่วโลก และเขายังถือว่าเป็นวีรบุรุษผู้บุกเบิกของหมู่บ้านเริ่มต้นทุกแห่ง โดยเฉพาะในหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ ไม่มีใครสามารถแข่งความนิยมกับเขาได้

 

“พี่ใหญ่วีรบุรุษมีรสนิยมการแต่งตัวที่ดีจริงๆ เสื้อคลุมหมาป่าตัวนั้นดูเหมือนจริงมาก มันดูราวกับว่ามีหมาป่าตัวเป็นๆเกาะอยู่เหนือบ่าของเขา …”

 

“นายเข้าใจผิดแล้ว เสื้อคลุมหมาป่าตัวนั้นเป็นสินค้าระดับไฮเอนด์ มันอาจเป็นสิ่งที่พวกเขาได้รับมา เมื่อตอนเอาชนะเทพเจ้าหมาป่า นายลองมองไปที่หัวหมาป่านั่นสิ แล้วดูดวงตาของมันที่ยังเปล่งแสงที่น่ากลัวซึ่งดูเป็นลางไม่ดีเลย มันช่างดูน่ากลัวจริงๆ…”