0 Views

“ในที่สุด มันก็จบลงแล้ว …” มาร์พูดอย่างหมดเรี่ยวแรง ทันใดนั้น ร่างของเทพเจ้าหมาป่าสีดำเริ่มส่องแสงศักสิทธิ์ออกมา มาร์จึงรีบชักดาบออกมา “มันยังไม่ตาย …”

 

ทุกคนเตรียมพร้อมรับมือและเฝ้าดูร่างกายของมันอย่างระมัดระวัง

 

แสงนั้นค่อยๆกลายเป็นหมาป่าสีขาวตัวใหญ่ นัยน์ตาของมันไม่มีเจตนาการฆ่าฟันอีกต่อไป แต่ในตรงกันข้าม มันกลับดูสงบมาก “เหล่านักรบผู้กล้าหาญ ขอบคุณสำหรับการปลดปล่อยฉันจากคำสาป …” ดวงตาหมาป่ามองไปที่มาร์และยิ้ม “มาร์ นายไม่ทำให้พ่อและตระกูลของนายผิดหวังจริงๆ…”

 

“เกิดอะไรขึ้น?” มาร์ถามอย่างสงสัย

 

“ฉันก็ไม่แน่ใจเกี่ยวกับรายละเอียด แต่พวกมันแอบใส่อะไรบางอย่างในอาหารที่นำมาถวายให้ฉัน” ดิน่าตอบ

 

“พวกมัน?” มาร์ได้ยินคำสำคัญ

 

“อืม นอกเหนือจากผู้วิเศษที่ชั่วร้ายคนนั้น ยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่งเป็นพวกมัน ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างอยู่ แต่พวกมันก็หาไม่พบ เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกมันสองคนถูกพ่อของนายค้นพบเข้า และผู้วิเศษที่ชั่วร้ายก็ถูกพ่อของนายตัดหัวไป แต่ชายอีกคนหนึ่งกลับหลบหนีออกไปจากหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะได้” ดิน่ากล่าว

 

มาร์พยักหน้า “อืม แล้วในตอนนี้ เธอวางแผนจะทำอะไรต่อ?”

 

“ฉันจะกลับไปยังผืนป่าและอยู่เฝ้าปกป้องมันต่อไป เพื่อชดเชยความผิดของฉัน …” ดิน่าตอบด้วยความจริงใจ

 

ในสนามรบข้างนอก ดวงตาสีแดงของพวกมนุษย์หมาป่าค่อยๆจางหายไป คุนซาจึงตะโกนเพื่อให้หยุดการสู้รบ ขณะเดียวกันบรรดาเหล่าผู้เล่นก็ได้รับข่าวสารจากกิลด์ของตัวเองและหยุดการต่อสู้ลงเช่นกัน ขนของพวกมนุษย์หมาป่าค่อยๆหลุดร่วงออก และกลับมาเป็นมนุษย์เหมือนเดิมอีกครั้ง ซึ่งแต่ละคนต่างมองไปรอบๆด้วยสีหน้าที่ว่างเปล่า

 

“ลุงลิน นั่นลุงใช่ไหมครับ?”

 

“ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

 

“ป้าเมย์ ป้ายังไม่ตาย!”

 

มาร์ได้ออกคำสั่งให้ทหารทุกคน พาพวกมนุษย์ที่เคยเป็นมนุษย์หมาป่ากลับไปยังเมือง และลงทะเบียนเป็นพลเมืองอีกครั้งหนึ่ง “พวกคนเหล่านั้นจะกลายเป็นมนุษย์หมาป่าอีกครั้งหรือไม่?” มาร์ถามขึ้นมา

 

ดิน่าพยักหน้า “อืม อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าพวกเขาก็จะกลายเป็นคนที่โกรธได้ง่ายขึ้น แต่พวกเขาจะไม่สูญเสียความคิดของพวกเขาไป”

 

มาร์พยักหน้า นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ไม่ดี ถ้ามนุษย์หมาป่าเหล่านั้นไม่อาจสูญเสียจิตใจไป พวกเขาก็อาจกลายเป็นจุดแข็งสำหรับหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะได้เลย

 

เย่ฉางและคนอื่นๆเริ่มคุยกันเรื่องค้นศพบอส และได้ตัดสินใจส่งหลินหลี่เป็นคนค้นศพบอสหลินหลี่แอบเข้าไปค้นศพศพบอส และแสดงของที่ได้มาให้ทุกคนเห็น มันมีทั้งหมด 6 รายการ ซึ่งแต่ละชิ้นมีค่าเท่ากับไอเทมที่เคยดร็อปจากบอสปีศาจโครงกระดูก และยังมีหนังสือสกิลอีกหนึ่งเล่ม

 

“เราจะแบ่งกันอย่างไรดี?” ThornyRose ถามด้วยความอยากได้

 

CloudDragon มองไปทางเย่ฉาง ซึ่งเขาเป็นผู้ริเริ่มเควสนี้มาตั้งแต่แรก และยังเป็นถึงรองนายกเทศมนตรีของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะอีกด้วย เขาจึงถามความเห็นของเย่ฉาง “นายคิดอย่างไร?”

 

“ฉันจะเอาสองชิ้น ส่วนที่เหลือพวกคุณเอาไปแบ่งกันเอง” เย่ฉางพูดด้วยรอยยิ้มไม่แยแส

 

“สองชิ้น! ไม่มากเกินไปหน่อยหรือ? …” WillowDream ขมวดคิ้ว

 

“พี่ชายของหนูเป็นผู้ริเริ่มการสืบเสาะเควสนี้มาตั้งแต่ต้น และเขายังเป็นถึงรองนายกเทศมนตรีของหมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะอีกด้วย นอกจากนี้ ในการต่อสู้ครั้งนี้ พวกเรามีบทบาทที่สำคัญที่สุด” เย่เทียนพูดอย่างชาญฉลาด

 

คำพูดของเย่เทียนเป็นการยากที่จะหาเหตุผลใดๆมาลบล้างได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังการทำลายล้างของหลินหลี่ ซึ่งทำให้พวกเขาดูด้อยค่าลงไปเลย เขาเป็นคนเดียวที่สามารถทำลายการป้องกันที่แข็งแกร่งของบอสได้ การโจมตีของเขาฝ่าทะลวงขนที่แข็งและหนังที่หนาของบอสเข้าไปได้ และในการโจมตีครั้งสุดท้ายก็เป็นเขาและ PaleSnow ที่สร้างความเสียหายได้มากที่สุด

 

“งั้นนายเลือกได้เลย …” CloudDragon เห็นด้วยกับคำพูดของเย่เทียน และขอให้เย่ฉางเลือกไปสองรายการ แน่นอนว่าหนึ่งในส่วนที่เหลือยังมีตราสร้างกิลด์อยู่ด้วย

 

ColdFront และคนอื่นๆที่เพิ่งกลับมาที่ถ้ำ ก็ไม่ได้คัดค้านอะไร เย่ฉางมองไอเทมทั้ง 6 ชิ้นแล้วหยิบหนังสือสกิลและเสื้อคลุมออกมา

 

Wolf Totem – Dina (Super Rare – Beginner Level – Dina) : ร่าย 3 วลีเพื่อเรียกรูปปั้นเทพเจ้าหมาป่าดิน่าเพื่อมาอวยพรให้พันธมิตร โดยเพิ่ม + 8% ของค่าสถานะทั้งหมด, +5 พลังโจมตี, +7 พลังป้องกัน, +5 Strength และ +10 Dexterity ในระยะเวลา 30 นาที ไม่มีคูลดาวน์ ใช้ 10 มานา

 

Dina’s Protection (Outstanding – Abyss)

 

ประเภท: เสื้อคลุมที่มีฮู๊ด

 

ความต้องการ: ไม่มี

 

+13 พลังป้องกัน

 

+10 Strength

 

+10 Dexterity

 

+10 Intelligence

 

Magic Resistance : ได้รับความเสียหายจากเวทย์มนตร์ลดลง 15%

 

Solid Fur: ได้รับความเสียหายทางกายภาพลดลง 10 หน่วย

 

เย่ฉางมอบหนังสือสกิลให้แก่เย่เทียน แล้วเอาเสื้อคลุมหมาป่าให้กับจางเจิ้งเฉียง “อาเฉียงนายต้องการหรือไม่?”

 

เนื่องจากค่าสถานะและเอฟเฟคของมันมีประโยชน์มากสำหรับตัวแท้งค์อย่างจางเจิ้งเฉียง มันลดความเสียหายที่ได้รับทั้งกายภาพและเวทมนตร์ อีกทั้งค่าสถานะต่างๆก็ไม่เลวเลยทีเดียว โดยเฉพาะค่า Intelligence ก็เป็นประโยชน์กับนักบวชเช่นเขามาก อย่างไรก็ตาม จางเจิ้งเฉียงส่ายหัว “เพื่อน นายนั่นแหละควรที่จะใช้มัน เพราะอุปกรณ์ชิ้นนี้ไม่เลวเลยทีเดียว ดังนั้นในฐานะที่นายเป็นหัวหน้าทีม นายจึงต้องเป็นคนรับมันไป…”

 

“อืมๆ นายพูดได้ดีมาก” เย่ฉางพยักหน้าและสวมใส่มันทันที หัวหมาป่าที่เป็นเหมือนหมวกได้คลุมศีรษะไว้ บนไหล่มีอุ้งตีนหน้าของหมาป่าวางอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนด้านหลังมีอุ้งตีนหลังสองข้างและหางหมาป่าแขวนพาดอยู่ มันดูเหมือนหมาป่ากำลังห้อยอยู่บนหลังเขา มันเป็นไอเทมระดับไฮเอนด์เลยทีเดียว แต่มันรู้สึกถึงความน่ากลัวบางอย่างแอบแฝงไว้อยู่

 

ThornyRose ไม่ได้พูดอะไร สำหรับกิลด์ของเธอ แค่การได้รับรางวัลจากเควสนี้ มันก็เพียงพอมากแล้ว และด้วยไอเทมที่มีจำนวนน้อยชิ้นเช่นนี้ มันยากเกินไปที่เธอจะได้รับ เธอมองเย่ฉางและขมวดคิ้ว ‘เจ้าคนโง่เง่าคนนี้ แต่งตัวเหมือนบาบาเรี่ยนจริงๆ …’

 

จากไอเทมที่เหลืออีก 4 รายการ CloudDragon ก็หยิบเอามา 2 รายการ ทำให้ทุกคนประท้วงขึ้นมาทันที และเขาก็พ่นลมออกทางจมูกอย่างไม่เกรงกลัว “ยังเหลืออีกตั้งสองชิ้น ถ้าพวกคุณยังขืนช้าอยู่อีก ก็อาจจะไม่ได้อะไรเลยนะ…”

 

ในที่สุดเย่ฉางมองไปยังซากศพของดิน่า จากนั้นก็มองไปที่วิญญาณของดิน่าที่คุยกับมาร์และวาเซียสอยู่ เขาจึงเริ่มเก็บเกี่ยวซากศพทันที

 

วิญญาณสีขาวของดิน่า เห็นเย่ฉางที่กำลังตัดส่วนหนึ่งของร่างกายเธอออกและเก็บไว้ในรถเข็น พวกหนัง, กระดูกและเนื้อต่างค่อยๆถูกเขาเลาะออก “เอ่อ ผู้กล้าผิวขาว คุณไม่สามารถแยกร่างเดิมของฉัน ขณะที่ฉันยังอยู่ตรงหน้าคุณแบบนี้สิ …”

 

“เอ่อ …” เย่ฉางที่กำลังจะเริ่มชำแหละในส่วนครึ่งล่าง เขาหยุดคิดเล็กน้อย จากนั้นเขาหันหลังให้เธอและกลับไปทำงานของเขาต่อ

 

“……” ดิน่ากระพริบตากระอักกระอ่วน จากนั้นก็ถอนหายใจ มาร์ไม่สามารถหุบยิ้มได้ ‘ผู้ชายคนนี้…จริงๆเลย’

 

หลังจากค้นซากศพและเก็บเกี่ยวทุกอย่างแล้ว สถานที่นี้ก็ได้รับการปลดปล่อยจากความชั่วร้าย และตอนนี้มันจะกลายเป็นถ้ำใหม่ของดิน่า การสู้รบในหุบเขาก็ได้หยุดลงไปสักพักแล้ว

 

ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน เย่ฉางและคนอื่นๆทั้งหมดตามมาร์กลับไปที่หมู่บ้านมือใหม่จริงๆนะ

 

พวกเขาทั้งหมดต่างได้รับข้อความจากระบบ บอกพวกเขาว่าค่าคุณความดีทั้งหมดจะถูกโพสต์ในวันพรุ่งนี้ และข้อสรุปของเควสอาจจะต้องรอจนถึงวันพรุ่งนี้ด้วย พวกเขาต่างลุ้นกันว่าจะสามารถออกเดินทางไปยังเมืองถัดไปในวันพรุ่งนี้ได้หรือไม่?

 

เย่ฉางและกลุ่มของเขาจึงออกจากเกมไป ในโลกจริง ตอนนี้ก็คือตอนเช้าตรู่แล้ว เย่ฉางเดินไปริมทะเลเพื่อดื่มด่ำกับสายลมเย็น เขายืนเท้าเปล่าและปล่อยให้คลื่นน้ำกระทบที่ขาของเขาเป็นระยะๆ ขณะที่เขามองดูแสงพระอาทิตย์ร่ำไรที่อยู่ไกลๆ เขาค่อยๆเหยียดตัวลง จากนั้นก็นั่งลงบนชายหาดด้วยรอยยิ้มอันพึงพอใจ เขาพูดออกมาว่า “มันจะดีแค่ไหน ถ้าคุณอยู่ที่นี่ด้วย …”