0 Views

วันนี้พวกเขาไม่ได้ออกไปล่องเรือ แต่พวกเขานั่งอยู่ที่ระเบียงด้านหน้าเพื่อกินแตงโมกัน พวกเขานั่งเรียงกันเป็นแถว คนแรกสุดคือจางเจิ้งเฉียง ตามมาด้วยเย่ฉาง, หลินหลี่และเย่เทียน ทุกคนที่เดินผ่านไปมาต่างจ้องเขม็งมองมาที่พวกเขา …

 

“ผมรู้สึกเซ็งจังเลย …” หลินหลี่พูดอย่างเฉื่อยชาขณะที่แกว่งขาไปมา

 

“เหมือนกัน …” เย่ฉางพ่นเมล็ดแตงโมออกมา

 

“มันยังโอเคอยู่ …” จางเจิ้งเฉียงพูดพร้อมกับจ้องมองผู้หญิงที่เดินผ่านไปมา

 

ส่วนเย่เทียนกินแตงโมของเธออย่างเงียบๆ

 

ทั้งสี่คนไม่ได้พูดอะไร ต่างคนต่างกินแตงโมและจ้องมองท้องฟ้า พร้อมกับคิดอะไรไปเรื่อยเปลื่อย…

 

“เย่เทียนช่วยเกาหลังให้ฉันที …” หลินหลี่พูดและหันหลังให้เธอ เย่เทียนจึงช่วยเกาหลังให้เขา

 

“เพื่อน ช่วยนวดไหล่ให้ฉันที … โอ้! อู้ อู้วว! ตรงนั้นแรงๆอีก! นั้นแหละเพื่อน! ฝีมือการนวดของนายดีมากๆ!!” จางเจิ้งเฉียงส่งเสียงครางออกมา

 

 

ณ.วิลล่าแห่งหนึ่งในตำบลเวอมิเลี่ยนเบิร์ดของเมืองหลวง

 

“พ่อคะ หนูขอเอาเงินที่พ่อได้ซ่อนไว้เอาไปใช้ก่อนนะคะ มันเป็นเหตุฉุกเฉินจริงๆ!” ThornyRose กล่าวขณะที่เธอพยายามดึงบัตรเครดิตออกจากมือพ่อของเธอที่ชื่อว่า ฉินซาน

 

“ไม่ได้เด็ดขาด! นี่ลูกอย่าเอารัดเอาเปรียบพ่อนักสิ! นี่คือเงินที่พ่อพยายามอย่างมากในการแอบซ่อนจากแม่ของลูกเชียวนะ! มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะที่จะเก็บได้มาถึงขนาดนี้ มันเป็นทั้งชีวิตของพ่อเลยล่ะ!” ฉินซานตะโกน

 

“ถ้าพ่อไม่ยอมให้หนู งั้นหนูก็จะไปบอกแม่ หรือไม่อย่างงั้น พ่อก็นำเงินนี่มาลงทุนในสโมสรของหนู บางทีพ่ออาจได้กำไรก้อนโตก็ได้ มันดีกว่าปล่อยให้แม่ยึดเงินไปทั้งหมด พ่อจะเลือกแบบไหนดีล่ะ!” ThornyRose พูดโน้มน้าว

 

คำพูดของเธอ ทำให้ฉินซานตกตะลึง “ลูกเนรคุณ พ่อต้องทนทุกข์มามากแค่ไหน แต่ลูก … ลูกกลับ ……”

 

“นายท่าน นายหญิงกลับมาแล้ว…” พ่อบ้านเคาะประตูเตือนพวกเขา

 

“เอาล่ะ ลูกชนะ!” ฉินซานพูดอย่างไม่เต็มใจที่จะปล่อยบัตรเครดิตไป แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขารีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับปล่อยมือทันที “ลูกเซียง พ่อขอมอบมันให้กับลูก ลูกจงเอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์ล่ะ”

 

“หนูรู้ค่ะคุณพ่อ …” ThornyRose พูดด้วยความเคารพในทันที

 

“ทั้งสองคนกำลังปรึกษาอะไรกันอยู่?” ผู้หญิงสวยที่คล้ายกับ ThornyRose ปรากฏเข้ามาในสายตาของพวกเขา ถ้าพวกเธอทั้งสองคนยืนอยู่ใกล้ๆกัน คนอื่นๆจะคิดว่าพวกเธอเป็นพี่น้องกันแน่ๆ

 

“เรากำลังคุยธุรกิจบางอย่างอยู่จ๊ะที่รัก…” ฉินซานรีบอธิบาย แล้วหันมาขยิบตาให้ลูกสาวของเขาเพื่อบอกเป็นนัยๆ จากนั้นเขาก็รีบเดินออกไปจากที่นี่ …

 

ThornyRose กำลังจะจากไป แต่จู่ๆแม่ของเธอยิ้มขึ้นอย่างฉับพลัน “เดี๋ยวก่อน ก่อนหน้านี้แม่ได้เดินเล่นอยู่ในสวน และได้เจอญาติของเราด้วยล่ะ เธอบอกว่าตอนนี้ลูกมีแฟนแล้ว ไอดีของเขาดูเหมือนจะชื่อว่า PaleSnow แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาเป็นผู้ชาย! โอ้ ขอบคุณบรรพบุรุษของตระกูลเรา ทีแรกแม่กลัวว่าในชีวิตนี้ แม่จะไม่มีโอกาสได้อุ้มหลานอีกแล้วเสียอีก ที่จริงหนูไอซ์ก็ไม่เลวนะ และแม่ไม่สนใจว่าลูกและเธอจะรักและสาบานว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปหรือไม่ก็ตาม แต่ความสัมพันธ์จะไปไกลกว่านั้นไม่ได้ เพราะมันผิดจรรยาบรรณ … ไม่ว่าแม่จะต่อต้านเลสเบี้ยนแค่ไหน แต่ลูกก็ไม่เคยเชื่อฟังแม่เลย แต่ครอบครัวของเรายังต้องการผู้สืบทอดต่อไป … ลูกเซียง ลูกควรเข้าใจหัวอกความเป็นแม่และความเจ็บปวดของพ่อด้วยนะ หาเวลาว่างและพาผู้ชายคนนั้นมาพบกับครอบครัวของเรา เขาจะมีพื้นหลังยังไงไม่สำคัญ แม่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตราบเท่าที่ลูกรักเขาและเขามีสุขภาพแข็งแรงดีก็พอ ที่สำคัญที่สุดเขาเป็นผู้ชาย แค่นี้แม่ก็ชื่นใจมากพอแล้ว”

 

ThornyRose เหงื่อแตก ‘แม่มองลูกสาวของตัวเองเป็นแบบนี้มาตลอดเวลาเลยใช่ไหม? แม่หมายถึงอะไรตราบใดที่หนูชอบพวกเขาและเขาเป็นผู้ชายก็พอ และข่าวลือเกี่ยวกับฉันและยัยไอซ์ ทำไมมันถึงกระจายไปไกลอย่างนี้ สาบานที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไปอะไรกัน!? สิ่งที่แม่ได้ยินมาทั้งหมดนั้น!…’ เมื่อเธอมองไปที่การแสดงออกของแม่เธอ ThornyRose เกือบหายใจไม่ออก “เอ่อ คุณแม่ ไอซ์และหนูไม่ใช่…”

 

“ไม่เป็นไร ลูกไม่จำเป็นต้องพูดหรอก แม่เข้าใจดี แต่ลูกก็ต้องรู้ว่าสักวันหนึ่งลูกต้องแยกจากเธออยู่ดี เอาล่ะ แม่อยากเห็นเขาในสุดสัปดาห์หน้า มิฉะนั้น …” รอยยิ้มแม่ของเธอดูอ่อนโยนมากขึ้น แต่ ThornyRose กลับเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เธอรู้จักนิสัยแม่ของตัวเองดีว่าเป็นอย่างไร มันฝังแน่นอยู่ในตัวเธอมาตั้งแต่ยังเด็กแล้ว “หนูขอตัวออกไปก่อนนะคะ …”

 

ฉินซานที่แอบฟังอยู่ รีบตามเธอออกไปและดึงเธอไปด้านข้าง “ฮ่า ๆ ~ เด็กดี ลูกรัก ลูกโตขึ้นแล้ว เงินที่ได้ไปถือว่าพ่อให้เป็นของขวัญแล้วกัน และลูกไม่ต้องกังวลเรื่องหนูไอซ์หรอก เธอจะต้องเข้าใจได้แน่ๆ วันหน้าพ่อจะไปเยี่ยมตระกูลซูและคุยกับตาแก่ซูเอง เพื่อบอกให้เขาสบายใจสักหน่อย เขาคงจะมีความสุขมากกับข่าวนี้ ทุกครั้งที่เราไปดื่มกัน เขาจะรู้สึกหดหู่กับความสัมพันธ์ระหว่างลูกทั้งสองคน …”

 

“ฮึ่ม หนูคงถูกเก็บขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง และถูกพ่อกับแม่รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมใช่มั้ย” ThornyRose ไม่แน่ใจว่าจะตอบอย่างไรดี ดังนั้นเธอจึงถามแบบยอกย้อน

 

“นี่ลูก!! ลูกรู้ได้ไงกัน? เรากะจะรอจนกว่าลูกจะอายุมากก่อน แล้วค่อยบอกนะเนี่ย …” ฉินซานถอนหายใจ มองเหมือนว่าเขากำลังจะร้องไห้ จากนั้นเขาก็กระปี้กระเปร่าขึ้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกรัก พ่อแค่หยอกเล่นเอง”

 

“……” ThornyRose ขมวดคิ้ว ‘หนูอายุ 26 แล้ว! พ่อหยุดหลอกหนูแบบนี้เสียทีได้ไหม!?’ เธอพูดขึ้นมาว่า “อย่าลืมคำพูดของพ่อล่ะ …”

 

ThornyRose เดินไปที่ลานบ้านและหยิบมือถือออกมา เธอกัดฟันขณะมองไปที่เบอร์ของ CloudDragon ‘ฉันต้องคุยเรื่องตัวละครกับผู้ชายคนนี้สินะ แต่ข่าวลือเกี่ยวกับฉันและยัยไอซ์แพร่กระจายไปทั่วแบบนี้ได้อย่างไร? ใครก็ตามที่เป็นคนปล่อยข่าว ฉันไม่เอามันไว้แน่!’

 

ElegantFragrance ผู้ที่กำลังเดินเล่นอยู่ จู่ๆก็จามขึ้นมา “ใครกำลังพูดถึงฉันอยู่ … ?”

 

ThornyRose ทำงานตลอดทั้งคืน ตัวละครแร็งค์ S นั้นยากที่จะมีสโมสรไหนขายกัน แต่ถ้ามีมันก็ไม่เหมาะกับพวกเย่ฉาง หลังจากกลั่นกรองแล้ว เธอก็ถอนหายใจแล้วมองไปที่เบอร์ของ CloudDragon อีกครั้ง มันคุ้มค่าที่จะลองดู เธอรีบกดโทรหาเขา “ฉันอยากคุยเรื่องธุรกิจสักหน่อย…”

 

“เรื่องอะไร?” CloudDragon ถามอย่างสงสัย

 

“ฉันอยากซื้อตัวละครแร็งค์ S จากนาย…” ThornyRose รู้อารมณ์ของ CloudDragon ดี ผู้ชายคนนี้เกลียดการพูดจาอ้อมค้อมที่สุด

 

“บอกเหตุผลมาหน่อย? ถึงฉันจะขายตัวละครแร็งค์ S ให้เธอไป แต่ผู้เล่นใน Thorns and Roses ก็ไม่มีใครมีความสามารถพอที่จะใช้มันได้ เธอได้ไปมันก็จะไม่ได้ช่วยอะไรได้มากนักนิ แทนที่จะใช้จ่ายเงินในการซื้อตัวละคร ฉันว่าเธอควรจะพยายามแย่งผู้เล่นที่มีฝีมือจากสโมสรอื่นๆดีกว่าไหม?”

 

“PaleSnow, เจ้าหมียักษ์, หลินหลี่และเด็กสาวตัวเล็กๆ เข้าร่วมสโมสร Thorns and Roses อย่างเป็นทางการแล้ว” ThornyRose พูดขึ้นมา ทำให้ CloudDragon เงียบสักครู่หนึ่ง “แล้วยังไง?”

 

“ฉันจะบอกนายให้รู้ก็ได้ว่า PaleSnow ใช้ตัวละครนักดาบวายุแร็งค์ A ฆ่าทั้ง ElegantFragrance และ FrozenBlood …” คำพูดของ ThornyRose ทำให้ CloudDragon ตื่นเต้นมาก ความยากลำบากในการใช้ตัวละครแร็งค์ A เพื่อฆ่าตัวละครแร็ค์ S ทั้งสองตัวค่อนข้างสูง ที่สำคัญ FrozenBlood และ ElegantFragrance ก็มีฝีมือไม่ใช่ย่อย นี่มันน่าสนใจมาก “ส่งบันทึกการต่อสู้ทั้งหมดให้แก่ฉัน แล้วฉันจะขายตัวละครให้เธอ 1 ตัว แต่เธอจะต้องทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับอีกสองตัวที่เหลือด้วยตัวเอง”

 

ThornyRose ลังเลใจ เธอกัดฟันแน่นและส่งการบันทึกทั้งหมดไปให้เขา “โอเค … นี่คือบันทึกการต่อสู้ทั้งหมด”

 

“ฉันสามารถขายให้ได้แค่ตัวละครนักดาบปีศาจและผู้ใช้อันเดทเท่านั้น เธอลองคิดดูว่าจะเลือกตัวไหน…” ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็โทรออกและเริ่มดูบันทึกการต่อสู้

 

ThornyRose ถอนหายใจ เรื่องนี้ยากเกินไปสำหรับเธอ ตัวละครทั้งสองใช้งานยากเกินไปและไม่เป็นที่นิยมมากนัก ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกนักดาบปีศาจ หลังจากผ่านขั้นตอนการซื้อขายแล้ว ทำให้เงินในมือเธอตอนนี้ลดลงไปหนึ่งในสี่ 10 พันล้านดอลลาร์ถูกจ่ายไปเพื่อตัวละครนี้ เธอหัวเราะอย่างขมขื่น นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น หวังว่าทุกสิ่งจะเป็นไปตามที่เธอต้องการ …