0 Views

FrozenCloud เดินมายังตำแหน่งของผู้ชม และมองเห็นทั้งสองทีม “นี่เป็นการต่อสู้ที่น่าชมที่สุด หัวหน้าทีม, หลินหลี่, พี่สาวโรส ต่อสู้กับ เจ้าหมียักษ์, เย่เทียน และพี่สาวของฉัน …”

 

“เธอเลือกคลาสเรียนอะไร?” DyedLily ถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

 

“คลาสเรียนการแสดง…” FrozenCloud พยักหน้า

 

“น้องเล็กไดโน เธอคิดว่าฝั่งไหนจะชนะ?” LittleJade รู้ว่า FrozenCloud เป็นแท้งค์อันดับ 2 ของปาร์ตี้สามพี่น้องจึงถามแทรกขึ้นมา

 

“เอ่อ … มันก็พูดยากนะ ไม่มีใครเคยเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของหัวหน้าทีมมาก่อน เขาเคยต่อสู้กับ CloudDragon มาแล้วสองครั้งอย่างสบายๆ อย่างไรก็ตาม ในการต่อสู้ที่แท้จริง หัวหน้าทีมอาจไม่สามารถเปรียบเทียบกับ CloudDragon ได้ เพราะเขาไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับเกมมากนัก ส่วนเจ้าหมียักษ์ เขามีความป่าเถื่อนเป็นอย่างมาก ในสุสาน เขายังเข้าร่วมการต่อสู้กับ CloudDragon และทั้งสองฝ่ายไม่สามารถทำอะไรกันได้ ส่วนหลินหลี่และเด็กสาวตัวน้อย พวกเขาเป็นผู้เล่นที่ตรงข้ามกันอย่างสุดขั้ว มันยากที่จะคาดเดาได้ว่าทีมไหนจะชนะ เพราะพี่สาวโรส และพี่สาวของฉันถูกแยกให้อยู่คนละทีมกัน ทั้งสองฝ่ายจึงสูสีกันมาก …” FrozenCloud วิเคราะห์ข้อมูลเหล่านี้ เพราะเธอรู้เรื่องของเย่ฉางและคนอื่นๆจากในเกม

 

“ผู้เล่นใหม่กลุ่มนี้แข็งแกร่งจริงๆ?” DyedLily คุ้นเคยกันดีกับ FrozenCloud เธอตรงข้ามกับพี่สาวของเธอ ทั้งสองพี่น้องจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกันโดยไม่มีเหตุผล

 

“อื้อ ครั้งล่าสุดในเกม หัวหน้าทีมเป็นผู้ที่ได้รับความสนใจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพลังความแข็งแกร่งหรือความสามารถต่างๆ และคุณสมบัติที่หลากหลายของเขา อ่อ … เจ้าหมียักษ์ก็เช่นกัน ส่วนหลินหลี่และเด็กสาวตัวน้อยก็ต่างเป็นพวกคนสุดขั้ว …” FrozenCloud พยักหน้าและตอบกลับไป

 

ทั้งสองทีมมาถึงจุดศูนย์กลางของสนามประลอง ภูมิประเทศกระพริบวูบวาบครั้งหนึ่ง และพื้นที่ก็เปลี่ยนแปลงไป ทั้งสนามเต็มไปด้วยต้นกุหลาบขนาดยักษ์จำนวนมาก ทั้งสองทีมแยกย้ายกันไปที่มุมของตนเอง

 

“รักษาระยะให้ห่างกันห้าเมตร และคอยระมัดระวังอย่าให้ห่างกันมากเกินไป! พี่ใหญ่เฉียง พี่ต้องขึ้นไปเป็นแนวหน้า!!” เย่เทียนหยิบคทาคริสตัลขึ้นมาและตะโกนออกมาเบาๆ เธอกำลังนึกถึงผลเอฟเฟคระเบิดของหลินหลี่ที่มีระยะโจมตีเป็นวงกว้าง

 

จางเจิ้งเฉียงยกแขนขึ้นส่งสัญญาณ OK! โดยไม่หันกลับไปมอง ทุกคนแยกห่างจากกันอย่างน้อยห้าเมตร

 

กลับไปที่ทีมของThornyRose

 

“ด้วยการวางแผนของสาวน้อย เธออาจคาดการณ์เอาไว้แล้วถึงสิ่งที่เราจะทำกัน ดังนั้นเมื่อเราเคลื่อนไปข้างหน้า จงอย่าลืมหาที่กำบังด้วยล่ะ ต้นกุหลาบยักษ์เหล่านี้สามารถป้องกันการโจมตีได้บางส่วน …” ThornyRose คว้าดาบและโล่ของเธอออกมา แล้วค่อยๆเริ่มนำทางไปอีกด้านหนึ่ง หลินหลี่คอยระมัดระวังตัวเองเหมือนกับกระรอกน้อย เขาคอยพุ่งตัวออกไปหลบหลังต้นไม้ต้นหนึ่ง ไปยังอีกต้นไม้หนึ่งไปตลอดทาง …

 

เย่ฉางทำตัวเหมือนกับหน่วยสอดแนม เขาคอยหลบซ่อนตัวอยู่ในดงทะเลกุหลาบ และหายตัวไปอย่างรวดเร็วจากมุมมองของทุกคน ThornyRose ขมวดคิ้ว “ผู้ชายคนนี้…”

 

ภายใต้การซ่อนตัวอยู่ในป่ากุหลาบ เย่ฉางขยายการรับรู้ของเขาไปทั่วทิศทาง หูของเขากระตุก เมื่อมีคนก้าวเหยียบลงไปในดงของดอกไม้ … ‘ใครกัน? อาเฉียงคงไม่ระมัดระวังมากขนาดนี้ … ต้องเป็น FrozenBlood แน่เลย!!’ มือขวาของเขาดึงดาบ ในขณะที่มือซ้ายค่อยๆดึงกริชออกมา เขาย่องอย่างเงียบๆจนมาถึงดอกกุหลาบขนาดใหญ่ และแนบหลังของเขาไว้กับมัน ‘เธอคงจะผ่านเส้นทางนี้ไปแล้ว …’

 

FrozenBlood ตระเวนไปตามเส้นทางอย่างระมัดระวัง แต่จู่ๆสัญชาตญาณของเธอได้ร้องเตือนขึ้นมา เธอเปิดใช้งานความสามารถในการมองเห็นของตัวละคร ซึ่งทำให้เธอมองเห็นผ่านสิ่งกีดขวางต่างๆได้ เธอสังเกตุเห็นว่ามีใครบางคนแอบซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังดอกกุหลาบขนาดใหญ่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร! ‘มองจากลักษณะรูปร่างแล้ว ดูเหมือนว่าจะเป็นเย่ฉาง … คิดจะมาเซอร์ไพร์ฉันงั้นหรอ?’ เธอเยาะเย้ย พร้อมกับเปิดใช้งานสกิล [Stealth] และหายไปจากสายตา เย่ฉางหลับตาลงเพื่อตรวจจับเสียง แต่จู่ๆก็… ‘หายไปไหนแล้ว? ฉิบหายล่ะ!’ เขารีบเปิดใช้งานสกิล [Windwalk] และจางหายไปในสายลม …

 

“สัมผัสเฉียบคมมาก…” FrozenBlood ที่หายตัวเข้ามา รู้สึกถึงการหายตัวไปของเย่ฉาง ทำให้เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวอย่างสะเพร่าได้อีก! เขาเป็นเหมือนกับ CloudDragon, FlameEmperor, และ LordAsked พวกแปลกประหลาดเหล่านี้สามารถรู้สึกถึงเธอได้ แม้ว่าจะใช้ [Stealth] แล้วก็ตาม เธอรู้ว่าตัวละครนักดาบวายุมีสกิลการหายตัว … ทันใดนั้นเธอรู้สึกหนาวยะเยือก ‘แย่แล้ว!’ เธอยกกริชขึ้นมาป้องกันการโจมตีสามเท่าของเย่ฉาง แต่เธอก็ยังถูกกรีดคอด้วยกริชของเขา ทำให้เธอสูญเสียพลังชีวิตไปถึง แต่เมื่อเธอกำลังจะโจมตีสวนกลับไป เย่ฉางก็กระโดดถอยกลับไปทันที และหายตัวไปหลังดอกกุหลาบยักษ์ เมื่อเส้นทางข้างหน้าเปิดขึ้น เธอรู้สึกฉุนเฉียว แต่เธอไม่กล้าไล่ตามเขาไป เพราะเธอไม่รู้ว่าเขากำลังแอบซุ่มโจมตีอยู่หรือไม่ เธอเริ่มใช้สกิลการเพิ่มความเร็วของเธอและถอยจากไป การเผชิญหน้ากันระหว่างหน่วยสอดแนมทั้งสองนั้นสั้นมาก PassingBreeze ดูฉากที่เกิดขึ้นนี้จากระยะไกล ทำให้เธอเลิกคิ้วขึ้น ‘นักดาบวายุคนนี้ยิ่งกว่าแอสซาซินซะอีก … ขณะที่การโจมตีของเขาประสบความสำเร็จ เขาก็หลบหนีไปและไม่โลภที่จะโจมตีซ้ำ แต่เขาเลือกถอยกลับเพื่อรอดักซุ่มโจมตีแทนที่จะกลับไปรายงานทีม …’

 

FrozenBlood กลับมายังฝั่งทีมของเธอแจ้งให้เย่เทียนทราบถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

 

“ระยะเวลาที่เกิดขึ้นอยู่ในการคาดการณ์ของเรา ภายในหนึ่งนาที ถึงจะเป็นศึกที่แท้จริง กลับไปเข้าสู่ต่ำแหน่งของพี่สาวก่อนเถอะ พี่ใหญ่เฉียง จงระวังด้านหน้าของพี่ และคอยระวังการเคลื่อนไหวของพี่ชายให้ดี พี่สาว FrozenBlood คอยคุ้มกันหนูด้วยนะ สำหรับพี่สาว DemonSpirit และ ElegantFragrance พวกพี่ทั้งสองคนต้องทำงานร่วมกัน และคอยรักษาระยะห่างกันไว้ให้ดี พยายามอย่าอยู่ห่างกันเกินไป พี่สาว DemonSpirit โปรดระมัดระวังเป็นพิเศษ ส่วนพี่สาว ElegantFragrance พี่ต้องคอยระวังอย่าให้ถูกแอสซาซินทีมตรงข้ามโจมตีได้ และถ้าพี่ไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย ก็อย่าลืมช่วยพี่สาว DemonSpirit ด้วยล่ะ เพราะเป้าหมายของอีกทีม น่าจะอยู่ที่พี่สาวและหนูเป็นอันดับแรก…” เย่เทียนร่ายบัฟให้กับทุกคน และฮีลให้ FrozenBlood จากการคำนวณของเธอ เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น คูลดาวน์สกิลของเธอจะเสร็จสิ้นพอดี เธอยังคงมองไปรอบๆขณะที่กำลังคำนวณไปด้วย เธอพยายามที่จะกำหนดการกระทำที่อาจเกิดขึ้นจากทิศทางอื่นๆ และตัวแปรที่ไม่คาดคิดใดๆ เย่เทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

ทางฝั่ง ThornyRose ก็ได้เตรียมแผนการของทีมเธอ เธอมีเย่ฉางที่คอยลอบโจมตีเย่เทียน และส่ง PassingBreeze ไปขัดขวางเจ้าหมียักษ์ สำหรับตัวเธอเอง เธอต้องรอเสริมในจังหวะเวลาที่ PaleSnow เริ่มโจมตี “อัศวินสายรุ้งมีสกิลที่ทำให้เป็นอมตะ 5 วินาที แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ในช่วงเวลานั้น เจ้าตัวบัดซบ นายต้องบังคับให้เธอใช้สกิลนี้ให้ได้ จากนั้นก็ร่วมมือกับฉันเพื่อจัดการกับ ElegantFragrance ทันที อย่าตระหนี่สกิลของนาย เพราเราต้องพยายามจัดการเธอให้ออกไปโดยเร็วที่สุด!”

 

ThornyRose รู้ว่า ElegantFragrance น่ารำคาญมากแค่ไหน เมื่อไม่มีใครมากดดันเธอ ฉายา Flower Archer ของเธอ ไม่ได้มีไว้เพื่ออวดโชว์เท่านั้น “PassingBreeze พยายามยื้อเจ้าหมียักษ์ไว้ อย่าปล่อยให้เขามาช่วยคนอื่นได้ ที่สำคัญพยายามอย่าให้เขาเข้าใกล้ GreenDew กับหลินหลี่ได้”

 

PassingBreeze กำกริชของเธอแน่นและพยักหน้า

 

“ฉันเข้าใจแล้ว…” เย่ฉางยักไหล่ เขามองไปทาง PassingBreeze และพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่ไม่แยแสของเขา “เธอไม่สามารถขวางทางเพื่อนของฉันได้หรอก…”

 

PassingBreeze ขมวดคิ้วขึ้นและมองเย่ฉาง

 

ผู้ชายคนนี้พยายามจะดูถูกเธอ? ThornyRose มองไปที่ PassingBreeze ที่น้อยนักจะแสดงความตรึงเครียดออกมา ดูเหมือนว่าการยั่วยุครั้งนี้จะมีประสิทธิภาพ … จากนั้นเธอก็มองไปทางหลินหลี่ ที่ยังคงทำตัวเหมือนกระรอกน้อยอยู่ แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะพูดเสริมเย่ฉาง “ถูกแล้ว! ถูกแล้ว! เธอไม่สามารถเอาชนะพี่ใหญ่เฉียงได้หรอก! พี่ใหญ่เฉียงน่ากลัวจริงๆนะ!”

 

“หึ ตอนนี้เจ้าหมียักษ์ก็อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเราแล้ว ฉะนั้นนายอย่ามาพูดทำลายจิตวิญญาณของเพื่อนร่วมทีม ด้วยการบอกว่าเจ้าหมียักษ์นั่นแข็งแกร่งขนาดไหน!…” GreenDew กระซิบกระซาบอย่างหมดหนทาง

 

“อ่า คนแปลกหน้า! พี่ใหญ่ขาว! เธอเป็นใครกัน!? เมื่อไหร่กันที่เรามีคนอย่างนี้อยู่ในทีมของเรา! เธอเป็นสปายของศัตรูใช่ไหม!?” หลินหลี่รีบดึงระเบิดออกมาอย่างรวดเร็ว เขาแสดงออกอย่างกระตือรือร้นที่จะโยนมันใส่เธอ

 

“…” ThornyRose และ PassingBreeze ต่างก็พูดไม่ออก GreenDew กำหมดของเธอแน่น และกัดฟันของเธออย่างเคียดแค้น

 

“GreenWind หลินหลี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นหรอกนะ เธออย่าเก็บมันไปใส่ใจเลย…” เย่ฉางหัวเราะ

 

“เชี่ย! ฉันไม่ได้ชื่อ GreenWind ฉันชื่อ GreenDew!! เรียกฉันว่า GreenDew ซะ!!!” GreenDew โห่ร้องด้วยเสียงที่แผ่วเบา

 

“เสียงเหมือนกันจริงๆด้วย หลินหลี่จำไว้นะว่านี่คือเพื่อนร่วมทีมของเรา…” เย่ฉางโบกมือและพูดเหมือนไม่แคร์อะไร

 

“โอ้! ผมเข้าใจแล้ว…” หลินหลี่พยักหน้าอย่างเฉลียวฉลาด

 

‘ทั้งสองคนเป็นตัวตลกหรือไงกัน!’ ThornyRose มองเย่ฉางและหลินหลี่อย่างอับจนหนทาง จากนั้นเธอก็มองไปยัง GreenDew ผู้ที่กำลังปล่อยควันออกมาจากหูตัวเอง เช่นเดียวกับ PassingBreeze ที่หน้าบึ้งตึง สถานการณ์เช่นนี้… เธอไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี