0 Views

หลินหลี่ตื่นขึ้นมาจากโหมดตกปลาในฝันของเขา และบิดตัวอย่างเฉื่อยชา เขาค่อยๆเดินเข้าไปหาคนอื่นๆ เมื่อหลินหลี่มาถึงเบื้องหน้าเย่ฉาง และเห็นใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยฟัน “พี่ใหญ่ขาว นี่พี่ทำให้พี่สาวโรสบ้าคลั่งขึ้นอีกครั้งแล้วสินะ?”

 

เย่ฉางกัดฟันแน่นขณะที่มองหลินหลี่ เมื่อหลินหลี่เห็นการแสดงออกของเย่ฉาง เขารู้สึกเหมือนว่ากำลังถูกเย่ฉางสูบพลังชีวิตอยู่ ‘ผมทำอะไรผิดไป?’

 

“ก่อนหน้านี้ นายนอนหลับและละเมอบอกเคล็ดลับที่ว่า ซาซิมิจะอร่อยขึ้นถ้าราดด้วยไวน์ชนิดพิเศษของเขา รวมทั้งเรื่องที่เขาทำกับ…” คำของจางเจิ้งเฉียง ทำให้หลินหลี่หลุดออกจากภวังค์ เหงื่อเย็นเริ่มฝุดบนใบหน้าของเขา แต่เขาก็ฝืนปั้นรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาออกมา “เรื่องนั้น! ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ…”

 

ผลั้ว ~! เย่ฉางตบหัวหลินหลี่ “นายสามารถทำอะไรได้บ้าง นอกจากการพูดมากไปทั่วแบบนี้!”

 

หลินหลี่ลูบหัวด้วยความเจ็บ และเดินไปหาจางเจิ้งเฉียง เขาบุ้ยปากด้วยความรู้สึกผิด จากนั้นเขาก็สังเกตเห็น BlackIce กำลังจ้องมองคราวเคราะห์ของเขาอย่างมีความสุข เขายิ่งโกรธมากขึ้นและจ้องเขม็งใส่เธอ

 

‘เจ้าคนแคระนี่ …’ BlackIce ยิ้มอย่างขมขื่นและหันหน้าหนีทันที ‘ใครจะรู้ว่า เขาจะทำบ้าอะไรขึ้นอีก ถ้าฉันยังคงจ้องเขาต่อไปแบบนั้น เขาดูเหมือนจะไม่ชอบฉันจริงๆเลย’

 

“หลินหลี่ …” เย่เทียนพูดยังไม่ทันจบ หลินหลี่ก็เขกหัวของเธอก่อน “เรียกฉันว่าพี่ใหญ่หลี่!!”

 

“นาย!!” เย่เทียนกัดฟันแน่น

 

“ฉันอาวุโสกว่าเธอ!” หลินหลี่เอามือเท้าสะโพกทั้งสองข้าง และเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

 

เย่เทียนไม่ยอมแพ้ “แต่ฉันฉลาดกว่านาย!”

 

“ไม่มีประโยชน์! ตราบใดที่เธอยังไม่เอาชนะฉันในการเล่นลูโดได้!” หลินหลี่เถียงข้างๆคูๆ

 

“นาย!”เย่เทียนไม่รู้จะตอบโต้อย่างไรดี เมื่อเล่นลูโดกับเขา เธอไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสลูกเต๋าได้เลย มันเป็นความอัปยศของเธออย่างแท้จริง! เธอข่มความโกรธลงและเค้นคำพูดขึ้น “พี่ใหญ่หลี่…”

 

“รอจนกว่าเธอจะสามารถเล่นลูโดชนะฉันเสียก่อน ถึงตอนนั้นค่อยเรียกฉันว่าหลินหลี่ได้ ฮ่าฮ่า ~ ฮ่าฮ่าฮ่า ~!” หลินหลี่พูดพร้อมกับลูบหัวของเขาที่ยังเจ็บอยู่

 

‘เจ้าบ้าหลินหลี่!’ เย่เทียนกำหมัดแน่น ‘สักวันหนึ่ง ฉันต้องเอาชนะนายให้ได้!’

 

“เอาล่ะๆ รีบเทไวน์ลงในทำอาหารนั่นได้แล้ว!” ThornyRose มองไปที่จานซาซิมิ

 

“เกี่ยวกับเรื่องนี้ … นี่เป็นไวน์ชนิดพิเศษของฉัน ฉันต้องใช้เวลาทั้ง 7 วันตลอด 7สัปดาห์ รวมแล้ว 49 วัน ในการเลือกส่วนผสม และฉันต้องใช้เวลาอีกทั้ง 7 วันตลอด 7สัปดาห์ รวมแล้ว 49 วัน ในการเตรียมส่วนผสมต่างๆ จากนั้นฉันต้องหมักมันอีกทั้ง 7 วันตลอด 7สัปดาห์ รวมแล้ว 49 วัน ก่อนที่มันจะเสร็จสมบูรณ์ มันจึงเกิดเป็นไวน์ที่มหัศจรรย์มากและล้ำค่าเช่นนี้ได้ เป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับเงินเพียงอย่างเดียว …” เย่ฉางเริ่มแต่งเรื่องราวปลอมๆขึ้นมา

 

“เกมมันยังไม่ได้เปิดนานถึงขนาดนั้น!” NalanMoon คำรามใส่

 

“แล้วไง?” ThornyRose รู้ว่าเขาจะสื่อถึงอะไร

 

“เฮ้อ! ฉันก็ได้บอกความจริงไปหมดแล้ว ไม่ใช่ว่าฉันไม่ต้องการช่วยให้พวกคุณขจัดกลิ่นเหม็นเน่าของซาซิมินี้นะ แต่ไวน์นี้ มันเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามากเกินไป และไวน์ล็อตล่าสุดที่ผลิตขึ้นมา ก็เพิ่งถูกส่งไปให้กับทีมเล็กๆของฉันใช้ไปหมดแล้ว เฮ้อ!~ พวกคุณจะต้องไม่คาดคิดว่า ฉันได้ผ่านความเจ็บปวดมามากมายขนาดไหน ที่ต้องใช้วัตถุดิบหลายอย่างเพื่อให้ได้ไวน์นี้มา แต่ฉันยินดีที่จะขายมันในราคาขาดทุนแค่ 2 เหรียญทองต่อคนต่อหนึ่งมื้อ …” เย่ฉางปลดปล่อยอารมณที่เต็มไปด้วยความเศร้าใจและความไม่เต็มใจ ใบหน้าของ ThornyRose เต็มไปด้วยความโกรธ เธอบ่นด่าในใจ ‘นายยังกล้าที่จะเรียกเก็บเงินจากพวกเราอีก!? เดี๋ยวนะ ใจเย็นๆก่อน! ถ้าคำพูดของเขาเป็นจริง เขาได้ใช้ส่วนผสมตั้งหลายอย่าง ก็น่าเห็นใจเขามาก แต่ราคาตั้ง 2 เหรียญทองต่อคนต่อหนึ่งมื้อ มันราคาแพงเกินไปจริงๆ’ เธอมองอย่างสงสัยไปที่จางเจิ้งเฉียง และ FrozenCloud เพื่อที่จะยืนยันในคำพูดของเขา

 

“ฉันไม่รู้ …” FrozenCloud แอบบอกเธอ

 

“เจ้าคนโลภมาก! เจ้าคนหน้าเงิน! เจ้าคนรักเงินยิ่งชีพ…” NalanMoon กำหมัดของเธอแน่น

 

CloudDragon ขมวดคิ้ว ทีมของเขามี 4 คน ดังนั้นหนึ่งมื้อจะเป็น 8 ทอง นี่เพียงพอที่จะซื้อหนังสือสกิลเล่มหนึ่งได้เลย แม้ว่าจะไม่มีไวน์ พวกเขาก็สามารถกินอาหารนี้ได้ แต่กลิ่นเหม็นของมันนั้น ทำให้กระเพาะอาหารปั่นปวนรุนแรงจริงๆ เขาฝืนใจพูดขึ้น “1 เหรียญทอง! ไม่มีมากกว่านี้อีกแล้ว!”

 

“ตกลง!” เย่ฉางกล่าวอย่างราบเรียบในการทำธุรกรรม เขานำไวน์มาเทลงในจานซาซิมิของพวกเขา มันเป็นไวน์ที่พบได้ในร้านค้าทั่วไป มันแทบจะไม่มีราคาอะไรเลย

 

CloudDragon มอบ 4 เหรียญทองให้กับเย่ฉาง ด้วยไวน์ชนิดพิเศษนี้ ซาซิมิจึงกลายเป็นสิ่งที่แตกต่างจากเดิมไปอย่างสิ้นเชิง เป็นเรื่องที่ค่อนข้างดี ไวน์นี้มันน่าอัศจรรย์จริงๆ จนเขาเริ่มเชื่อบ้างแล้วว่า มันมีส่วนผสมที่หายากบางอย่าง

 

หัวใจของ ThornyRose ปวดร้าวมาก เมื่อเธอตัดสินใจยื่นเงินให้กับเย่ฉาง เธอก้มมองดูซาซิมิของเธอ หลังจากกัดมันไปหนึ่งครั้ง มันอร่อยมากจริงๆ มันนุ่มจนแทบละลายในปาก … เธอเริ่มรู้สึกมีความสุขปนเศร้าไปพร้อมกัน ในอดีตระดับของอาหารนี้ จะไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะมีอยู่บนโต๊ะอาหารค่ำของเธอเลย แต่ในตอนนี้ เธอรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลก ตลอดเวลาที่เธอได้กินอาวุธทางชีวภาพที่สามารถฆ่ามอนสเตอร์ได้… นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกดีมากๆ ในการกินอาหารของเจ้าคนบัดซบนี้ เธอรู้สึกแปลกใจและแทบไม่เชื่อตัวเอง

 

“เพื่อน นี่เป็นไวน์ชนิดพิเศษจริงๆใช่ไหม?” จางเจิ้งเฉียงถาม

 

“ฮ่าๆๆ พวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงแค่คนงี่เง่า นี่เป็นไวน์ธรรมดาๆ ที่ฉันได้รับมาจากคุณยายริก้าเท่านั้นเอง มันไม่ได้มีราคาอะไรเลย เรายังมีพวกมันอีกเป็นตันๆ” เย่ฉางยิ้มอย่างเฉยเมย เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นนักธุรกิจชั้นยอด

 

“พี่ใหญ่ขาว พี่สุดยอดมากๆ!” หลินหลี่ได้โอกาสยกยอเขาทันที เย่ฉางมองไปที่เขา “เมื่อนายรู้เรื่องนี้แล้ว ก็อย่าเอาไปเล่าให้ใครฟังอีก มิฉะนั้น ฉันจะหักเงินเดือนของนายสองเดือน และที่สำคัญ นายยังจะไม่ได้เงินโบนัส ในวันปีใหม่ที่จะมาถึงอีก ซึ่งในปีนี้ฉันกะจะแจกเงินไม่อั้น~~”

 

“ไม่ๆๆ! ผมจะไม่บอกใคร ผมจะปิดปากให้สนิท!!” หลินหลี่ปิดปากของเขาอย่างรวดเร็ว เงินเดือนและเงินโบนัสนี้ คือเหตุผลที่เขายังมีชีวิตอยู่!

 

FrozenCloud ลังเลใจอีกครั้ง ถ้าเธอบอกกับพี่สาวโรส หลินหลี่ที่เชื่อมั่นในตัวเธออย่างสุดหัวใจ ก็จะต้องไม่ได้รับเงินโบนัส เธอมองหลินหลี่ ผู้ซึ่งดูเหมือนเด็กที่ถูกบังคับใช้แรงงาน ‘หัวใจของฉัน ไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้ … ขอโทษด้วยนะพี่สาวโรส ฉันไม่สามารถทำร้ายเขาได้ …’

 

“ต่อไปเมื่อตอนเราสู้กับพวกมอนเตอร์ ให้เราลากมอนเตอร์พิเศษมาสักสองสามตัว เพื่อให้ทุกคนสูญเสียพลังชีวิตและมานามากยิ่งขึ้น แล้วพวกเขาจะต้องรีบมากินอาหารไวขึ้น มันแย่มาก! ที่เราไม่สามารถเรียกเก็บเงินจากพวกเขา สำหรับการทำอาหารได้ เพราะพ่อเป็นหัวหน้าปาร์ตี้” เย่เทียนเริ่มคำนวณวิธีเพิ่มประสิทธิภาพในหาเงิน จากการใช้ประโยชน์จากอาหารนี้

 

ThornyRose มองกลุ่มเย่ฉางด้วยความสงสัย ‘พวกเขากำลังกระซิบวางแผนอะไรกันอยู่? ฉันได้กลิ่นตุ๊ๆยังไงไม่รู้!’ สิ่งใดที่มาจากปากเย่ฉาง เธอจะไม่เชื่อเขา

 

CloudDragon กินซาซิมิของเขา ขณะที่สังเกตุลูกพี่ลูกน้องของเขา เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วง เหมือนพี่ชายที่เป็นห่วงน้องสาว “เธอรู้จักกับ PaleSnow ได้ยังไง? แล้วคุณลุงรู้เรื่องนี้หรือยัง?”

 

คำพูดของ CloudDragon ทำให้ ThornyRose แข็งค้าง ‘เชี่ย! เราไม่ได้สนิทใกล้ชิดกันขนาดนั้น เราเคยรับประทานอาหารด้วยกันเพียงไม่กี่ครั้ง นายอาจจะสนิทกับพ่อของฉันก็จริง แต่นั่นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน! นายอายุมากกว่าฉันแค่ปีเดียว แต่ทำไมนายถึงทำตัวเหมือนเป็นพี่ชายของฉัน’ เธอเริ่มเล่าว่า เธอได้พบกับเจ้าคนบัดซบคนนี้ยังไง ฉากเหตุการณ์แต่ล่ะฉากเหมือนกระพริบผ่านหัวของเธอไป โดยเริ่มจากฉากที่เธอสู้กับบอสนกยักษ์และถูกลูกศรเสียบรูตูดครั้งแรก,ฉากการถูกล่อลวงด้วยเควสลับ,ฉากความทุกข์ทรมานจากการกินอาหารครั้งแรก,ฉากลูกศรเสียบรูตูดอีกครั้ง พอมาถึงฉากที่เธอโดนมือต้องสาปจับหน้าอก… ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีเขียวและสีแดงสลับกันไปมา ความโกรธปะทุขึ้น จนเธอหลุดออกจากความคิด เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาขุ่นเคือง “ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของนาย!”

 

“การขัดขืนไม่ให้ความร่วมมือของเธอ มาช้าไปหน่อยนะ …” CloudDragon บ่น FrozenBlood เฝ้ามองจากด้านข้าง ‘ Fighting King คนนี้ช่างเป็นคนแปลกประหลาดจริงๆ ThornyRose ได้บอกก่อนหน้านั้นแล้วว่า เขาคนนี้ยากที่จะรับมือได้ เขาเป็นเหมือนดาบที่คมกริบ ที่เปล่งกลิ่นอายที่อันตรายและความหยิ่งยะโสออกมา นอกจากนี้เขายังเข้มงวดกับตัวเองมาก เขามักจะกินแต่อาหารเพื่อสุขภาพ และปฏิบัติตามกำหนดเวลาที่เข้มงวด แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็นอัจฉริยะตัวจริง เขายังเป็นหนึ่งในสามราชาของมหาวิทยาลัยเมืองหลวง และเขาเป็นที่หนึ่งเสมอมา ไม่ว่าจะในด้านศิลปะการต่อสู้ กีฬาหรือการแข่งขันประเภททีม นอกจากนี้ เขากำลังจะสืบทอดธุรกิจของครอบครัวต่อด้วย’