0 Views

ตอนที่ 9 – ตัวเอก (4)

 

ในเวลานั้นเอง ยูซานอาก็ตะโกนออกมา

“ทกจา! ข้างหลังนาย!”

ผมโน้มตัวไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติในขณะที่หมัดเปื้อนเลือดพุ่งผ่านอากาศไป มันเป็นกำปั้นอันคุ้นเคยที่ปกคลุมไปด้วยพลังงาน

ผมรู้สึกว่ากำลังมีบางสิ่งตกลงมาใส่ผม และผมก็เตะออกไปโดยสัญชาตญาณ ผมไม่จำเป็นต้องมองย้อนกลับไปเพราะผมรู้ว่าอะไรที่อยู่ด้านหลังของผม

ปีศาจประเภทมนุษย์ระดับ 9 มนุษย์กลายพันธุ์ที่ติดเชื้อจากอากาศธาตุสีดำ

นั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมพวกมันถึงถูกจัดให้เป็นสายพันธุ์ที่มีความเสี่ยงสูง แม้จะเป็นแค่ระดับ 9 มนุษย์ปีศาจที่เกิดขึ้นมาจากมนุษย์ทั่วไปก็แทบไม่ต่างอะไรจากซอมบี้ แต่มันจะอันตรายเป็นอย่างยิ่งถ้ามันเกิดขึ้นมาจากสิ่งที่แตกต่างออกไป

ผมเห็นป้ายโรงเรียนอยู่กับศีรษะที่ได้รับความเสียหาย

“คิมนัมอุน”

ชายที่หัวของเขาถูกระเบิดออกไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ในตอนนี้กำลังเล็งเป้ามาที่ผมในฐานะปีศาจ

เส้นเสียงของคิมนัมอุนได้ถูกระเบิดออกไปในรูปร่างที่แปลกประหลาด

“โฮกกกกก”

[สกิลเฉพาะตัว มุมมองนักอ่านพระเจ้า LV.1 ถูกเปิดใช้งาน]

[คนผู้นี้ไม่มีสติหลงเหลืออยู่เลย สกิลมุมมองนักอ่านพระเจ้าถูกยกเลิก]

บัดซบ ตามที่คาดไว้เลย

แคว๊ก!

ต้นขาของผมถูกข่วนโดยเล็บสีดำที่งอกออกมาของคิมนัมอุน

ความรู้สึกเจ็บปวดที่เหมือนกับถูกเผาแผ่ซ่านไปตามขาของผม ผิวที่ไม่ถูกเฉือนด้วยมีด ในตอนนี้กลับถูกฉีกด้วยกรงเล็บ

นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้ปีศาจพวกนี้เป็นอันตราย ปีศาจพวกนี้จะแข็งแกร่งกว่ายามเมื่อเป็นมนุษย์หลายเท่า

“ยูซานอา ไปเลย”

ผมรู้สึกถึงบางสิ่งในขณะที่ผมพูด โดยไม่ต้องหันกลับไปมอง ผมสามารถเห็นได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ปล่อยฉันนะ! ปล่อย! ทกจา! ทกจา!”

ฮันมยอนโกที่เพิ่งเดินกะเผลกๆ อยู่เมื่อครู่ได้แบกยูซานอาอยู่บนไหล่ข้างหนึ่งและข้ามสะพานไปด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์

[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ ชื่นชมว่าคุณเป็นคนที่น่าสนใจ]

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ประทับใจในความเสียสละของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 100 เหรียญ]

เอาจริงดิ วางแผนที่จะทิ้งฉันงั้นเหรอ?

ถึงยังไงก็เถอะ วิธีการที่เขากำลังวิ่งอยู่นั้นก็แปลกๆ อยู่ แม้ว่าจะใช้ขาได้แค่ข้างเดียว แต่เขาก็กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วพอๆ กับนักกีฬาโอลิมปิก

นี่ไม่ใช่สกิลเฉพาะตัวของฮันมยอนโกผู้มีพุงพลุ้ย ดังนั้นมันคงจะเป็นเป็นอักขระจากผู้สนับสนุนของเขา

[อาชาวายุขาเดียว]

และผมก็รู้แล้วว่ากลุ่มดาวไหนที่มอบอักขระนั้นให้กับเขา ผมได้ใช้ลิสต์ตัวละครกับฮันมยอนโกจากระยะไกล

[ข้อมูลของบุคคลนี้ไม่สามารถอ่านได้ใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]

อีกครั้ง ลิสต์ตัวละครไม่ได้ผล

ถ้าผมจำไม่ผิด อักขระ ‘อาชาวายุขาเดียว’ มาจากกลุ่มดาวที่ชื่อว่านักมายากลพิการ

นักมายากลพิการไม่ได้มอบอักขระใดๆ ที่เป็นระบบป้องกันจิตใจให้ นอกจากนี้ ฮันมยอนโกยังไม่สามารถครอบครองสกิลเช่นนั้นได้ตั้งแต่แรกอีกด้วย กล่าวอีกนัยหนึ่ง สกิลของผมล้มเหลวไม่ได้เป็นเพราะความสามารถของฮันมยอนโก

ผมโง่เอง

ผมมองไปยังหน้าต่างข้อความที่กำลังลอยอยู่ตรงหน้าผมและหัวเราะ

[บุคคลนี้ไม่ได้ลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]

ผมคิดมากเกินไป มันหมายความตามตัวอักษรเลย ลิสต์ตัวละครก็คือข้อมูลของตัวละครตามนั้นเลย

ยูซานอาและฮันมยอนโกคือตัวละครที่เดิมทีไม่ได้ปรากฏขึ้นในหนทางเอาชีวิตรอด พวกเขาเป็นคนที่จะเสียชีวิตถ้าผมไม่ช่วยพวกเขาไว้ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ผมจะไม่สามารถยืนยันข้อมูลของพวกเขาด้วยลิสต์ตัวละครได้

“อั๊ค! อั๊ค! อั๊ค!”

อีกด้านหนึ่ง คิมนัมอุนที่กำลังเข้ามาและเหล่าปีศาจกำลังรัวคำพูดอะไรก็ไม่รู้ใส่ผม ส่วนอีกด้าน ฮันมยอนโกก็ได้ข้ามสะพานไปถึงครึ่งทางแล้ว ลีฮุนซึงและลีกิลยังได้มาถึงโซนปลอดภัยโดยการข้ามสะพานแล้ว ดังนั้นผมจึงไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากพวกเขาได้

นี่คือสถานการณ์จริงๆ ผมไม่สามารถข้ามสะพานไปเพียงลำพังได้

สมองของผมประมวลผลอย่างรวดเร็ว

ผมควรจะจับพวกมนุษย์ปีศาจไปสักตัวและข้ามสะพานไปดีไหม? มันคงจะคุ้มค่าที่จะพยายาม แต่อัตราความสำเร็จก็ต่ำเกินไป ไม่เหมือนกับชื่อของพวกมัน มนุษย์ปีศาจถูกนับว่าไม่ใช่มนุษย์ นั่นหมายความว่าพวกมันไม่ถูกนับว่าเป็นบุคคล

“โฮกกกก!”

ปีศาจหลายตัวเริ่มเสียสมดุลและตกลงไปจากสะพาน

ครืน!

ปีศาจที่ร่วงลงไปกลายเป็นอาหารของอิกทิโอซอรัส เหมือนพวกปลาปิรันย่า อิกทิโอซอรัสเขมือบเหล่ามนุษย์ปีศาจที่ตกลงไปเป็นชิ้นๆ ในทันที

ความกลัวที่ห่างหายไปได้หลั่งไหลกลับมาอีกครั้ง ถ้าจำนวนคนบนสะพานกลายเป็นจำนวน ‘คี่’ ไปสักพัก ผมก็คงจะเป็นแบบพวกมัน มันเป็นไปไม่ได้ที่จะข้ามไปเพียงลำพัง

งั้น?

“ลองทำให้มันช้าลงละกัน”

ผมพึมพำในขณะที่ผมพยายามจะควบคุมตัวเอง ในตอนนี้ ผมจำเป็นต้องสงบสติอารมณ์ไว้ มันยังคงมีวิธีที่ใช้การได้อยู่หลายทาง แต่สิ่งที่สำคัญก็คือการจัดการกับเรื่องที่อยู่ตรงหน้าของผม ผมควบคุมการหายใจและเดินเข้าไปหาปีศาจ

“โฮกกก?”

โชคดี มันไม่ได้ยากที่จะทำให้พวกมันตกลงไปจากสะพานโดยใช้แรงเฉื่อย

ครืน!

ผมลดจำนวนพวกมันลงไปโดยทำให้พวกมันตกลงไปอย่างต่อเนื่อง นาฬิกาจับเวลาของโดเกบิที่กำลังลอยอยู่ในอากาศกระพริบ

เวลาที่เหลือก่อนที่สถานการณ์จะสิ้นสุดลงคือ 15 นาที

“เห้อ”

กรงเล็บพุ่งเข้ามาจากจุดบอดและแทงเข้าใส่กระดูกไหล่ของผม ไม่ว่าผมจะใจเย็นแค่ไหน ไม่ว่าผมจะรู้ข้อมูลมากแค่ไหน ผมก็ไม่สามารถช่วยอะไรกับร่างกายที่ไร้การฝึกฝนของผมได้

“โฮกกกกกก!”

การโจมตีอันบ้าคลั่งของคิมนัมอุนเริ่มรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง

ไหล่ซ้าย

ต้นขาขวา

ด้านบนศีรษะ

ผมต้องทำลายจังหวะ ผมหลบกรงเล็บที่พุ่งเข้ามาอย่างฉิวเฉียดและเตะขาของเขา

“โฮก?”

แต่คนผู้นี้กลับสูญเสียความรู้สึกทั้งหมดไปและไม่เจ็บเลย ผมก้าวถอยหลังและชนเข้ากับโครงเหล็กที่ชำรุด ผมสามารถได้ยินอิกทิโอซอรัสที่กำลังแผดเสียงออกมาจากด้านล่างของเสา

[กลุ่มดาวหลายแห่งยินดีในความยากลำบากของคุณ]

[กลุ่มดาวมอบการสนับสนุนให้คุณ 200 เหรียญ]

มันเป็นการสะสมเหรียญอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ผมมีอยู่ 5,000 เหรียญ มันเป็นเหรียญจำนวนมากสำหรับช่วงเริ่มต้น

[ว้าว เจ้าคือผู้รอดชีวิตที่ยอดเยี่ยมไม่น้อย เอาล่ะ เอาล่ะ! กลุ่มดาวไหนจะช่วยเหลือสหายผู้น่าสงสารคนนี้อีกไหม?]

มันเป็นเสียงที่เหมือนกับพ่อค้าของโดเกบิ ผมอยากจะฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ ให้รู้แล้วรู้รอด

[หึย ไม่มีใครจริงๆ เหรอ?]

แน่นอน

มันคงจะแปลกที่กลุ่มดาวจะสนับสนุนผมหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงการเลือกผู้สนันสนุน

[ข้าบอกไว้ว่าไง? เจ้าควรจะเลือกให้ดีเมื่อเจ้ามีโอกาส น่าสงสารซะจริง]

คิมนัมอุนโจมตีผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่งผลให้เกิดความเสียหายที่เอวของผม

แน่นอนว่าผมเองก็ได้สร้างอาการบาดเจ็บให้กับคิมนัมอุนไว้ที่ฝั่งซ้ายของเขาด้วยมีด ต้องขอบคุณมัน ท้องของเขาห้อยออกมาเหมือนกับเชือกกระโดด

เพื่อที่จะสังหารมนุษย์ปีศาจ ผมจำเป็นต้องทำลายหัวใจให้หมดจด แต่ผิวหนังที่อยู่ใกล้กับหัวใจของมันนั้นเป็นส่วนที่หนาที่สุด มีดพับไม่สามารถทะลวงมันได้ด้วยความคมของมันเพียงอย่างเดียว

บัดซบ มันคงไม่ยากขนาดนี้ถ้าผมมีสกิลต่อสู้สักสกิล

[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกเปิดใช้งาน]

บุ๊คมาร์ค?

[บุ๊คมาร์คตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[ช่องบุ๊คมาร์คที่สามารถใช้ได้: 3]

[แสดงรายการบุ๊คมาร์คที่พร้อมใช้งาน]

[รายชื่อคนในช่องบุ๊คมาร์ค]

ปีศาจแห่งการล่อลวงคิมนัมอุน (ความเข้าใจ 25) / ดาบเหล็กลีฮุนซึง (ความเข้าใจ 35) / ช่องว่าง

บุ๊คมาร์ค ผมได้อ่านหนทางเอาชีวิตรอดมามากกว่า 3,000 ตอน และผมก็ไม่เคยเห็นชื่อสกิลนี้มาก่อน แต่ผมก็สังหรณ์ใจได้ว่ามันใช้งานอย่างไร

“เปิดใช้งานบุ๊คมาร์คหมายเลข 1”

มันมีความรู้สึกของหน้ากระดาษกำลังถูกเปิดอยู่ในหัวของผม มันเป็นฉากต่างๆ ของคิมนัมอุนในหนทางเอาชีวิตรอด

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ผมเต็มไปด้วยพลัง

ตาย! ตาย! ตาย! ตาย!

โลกใบใหม่จำเป็นต้องใช้กฎใหม่

ความทรงจำของคิมนัมอุนอัดแน่นเข้ามา และเส้นประสาททั้งหมดของผมก็เริ่มตึงเครียด พลังของอีกคนได้แผ่ซ่านเข้ามาในตัวผม

[บุ๊คมาร์คหมายเลข 1 ถูกเปิดใช้งาน]

[ระดับของสกิลบุ๊คมาร์คต่ำ ทำให้เวลาการเปิดใช้งานสั้นลง]

[เวลาในการเปิดใช้งาน: 1 นาที]

หนึ่งนาที นั่นก็เพียงพอแล้ว

[ความเข้าใจในตัวละครของคุณต่ำ ดังนั้นเฉพาะสกิลของตัวละครส่วนหนึ่งเท่านั้นที่ถูกเปิดใช้งาน]

[ใส่ร้ายป้ายสี LV.1 ถูกเปิดใช้งาน]

คิมนัมอุนหายใจอย่างแรงในขณะที่เขาพุ่งเข้ามาหาผม ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยพลังงานสีดำที่กำลังจะคุกคามผม

ผมถ่ายเทพลังลงไปยังส้นเท้าของผมอย่างมั่นคง และพุ่งเข้าใส่คิมนัมอุน ถ้าพวกเรามีสกิลเดียวกัน ผมต้องไม่แพ้แน่ๆ

ในเวลานี้ ผมคือคิมนัมอุนจริงๆ ผมเป็นนักฆ่าผู้บ้าคลั่งที่ปกครองโลกของ ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ ร่วมกับตัวเอก

ในสถานการณ์ที่ใส่ร้ายป้ายสีถูกใช้งานอย่างถูกต้อง ปีศาจแห่งการล่อลวงแห่งสมรภูมิย่อมไม่สามารถพ่ายแพ้ได้โดยง่าย

“แคว๊ก!”

มีดพับตัดผ่านความรู้สึกอันอึดอัด มันฉีกผ่านกล้ามเนื้อและเนื้อ

จากแขนซ้ายไปถึงหัวใจ มันมีเสียงของมนุษย์แทรกออกมาในขณะที่คิมนัมอุนเดินโซเซ ถ้าเขายังมีดวงตาอยู่ เขาคงจะจ้องมองมาที่ผมในตอนนี้

“โฮก ฆ่า อุ๊ค ตาย”

ชายหนุ่มที่มองโลกในแง่ร้ายและฝันที่จะตีตัวออกจากมัน ถ้าหนทางเอาชีวิตรอดไม่เริ่มต้นขึ้น เขาอาจจะเข้ามหาวิทยาลัยหลังจากการสอบเข้าและสนุกกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

“ไม่ อยาก ตาย”

ผมเฝ้าดูคิมนัมอุนตกลงไปจากสะพานโดยไม่ได้กล่าวคำอำลา แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ผมเกลียด แต่ผมก็อดรู้สึกถึงอารมณ์แปลกๆ ไม่ได้

[ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวละคร ‘คิมนัมอุน’ เพิ่มขึ้น]

[บุ๊คมาร์คหมายเลข 1 ถูกยกเลิก]

ความเหนื่อยล้าประเดประดังเข้าใส่ผมในขณะที่พลังหายไป

มันยากจริงๆ

“โฮกกกกก!”

มันมีเวลาเหลืออีก 10 นาที และมันก็ยังมีปีศาจจำนวนมากกำลังเคลื่อนไหวอยู่

มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลยที่จะจัดการกับพวกมันที่มีจำนวนมากขนาดนี้ด้วย STA LV.10 แต่จากเริ่มต้น ผมก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะจัดการพวกมันเพียงลำพังอยู่แล้ว

มันช้าไปหน่อย เขาควรจะปรากฏตัวได้แล้ว

เคร้ง! เคร้ง!

มีเสียงแตกดังออกมาเหมือนกับว่าเขากำลังรออยู่ ผมรู้ ผมคิดว่าเขาคงจะทำอะไรที่บ้าบิ่นเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนหรือความสำเร็จ

โครม! ครืน

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเสียงเนื้อของคนๆ หนึ่งปะทะเข้ากับอีกร่าง แต่มันก็เป็นเสียงที่ดูคล้ายกับเนื้อบดกัน

ในความเป็นจริง ผมได้รวบรวมเหรียญไว้เป็นจำนวนมากและคิดว่ามันคงพอที่จะท้าทายตัวเอก

แต่ในตอนนี้ ผมก็ตระหนักได้ว่าผมคิดผิด

จากขบวนรถไฟที่หยุดนิ่ง ปีศาจถูกโยนออกมาเป็นเส้นตรง ราวกับว่ามีรถถังวิ่งผ่าน นี่เป็นภาพที่เกิดจาก ‘มนุษย์’ จริงๆ เหรอ?

“โฮก?”

ปีศาจไร้หัวตระหนักได้ว่ามีบางสิ่งแปลกๆ และหันไปรอบๆ อย่างไรก็ตาม มันก็สายเกินไปแล้ว

โฮก!

ชายคนนั้นทำลายปีศาจทุกตัวที่กำลังคุกคามผมและปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าผม พลังที่เอ่อล้นโดยไม่ต้องมีอาวุธใดๆ เขาเอาชนะปีศาจเหล่านั้นด้วยมือทั้งสองข้างเท่านั้น

ผมเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เหงื่อก็ยังไหลลงมาที่หลังของผม

จัดการกับผู้ชายคนนี้? มันเป็นไปไม่ได้แน่นอน ผมไม่สามารถเอาชนะได้เลยแม้ว่าค่าสถานะโดยรวมของผมจะเพิ่มเป็นสองเท่าจากที่มีอยู่ในตอนนี้

“นาย นายเป็นใครกัน?”

สายตาอันเย็นชาของเขาจ้องมาที่ผม ผมเปิดลิสต์ตัวละครขึ้นมาโดยอัตโนมัติเพื่อเอาชนะความกลัว

[สกิลเฉพาะตัว ‘ลิสต์ตัวละคร’ ถูกเปิดใช้งาน]

[มีข้อมูลมากเกินไปเกี่ยวกับบุคคลนี้ ลิสต์ตัวละครถูกแปลงเป็นลิสต์สรุป]

[สรุปตัวละคร]

ชื่อ: ยูจงฮยอค

แอตทริบิวต์: ผู้เสื่อมถอย (รอบที่ 3) (ตำนาน), นักเล่นเกมมืออาชีพ (หายาก)

สกิลเฉพาะตัว: เนตรแห่งปราชญ์ LV.8, ต่อสู้ตัวต่อตัว LV.8, การฝึกฝนอาวุธ LV.8, บาเรียพลังจิต LV.5, ควบคุมฝูงชน LV.5, การให้เหตุผล LV.5, จับเท็จ LV.4

รายการสกิลเฉพาะตัวทอดยาวออกไปเรื่อยๆ ก่อนที่ผมจะทันมองหมด มือหยาบๆ ก็ปรากฏขึ้นและคว้าคอของผม

“นายน่ะ นายยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไงกัน?”

‘วิธีการแรก’ ในการเอาชีวิตรอดบนโลกที่ถูกทำลายนี้ ผู้ที่พิสูจน์ว่าวิธีการนั้นถูกต้องได้มาอยู่ตรงหน้าของผมแล้ว

ผู้เสื่อมถอยยูจงฮยอค โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของโลกใบนี้ได้เริ่มต้นด้วยบุคคลคนนี้


มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint