0 Views

ตอนที่ 84 – พรสวรรค์ระดับ SSS (4)

 

(กลุ่มลับถึงตอนที่ 256 แล้ว >>มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint)

 

「คนดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสามารถเปลี่ยนเป็นฆาตกรที่เลวร้ายที่สุดได้ทุกเมื่อ」

นี่คือประโยคที่สามารถจำกัดความแพทย์เทวะกวมในหนทางเอาชีวิตรอด

แพทย์เทวะกวม โฮจุน

จากบันทึกในหนทางเอาชีวิตรอด งานที่โฮจุนอุทิศให้ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตไม่ใช่ตำรับยา แต่เป็นยาพิษ เช่นเดียวกับบุคคลที่ยิ่งใหญ่หลายๆ คนที่ต่อมาได้กลายมาเป็นกลุ่มดาว โฮจุนได้เข้าถึงระดับที่เหนือล้ำกว่าที่ประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้

「”ถ้าฉันสามารถสร้างพิษที่สามารถฆ่าใครก็ได้ ฉันก็จะสามารถสร้างยาที่สามารถรักษาใครก็ได้”」

โฮจุนถูกเนรเทศหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าซ็อนโจและอุทิศเวลา 7 ปีสุดท้ายของเขาให้กับคำถามนี้

ทำไมพิษจึงเป็นยาสำหรับบางคนและเป็นพิษสำหรับคนอื่น? วันหนึ่งในช่วงปีสุดท้ายของเขา ในที่สุดเขาก็ได้รับคำตอบลึกลับ

「”มันไม่ใช่ร่างกาย แต่เป็นวิญญาณที่กำหนดการกระทำของพิษ”」

พิษที่เกิดจากการวิเคราะห์วิญญาณนับพัน ผลลัพธ์ที่ได้คือพิษเทวะที่ไหลออกมาจากร่างกายของลีซอลฮวา พิษพันวิญญาณ

จริงๆ แล้วทงฮึยโพกัมนั้นถูกเขียนขึ้นมาจากความล้มเหลวของโฮจุนก่อนที่จะไปถึงพิษพันวิญญาณ

“กี๊ซซ กี๊ซซซ!”

ผมเคลื่อนไหวผ่านพิษพันวิญญาณและโจมตีลีซอลฮวาอย่างไร้ความปราณี

ลีซอลฮวากระเด็นออกไป มันไม่ได้ยากอะไรที่จะจัดการกับลีซอลฮวาถ้าพิษของเธอใช้การไม่ได้

มันคือพิษพันวิญญาณที่หล่อหลอมชื่อเสียงของเธอขึ้นมาในฐานะหนึ่งในสิบอสูร ถ้าผมไม่มีทงอึยโพกัม ผมคงจะกลายเป็นหินรองเท้าสำหรับเธอไปแล้ว…

คราวนี้โชคของเธอถือว่าแย่ไปสักหน่อย

[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ กำลังมองมาที่คุณราวกับว่าเขาเสียใจ]

[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ รอให้คุณจัดการกับเรื่องนี้อย่างเหมาะสม]

[คุณได้รับการสนับสนุน 300 เหรียญ]

เชื้อ ‘ปรสิต’ ขัดต่อความตั้งใจของแพทย์เทวะกวม กล่าวอีกนัยหนึ่ง การโจมตีของลีซอลฮวาที่มีต่อผมนั้นไม่ได้เป็นไปตามความปรารถนาของลีซอลฮวา

ยังไงก็เถอะ การสนับสนุนแค่ 300 เหรียญเนี่ยนะ…

[กลุ่มดาว ‘Seo Ae Il Pil’ รอให้คุณจัดการกับเรื่องนี้อย่างเหมาะสม]

[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ คาดหวังว่าคุณจะพยายามอย่างเต็มที่]

[คุณได้รับการสนับสนุน 300 เหรียญ]

ผมไม่สนใจการตอบสนองของกลุ่มดาวและเดินเข้าหาลีซอลฮวา ลีซอลฮวาคลานไปบนพื้นด้วยความหวาดกลัว

ผมสามารถรับรู้ได้ถึงสายตาของยูจงฮยอคจากระยะไกล ยูจงฮยอคคงจะเจ็บปวดอย่างรุนแรงถ้าลีซอลฮวาตาย

ผมจ้องไปยังลีซอลฮวาที่ล้มลงและพูดขึ้นมา “เฮ้”

พูดตามตรง ผมกำลังพูดกับปรสิตแอนตินัสที่อยู่ภายในตัวเธอ

“มันคงจะดีกว่านะถ้าเธอจะออกมา”

“กี๊ซ?”

“มันยังไม่สายเกินไป กลับไปทำหน้าที่ของเธอในฐานะผู้ชี้นำซะ สอนสกิลกับผู้คนและร่วมมือกับพวกเขา”

“…”

“ถ้าเธอพยายามอย่างหนัก บางทีเธออาจจะกลายเป็นกลุ่มดาวได้ในสักวัน”

ราชินีปรสิต แอนตินัสคือวีรบุรุษที่แข็งแกร่ง

มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะใช้พลังทั้งหมดออกมาเพราะเธอถูกจำกัดด้วยความเป็นไปได้ ซึ่งมันก็ไม่ใช่จะเป็นไปไม่ได้สำหรับเธอที่จะกลายเป็นกลุ่มดาวถ้าเธอเป็น ‘ผู้ชี้นำ’ และสะสมประวัติศาสตร์ต่อไป

“เจ้ามนุษย์… ข้าเกลียด…”

ปัญหาก็คือว่าเธอคิดว่ามนุษย์เป็นศัตรู และมันก็ยังเป็นศัตรูตัวฉกาจด้วย ผมเหลือบไปยังอุกกาบาตหายนะที่สั่นไหวเป็นระยะ

“ฉันขอโทษที่โลกของเธอถูกทำลาย แต่มันจำเป็นที่ต้องทำลายโลกใบนี้ด้วยเหรอ? เธอจะทำให้เกิดโศกนาฏกรรมเดียวกันซ้ำอีกเหรอ?”

“…พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย”

ผมมองไปยังแอนตินัสที่กำลังยิ้มและถอนหายใจออกมา ถ้าเธอไม่ออกมาข้างนอกด้วยตัวเธอเอง ผมก็คงจะต้องบังคับให้เธอออกมา

อันที่จริง ผมก็ไม่ต้องการใช้วิธีนี้ มันไม่ใช่แค่เพราะความเจ็บปวดที่ลีซอลฮวาจะได้รับ ผมยังไม่ต้องการรับภาระจัดการกับแอนตินัสหลังจากเธอออกมาจากร่าง

ผมเหลือบมองท้องฟ้า กลุ่มดาวแห่งคาบสมุทรเกาหลี ผมติดหนี้พวกเขาเมื่อครั้งล่าสุด ดังนั้นคราวนี้ผมจึงต้องอะลุ่มอล่วย

[ตัวเลือกพิเศษของทงอึยโพกัมที่ไม่สมบูรณ์ถูกเปิดใช้งาน]

[ทงอึยโพกัมที่ไม่สมบูรณ์ได้ถ่ายทอดแก่นแท้ตำรับยาตะวันออกให้กับคุณ]

ผมมีทงฮึยโพกัมรุ่นที่ไม่สมบูรณ์ ดังนั้นผมจึงไม่สามารถสร้างปาฏิหาริย์อย่างการสร้างพิษอันทรงพลังหรือการช่วยชีวิตของคนที่กำลังจะตายได้ อย่างไรก็ตาม ผมก็สามารถทำการรักษาอย่างง่ายๆ ได้

ยกตัวอย่างเช่น การเอาปรสิตออกจากร่างกาย

ร่างกายของเธอจำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างละเมียดละไม ดังนั้นผมจึงจับแขนของลีซอลฮวาไว้จากทางด้านหลัง และกดเธอลงกับพื้น มันเป็นตำแหน่งที่อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิด แต่สติของเธอก็ถูกฝังลึกอยู่ภายในตัวของเธอ

สามัญสำนึกบอกผมว่าอย่าไปทำอะไรกับแฟนเก่าของยูจงฮยอคเว้นเสียแต่ว่าผมจะเป็นคนบ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อหน้ายูจงฮยอค

[สกิลเฉพาะตัว ‘โจมตีจุดฝังเข็ม LV.2’ ถูกเปิดใช้งาน]

ผมเริ่มกดลงบนจุดที่แตกต่างกันบนร่างกายกับลีซอลฮวา

หลังจากนั้นไม่นาน ผิวของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง และผมก็ปักเข็มที่ทำขึ้นมาจากพลังเวทมนตร์ลงไปบนเส้นเลือดของเธอ มันเป็นครั้งแรกที่ผมทำอะไรแบบนี้ ดังนั้นผมจึงไม่รู้ว่ามันจะได้ผลไหม

“กี๊ซซซ! เจ็บ! เจ็บบบบ!”

ลีซอลฮวาโหยหวนออกมาเสียงดัง ผมไม่สนใจเธอและกดจุดต่อไป

“กี๊ซ! กี๊ซซ! อ๊ากกก…!”

จากนั้นเสียงกรีดร้องของลีซอลฮวาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป มันเป็นจากเสียงกรีดร้องของแมลงเป็นเสียงของมนุษย์

สิ่งที่แปลกคือการใช้ตำรับยาตะวันออกเพื่อขจัดปรสิตออกไปจากร่างกาย ผมรู้สึกอายที่คนที่พึ่งพายาตะวันตกมาเป็นเวลานาน ในตอนนี้กลับต้องมาฝึกตำรับยาตะวันออก

[แก่นแท้ตำรับยาตะวันออกได้ผล!]

[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ กำลังมองมาที่คุณด้วยสีหน้าอบอุ่น]

ผมลุกขึ้นในขณะที่ลีซอลฮวาอ้าปากค้างเพื่อหายใจ

เมือกสีเหลืองไหลออกมาจากต่อมในร่างกายของเธอซึ่งพิษถูกหลั่งออกมา เมือกเหล่านี้คือร่างหลักของปรสิต

“อ… อึก…”

สิ่งนี้น่าจะสร้างความพึงพอใจให้กับกลุ่มดาวได้

[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ ขอบคุณสำหรับความดีของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 500 เหรียญ]

ดวงตาของลีซอลฮวาลืมขึ้นอย่างช้าๆ สติของเธอกลับคืนมาสู่ดวงตาของเธอ แต่มันก็ยังไม่มีโฟกัส

มันเป็นเพราะเธอติดปรสิตมาเมื่อไม่นานมานี้ เธอคงจะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของผมได้ในตอนนี้ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้าที่ตายไปครึ่งหนึ่งของเธอ

“นาย… นายเป็นใครกัน?”

ผมตระหนักดีถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นถ้าผมตอบคำถามนี้ สิ่งที่คล้ายกันกับเมื่อยูจงฮยอคช่วยเธอในรอบอื่นๆ จะเกิดขึ้น นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมสิ่งที่สำคัญจึงไม่ใช่ตัวตนของผม

“ฉันถูกส่งมาโดยยูจงฮยอค”

– คิมทกจา อย่าทำอะไรที่ไม่จำเป็น

เสียงอันโกรธเกรี้ยวของยูจงฮยอคเจาะเข้ามาในหูของผม การแสดงออกของลีซอลฮวาเปลี่ยนไป

“…ยูจงฮยอค? ใครกันเหรอ?”

“เดี๋ยวเธอก็ได้พบกับเขา”

ผู้แพร่พิษลีซอลฮวาจะต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยูจงฮยอค

หลังจากที่ผู้เผยพระวจนะปรากฏตัวขึ้นและบัลลังก์หนึ่งเดียวถูกทำลาย การไหลของโลกใบนี้ก็เปลี่ยนไปจากสิ่งที่ผมรู้มาอย่างช้าๆ

มันยากที่จะทำผิดพลาดจากต้นฉบับ แต่มันก็ยากเหมือนกันที่จะเห็นอนาคตที่ผมไม่รู้จัก

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงจำเป็นต้องสร้างสมดุลของเหตุการณ์ที่สำคัญ บางอย่างจะต้องไหลไปเหมือนเดิม ในขณะที่บางสิ่งต้องไหลต่างออกไป

มันมีการบิดเบือนและการพลิกกลับอยู่ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมก็คิดว่ารอบนี้กำลังเข้าใกล้กับอุดมคติที่ผมคิดเอาไว้ และผู้แพร่พิษ… ไม่สิ หมออมตะลีซอลฮวาก็สามารถเป็นหนึ่งในจุดชี้ขาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการคาดการณ์ในครั้งนี้

“คิมทกจา ทางนี้เรียบร้อยแล้ว!”

ผมหันไปและเห็นฮันซูยองกับยูซานอากำลังเดินมาทางนี้ เจ๋ง พวกเธอสองคนจัดการกับคนจำนวนมากขนาดนั้นได้เลยเหรอ?

มันอาจจะเป็นสถานการณ์ที่ผู้แพร่พิษพลาดไป แต่พวกเขาก็ยังเป็น ‘กลุ่มผู้แพร่พิษ’…

แผนการเดิมนั้นไร้ความหมายไป พวกเธอทั้งสองคนอาจจะเทียบเคียงได้กับกองเรือผีของลีจีฮเยหรือไม่ก็เขตติดอาวุธของกงพิลดู

“เดี๋ยว อย่าเพิ่งมาทางนี้”

ผมจำเป็นต้องยับยั้งการเคลื่อนไหวของพวกเธอ มันคงลำบากขึ้นมาถ้าพวกเธอไม่ได้มีภูมิคุ้มกันต่อการติดเชื้อ การต่อสู้นี้ยังไม่จบลง

“กี๊ซซซ… มนุษย์…!”

เมือกที่หนีออกมาจากร่างกายของลีซอลฮวารวมตัวกันเป็นลูกบอล ณ จุดหนึ่งในอากาศ

ราชินีปรสิตแอนตินัส เธอน่ากลัวมากในโหมดปรสิต แต่มันก็น่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อเธอไม่มีโฮสต์

เมือกเคลื่อนไหวราวกับแมลงตัวเล็กๆ และก่อร่างขึ้นมา มันเป็นร่างกายที่ทำมาจากสารอาหารที่ถูกดูดซึมมาหลายปี มันเป็นร่างกายที่มีส่วนโค้งเว้าอันงดงามและกล้ามเนื้อแข็ง

เธอมีปีกเหมือนกับแมลงปอและมีหางคล้ายกับแมงป่อง เธอถูกปกคลุมด้วยเปลือกของแมลงยกเว้นใบหน้า แต่เธอก็ดูเหมือนกับสัตว์สองเท้ามากกว่าแมลง

การต่อสู้ที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้นแล้ว

“ออกไปซะก่อนที่พวกเธอจะติดเชื้อ!”

หางอันคมกริบเล็งเป้ามาที่ท้องของผม

[ผลของทงอึยโพกัมที่ไม่สมบูรณ์ถูกเปิดใช้งาน]

[ร่างกายของคุณต้านทานต่อการติดเชื้อปรสิต]

มันเร็วมากจนผมไม่สามารถหลบมันได้แม้ว่าจะมี AGI เหนือกว่าเลเวล 50 ผมจับหางไว้อย่างฉิวเฉียดก่อนที่มันจะแทงผม แต่ถ้าผมโดนเข้า ผมคงจะต้องมีรูอยู่บนท้องแน่ๆ

กี๊ซ

เธอใช้ความจริงที่ว่าผมกำลังจับหางของเธอไว้เพื่อทะยานเข้ามาใส่ผมและโจมตี ผมถูกกระแทกลงบนพื้นและได้รับความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

แข็งแกร่ง เธอแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเมื่อเธอไม่มีโฮสต์ พลังของร่างหลักของเธอเทียบได้กับราชาแมลงระดับห้า

เมื่อแอนตินัสปลดปล่อยพลังต่อสู้ของเธอออกมา มันก็เทียบได้กับมังกรไฟที่ผมเคยสังหารไป

มันอาจจะถูกทำลายไปแล้ว แต่เธอก็ยังเป็นวีรบุรุษของโลกใบนั้น เธอแข็งแกร่งพอๆ กับไลคาออนที่ออกมาจากอุกกาบาตสีเหลือง

แต่นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมไม่มีโอกาส

มันเป็นการละเมิดกฎของสถานการณ์อย่างชัดเจนสำหรับ ‘ผู้ชี้นำ’ ที่ทำให้เกิดความวุ่นวายเช่นนี้ก่อนที่สถานการณ์ที่ห้าจะจบลง มันไม่ใช่แค่การฆ่าคนเพียงไม่กี่คน เธอกระทั่งพยายามที่จะฟักภัยพิบัติออกมา ซึ่งหมายความว่าเธอได้ละทิ้งต่อความเป็นไปได้ของเธอ

พายุแห่งสัญญาณของความเป็นไปได้น่าจะบังเกิดขึ้นกับร่างกายของแอนตินัสแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป การพังทลายของร่างกายของเธอก็จะเร่งความเร็วขึ้น แม้ว่าผมจะไม่ได้โจมตีก็ตาม มันเป็นการต่อสู้ที่ผมสามารถเอาชนะได้ถ้าผมถ่วงเวลาไว้

กี๊ซซซ!

ปัญหาก็คือว่าผมจะสามารถซื้อเวลาได้นานแค่ไหนก่อนที่จะตาย ในเวลานั้นเอง สัญลักษณ์แห่งการปกป้องแห่งอิมยันตาร์ก็เริ่มสั่นไหว

อ่า ใช่แล้ว มันยังมีสิ่งนี้อยู่ ผมพยุงร่างกายอันปวดร้าวของผมและพูดกับเธอ “โทษทีนะ แต่ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ”

เมื่อผมพูดจบ ลำแสงสีเงินก็เปล่งประกายขึ้นบนท้องฟ้า ส่งผลให้เกิดโซนิคบูมขึ้นมา แผงคออันงดงามเหยียดขยายอยู่ในอากาศในขณะที่มีบางสิ่งตกลงมาด้านหน้าของผมพร้อมกับเสียงคำรามดังก้อง มันคือสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดสูงกว่า 3 เมตร

ไลคาออน เจ้าชายแห่งอิมยันตาร์

“ข้าขอโทษที่มาช้า ผู้พิทักษ์”

(จบตอน)


มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint