0 Views

ตอนที่ 64 – จ้าวแห่งบัลลังก์ (1)

 

(กลุ่มลับถึงตอนที่ 155 แล้ว >>> มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint)

 

อักขระของคิมยูชิน ‘รวบรวมฮวารัง’ เป็นสกิลที่สามารถเรียกฮวารังชั้นยอดที่ตายในประวัติศาสตร์ ต้นดอกไม้มังกร ออกมา

เพื่อให้เข้าใจง่ายๆ มันเป็นเวอร์ชั่นภาคพื้นดินของ ‘กองเรือภูตผี’ ที่ลีจีฮเยใช้

มันไม่สามารถเทียบเคียงได้กับพลังของดยุคแห่งความภักดีและสงคราม แต่มันก็ยังเป็นอักขระที่ยิ่งใหญ่ซึ่งถูกใช้โดยกลุ่มดาว

“ไป!”

กระดูกที่ถูกฝังไว้ถูกกำจัดออกไป และหน่วยต้นดอกไม้มังกรก็ลุกขึ้นมาต่อสู่กับกองทัพของแพ็กเจ ฮวารังบางคนไม่มีดวงตา ในขณะที่บางคนไม่มีแขนหรือขา

มันโหดร้าย พวกเขาจะยกดาบขึ้นมาตราบที่คิมยูชินอยู่ที่นี่ ต่อให้ดวงวิญญาณของพวกเขาจะเสื่อมสภาพลง ความโกรธของพวกเขาจะถูกลบหายไป และแม้กระทั่งว่าหัวใจของพวกเขาจะสูญหายไปแล้วก็ตาม

พวกเขาเป็นเหล่าทหารที่ต่อสู้เพื่อป้องกันการล่มสลายของอาณาจักร ในตอนนี้พวกเขาก็กำลังต่อสู้เพื่ออาณาจักรที่ล่มสลาย

“เจ้ายังคงเป็นคิมยูชินผู้ขี้ขลาด! ตอนนี้เจ้ากระทั่งผลักคนที่ตายแล้วของเจ้าออกมา!”

“…”

“มาสิ! มาต่อสู้กันแบบตัวต่อตัว!”

ผมยังคงนิ่งให้กับการยั่วยุของคเยแพค มันเป็นเพราะคิมยูชินไม่ได้ต้องการเคลื่อนไหว เขาคงจะบดขยี้คเยแพคด้วยกองกำลังอันมหาศาลของต้นดอกไม้มังกร พลังเวทมนตร์ที่ปะทุออกมาจากดาบของเขาเต็มไปทั่วอากาศอย่างเลือดเย็น

“คิมยูชิน-!”

เสียงตะโกนเต็มไปทั่วอากาศ และแม้แต่ต้นดอกไม้มังกรที่ไร้อารมณ์ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

นี่คือคเยแพค นายเหนือคนสุดท้ายแห่งแพ็กเจ คเยแพค

คเยแพคคือกลุ่มดาวที่เหนือกว่าคิมยูชินในแง่ของความสามารถทางกายภาพ อันที่จริง คเยแพคไม่เคยต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับคิมยูชินในยุทธการฮวังซันบ็อล

พูดตามตรง มันมีสิทธิ์ที่จะพูดได้ว่าคิมยูชินหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า

[ตัวละคร ‘ชูวังจิน’ ใช้อักขระเตรียมสู้ตายเพื่อประเทศ LV.2!]

ในประวัติศาสตร์ กองทัพของคเยแพคต่อสู้กับกองทัพของคิมยูชินซึ่งมีจำนวนมากกว่าพวกเขาหลายเท่า และชนะในศึกที่เป็นไปไม่ได้อยู่หลายครั้ง

ผู้ชนะคนสุดท้ายอาจเป็นคิมยูชิน แต่คเยแพคก็ไม่ได้ปราชัยจนกระทั่งศึกสุดท้ายแห่งฮวังซันบ็อล

เขารวบรวมทหารของเขาด้วยความรักชาติและตะโกนจนเกือบจะเป็นบ้า

ในตอนนี้ผมได้ถือหางคิมยูชินไว้ แต่ถ้าเรื่องราวมันต่างออกไป ผมอาจจะเรียกคเยแพคมา

อวตารของกวานชางตะโกนออกมา “ท่านแม่ทัพ!”

“อย่าขยับ”

คิมยูชินพูดผ่านปากของผม การแสดงออกของผมไม่เปลี่ยนแปลงแม้กำลังมองไปยังสมาชิกต้นดอกไม้มังกรที่กำลังตาย

ภาพอันสงบเงียบของคิมยูชินถูกถ่ายทอดออกไป

คเยแพคตะโกนออกมา “ความขี้ขลาดของเจ้าไม่เปลี่ยนไปเลยแม้ว่าเจ้าจะกลายเป็นกลุ่มดาว!”

ใช่แล้ว คิมยูชินเป็นคนขี้ขลาด เขากลัวความตายและกลัวความพ่ายแพ้ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาแข็งแกร่ง อารมณ์ของเขาไม่สั่นคลอน และเขาจะไม่บุ่มบ่าม

เอาชนะศัตรูด้วยวิธีที่ได้รับชัยชนะแน่ๆ นั่นคือวิธีที่เขาชนะการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของยุทธการฮวังซันบ็อล แม้ว่าจะพ่ายแพ้ไปก่อนหน้านี้ถึง 4 ครั้ง

“อ๊ากกกก!”

สมาชิกต้นดอกไม้มังกรหลายร้อยคนเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดกับคเยแพค อวตารของเขาบาดเจ็บสาหัสมากจนเขาไม่อาจรอดไปได้อีก ร่างกายของเขาทั้งร่างอาบไปด้วยเลือดในขณะที่มีบาดแผลร้ายแรงที่แขน ต้นขา และด้านข้างของเขา

อย่างไรก็ตาม คเยแพคก็ยังคงเคลื่อนไหวผ่านกลุ่มต้นดอกไม้มังกรเข้ามาหาผม

“คิม… ยู… ชิน…!”

[อักขระ ‘ขอกำลังเสริม’ ถูกเปิดใช้งาน!]

ทหารภูตผีปรากฏตัวขึ้นเหมือนกับเงาจากด้านหลังของคิมยูชินและพุ่งเข้าหาคเยแพค ตามเสื้อผ้าที่แตกต่างกันของเหล่าทหาร พวกเขาอาจจะไม่ใช่กองทัพซิลลา

บางทีพวกเขาอาจจะเป็นทหารของราชวงศ์ถังที่ถูกเรียกมาทำลายอาณาจักรโคกูรยอ

เป็นไปตามที่คาดไว้จากคิมยูชิน สิ่งเดียวที่สำคัญสำหรับเขาคือชัยชนะ การใช้กองกำลังต่างชาติไม่ใช่ปัญหาสำคัญสำหรับเขา

หอกมากมายทิ่มแทงเข้าใส่หน้าอกของเขา อวตารของคเยแพคไม่อาจเอาชนะความเจ็บปวดไปได้และคุกเข่าลง

“อ๊าก…!”

อวตารของคเยแพคผู้แข็งแกร่ง ในตอนนี้ได้มาถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว

คเยแพคหัวเราะ

“…ข้าแค้นใจนัก ข้าไม่อาจแตะต้องเจ้าได้ด้วยซ้ำแม้จะอยู่บนเวทีจอมปลอมนี่ ข้าต้องการแลกดาบกับเจ้าสักครั้ง”

ดวงตาสีแดงของคเยแพคทำให้ผมรู้สึกสับสน กวานชางยังมีชีวิตอยู่ ประวัติศาสตร์ได้เปลี่ยนไปแล้ว แต่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง

คิมยูชินถาม “คเยแพค ทำไมเจ้าถึงทำเช่นนี้?”

“…”

“ถ้าเจ้าตายในสถานะนี้ เจ้าจะไม่สามารถเลือกอวตารใหม่ได้ซักพัก ทำไมจู่ๆ เจ้าถึงละทิ้งสถานการณ์ไป?”

คเยแพคทำหน้าห่างเหิน และจากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างมีความหมายออกมา คิมยูชินรออยู่สักพักก่อนที่จะชักดาบออกมา

ผมรีบกลับไปควบคุมเสียงของตัวเอง

“เขาไม่อาจถูกสังหารด้วยมือของผมได้”

[ทำไม?]

“…มีข้อจำกัดอยู่”

ราชาผู้ไม่สังหารหมายความว่าผมไม่อาจเข่นฆ่าได้ตรงๆ ในทันทีที่ผมฆ่าคนๆ หนึ่ง ผมจะสูญเสียบัลลังก์ของผมไป

คิมยูชินพยักหน้าราวกับว่าเขาเข้าใจ

[…เข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจคร่าวๆ แล้ว ไม่ต้องห่วง ดวงดาวจะเคารพในความมุ่งมั่นของเจ้า แต่มันคือข้า คิมยูชิน ผู้จัดการกับคเยแพค ไม่ใช่เจ้า]

“แต่…”

[…มันคือพันธะที่เหลืออยู่ โปรดเข้าใจด้วย]

คิมยูชินทำสัญญาณมือ และหนึ่งในสมาชิกต้นดอกไม้มังกรก็พยักหน้า ผมมอบเสียงกลับไปให้คิมยูชิน

“คเยแพค ไปพบกันในโลกหน้านะ”

อวตารของคเยแพคเงยหน้าขึ้นมายังพวกเราอย่างเงียบๆ เขาต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่างแต่เขาก็ไม่สามารถอ้าปากออกมาได้ ในช่วงเวลาสุดท้าย ใบหน้าของเขาดูเหมือนกับนักแสดงตัวรองที่แสดงฉากของเขาจบแทนที่จะเป็นคเยแพค

จากนั้นศีรษะของเขาก็ลอยขึ้นมาในอากาศ

[การเปลี่ยนแปลงเวทีสิ้นสุดลงแล้ว]

[คุณได้รับประสบการณ์ของฮวังซันบ็อล]

[ได้รับ 1,000 เหรียญเป็นรางวัลประสบการณ์]

ผมมองไปรอบๆ และเห็นกองทัพของแพ็กเจถูกจัดการไปหมดแล้ว

[อำนาจแห่งราชาผู้ไม่สังหารยังคงอยู่เนื่องจากการสังหารทางอ้อม]

มันเป็นโชคดี ราชาผู้ไม่สังหารจะหายไปก็ต่อเมื่อผมฆ่าใครบางคนตรงๆ ด้วยมือของผมเอง ชีวิตที่ต้นดอกไม้มังกรพรากไปนั้นไม่นับว่าเป็นฝีมือของผม

“ตัวแทน! นายโอเคนะ?” เสียงของลีซงกุกดังออกมาจากด้านหลังของผม

ยูซานอาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในขณะที่ลีกิลยังไม่พอใจเท่าไรเพราะเขาไม่ได้ทำอะไรนัก จากนั้นมินจีวอนก็ถาม “เกิดบ้าอะไรขึ้นมา…?”

เธอดูเหมือนว่าเธอจะสูญเสียดวงวิญญาณไปโดยสมบูรณ์

ผมยักไหล่แล้วพูดว่า “เธอควรจะศึกษาประวัติศาสตร์หน่อยนะถ้าเธอต้องการเป็นราชา

ผมอาจจะเรียกคิมยูชินได้ แต่ผมไม่ได้เป็นคนของซิลลาหรือแพ็กเจ ผมเรียกคิมยูชินออกมาเพราะเขาเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดในการจัดการกับคเยแพค

อย่างไรก็ตาม ผมก็ดีใจที่ผลลัพธ์นั้นดีกว่าที่ผมคาดไว้ ผมสามารถตรวจสอบประสิทธิภาพของคันพยอนกุยอย่างละเอียด และผมก็สามารถรับเหรียญและไอเท็มจากสมาชิกกลุ่มแพ็กเจมาได้

[คุณได้รับ 5,400 เหรียญ]

[เหรียญที่ครอบครอง: 74,950 เหรียญ]

ในตอนนี้ผมไม่กลัวช่วงสุดท้ายของสถานการณ์ที่สี่แล้ว

“ถึงเวลาต้องไปทางเหนือแล้ว”

[ระยะเวลาการเรียกเหลืออยู่ 3 นาที]

พรศักดิ์สิทธิ์ของคิมยูชินยังคงอยู่ ผมควรจะใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่เหลืออยู่บนคันพยอนกุย มันสามารถใช้ได้แค่ 7 ครั้ง ดังนั้นผมไม่อาจเสียมันไปโดยเปล่าประโยชน์ได้

“ลุกขึ้น ต้นดอกไม้มังกร!”

เศษซากของหน่วยต้นดอกไม้มังกรลุกขึ้นมาอีกครั้งและผมก็ชี้ไปทางทิศเหนือด้วยดาบของผม

“เดินหน้า!”

การบริโภคพลังเวทมนตร์นั้นมหาศาลมาก ดังนั้นระยะเวลาทำการของหน่วยต้นดอกไม้มังกรคงจะสั้น หน่วยต้นดอกไม้มังกรเริ่มเดินทัพไปทางตอนเหนือ และกวาดล้างกลุ่มขนาดเล็กและกลางแบบสุ่มๆ

มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะกำจัดกองกำลังทั้งหมดของราชาคนอื่นที่รวมตัวกันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติ

มีเสียงกรีดร้องดังออกมาในขณะที่กองกำลังกำลังต่อสู้กันอยู่ทั่วถนน

“โครงกระดูกพวกนี้มันอะไรกัน? อ๊าก!”

อวตารที่วิ่งมาทางผมถูกบดขยี้โดยหน่วยต้นดอกไม้มังกร

เนื่องจากผมไม่ใช่คนที่โจมตี ผมจึงไม่ได้รับโทษจากการสังหาร ใช่แล้ว นี่คือรสชาติที่ชุ่มชื่นจริงๆ

เสียงศักดิ์สิทธิ์ของคิมยูชินดังขึ้นในหัวของผม

[มีอะไรแปลกๆ เกี่ยวกับเจ้า จิตใจของเจ้ายังคงสมบูรณ์แม้จะได้ยินเสียงที่แท้จริงของข้า…]

“ผมมีจิตใจอันแข็งแกร่ง”

ผมรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเขาเล็กน้อย กลุ่มดาวใช้ ‘ข้อความทางอ้อม’ เพื่อสื่อสารโดยมีเหตุผล

คิมยูชินเป็นแค่กลุ่มดาวระดับต่ำ แต่คนส่วนใหญ่ก็คงจะฉี่รดกางเกงหรือเป็นลมไปถ้าได้ยินเสียงศักดิ์สิทธิ์ของเขา

จริงๆ แล้วผมก็กังวลอยู่หน่อยๆ เหมือนกัน…

[จำไว้ เจ้าติดหนี้ข้าก้อนใหญ่ เพื่อช่วยเจ้า ข้าต้องยอมรับความเป็นไปได้มากเกินจำเป็น]

มันมีบางสิ่งที่น่ากลัวอยู่ในน้ำเสียงของเขา ผมรีบแสดงความขอบคุณออกมาโดยเร็ว

“ผมขอขอบคุณมากๆ ผมจะไม่ลืมความช่วยเหลือของท่านแม่ทัพ”

[เจ้าคือสหายผู้บ้าบิ่น เจ้ายังไม่มีใครส่งต่อมัน…]

“…ไม่ใช่ว่ามันจะเกิดขึ้นในวันหนึ่งเหรอ? ถ้าผมให้กำเนิดลูกขึ้นมา ผมจะบอกพวกเขาว่าสิ่งใดเกิดขึ้นในวันนี้แน่ๆ”

[แต่ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังไม่มีผู้สนับสนุน]

ผมเกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา บัดซบ หมาจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้พูดต่อ

[ข้าชอบเจ้า ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ ข้าต้องการเป็นผู้สนับสนุนของเจ้าในโลกใบนี้]

คำพูดของเขาฟังดูดี แต่มันก็หมายความถึงการเป็นทาสของเขา

“นั่นจะเป็นปัญหา”

[ทำไม? ความแข็งแกร่งของข้าไม่เพียงพอหรือ? เจ้าสามารถกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้ได้ด้วยอักขระของข้า]

อักขระรวบรวมฮวารังนั้นยอดเยี่ยม แต่นั่นก็เมื่อถูกใช้กับวีรชนของคิมยูชิน

แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้เหรอ? เขากำลังพยายามหลอกผม

คำพูดเหล่านี้นั้นไร้สาระ ถ้าเห้งเจียได้ยินมัน เขาคงจะบีบหัวของคิมยูชินไว้แน่น

“ตอนนี้มันไม่ใช่ยุคสามก๊กแล้ว ท่านแก่แล้วและควรจะพัก”

พวกเราสนุกด้วยกัน แต่ไม่ต้องมาเจอกันอีกครั้งดีกว่า

[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองคำ’ กำลังหัวเราะ ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’]

[คุณได้รับการสนับสนุน 300 เหรียญ]

คิมยูชินเงียบไปสักพัก บางทีอาจจะเป็นเพราะความภาคภูมิใจของเขาถูกทิ่มแทง ผมคิดว่าเขาจะถอยกลับไป แต่ความเจ็บปวดอันแหลมคมก็ได้พุ่งทะลุศีรษะของผมในทันใด

[เจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าพรศักดิ์สิทธิ์ของข้ายังคงอยู่?]

ในตอนนี้ คิมยูชินและผมเชื่อมโยงกันผ่านคันพยอนกุย กล้ามเนื้อบนร่างกายของผมกระตุกในท่าทางที่ผิดปกติ ไม่ว่ายังไงก็เถอะ ไม่ใช่ว่าเขาคือบุคคลที่ยิ่งใหญ่แห่งเกาหลีงั้นเหรอ…? ไม่สิ บางทีเขาอาจจะทำแบบนี้เพราะเขาเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่แห่งเกาหลีก็ได้

บัดซบ

[มันจะดีกว่าที่จะคิดอีกครั้ง]

ยูซานอามองมาที่ผมด้วยความกังวล

“ทกจา?”

“ยูซานอา อยู่ห่างๆ ฉันไว้ เร็วเข้า!”

มือขวาที่สั่นเทาของผมไม่ฟังคำสั่งในขณะที่มันชูศรัทธาไม่แตกสลายขึ้นและเริ่มชี้ไปยังยูซานอา

คิมยูชินเริ่มพยายามควบคุมร่างกายของผม

[เจ้าพูดว่าเจ้ามีข้อจำกัดในการกระทำใช่ไหม? ข้าสงสัยเหลือเกินว่าข้อจำกัดคืออะไร ถ้าข้าสังหารผู้หญิงคนนั้นในตอนนี้?]

“คิมยูชิน นี่คือความประสงค์ของท่าน มันไม่ใช่กรรมของผม”

[ฮุฮุ เจ้าไม่รู้เหรอ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าข้าปลดออกไปเมื่อข้าแทงดาบ? ไม่ใช่ว่ามันจะถูกยอมรับว่าเป็นการกระทำของเจ้าเหรอ? และผู้หญิงคนนี้ดูจะมีค่าสำหรับเจ้ามากนะ?]

“…หยุดนะ”

[ทำสัญญา ในการเลือกผู้สนับสนุนครั้งต่อไป เจ้าจะเลือกคิมยูชิน]

เจตนาของสุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ชัดเจน การเลือกผู้สนับสนุนครั้งที่สองจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อสถานการณ์ที่สี่สิ้นสุดลง คิมยูชินต้องการใช้คำสัญญานี้เป็นโอกาสในการได้ตัวผมไป

ถ้าผมไม่ได้อ่านหนทางเอาชีวิตรอดมา มันอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่แย่ คิมยูชินค่อนข้างเป็นกลุ่มดาวที่ดี และมีบางสถานการณ์ในช่วงกลางที่สามารถเคลียร์ได้ด้วยการรวบรวมฮวารังเพียงลำพัง

อย่างไรก็ตาม ถ้าผมจะเลือกผู้สนับสนุน ผมคงจะเลือกเห้งเจียไปตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมผมต้องมาเลือกเขาตอนนี้ด้วย?

“ผมบอกว่าไม่”

นอกจากนี้ ผมยังมีสัญญากับบีฮยองที่ไม่อนุญาตให้ผมเลือกผู้สนับสนุน

เสียงของคิมยูชินแข็งขึ้น

[เจ้าเป็นคนดื้อรั้น แต่มันก็เป็นทางเลือกที่ผิด เจ้าจะทนได้นานแค่ไหน?]

ดาบในมือของผมเริ่มขยับเข้าหายูซานอา

“ยูซานอา เร็วเข้า-!”

ทำไมยูซานอาผู้ฉลาดเฉลียวจึงไม่เคลื่อนไหว? ผมมองไปยังมือขวาของผมที่กำลังเคลื่อนไหวขัดกับความประสงค์ของผม และในที่สุดก็ตัดสินใจ บัดซบ ผมเคารพเขาในฐานะบุคคลที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาบังคับให้ผมทำแบบนี้…

ผมหายใจเข้าลึกๆ นี่คือร่างกายของผม ผมจะไม่ยอมยกมันให้กับชายคนนี้หรือกลุ่มดาวไหนๆ

[สกิลเฉพาะตัว ‘กำแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งาน!]

(จบตอน)


มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint