0 Views

ตอนที่ 53 – รัตติกาลแห่งผู้เผยพระวจนะ (5)

 

หมายเลข 1168 ผู้มีสไตล์เป็นของตัวเองมองดูเปลวเพลิงที่อยู่เหนือโล่และถามว่า

“ตัวตนของฉัน? จู่ๆ นายพูดเรื่องอะไรกัน…?”

“นายลืมไปแล้วเหรอ? ฉันมีเนตรแห่งปราชญ์”

อันที่จริง ข้อมูลของคนๆ นี้ไม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของผม

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[ข้อมูลของบุคคลนี้ไม่สามารถอ่านได้ใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]

[บุคคลนี้ไม่ได้ลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]

อะไรคือความแตกต่างระหว่างคนที่อัพเดต และคนที่ไม่ได้อัพเดต ผมยังไม่รู้เหตุผลที่แน่ชัดว่าทำไม

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม การหลอกลวงบุคคลนี้ไม่ใช่เรื่องยาก มันเป็นเพราะเขาเชื่อว่าผมคือยูจงฮยอค

“…ฉันไม่คิดเลยว่ายูจงฮยอคจะสังเกตเห็น”

“นายคืออัครสาวก ใช่ไหม?”

“ถูกต้อง นายรู้อยู่แล้ว”

ความจริงที่ว่าเขาพูดมันออกมาง่ายๆ แบบนี้หมายความว่าเขามีแรงจูงใจที่ซ่อนเร้นอยู่

“นี่คือกับดัก มันเป็นเพราะบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟคต์เหรอ?”

“ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว”

ผมสงสัยว่าคำพูดของผมคงจะตลกเมื่อหมายเลข 1168 ยิ้มและมองไปยังคนรอบๆ

“ถ้ามันมีผีเสื้ออยู่เป็นจำนวนมาก พายุที่ไม่จำเป็นก็จะบังเกิดขึ้น”

ผู้เผยพระวจนะที่ไม่สามารถหาที่มั่นได้กำลังละลายเหมือนกับผีเสื้อท่ามกลางเปลงเพลิง เสียงกรีดร้องที่น่ากลัวและข้อมูลที่พวกเขารู้หายไปเป็นฝุ่นผง มันเป็นราคาที่พวกเขาต้องจ่ายสำหรับการพยายามคว้าสตาร์รีลิคมาโดยไม่มีข้อมูลที่ถูกต้อง

“นายกำลังฆ่าตัวอ่อนก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นผีเสื้อ”

“ตัวอ่อนที่กำลังจะกลายเป็นดักแด้ง่ายที่สุดที่จะฆ่า”

ความร้อนอันรุนแรงดับลง และปฏิกิริยาทางเคมีในพื้นที่โดยรอบก็สงบลงด้วยโล่ป้องกันสมบูรณ์ที่ถูกปิดการใช้งานในไม่ช้า

[หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที ตำแหน่งของที่มั่นจะถูกสร้างขึ้นมาใหม่]

สถานการณ์ลับคงจะจบลงเมื่อที่มั่นปรากฏขึ้น 10 ครั้ง และพวกเขารอดไปจากการโจมตี พวกเราเพิ่งจะผ่านไปแค่อันเดียว ดังนั้นมันยังเหลืออีกเก้า

ผมพยายามจะกดโล่ไว้ด้วยเท้า ความร้อนสูงแต่มันก็พอจะทนไหว

– ตัวแทน!

ผมโบกมือเพื่อหยุดไม่ให้คนเหล่านั้นวิ่งเข้ามา

ในตอนนี้มันไม่มีเวลาจะมาดูแลพวกเขา

– รูปแบบการโจมตีนั้นซ้ำไปซ้ำมา ดังนั้นลองศึกษาพวกมันดูและหลบหลีกด้วยตัวเอง ตอนนี้ฉันไม่สามารถดูแลพวกนายได้

สมาชิกปาร์ตี้เริ่มสังเกตเห็นอะไรแปลกๆ และหยุดเคลื่อนไหว

ในสถานการณ์ที่พลังของอัครสาวกยังไม่ชัดเจน มันอันตรายที่จะลากพวกเขาไปกับผมด้วย

หมายเลข 1168 มองมาที่ผมและพูด “นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันเห็นในหนังสือแห่งการเปิดเผย นี่คือการถดถอยครั้งที่สามของนายจริงๆ เหรอ?”

“หุบปาก นายออกไปตอนไหน?”

“หืม? นายคงจะรู้ถ้านายตรวจสอบมันเอง”

“ฉันชอบคนที่เหมือนกันทั้งนอกและใน ฉันไม่อาจตกลงกับคนที่มีสองด้านได้”

ดวงตาของอัครสาวกเบิกกว้าง “น่าสนใจจริงๆ”

“มันจะต้องมีเหตุผลว่าทำไมนายถึงระบุตัวตนของตัวเองออกมาง่ายๆ แบบนี้”

หางของมังกรแหวกผ่านอากาศและฟาดลงตรงจุดที่พวกเราอยู่ มันง่ายสำหรับผมที่จะหลบมันด้วยระดับ AGI LV.30 อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวอันชาญฉลาดของหมายเลข 1168 ก็น่าทึ่ง

ผมเปิดใช้งานการสังเกตอย่างใจเย็นที่ผมได้มาจากดันเจี้ยนโรงภาพยนตร์ มันเป็นสกิลที่ผมเก็บไว้สำหรับคนที่ใช้ลิสต์ตัวละครด้วยไม่ได้

เหงื่อ ความเร็ว ช่วงการหายใจของเขา… ผมรวมของค่าสถานะทางร่างกายของเขาอยู่ราวๆ 49-50 มันเป็นระดับที่ดีในหมู่ผู้เผยพระวจนะที่ผมเจอ

ผมขยับไปข้างหลังของเขา และเขาก็พูดขึ้นมา “ฉันขอทักทายนายอย่างเป็นทางการละกัน ฉันคือหมายเลข 1195 ในหมู่อัครสาวก ฉันเป็นอัครสาวกคนที่ห้า”

จำนวนของผู้อ่านหนทางเอาชีวิตรอดตอนแรกคือ 1,200 คน ถ้าเขาคือหมายเลข 1,195 เขาก็เป็นห้าคนสุดท้ายที่หยุดอ่าน งั้นเขาคงจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘อุกกาบาตสีแดง’

“จุดประสงค์ของนายคืออะไร? นายต้องการความช่วยเหลือของฉันไหม?”

“ฮุฮุ เพื่อช่วยยูจงฮยอค… นายจะพูดอะไรแบบนั้นเหรอ?”

“มันน่าเชื่อถือมากกว่าคนโกหกที่ว่ายุงจะกลายเป็นผีเสื้อ”

“จริงสิ นายมีจับเท็จหนิ”

เขาเลียริมฝีปากแห้งของเขา ตอนนี้ผมควรทำยังไงดี?

…ไม่สิ มีอีกหน่อย แค่ฟังไปอีกนิด

“อย่างไรก็ตาม ฉันไม่ได้โกหกเกี่ยวกับความปรารถนาที่จะช่วยยูจงฮยอค สิ่งต่างๆ คงยากขึ้นถ้านายตายที่นี่ การเปิดเผยจะพังทลายลง”

“นายรู้ว่าฉันจะมา”

“พวกเราค้นพบมันเมื่อสองสามชั่วโมงก่อน ดังนั้นพวกเราจึงรีบแก้ไขแผน”

มีประกายแสงกระเด็นออกมา และผู้เผยพระวจนะอีกหลายคนที่อยู่ใกล้ๆ กับพวกเราก็ตาย ยังมีคนที่รอดอยู่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้รูปแบบของมังกร ผมจับตาดูคนเหล่านั้น

“แต่เดิมเราไม่มีแผนที่จะเข้าร่วม ถ้ายูจงฮยอคไม่มาที่นี่”

“แล้ว?”

“ไม่ใช่ว่านายรู้คำตอบแล้วเหรอ?”

[ตำแหน่งของที่มั่นจะถูกสร้างขึ้น!]

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’ กำลังเตรียม ‘เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้าง’]

สมาชิกปาร์ตี้ของผมหาที่มั่นได้สำเร็จในรอบนี้ อัครสาวกและผมเองก็เจอที่มั่นสำหรับคนสองคน

พูดให้ถูก อัครสาวกได้โยนคนที่ยึดมันไว้อยู่แล้วออกไปด้วยพลัง หยดเลือดติดอยู่บนร่างกายของอัครสาวกผู้เหี้ยมโหด เขาเช็ดมันออกไปและกล่าวว่า “พวกเราต้องสังหารมังกร”

ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า!

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’ กำลังใช้ ‘เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้าง’]

โล่ป้องกันสมบูรณ์ถูกเปิดใช้งานและป้องกันเปลวเพลิงอีกครั้ง

โฮกกกก!

มันเพิ่งเริ่มไปแค่สองรอบ แต่ก็มีผู้เผยพระวจนะเหลือไม่ถึงหนึ่งในสี่แล้ว สมาชิกปาร์ตี้ยังคงเอาตัวรอดได้อยู่ แต่มันก็ไม่แน่ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน

[มีบทลงโทษลับเกิดขึ้น]

[จำนวนที่มั่นที่ถูกสร้างในรอบถัดไปจะลดลง]

ผมพูดพร้อมกับดวงตาที่หรี่ลง “ด้วยพลังของนายเพียงลำพังเนี่ยนะ?”

“มันเป็นไปได้ ฉันเตรียมตัวมาพอ”

ผมรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินเสียงอันมั่นใจของเขา สิ่งที่เตือนสติผมคือเขายังไม่หลั่งเหงื่อออกมาสักหยดแม้จะมีความร้อนขนาดนี้ ไอเย็นสีฟ้ากระจายไปทั่วผิวหนังของเขา

นี่มัน… ผมเข้าใจแล้ว การเตรียมการของพวกเขาดีจริงๆ

“มันคือยาเม็ดเหมันต์”

“ถูกต้อง”

ยาที่มีความเป็นไปได้ที่จะปรากฏขึ้นเมื่อเผ่าพันธุ์ดวงธาตุระดับ 7 ถูกล่าในพื้นที่สถานีกังเซียวกู พวกเขาได้ยาเม็ดนี้มาอยู่ในมือแล้ว มันจะปลดปล่อยธาตุน้ำแข็งอันทรงพลังออกมาอย่างน้อย 30 นาที

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขามีรากฐานที่จะล่ามังกรขนาดเล็กได้ ปัญหาก็คือพลังโจมตี

“นายเพียงคนเดียวมันเป็นไปไม่ได้”

“ใครบอกว่าฉันคนเดียว”

ผมมองไปยังเหล่าผู้รอดชีวิต มันมีหลายคนที่ผมจับตาดูเป็นพิเศษ ผมมองไปใกล้ๆ และเห็นว่าร่างกายของพวกเขาก็ถูกปกคลุมด้วยไอเย็นด้วย

“ฮุฮุ ฉันจะมาคนเดียวได้ยังไง?”

ผมนับ มันมีอยู่ 5 คน และพวกเขาก็เชื่อมั่นในแผนการครั้งนี้ อัครสาวกทั้งห้าจะต้องมีความมั่นใจหลังจากกินยาเม็ดเหมันต์เข้าไปแล้ว

แต่

“จะมีอีกสักกี่คนก็แทบจะสร้างความแตกต่างอะไรไม่ได้หรอก”

“นั่นเป็นสาเหตุที่ฉันขอความช่วยเหลือ ฉันจะมอบยาเม็ดเหมันต์ให้กับนาย ถ้านายตัดสินใจช่วยพวกเรา”

“ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?”

“สมาชิกปาร์ตี้ของนายทุกคนที่อยู่ที่นี่จะต้องตาย”

“นายคิดว่านายจะปลอดภัยอย่างนั้นเหรอ?”

“ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่อาจจัดการกับมังกรได้ แต่อย่างน้อยพวกเราก็สามารถดูแลร่างกายของตัวเองได้”

เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ พวกเขาคงจะคอขาดไปแล้วถ้าผมเป็นยูจงฮยอคจริงๆ

“นายคิดว่าฉันกังวลกับสมาชิกปาร์ตี้ของตัวเองเหรอ? ยังไงคนก็ต้องตายอยู่ดี ฉันสามารถไปรวบรวมคนอื่นได้”

ผมชูดาบขึ้นมาที่ลำคอของเขา จากนั้นเขาก็ส่ายหัว

“ฮุฮุ นายนี่เหมือนกับการเปิดเผยจริงๆ แต่นายควรคิดให้ดีกว่านี้”

“นายหมายความว่ายังไง?”

“ตอนนี้ฐานหลักของยูจงฮยอคคงจะตกอยู่ในมือของพวกเราแล้ว”

“…อะไรนะ?”

“จอมทัพแห่งน่านน้ำลีจีฮเย เด็กที่ใช้ความสามารถแปลกๆ และหนึ่งในสิบอสูร มันแตกต่างไปจากการเปิดเผยเดิม แต่นายก็สร้างปาร์ตี้ที่เยี่ยมยอดขึ้นมาได้ ถ้าพวกเขาทุกคนตายไป ไม่ใช่ว่านายจะต้องเจอปัญหาอีกเหรอ?”

พวกเขาตรวจสอบมาถึงตรงนี้แล้ว ไอ้พวกระยำนี่…

“มันจะไม่แย่กว่าเหรอถ้าพวกเราจัดการกับสถานีชุงมูโร? ตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ข้อเสนอ แต่อย่าคิดว่าข้อเสนอนี้จะมีอยู่ตลอดไป กลุ่มของพวกเราได้สำเร็จสถานการณ์เส้นทางแห่งราชาโดยการชิงสถานีมา 10 แห่งแล้ว นายน่าจะรู้ช่องว่างระหว่างกลุ่มที่มี ‘ราชา’ กับกลุ่มที่ไม่มีราชานะ”

“…”

“บางทีสถานการณ์ตอนนี้อาจจบลงแล้ว ราชากำลังรอทางเลือกของนายอยู่หน้าเสาธงของชุงมูโรอยู่”

…ผมเข้าใจแล้ว

ผมรู้แผนการของพวกเขาแล้ว คนพวกนี้ พวกเขาวางแผนที่จะโจมตีชุงมูโรจากช่วงเวลาที่พวกเขาได้รับข้อมูลว่าผมจะมายังรัตติกาลแห่งผู้เผยพระวจนะ

“ถ้านายสัญญาว่าจะเข้าร่วมกับพวกเรา พวกเราก็จะสัญญาถึงความปลอดภัยของปาร์ตี้ของนายด้วย รวมทั้งการสนับสนุนอย่างเต็มที่ของพวกเราในอนาคต นี่คือสัญญาด้วยเกียรติแห่งราชา”

หัวใจของผมเต้นระรัวจากการคุกคามอันแม่นยำ พวกเขากล้าหาญมากจริงๆ ที่ทำแบบนี้กับยูจงฮยอค มันยากที่จะพบสิ่งเหล่านี้ในคนที่อ่านหนทางเอาชีวิตรอด

“ใครคือราชาของนาย พวกเขาออกไปตอนไหน?”

“อืม… ราชาไม่ชอบให้ถูกเรียกว่าคนที่ออกมา”

“งั้นนายเรียกว่าอะไร?”

“แม้ว่านายจะเป็นยูจงฮยอค แต่ก็โปรดอย่าพูดถึงเขาแบบนี้ เขาเป็นคนเดียวในหมู่ผู้เผยพระวจนะที่อ่านการเปิดเผยทั้งหมด เขารู้ทั้งอดีตและอนาคตของยูจงฮยอค”

…อะไรนะ? ผมแปลกใจไปพักหนึ่งแต่ก็ไม่ได้ตกใจมาก สิ่งนี้น่าสนใจ มีผู้อ่านคนอื่นที่อ่านนิยายเรื่องนี้ทั้งหมดอยู่เหรอ?

เสียงหัวเราะโผล่ออกมา มันเป็นการหัวเราะเยาะเย้ย มันเป็นเพราะมันไม่มีสิ่งนั้นอย่างแน่นอน

โฮกกกก!

ในที่สุดการโจมตีครั้งที่สามของมังกรไฟก็กำลังจะเริ่มขึ้น ผมมองไปยังอัครสาวกและก้าวออกมาจากที่มั่นอย่างเงียบๆ

อัครสาวกผู้กำลังสับสนถามเมื่อผมเดินไปข้างหน้า “ยูจงฮยอค? นายกำลังทำอะไรน่ะ?”

สมาชิกปาร์ตี้ที่อยู่ไกลออกไปก็ประหลาดใจด้วยเช่นกัน ผมโบกมือ

– ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกนายห้ามไปไหนเด็ดขาด เข้าใจไหม?

ผมเดินไปยังทิศทางของมังกร มันเป็นก้าวย่างที่เชื่องช้าแต่มั่นคง มังกรไฟจ้องมาที่ผมด้วยความเกรี้ยวกราดในขณะที่มันเตรียมใช้เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้าง

“นายกำลังทำอะไรน่ะ?! กลับมา!”

อัครสาวกที่อยู่ข้างหลังผมอุทานออกมาอย่างเร่งรีบ ผมหันกลับไปและยิ้มให้กับเขา

“ราชาได้บอกนายเกี่ยวกับอนาคตแบบนี้ไหม?”

เมื่อผมฟังเขา ผมก็คิดไปเรื่อยๆ คนเหล่านี้ไม่ควรมีชีวิตอยู่ แต่พวกเขากลับมี ‘กลยุทธ์’ และผมก็ไม่สามารถฆ่าคนพวกนี้ได้ทั้งหมดเพียงลำพัง ถ้าเป็นเช่นนั้น… ผมหัวเราะและพูดต่อไป

“พวกนายลืมเรื่องอักขระของฉันไปแล้วเหรอ?”

ถ้าผมเป็นพวกเขา ตอนนี้พวกเขาจะ ‘กลัว’ สิ่งใดมากที่สุด?

“ฉันไม่กลัวความตาย ฉันสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง”

คำตอบนั้นง่ายมาก พวกเขาเชื่อว่าผมคือยูจงฮยออค ถ้าเป็นแบบนั้น…

“ฉันสงสัยเหลือเกิน พวกนายจะได้รับผลยังไงกัน? พวกนายอยู่ในสถานะผิดปกติในรอบนี้” สิ่งที่ ‘น่ากลัว’ ที่สุดสำหรับพวกเขาคือสิ่งที่ผมกลัวที่สุดด้วย “ถ้าฉันตายที่นี่ ตัวตนของพวกนายในรอบต่อไปล่ะ? หรือพวกนายจะตายไปพร้อมกับรอบนี้ด้วย?”

พวกเขาไม่ต้องการให้ยูจงฮยอคตาย

“ถ้านายอ่านการเปิดเผยจริงๆ นายก็คงจะรู้คำตอบใช่ไหม?”

ใบหน้าของเหล่าอัครสาวกพากันซีดเซียว บางครั้งการจัดการกับคนพวกนี้ก็ง่ายดายนัก

“ยูจงฮยอค!”

อัครสาวกทั้งห้าขยับจากที่มั่นและเริ่มวิ่งเข้ามาหาผม

จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาในโลกที่ตัวเอกตาย? พวกเขาไม่รู้

“จับเขาไว้เร็ว!”

เหมือนกันกับผม

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’ กำลังใช้ ‘เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้าง’]

ช่วงเวลาที่เปลวเพลิงระเบิดออกมาจากศูนย์กลางของชานชาลา ผมก็ระเบิดพลังกล้ามเนื้อออกมาและวิ่งไปยังขาของมังกร จากนั้นผมก็ปักธงไปยังเสาธงของสถานีอันกุ่ก

[คุณครอบครองสถานีอันกุ่ก]

[การครอบครองปัจจุบัน: ชุงมูโร (ฐานหลัก), เมียงดง, อุทยานประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมดงแดมุน, ดงแดมุน, ดงเมียว, สถานีชินดัง, สถานีชองกู, สถานียัคชู, สถานีซินโซลดง ,สถานีอันกุ่ก]

[คะแนนความสำเร็จของธงน้ำตาลเพิ่มสูงขึ้น]

[คุณครอบครอง 10 สถานี!]

[สถานการณ์ลับ – ‘เส้นทางแห่งราชา’ สำเร็จแล้ว]

[ขึ้นอยู่กับเส้นทางที่คุณเลือกเดิน คุณจะได้รับแอตทริบิวต์ ‘ราชา’ อันใหม่]

  1. ราชาแห่งความเย่อหยิ่งและเจ้าเล่ห์
  2. ราชาแห่งความสันโดษและเลือกเฟ้น
  3. ราชาผู้ไม่สังหาร
  • ····

ผมตอบกลับโดยไม่อ่านตัวเลือกที่กำลังเพิ่มขึ้นมา

“ราชาผู้ไม่สังหาร”

[ได้รับแอตทริบิวต์ใหม่ ราชาผู้ไม่สังหาร!]

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ผมไม่ต้องการทำแบบนี้ แต่มันก็จำเป็นที่ต้องกำจัดคนที่นี่

อัครสาวกพบเปลวเพลิงและรีบกลับไปยังที่มั่น อย่างไรก็ตาม มันก็สายเกินไปแล้ว

“พวกนายควรระวังให้ดี พวกนายมีแค่ชีวิตเดียวเท่านั้น

คลื่นเปลวเพลิงครอบคลุมพวกเขา มันเป็นการโจมตีที่ไม่อาจต้านทานได้แม้ว่าพวกเขาจะกินยาเม็ดเหมันต์เข้าไปแล้ว

[ความทนทานของชุดเสริมความแข็งแกร่งภายนอกลดลงอย่างรวดเร็ว]

[ความทนทานของชุดเสริมความแข็งแกร่งภายนอกหมดลง]

วิสัยทัศน์ของผมเริ่มดับมืดลง มันมีความรู้สึกของเนื้อที่กำลังถูกเผย และผมก็หมดสติไป

[คุณเสียชีวิตแล้ว]

.

.

ครู่ต่อมา มันก็มีเสียงข้อความของระบบดังขึ้น

[สิทธิพิเศษแห่งราชาผู้ไม่สังหารถูกเปิดใช้งาน]

(จบตอน)


กลุ่มลับทางเพจเลยนะครับ

มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint