0 Views

ตอนที่ 121 – สิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ (2)

 

(กลุ่มลับ >>>มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint)

 

อย่างคร่าวๆ คนจิ๋วคือ ‘มนุษย์’ แต่พวกเขาไม่ได้มาจาก ‘โลก’ อย่างที่ผมเป็น มันมีความขัดแย้งที่ชัดเจนในการต่อต้านเผ่าพันธุ์มนุษย์ของดาวเคราะห์ดวงอื่น

ดังนั้นการกระทำของผมในปัจจุบันนั้นเกิดจากจริยธรรมของ ‘มนุษยธรรม’ หรือไม่ก็ ‘ความยุติธรรม’ ถ้าผมจัดการกับคนจิ๋วที่นี่ ผมก็คงจะพลาดความสำเร็จที่ผมต้องการในตอนจบ

นี่เป็นเหตุผลเดียวที่ผมต้องปักดาบแห่งศรัทธาลงไปบนพื้น

[การถ่ายทอดสดดวงดาวตรวจพบสิ่งผิดปกติจากคุณ]

[คำเตือน โปรดระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรูกับภัยพิบัติอื่นๆ]

[หากการกระทำที่ไม่เป็นมิตรถูกสะสมซ้ำๆ…]

ฝุ่นละอองลอยขึ้นมา และชาวญี่ปุ่นก็กรีดร้องเมื่อพวกเขาสูญเสียการมองเห็นภายในฝุ่น

“อ๊ากกก! เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?”

“แค่ก แค่ก!”

มันเป็นระเบิดที่เต็มไปด้วยพลังมากมาย ดังนั้นฝุ่นจึงไม่สงบลงง่ายๆ

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กกำลังแตะหน้าอกของเขา]

ผมเจอปัญหาเข้าให้แล้ว ถ้าผมฆ่าพวกเขาด้วยมือของผมเอง ผมคงจะสามารถรับสถานการณ์ใหม่ได้ในทันที

อย่างไรก็ตาม โทษของมันก็หนักหนาเหมือนกัน ผมต้องการที่จะชะลอมันออกไปให้ได้มากที่สุด นั่นเป็นเหตุผล อย่างน้อย…

“คุณลุง หนูจัดการเอง” ชินยูซองชักมีดสั้นที่เธอได้รับมาจากยูซานอาออกมาและก้าวไปข้างหน้า “หนูจะจัดการกับสองคนนี้ให้เอง”

“เธอทำได้เหรอ?”

“ไม่มีปัญหา”

เธอเป็นเหมือนกับลีกิลยัง ผมไม่รู้ว่าทำไมเด็กๆ ถึงภูมิใจนักกับเรื่องพวกนี้ ยูซานอาคงจะหยุดเธอ แต่ผมไม่ใช่ยูซานอา

ผมยุชินยูซอง “เธอไม่ควรสู้นานนัก เธอได้ยินข้อความลงโทษเมื่อกี้ไหม? เธอควรจะจัดการพวกเขาให้เร็วที่สุด”

ตัวเลือกของผมในสถานการณ์นี้คงจะกว้างขึ้นถ้าชินยูซองสามารถจัดการกับคนพวกนี้ได้

ผมมีอะไรให้ทำมากมายในดินแดนแห่งสันติ หนึ่งในนั้น เป้าหมายที่สำคัญที่สุดก็คือการจัดการกับ ‘งู’ ที่เพอร์เซโฟนีพูดถึง ถ้าผมไม่ถูกลงโทษอะไรในอนาคต ผมอาจจะสามารถจัดการกับงูได้ง่ายกว่าที่คาดไว้

“ไอ้บ้านี่ทำอะไรวะเนี่ย?”

ชินยูซองวิ่งผ่านเศษฝุ่นตรงเข้าไปยังที่มาของเสียง แทบจะในเวลาเดียวกัน ผมก็ซ่อนตัวเองไว้โดยใช้ผ้าคลุมผู้สันโดษ มันคงจะเป็นไอเท็มไร้ประโยชน์ถ้าพวกเขามีสกิลตรวจจับระดับสูง แต่คนพวกนี้ก็ดูจะไม่มีของแบบนั้น

พลังเวทมนตร์อันแหลมคมปะทุออกมาจากมีดสั้นของชินยูซองและตวัดเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งซีก

“อ๊าก!”

ชาวญี่ปุ่นถอยออกไปจากฝุ่น การเคลื่อนไหวที่ทำให้เกิดฝุ่นเมื่อครู่นั้นถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว ผมพลาดโอกาสทองไป แต่มันก็มีวิธีเอาชนะคนพวกนี้โดยที่ผมไม่ต้องสู้

ชาวญี่ปุ่นรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้เห็นเด็กปรากฏตัวขึ้นในฝุ่น

“อะไรกัน เด็กนี่?”

อวตารชาวญี่ปุ่นพูดกับชินยูซอง

“เด็กน้อย ทำไมเธอต้องมาหยุดพวกเรา?”

“เธอไม่รู้เหรอว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอทำแบบนี้?”

น่าเสียดาย มันฟังดูเหมือนกับภาษาต่างประเทศสำหรับชินยูซองที่ไม่มีสกิลล่าม

“…นายกำลังพูดอะไรน่ะ?”

ในตอนนั้นเอง ชาวญี่ปุ่นก็สังเกตเห็น

“เธอมาจากเกาหลีใต้ใช่ไหม?”

“อ่า ใช่แล้ว กลุ่มเกาหลีกลุ่มแรกเข้ามาแล้วสินะ…”

“บ้าเอ้ย กลุ่มแรกมันเยอะมากหนิ…?”

ผิวของพวกเขามืดลงอย่างกะทันหัน

“เด็กน้อย หลบไปซะ พวกเราไม่จำเป็นต้องสู้กันเอง”

“ไม่สู้! ไม่สู้! โอเคไหม?” [TLN: พวกเขาพูดภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ]

“พวกเราแค่ต้องฆ่าพวกมัน คนจิ๋ว ฆ่า! โอเคไหม?” [TLN: พวกเขาพูดภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ]

ชาวญี่ปุ่นบอกว่าพวกเขาไม่ได้มีเจตนาต่อสู้ด้วยภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ แต่ชินยูซองก็ส่ายหัวออกมา มีดสั้นอันคมกริบของเธอชี้ไปที่คนพวกนี้ และชาวญี่ปุ่นก็ยักไหล่

“หลบไปหรือตาย เลือกเอา”

ชาวญี่ปุ่นเริ่มก้าวถอยไปอย่างช้าๆ จากชินยูซอง”

“บัดซบ… มันไม่สมเหตุสมผลเลย นี่ไม่ใช่สถานการณ์ล่ารางวัลนะ”

“ผู้สนับสนุนของฉันต้องการให้ฉันฆ่าคนจิ๋วพวกนี้?”

“ไม่ใช่พวกเราสองคนหนิ?”

นายลืมพลังต่อสู้ของกลุ่มแรกของพวกเราไปแล้วเหรอ?”

“เอ่อ…”

พวกเขาเป็นคนฉลาด

ทุกๆ ที่ในโลก พวกเราได้เลือกหัวกะทิของประเทศเข้ามายังสถานการณ์ที่หก ในญี่ปุ่น ช่องว่างระหว่างกลุ่มแรกและกลุ่มหลังนั้นกว้างมาก อารมณ์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นบนใบหน้าของชาวญี่ปุ่นสองคน

「…พวกเราควรหนีไปไหม?」

ในทางตรงกันข้าม ความสุขแปลกๆ ได้แพร่กระจายไปในหมู่คนจิ๋วในขณะที่พวกเขาเฝ้ามองการเผชิญหน้าระหว่างชินยูซองและชาวญี่ปุ่น

“อ่า อ่า…”

“ทำไม…?”

พวกเขาตกใจ ทันใดนั้นเองภัยพิบัติตัวเล็กก็ได้เข้าโรมรันกับภัยพิบัติตัวใหญ่

“บางทีมันอาจจะเป็นวีรบุรุษน้อย?”

“ใช่ คำทำนายนั้นถูกต้อง!””

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กกำลังสนับสนุนอวตาร ‘ชินยูซอง’]

[กลุ่มดาวของดาวเคราะห์ขนาดเล็กให้การสนับสนุนอวตาร ‘ชินยูซอง’ 10 เหรียญ]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับความเป็นไปได้ของสถานการณ์ใหม่]

ผมเฝ้ามองภาพฉากนี้ในขณะที่จับด้ามดาบเอาไว้ มันอาจจะดูโกงไปหน่อย แต่มันก็เป็นวิธีที่จะไล่ตามคนพวกนี้ไปได้ถ้าพวกเขาคิดจะหนี

อย่างที่ผมคิดไว้ สิ่งต่างๆ ไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น โดเกบิระดับกลางเฝ้ามองจากอากาศและหัวเราะคิกคัก

[อวตารชาวญี่ปุ่น เจ้าอาจจะคิดว่าเจ้าเสียเปรียบ แต่มันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?]

ไม่ว่ายังไงก็ตาม ไอ้โดเกบิบ้านี่ ชาวญี่ปุ่นตระหนักได้ถึงบางสิ่งและพึมพำออกมา “อ่า ใช่แล้ว ฉันนึกได้แล้ว กลุ่มแล้ว…”

“ไม่ใช่ว่าอาซูกะได้รับผลจากการกลายพันธุ์งั้นเหรอ? คนเกาหลีก็คงจะได้รับผลแบบนั้นด้วย ฉันว่านะ…”

“ไม่จำเป็นต้องบอกฉัน ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นแค่เด็กน้อยเกาหลี”

ดวงตาของชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนไปหลังจากที่พวกเขาตัดสินใจ ทั้งคู่จ้องมองไปยังชินยูซองด้วยจิตสังหาร

“ได้ เอาสิ”

“ฉันไม่ชอบเด็กเท่าไรเลย…”

พวกเขาเปล่งเสียงหัวเราะออกมา ชินยูซองไม่เข้าใจคำพูดเหล่านั้น แต่เธอก็เข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที ดาบของพวกเขาเคลื่อนไหวในขณะที่ชายทั้งสองค่อยๆ ล้อมชินยูซองเข้ามา

จิตสังหารรอบๆ คนทั้งสามพวยพุ่งออกมาในขณะที่ชายทั้งสองเคลื่อนไหวพร้อมกัน

ชินยูซองได้ยกระดับ AGI ขึ้นจนถึงขีดสุดและหลบคมดาบได้อย่างไม่ยากนัก อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างก็มีแค่นิดเดียว

คนพวกนี้อาจจะไม่ใช่หัวกะทิที่ดีที่สุดของญี่ปุ่น แต่พวกเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของอวตารระดับสูง ผมเห็นฝีมือดาบของพวกเขาและนึกถึงคำอธิบายในหนทางเอาชีวิตรอด

พวกเขาใช้ดาบเพียงเล่มเดียวแทนที่จะเป็นสองและไม่ใช่สไตล์ที่ดุดัน  นี่หมายความว่าผมไม่จำเป็นต้องกังวลว่าพวกเขาจะเป็นมิยาโมโต้ มิซาชิ และซาซากิ โคจิโร ซึ่งเป็นนักดาบระดับท็อปของประเทศญี่ปุ่น

มันไม่เลวเลยสำหรับการเปิดตัวของชินยูซอง

“มันอาจจะยากแล้วนะที่เธอจะเล่นต่อไป เด็กน้อย!”

ออร่าของพวกเขาเริ่มเฉียบคมมากยิ่งขึ้นในขณะที่ผู้สนับสนุนของพวกเขาให้ยืมพลัง ดาบที่เล็งเป้าไปที่ขาพุ่งไปยังขาในขณะที่ดาบที่เล็งเป้าไปที่แขนพุ่งไปที่คอ มันเป็นธรรมดาที่จะถอยจากการโจมตีนี้

อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวของชินยูซองก็ถูกจับไว้โดยนักดาบ ไม่ว่าค่าสถานะโดยรวมของชินยูซองจะสูงแค่ไหน สกิลต่อสู้ของนักดาบก็ยังเหนือกว่าเธอมาก คอเสื้อของชินยูซองถูกตัดและมีรอยเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนแขนของเธอ

ผมจับด้ามดาบแน่นและเตรียมที่จะเคลื่อนไหวอยู่ตลอด มันน่าเสียดายที่ผมไม่อาจลงมือได้อย่างเหมาะสมในฐานะผู้สนับสนุนของเธอ

“ตาย!”

ชาวญี่ปุ่นตะโกนออกมาและเล็งไปที่ส่วนอื่นของร่างกายของชินยูซอง คราวนี้ชินยูซองไม่ได้พยายามจะหลบมัน

ชินยูซองอ่อนแรงลงและทำมีดสั้นหลุดมือ ชาวญี่ปุ่นคว้าโอกาสนี้เอาไว้

อย่างไรก็ตาม ชินยูซองก็ไม่ตื่นตระหนก

[ตัวละคร ‘ชินยูซอง’ ใช้ ‘การสื่อสารอันหลากหลายขั้นสูง LV.3’]

กลับกัน เธอหันหลังกลับไปและนั่งลงบนหลังมอนสเตอร์ที่กำลังรอเธออยู่ มันคือหมาป่าเหล็ก

“…อะไรกัน?”

มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง พื้นฐานของการต่อสู้คือการลดความได้เปรียบของฝ่ายตรงข้ามและเพิ่มความได้เปรียบให้มากที่สุด

อู้วววววว!

มันมีเสียงร้องของหมาป่าเหล็กหลายสิบตัวดังออกมาโดยพร้อมเพรียงกันจากป่า เธอได้ฝึกหมาป่าหลายสิบตัวในช่วงเวลาอันสั้น เธอคือ ‘จ้าวแห่งสัตว์อสูร’ ในอนาคตตัวจริง

“เชี่ย!”

ชาวญี่ปุ่นที่กำลังประหลาดใจเหวี่ยงดาบของพวกเขาใส่หมาป่า แต่พวกหมาป่าก็กัดเข้าไปที่แขนและขาของพวกเขาแล้ว

“บัดซบ! ไอ้พวกระยำนี่!”

พวกมันอาจจะอ่อนแอกว่ามอนสเตอร์ระดับ 7 ทั่วไป แต่ทั้งสองคนนี้ก็ต้องการพลังเวทมนตร์จำนวนมากเพื่อจัดการกับพวกมัน

มันเป็นภาพที่คุ้มค่าจริงๆ อย่างไรก็ตาม ชินยูซองก็ยังไม่รู้อะไรบางอย่าง นี่คือเหตุผลว่าทำไมผมถึงเตือนเธอให้รีบๆ

[การถ่ายทอดสดดวงดาวตรวจพบพฤติกรรมที่ผิดปกติจากอวตาร ‘ชินยูซอง’]

[ตรวจพบการกระทำที่เป็นปรปักษ์ต่อภัยพิบัติ]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้งที่หนึ่ง]

ในที่สุดการลงโทษก็เริ่มต้นขึ้น

“เอ่อ…?”

ชินยูซองส่งเสียงครางออกมาในขณะที่เธอรู้สึกถึงพลังเวทมนตร์ที่ลดลงในทันใด ทันใดนั้นเองหมาป่าบางตัวก็หลุดออกจากการควบคุมของชินยูซองและกลับเข้าไปในป่า

[ขนาดของตัวละครชินยูซองลดลง]

[ค่าสถานะโดยรวมของตัวละครชินยูซองลดลง]

ชาวญี่ปุ่นสังเกตเห็นมัน

“น-นั่นมัน! ฉันรู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้!”

“อีกสักหน่อยนะ!”

…มันจบลงแบบนี้ ชินยูซองเหลียวมองผมด้วยสายตาเป็นกังวล ผมเดินเข้าไปข้างหลังชินยูซองโดยใช้ผ้าคลุมผู้สันโดษและแตะไหล่ของเธอ

อาการสั่นของชินยูซองลดลง “…ขอบคุณนะคุณลุง”

ชินยูซองเข้าใจอะไรบางอย่างและเม้มริมฝีปากของเธอ

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้งที่สอง]

ขนาดร่างกายของชินยูซองเล็กลงเรื่อยๆ ใช่แล้ว นี่เป็นผลลัพธ์ของการที่ภัยพิบัติละทิ้งหน้าที่ของตน ถึงกระนั้น เธอก็ยังมีพลังเหลือมากพอที่จะพรากชีวิตของชาวญี่ปุ่น

ชินยูซองแสดงระดับความว่องไวจนถึงขีดสุดและขยับเข้าไปยังด้านหลังของพวกเขาโดยใช้สัตว์อสูร

“อ-อ๊ากกก!”

เธอเรียนรู้มาจากการดูยูซานอางั้นเหรอ? ชินยูซองแทงมีดสั้นของเธอออกไป มีดสั้นของเธอตัดหลอดเลือดแดงของชายคนหนึ่ง

“อ-อั๊ค บ-บ้าน่า…”

ชายคนนั้นหน้าซีดในขณะเลือดพุ่งออกมาจากเขา และเขาก็ล้มลงกับพื้น

[ตัวละคร ‘ชินยูซอง’ เอาชนะ ‘ภัยพิบัติไร้นาม’]

[ผู้มีส่วนร่วมหลัก: ชินยูซอง]

ชินยูซองเช็ดเลือดที่สาดกระเซ็นมาโดนแก้มของเธอและขยับไปยังเป้าหมายต่อไป ชายคนนั้นกลัวและก้าวถอยหลัง หมาป่าเหล็กพุ่งเข้าใส่และกัดแขนและขาของเขา

“อ๊ากกกก!”

ชินยูซองเดินเข้าหาเพื่อดับลมหายใจของชายคนนั้น ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ถูกลิดรอนสิทธิของภัยพิบัติโดยสิ้นเชิง]

[โดเกบิของการถ่ายทอดสดดวงดาวเห็นว่าพฤติกรรมของชินยูซองเป็นการกระทำที่ขัดต่อสถานการณ์]

[อวตาร ‘ชินยูซอง’ ได้รับบทลงโทษของสถานการณ์ครั้งที่สาม]

[การเปลี่ยนร่างเป็นคนจิ๋วจะเริ่มต้นขึ้น]

ในสถานการณ์นี้ คนที่ละทิ้งหน้าที่ของตัวเองจะต้องกลายเป็นเหยื่อ ร่างของชินยูซองเริ่มเล็กลงเรื่อยๆ

“อ๊า…?”

มันมีเสียงครางเล็กๆ ดังออกมาในขณะที่เสื้อผ้าของชินยูซองเริ่มใหญ่เกินไปและมีดสั้นก็หลุดลงไปจากมือของเธอ ความสูงของชินยูซองลดลงจากระดับเอวของผม เป็นระดับเข่า และสุดท้ายก็ระดับหน้าแข้ง จากนั้นร่างกายของชินยูซองก็ถูกฝังอยู่ในกองเสื้อผ้าของเธอ

ค่าสถานะโดยรวมของเธอลดลง และการควบคุมของเธอก็อ่อนแอลง ส่งผลให้หมาป่าเหล็กกลับคืนสู่ป่า ชินยูซองตัวจิ๋วโผล่ออกมาจากกองเสื้อผ้าและกระโจนเข้าใส่ชาวญี่ปุ่น

“ยูซอง พอได้แล้ว”

ชินยูซองอ้าปากเพื่อหายใจ มันมีส่วนผสมของความโกรธและความโศกเศร้าอยู่ในดวงตาของเธอ มันอาจจะมีการต่อสู้กับมอนสเตอร์อยู่หลายครั้ง แต่นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอได้ฆ่าคนอย่างจริงจัง

“เขาถูกจัดการแล้ว”

ชินยูซองมองไปยังร่างของชาวญี่ปุ่นที่ล้มลง เขากำลังนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับมีฟองออกมาจากปาก ผมฉีกเสื้อผ้าของผมออกมาบางส่วนและเอามาคลุมร่างกายของเธอ

ชินยูซองมีขนาดเล็กพอๆ กับกำปั้นของผมและสำรวจร่างกายของเธอสักพัก เธอน่าจะตระหนักได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ “พวกเราต้องต่อสู้กับคนพวกนั้นด้วยสภาพนี้เหรอ?”

“ใช่”

“…เหลืออีกกี่คน?”

“เยอะเลย”

ชินยูซองเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาที่ซับซ้อน “คุณลุง คุณรู้อยู่แล้ว? พวกเราจะกลายเป็นคนจิ๋วถ้าพวกเราเป็นศัตรูกับภัยพิบัติ”

ผมพยักหน้าและเดินเข้าไปหาร่างของชาวญี่ปุ่น ผมตรวจสอบ และเขาก็ยังหายใจอยู่

“คุณลุงกำลังจะใช้คนๆ นี้เหรอ?” ชินยูซองถามผม

“มันมีคนที่ฉันต้องฆ่าก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนไป”

ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นในทันทีที่ผมพูดแบบนี้

[โปรดระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นศัตรูกับภัยพิบัติอื่นๆ]

[ผู้ที่เป็นศัตรูกับภัยพิบัติจะสูญเสียสิทธิ์ในการเป็นภัยพิบัติ]

มันยังคงมีโดเกบิที่กำลังสนุกอยู่บนท้องฟ้า ใช่แล้ว… หัวเราะเข้าไป

[การถ่ายทอดสดดวงดาวคิดว่า ‘กิจกรรมภัยพิบัติ’ ของคุณยังไม่เพียงพอ]

[ถ้าคุณไม่สังหารชาวดินแดนแห่งสันติภายในหนึ่งชั่วโมง คุณจะถือว่าไม่เต็มใจเป็นภัยพิบัติและจะถูกเพิกถอนสถานะ ‘ภัยพิบัติ’]

ผมมองลงไปที่ชายชาวญี่ปุ่นและถอดเสื้อคลุมของเขาออกอย่างช้าๆ มันยังเหลืออีกหนึ่งชั่วโมง ในหนึ่งชั่วโมงนี้ ผมต้องจับ ‘ราชา’ ของพวกเขาให้ได้

(จบตอน)


มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint