0 Views

ตอนที่ 12 – สัญญา (2)

 

ระบบถ่ายทอดสดดวงดาว

ระบบถ่ายทอดสดดวงดาวถูกออกแบบมาเพื่อถ่ายทอดเนื้อหาของมันไปทั่วทั้งจักรวาล

ผู้ติดตามจะเป็นกลุ่มดาวที่อยู่บนจุดสุดยอดในจักรวาลอันห่างไกล นักแสดงก็คือมนุษย์อย่างพวกผม และผู้เล่าเรื่องที่เชื่อมต่อระหว่างทั้งสองฝ่ายก็คือโดเกบิตรงหน้าผม

[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้ามันบ้า! เจ้ามนุษย์บ้า! ข้าน่าจะรู้มันตั้งแต่ที่เจ้าปฏิเสธการสนับสนุนจากกลุ่มดาวอื่นๆ แล้ว!]

บีฮยองหัวเราะอยู่นานก่อนที่จะเปิดปากของมันอีกครั้ง

[ข้าไม่รู้ว่าเจ้ารู้จักการถ่ายทอดสดดวงดาวได้ยังไง แต่ข้าก็ไม่สามารถยอมรับข้อเสนอนี้ได้ ข้าคือโดเกบิ ไม่ใช่กลุ่มดาว ข้าไม่อาจเป็นผู้สนับสนุนของเจ้าได้]

“ดูเหมือนว่าแกจะเข้าใจผิด ฉันไม่เคยบอกให้แกเป็นผู้สนับสนุนของฉัน]

[ฮะ?]

“ฉันตะหนักได้ดีว่าแกเป็นแค่โดเกบิที่อ่อนแอ ฉันไม่ต้องการพลังของแก ฉันต้องการช่องของแก”

[ช่องของข้า?]

“เนื่องจากแกดูจะไม่เข้าใจฉัน แกมีปัญหาเรื่องแพชท์ภาษาเกาหลีใช่ไหม?”

[ไม่ นี่มันอะไรกัน?]

“ฉันจะอธิบายให้ฟังง่ายๆ นะ ฉันต้องการเซ็นสัญญาเฉพาะตัวกับช่องของแก”

บีฮยองทำสีหน้าว่างเปล่าก่อนที่จะฟื้นคืนจิตวิญญาณของมันอย่างเคร่งเครียด

[เดี๋ยวนะ เจ้าต้องการที่จะทำ ‘สัญญาผู้ถ่ายทอด’ กับข้าในตอนนี้?]

“ใช่”

สัญญาถ่ายทอดสดเดิมทีเป็นสัญญาระหว่างโดเกบิกับกลุ่มดาว

อวตารของกลุ่มดาวจะปรากฏขึ้นบนช่องทางเฉพาะและโดเกบิก็จะได้รับเหรียญส่วนหนึ่งที่อวตารของกลุ่มดาวได้รับเป็นค่าคอมมิชชั่น

เดิมที คนที่เป็นอวตารจะไม่สามารถแทรกแซงสัญญานี้ได้ มันถูกเรียกว่าการสนับสนุน แต่อวตารที่ทำสัญญาก็ไม่ต่างอะไรจากทาส

[ฮ่าฮ่าฮ่า แบบนี้นี่เอง]

บีฮยองหัวเราะโดยเอามือเล็กๆ ปิดไว้ บรรยากาศรอบๆ กำลังเปลี่ยนไป

[ข้าไม่รู้ว่าเจ้ารู้เรื่องแบบนี้ได้ยังไง แต่มนุษย์กลับกล้าพูดถึงสัญญาถ่ายทอดงั้นเหรอ? และมันยังเป็นการซื้อขายจิ๊บจ๊อยที่ไม่มีผู้สนับสนุนด้วยงั้นเหรอ?]

น้ำเสียงเปลี่ยนไป และบรรยากาศรอบๆ ก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร อันที่จริง แม้จะเป็นโดเกบิระดับต่ำมันก็ยังแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับมนุษย์ แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ผมถอย

“มันเป็นการเซ็นสัญญาที่มีค่าเพราะฉันไม่มีผู้สนับสนุน”

[…อะไรนะ?]

“แกคิดว่าจุดประสงค์ที่กลุ่มดาวเข้ามาในช่องๆ หนึ่งคืออะไร?”

บีฮยองดูราวกับนักเรียนโง่ๆ ที่ถูกถามอย่างฉับพลัน นับจากนี้เป็นต้นไป มันคือการบรรยายพิเศษสำหรับโดเกบิระดับต่ำ

“แกไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนกขนาดนั้น แกรู้ข้อมูลนี้อยู่แล้ว แต่ลองทบทวนมันดูอีกครั้งเพื่อดูว่ามันหมายความว่ายังไง”

บีฮยองติดกับผมและพยักหน้ากับตัวเอง

“สมาชิกของการถ่ายทอดสดดวงดาวสามารถแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ กลุ่มที่หนึ่งคือ ‘ผู้มองหาความสนุก’ ที่ต้องการลดความเบื่อหน่ายของตนด้วยช่องทางพวกนี้ อีกกลุ่มก็คือ ‘ผู้ค้นหาอวตาร’ ที่ต้องการหาอวตารเพื่อทำสัญญากับพวกเขา ใช่ไหม?”

[ใช่ ใช่แล้ว]

“ด้วยเหตุนี้เอง แกก็ต้องสนองต่อความพึงพอใจของหนึ่งในสองกลุ่มนี้เพื่อกลายเป็นช่องที่มีชื่อเสียงในการถ่ายทอดสดดวงดาวให้ได้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่มันดึงดูดผู้มองหาความสนุกก็จะดึงดูดผู้ค้นหาอวตาร แกจะสามารถดึงดูดพวกเขาไม่กลุ่มใดก็กลุ่มหนึ่ง”

[เจ้ามีข้อมูลเยอะพอดูเลยนะ แต่แล้วยังไง? สัญญานี้เกี่ยวอะไรกับพวกกลุ่มดาวผู้ติดตาม?]

“ฉันไม่รู้ว่าต้องใบ้ให้แกอีกแค่ไหน นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจำนวนผู้ติดตามของแกถึงยังไม่เกินสามหลัก”

[…หุบปาก พูดมาเร็วๆ!]

เมื่อเห็นบีฮยองผลักเขาเล็กๆ ของมันมาที่ผมอย่างน่ารักน่าชัง มันก็ยากที่จะเชื่อว่าโดเกบิได้ระเบิดหัวของคนมาเมื่อไม่นานนี้ เอาล่ะ หยุดแกล้งเขาและใช้โอกาสต่อดีกว่า

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีช่องที่สามารถตอบสนองความพึงพอใจของทั้งผู้มองหาความสนุกและผู้ค้นหาอวตารได้?”

[เจ้าพูดว่าอะไรนะ? เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้ แม้ว่ามันจะเป็นไปได้ มันก็สักพักเท่านั้น]

คำพูดของบีฮยองถูกต้องแล้ว

เหตุผลว่าทำไมมันถึงเป็นไปไม่ได้ที่จะตอบสนองความพึงพอใจของกลุ่มดาวทั้งหมดก็เนื่องมาจากลักษณะของกลุ่ม ‘ผู้ค้นหาอวตาร’

จุดประสงค์ของกลุ่มดาวเหล่านี้คือการ ‘ค้นหาอวตาร’ พวกเขาจะเปลี่ยนช่องในทันทีที่การเลือกผู้สนับสนุนสิ้นสุดลง ด้วยเหตุนี้เอง กลุ่มผู้คนหาอวตารจึงเป็นแค่ลูกค้าชั่วคราวเท่านั้น แต่…

“นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อการเลือกผู้สนับสนุนดำเนินไปตามปกติ”

[แล้ว?]

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีอวตารที่ไม่ได้ลงนามกกับกลุ่มดาวใดๆ และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าอวตารนั้นแสดงความสามารถที่เหนือกว่าอวตารอื่นๆ ที่มีผู้สนับสนุน?”

ตัวตนของอวตารที่แข็งแกร่งจะดึงดูดสายตาของกลุ่มดาว ถ้าอวตารนี้ไม่ได้เลือกผู้สนับสนุนต่อไป กลุ่ม ‘ผู้ค้นหาอวตาร’ ก็จะติดตามต่อไปโดยไม่ออกไปจากช่อง

[ด-เดี๋ยวนะ! เจ้า นี่คือเหตุผลที่เจ้าไม่เลือกผู้สนับสนุนงั้นเหรอ…?]

“ใช่ ถูกต้อง”

[ฮ่าฮ่า… น่าสนใจ]

บีฮยองฉีกยิ้มให้กับผม

[การกลายเป็นอวตารที่แข็งแกร่งที่สุดโดยไม่มีผู้สนับสนุน… ถ้ามีเรื่องแบบนี้ มันก็ย่อมไม่ใช่ความฝันที่จะกลายเป็นช่องถ่ายทอดสดดวงดาวที่ดีที่สุด แต่อวตารแบบนั้นคงไม่มีอยู่จริง]

“แกคิดอย่างนั้นเหรอ?”

[…ข้ายอมรับว่าเจ้าไม่ธรรมดา เจ้าดึงดูดความสนใจของกลุ่มดาวได้หลายกลุ่มจากเริ่มต้นและขอบคุณนะ ข้าเองก็สนุก อย่างไรก็ตาม มันยังมีขีดจำกัดสำหรับความหลงผิดของเจ้า เจ้าไม่สังเกตเลยเหรอว่าหลังจากผ่านมามันเป็นยังไง? มนุษย์ธรรมดาไม่เคยเอาชนะอวตารได้ นั่นคือกฎแห่งโลกใบนี้]

“ฉันไม่รู้”

[เจ้าพลาดโอกาสไปแล้ว มองไปรอบๆ สิ นี่ไม่ใช่สถานการณ์หลัก เจ้าล้มเหลวในสถานการณ์รอง และในตอนนี้ชีวิตของเจ้าก็อยู่ในความเสี่ยง ไม่มีกลุ่มดาวไหนกำลังเฝ้ามองเจ้าอยู่]

“จริงเหรอ?”

[……?]

“ในตอนนี้ กลุ่มดาวต้องวุ่นวายอยู่แน่ ใช่ไหม? ไม่ใช่ว่าทุกคนกำลังโวยวายให้ช่องนี้เปิดขึ้นมาไวๆ งั้นเหรอ?”

บีฮยองเงียบ

“ไม่ใช่ว่าทุกคนกำลังคลั่งกับความสงสัยในตอนนี้งั้นเหรอ? ไอ้บ้านั่นมันเป็นใครกันที่เดินสวนทางกับผู้เสื่อมถอย? เขาเป็นผู้เผยพระวจนะจริงๆ งั้นหรือ? เขาสามารถมองเห็นอนาคตได้หรือไม่? ถ้าเขาสามารถมองเห็นอนาคตได้ ทำไมเขาถึงถูกกินโดยอิกทิโอซอรัส?”

[ห-หยุด! เจ้ามัน…]

“จากนี้ไป ฉันจะแสดงมันออกมาเอง ดังนั้นหุบปากและทำในสิ่งที่ฉันบอกแก แกไม่อยากเป็นราชาแห่งโดเกบิงั้นเหรอ?”

สายตาของบีฮยองที่มีต่อผมกำลังเปลี่ยนไป ผมสามารถได้ยินเสียงกลืนน้ำลายของมัน

บีฮยองกำลังกังวล ไม่ว่าในกรณีใดๆ มันก็ไม่มีอะไรจะเสียถ้ามันเชื่อผม งั้น? ม่านตาของบีฮยองขยับอย่างรวดเร็ว

[งั้นมาจัดการกับการล้มเหลวในสถานการณ์ครั้งแรกก่อน เอามาให้ข้า 5,100 เหรียญ…]

“แกกำลังพูดอะไรหน่ะ? ฉันไม่ได้ล้มเหลว”

[…เอ๋?]

“บางทีในตอนนี้ฉันอาจจะเจอเงื่อนไขอะไรสักอย่าง…”

ผมบิดร่างกายและลุกขึ้นจากที่นั่ง ร่างกายอันหนาวเย็นของผมแน่นิ่ง บีฮยองยังคงมีสีหน้าโง่เง่าอยู่

“เปิดช่อง ฉันจะเริ่มแล้ว”

[เริ่ม เริ่มอะไร…]

แล้วข้อความก็ดังขึ้นมาในอากาศ

[สถานการณ์ลับมาถึงแล้ว!]

+

[สถานการณ์ลับ – สังหารผู้บัญชาการ]

หมวดหมู่: ลับ

ความยาก: A+

เงื่อนไขการเคลียร์: สังหาร ‘ผู้บัญชาการแห่งท้องทะเล’ อิกทิโอซอรัส และหลบหนีออกจากท้องของมัน

จำกัดเวลา: 10 วัน

สิ่งตอบแทน: 9,000 เหรียญ

ความล้มเหลว: ตาย

+

“ดูสิ ไม่ใช่ว่าฉันบอกให้เตรียมตัวเหรอ?”

มีสถานการณ์อยู่สามประเภทในหนทางเอาชีวิตรอด สถานการณ์หลักคือความคืบหน้าในเรื่องราวหลัก สถานการณ์ย่อยต้องรับผิดชอบในเหตุการณ์เล็กๆ และสถานการณ์ลับซึ่งจะเปิดขึ้นเมื่อผ่านเงื่อนไขพิเศษ

[เป็นไปได้ยังไง…?]

ริมฝีปากของบีฮยองสั่นด้วยความตกใจ

ไม่เหมือนกับสถานการณ์หลักและสถานการณ์ย่อยที่อยู่ในความดูแลของโดเกบิ สถานการณ์ลับนั้นจะปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้

“แกไม่รู้สินะ เจ้าโดเกบิระดับต่ำ”

[เจ้า… เป็นไปได้ยังไง?]

“อย่างไรก็ตาม ถ้าฉันสามารถเคลียร์สถานการณ์นี้ได้ ฉันก็จะสามารถพิสูจน์ได้ว่าฉันมีความสามารถพอสำหรับสัญญา จริงไหม?”

บีฮยองมองหน้าจอสถานการณ์ด้วยดวงตาอันมืดมน มันมองมาที่ผมด้วยดวงตาระมัดระวังและถาม

[สถานการณ์นี้ ความยากคือ A+ เจ้าเชื่อจริงๆ เหรอว่าเจ้าสามารถเคลียร์มันได้?]

“ใช่”

มันมีคลื่นเล็กๆ เมื่อน้ำในแม่น้ำฮันปะทะเข้ากับผนังท้องของอิกทิโอซอรัส บีฮยองเงียบไปสักพักก่อนที่จะเปิดปากของมัน

[…ได้ ถ้าเจ้าเคลียร์สถานการณ์นี้ได้สำเร็จ งั้นข้าจะยอมรับสัญญา]

“ข้อกำหนดในสัญญาจะมีการต่อรองในภายหลังจากที่สถานการณ์ถูกเคลียร์”

[จองหองซะจริง… งั้นข้าจะเปิดช่องอีกครั้ง ลองพยายามดูละกัน]

“อ่า รอเดี๋ยว”

มันคงจะยากถ้ามันจากไปแล้ว ผมมีบางสิ่งต้องตรวจสอบ

“แกมีบางสิ่งที่ต้องทำ”

[…อะไรอีก?]

โทนเสียงเย้ยหยันของบีฮยองค่อนข้างน่ารำคาญ

“แก้ไขข้อผิดพลาดของระบบให้ฉันด้วย”

[ระบบผิดพลาด?]

“หน้าต่างแอตทริบิวต์ของฉันเปิดไม่ได้”

[ไม่มีทาง ระบบไม่มีทางผิดพลาด ระบบสถานการณ์นั้นสมบูรณ์แบบ]

“ดูเอาเองละกัน”

บีฮยองมองมาที่ผมด้วยดวงตาที่ประหลาดใจและเริ่มพึมพำบางสิ่ง

[โดเกบิ ‘บีฮยอง’ ได้ใช้ ‘การแทรกแซงระบบ’ กับคุณ]

การแทรกแซงระบบ

มันเป็นสกิลแทรกแซงที่สมบูรณ์แบบซึ่งสามารถใช้ได้โดยโดเกบิเพื่อให้มีสิทธิ์แทรกแซงสถานการณ์

ในความเป็นจริง มันยังไม่ชัดเจนว่าเหตุผลที่ผมไม่สามารถดูหน้าต่างแอตทริบิวต์ได้นั้นเป็นเพราะความผิดพลาดหรือไม่ แต่อย่างน้อยโดเกบิก็คงจะหาอะไรได้บ้าง และถ้ามันไม่สามารถหาได้ นั่นก็ยังเป็นประโยชน์สำหรับผม

[สกิลเฉพาะตัว ‘กำแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งาน!]

ในช่วงเวลาต่อมา ประกายแสงก็ลอยขึ้นในอากาศและปะทะกับบีฮยอง

(จบตอน)


มุมมองนักอ่านพระเจ้า – Omniscient Reader’s Viewpoint