0 Views

Chapter 40: พื้นที่ภูมิศาสตร์อันสมบูรณ์แบบ

หลังจากรวบรวมเงินแล้ว ดาบน้ำแข็งก็พูดพร้อมกับรอยยิ้ม “เฮะเฮะเฮะ….ตราบเท่าที่พวกเราป้องกันสำนักงานใหญ่ได้ละก็พวกเราจะกลายเป้นคนร่ำรวยเหี้…ๆเลย!!!”

 

“ถูกแล้ว! เงิน1000เหรียญทองของฉันจะใช้มันกับท่าลับทั้งหมด!”รัศมีฤดูใบไม้ผลิประกาศ

 

“ใช่… นี่คือโชคลาภทั้งหมดของฉัน! ถ้าพวกเราล้มเหลวในครั้งนี้ละก็ หลังจากนี้ไปฉันก็จะต้องไปนอนบนถนน…”

 

“ไม่ต้องกังวลไป โบซอนพวกเรานั้นอยู่ด้วยกัน ตราบเท่าที่พวกเรานั้นทำมันสำเร็จละก็ พวกเราจะไม่ทิ้งใครไว้ด้านหลัง! ตั้งแต่ที่พวกเราตัดสินใจที่จะเริ่มทำเควส ถ้าอย่างงั้นพวกเราก็จะต้องมีความมั่นใจกันแล้วละ!”หมิงตู่พยายามปลอบประโลมเขา

 

“ลอร์ดกระทิง ไม่ใช่ว่าคุณนั้นเว่อเกินจริงเหรอ…”ขุนนางครอทพูดพร้อมกับการแสดงออกที่ซับซ้อน เงิน200เหรียญทองนั้นไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆเลย มีเพียงแค่คนบางคนที่อยู่ในกิลด์ระดับสูงนั้นถึงสามารถใช้จ่ายเงินจำนวนนี้ได้ในช่วงนี้ของเกม

 

“พร้อมกับมีผมอยู่ด้วย พวกเราจะล้มเหลวกันได้ยังไง…”หวังหยู่หัวเราะอย่างมั่นใจ

 

เมื่อฟังคำพูดของหวังหยู่แล้ว สมาชิกที่เหลือของนิกายซวนเฉินก็มึนงง เขานั้นมีความมั่นใจมากยิ่งกว่าไร้ความกลัวซะอีก!

 

ไร้ความกลัวนั้นจิบเหล้าอีกแก้วหนึ่งและก็ยังคงอยู่เงียบๆตรงมุมห้อง

 

การตีแผ่สถานการณ์นี้อยู่ในการคำนวณของเขา การที่ให้รัศมีฤดูใบไม้ผลินั้นทำให้เว็บบอร์ดนั้นวุ่นวายนั้นก็เพื่อที่จะสร้างเหตุการณ์นี้

 

เรื่องเกี่ยวกับรังของการพนันนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญของไร้ความกลัว สิ่งที่สำคัญกว่าก็เพื่อที่จะเพิ่มความรู้สึกให้กับสมาชิกที่เหลือของนิกายซวนเฉิน การพ่ายแพ้จะพาพวกเขาไปยังจุดจบที่จะต้องนอนบนถนน ชัยชนะและพวกเขาก็จะมีชีวิตอยู่เยี่ยงราชา! เมื่อเวลามาถึงตอนทำเควส ไอ้พวกเลวร้ายพวกนี้นั้นจะสู้โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน!

 

เมื่อดูเวลาในเกมแล้ว ไร้ความกลัวก็สังเกตว่ามันเก้าโมงเช้าและเขาก็ยืนขึ้นและพูด “มันถึงเวลาแล้ว! พวกเราไปกันเถอะ!”

 

เมื่อฟังเรื่องนี้ สมาชิกที่เหลือก็ลุกขึ้นยืนในทันทีและเดินไปยังคฤหาสน์ของเจ้าเมือง

 

คฤหาสน์เจ้าเมืองนั้นเป็นสถานที่ที่รับเควส ตั้งแต่ที่เควสนี้ไม่สามารถที่จะแบ่งปันกันได้ ใครก็ตามที่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของเควสนี้นั้นก็ต้องเข้าไปในคฤหาสน์ของท่านเจ้าเมืองเพื่อที่จะรับเควสนี้ด้วย

 

ในตอนนี้ ถนนรอบคฤหาสน์ของเจ้าเมืองนั้นเต็มไปด้วยฝูงผู้เล่น ฝูงผู้เล่นพวกนี้มากจากเมืองอื่นและวิ่งมาเมืองรัตติกาลเพื่อที่จะมาดูนิกายซวนเฉินอันเป็นตำนานนี้โดยเฉพาะเลย

 

เมื่อเคยอยู่ท่ามกลางฝูงคนนับไม่ถ้วน สมาชิกของนิกายซวนเฉินนั้นก็เคยชินกับสถานการณ์นี้ไปแล้ว

 

หวังหยู่นั้นเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้และเขานั้นไม่มีทางตัวสั่นกับฉากนี้เลยแม้แต่น้อย

 

ขุนนางครอทเป็นเพียงคนเดียวในกลุ่มที่กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้ การก้าวเท้าของเขานั้นอ่อนแอขึ้นและเขาก็รีบหยิงถุงผ้าเก่าๆมาบังใบหน้าของเขาและเขาก็กระซิบอย่างเจื่อนๆ “ผมก็ยังคิดว่าผมควรซ่อนใบหน้าไว้จะดีกว่า…ถ้าไม่ละก็…”

 

เมื่อเห็นถุงผ้าเก่าๆที่ปิดบังใบหน้านั้นเดินไปยังคฤหาสน์เจ้าเมือง ผู้ชมส่วนมากนั้นก็ไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรในตอนแรก การที่จะทำอะไรแบบเควสป้องกันสำนักงานใหญ่นั้นจะต้องรับโดยผู้เล่นนับร้อยคน ทำไมคนโง่พวกนี้นั้นพยายามทำมันโดยสมาชิกเพียงแค่ 8คนละ?

 

“เหี้..? นี่คือนิกายซวนเฉิน?”

 

“นั่นไม่น่าใช่…ฉันคิดว่าทุกคนที่รับเควสนั้นจำเป็นที่จะต้องปรากฏตัวเป็นบุคคล ทำไมมีแค่พวกเขาแปดคนที่เดินไปยังคฤหาสน์เจ้าเมืองกันละ?”

 

“มันไม่ใช่ว่าพวกเขานั้นวางแผนที่จะทำเควสให้สำเร็จโดยใช้คนเพียงแค่8คนใช่ไหม? ไอ้พวกบ้าคลั่งพวกนี่แม่ง…..ถึงแม้ว่ามึงจะรวยก็ตามไม่ใช่ว่าพวกมึงจะต้องรู้ว่าควรจะใช้จ่ายเงินกับอะไรไม่ใช่เหรอ? บางทีอาจมีสมาชิกคนอื่นเข้าไปแล้วก่อนหน้านี้?”

 

“มันไม่น่าใช่….ฉันมารอดูด้านนอกนี้เป็นเวลานานมากแล้ว…”

 

ในขณะที่ฝูงชนด้านนอกนั้นกำลังคุยกันอย่างกราดเกรี้ยวเกี่ยวกับจำนวนคนของพวกเขา สมาชิกของนิกายซวนเฉินก็รับเควสเสร็จเรียบร้อยแล้วและจะออกจากคฤหาสน์จากเจ้าเมือง เมื่อพวกเขาเห็นสมาชิกของนิกายซวนเฉินอีกครั้ง ฝูงชนก็เริ่มที่จะนับจำนวนสมาชิกใหม่อีกครั้งหนึ่ง

 

ผู้เล่นจำนวนแปดคนนั้นทำให้ผู้ชมนั้นรู้สึกผิดหวัง

 

นี่มันทีมอะไรกัน…

 

นักบวช นักฆ่า เจ้าแห่งอาวุธ ผู้พิทักษ์ พวกเขานั้นไม่มีอาชีพระยะไกลอื่นนอกจากนักบวชเลย…. สิ่งที่ทำให้ฝูงชนนั้นบ้าคลั่งนั้นก็คือนิกายซวนเฉินนั้นมีนักต่อสู้สองคนและหมอผีอีก และผลงานของนักต่อสู้มันไร้ประโยชน์มาก…

 

หนึ่งในผู้เล่นพูดอย่างดูถูก “เหี้…ไรวะ? นายกำลังจะบอกว่าพวกเขาต้องการทำเควสโดยใช้คนแค่นี้? ถ้าพวกเขาทำมันสำเร็จละก็ฉันจะตัดไอ้นั่นของฉันเลย!!”

 

ถ้าใครบางคนพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนหน้านี้ละก็ จะมีคนบางคนที่ไม่ตกลงกับเขาอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามในตอนนี้ไม่มีใครพูดขัดขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

 

เหตุผลหลักที่ผู้คนจำนวนมากมาที่นี่ก็เพื่อที่จะดู “การแสดง” ที่พวกเขานั้นได้หลงรักในการพนันม้ามืด ตั้งแต่ที่พวกเขานั้นพนันข้างนิกายซวนเฉินว่าจะป้องกันสำนักงานใหญ่ได้สำเร็จ พวกเขาก็มาสอดส่องว่านิกายซวนเฉินจะทำมันได้สำเร็จหรือไม่

 

ใครจะไปคิดว่านิกายซวนเฉินนั้นจะบ้าคลั่งและดุเดือดเหมือนกันกับที่เว็บบอร์ดได้พูดกัน…

 

สายของพวกเขาที่เห็นจำนวนคนของนิกายซวนเฉินนั้นทำให้หัวใจของนักพนันนั้นแหลกสลาย

 

ถ้าพวกเขานั้นรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนละก็ พวกเขาก็จะไม่มีทางพนันข้างนิกายซวนเฉินอย่างแน่นอน…

 

ในขณะเดียวกัน พวกที่พนันว่านิกายซวนเฉินจะล้มเหลวนั้นก็ปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่ได้เงินมากสักเท่าไหร่ พวกเขาก็สามารถที่จะการันตีชัยชนะได้!

 

“ทุกคนได้เตรียมยาเพิ่มพลังชีวิตและยาเพิ่มมานาพอหริอยัง?”ไร้ความกลัวถาม

 

“ใช่! พวกเรากว้านซื้อในร้านค้าจนมันเกลี้ยงเลยในตอนเช้า!”

 

“ถ้าอย่างงั้นก็เยี่ยมไปเลย! เมื่อเวลานั้นมาถึง ก็เปิดแชทกิลด์และรับคำสั่งของฉันจากในนั้น!”ไร้ความกลัวออกคำสั่ง

 

“เข้าใจแล้ว!”ทุกคนตะโกนออกมาพร้อมๆกัน พลังของเงินนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดูถูกได้เลย…

 

“เอาละ ไปกันเถอะ!”

 

สมาชิกทั้งแปดคนนั้นเหมือนกับฮีโร่ในหนังและเดินอย่างเฉิดฉายออกจากเมืองภายใต้สายตาอันมากมายของฝูงคน

 

พระอาทิตย์ตกในเมืองรัตติกาลนั้นทำให้เงาของสมาชิกนิกายซวนเฉินนั้นยาวมากยิ่งขึ้นและทำให้เกิดบรรยากาศอันตึงเครียด ไม่ว่าช่วงเวลาไหนของวัน พระอาทิตย์ในเมืองรัตติกาลก็กำลังจะตกดิน

 

ตั้งแต่ที่มอนสเตอร์ในหุบเขาอันธกาลนั้นมีระดับมากกว่า20 มันก็ไม่มีผู้เล่นคนอื่นที่ออกล่าพวกมันนอกจากหวังหยู่เลย

 

หลังจากที่นิกายซวนเฉินรับเควสป้องกันสำนักงานใหญ่แล้ว มอนสเตอร์ที่กระจัดกระจายก็จะได้รับการจัดระเบียบ มันเหมือนกับว่ามอนสเตอร์ที่กำลังเดินเล่นไปรอบๆนั้นยังคงเพิ่มขึ้นอีกด้วย!

หลังจากผ่านป่าพงไพรแห่งความลับ สมาชิกของนิกายซวนเฉินก็มาถึงหุบเขาอันธกาล เมื่อพวกเขาเห็นพวกมอนสเตอร์นั้นจัดระเบียบของพวกมันเอง พวกเขาก็มึนงงอย่างช่วยไม่ได้

 

“หัวหน้าไร้ความกลัว พร้อมกับมอนสเตอร์จำนวนมากรอบๆแบบนี้ พวกเราจะทำเควสได้จริงๆเหรอ?”ขุนนางครอทถามด้วยความตกตะลึง

 

“ไม่! ไม่แน่นอน!”ไร้ความกลัวตอบกลับสบายๆ

 

“เหี้..! ถ้าอย่างงั้นทำไมคุณยังคง…”

 

“นั่นคือเหตุผลว่าทำไมพวกเราถึงไม่ปะทะกับพวกมันตรงๆยังไงละ! ถ้าพวกนายทำตามแผนของฉันละก็ พวกเราสามารถที่จะป้องกันสำนักงานใหญ่ได้จริงๆ!”ไร้ความกลัวหัวเราะ

 

“….”เมื่อฟังดังนี้ ขุนนางครอทก็สูญเสียคำพูดไปอย่างสมบูรณ์แบบ

 

ผู้เล่นที่ปฏิเสธในการยอมแพ้กับนิกายซวนเฉินก็ตามพวกเขามายังหุบเขาอันธกาลแล้วก็มองไปอย่างมึนงงเมื่อพวกเขาเห็นพวกมอนสเตอร์

 

พวกมันมีจำนวนมาก……เมื่อบอสเกิดขึ้นแล้วก็ใช้บัฟ หลังจากนั้นผู้เล่นนับร้อยก็ยังไม่เพียงพอในการป้องกันด้วยซ้ำ…

 

อย่างไรก็ตาม ไร้ความกลัวนั้นไม่ได้เร่งรีบในการสร้างสำนักงานใหญ่ เขานั้นพาสมาชิกกิลด์ทั้งหมดนั้นเดินไปรอบๆหุบเขาก่อนที่จะหยุดอยู่ตรงมุมมุมหนึ่ง

 

“พวกเราจะสร้างมันตรงนี้แหละ!” หลังจากที่เขาตรวจสอบพื้นที่เป็นครั้งสุดท้าย ไร้ความกลัวก็ชี้ไปที่พื้นและก็ประกาศ

 

หลังจากที่มองไปรอบๆ รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็พยักหน้าด้วยเช่นกันและพูด “ใช่ ที่นี่เป็นที่ที่ดีเลย!”

 

ถึงแม้ว่าที่เหลือนั้นจะไม่รู้ว่ารัศมีฤดุใบไม้ผลิและไร้ความกลัวนั้นคิดอะไรอยู่ หลังจากที่ตรวจสอบพื้นที่โดยตัวของพวกเขาเอง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่ามันเป็นความคิดที่ดีมากกับเควสนี้

 

หุบเขาอันธกาลนั้นมีชื่อเป็นข้อแนะนำ สำหรับหุบเขานั้นทั้งสองข้างก็เป็นเขาชันและหินสูงชันอีกด้วย

 

ความลาดชันของหุบเขานั้นไม่ได้คงที่ บางส่วนอาจจะแคบกว่าส่วนอื่น บางส่วนก็อาจจะกว้างกว่า หุบเขาอันธกาลนั้นมีรูปร่างเหมือนกับมะระ!

 

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมทางเข้าของสำนักงานใหญ่นั้นจะต้องถูกสร้างในที่ๆแคบมาก แต่พื้นที่ด้านในนั้นยังคงกว้างขวาง นั่นคือเหตุผลว่าจะมีจำนวนมอนสเตอร์เพียงเล็กน้อยที่สามารถเข้ามาโจมตีสำนักงานใหญ่ได้ในช่วงเวลานี้ ด้วยเหตุนี้นี่เองการป้องกันสำนักงานใหญ่จะทำได้ง่ายขึ้น

 

ตั้งแต่ที่นี่เป็นเกม ตราบเท่าที่มอนสเตอร์นั้นทำลายประตูเข้ามาและบุกเข้ามายังจุดเกิด เควสนี้ก็สามารถถูกพิจารณาได้ว่าล้มเหลว โดยการสร้างสำนักงานใหญ่ในบริเวณนี้ ความยากของเควสนั้นก็จะลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

 

“ไปกันเถอะ!”

 

หลังจากที่เลือกตำแหน่งแล้ว ไร้ความกลัวก็พาสมาชิกที่เหลือเข้าไปยังส่วนลึกของหุบเขา

 

มอนสเตอร์พวกนี้นั้นเป็นทาสของระบบอย่างแท้จริง ถึงแม้ว่าพวกมันจะเห็นว่าสมาชิกของนิกายซวนเฉินนั้นกำลังเดินอยู่ พวกมันก็ไม่มีใครเริ่มโจมตี

 

หลังจากเดินมาถึงคอขวด ไร้ความกลัวก็หยิบโมเดลเล็กๆออกมาและแผ่นไม้ออกมาจากกระเป๋าของเขา

 

โมเดลเล็กๆและแผ่นไม้นั้นได้รับมาจากเจ้าเมือง ตามปกติแล้ว เกมนั้นไม่ได้ต้องการให้ผู้เล่นนั้นสร้างสำนักงานใหญ่ขึ้นมาจากศูนย์ ไอเทมพวกนี้จะสามารถสร้างสำนักงานใหญ่ขึ้นมาทันทียังตำแหน่งที่ได้ถูกเลือก!

 

ถึงแม้ว่ามันจะไม่สมจริงอย่างมาก มันก็ทำให้ลดเวลาได้อย่างมาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีสิ่งใดสำคัญนอกจากว่าพวกมันได้สร้างเสร็จ

 

“ดูเวทย์มนตร์อันน่ามหัศจรรย์ของฉันซะ!”

 

พร้อมกับตะโกน ไร้ความกลัวก็โยนโมเดลเล็กๆออกมาและสำนักงานใหญ่ของกิลด์ก็ปรากฏขึ้นมาบนพื้นดิน!

 

“ไฮ้……ถ้าการก่อสร้างนี้มันง่ายดายในโลกจริงละก็…..ไอ้พวกบริษัทก่อสร้างอันร้ายกาจนั้นก็จะกลายเป็นฝุ่นเลย..”ทุกคนถอนหายใจอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์

 

ในเวลานั้นเอง ผู้เล่นที่อยู่ด้านบนหุบเขาอันธกาลที่มาเป็นผู้ชมนั้นก็มึนงง ใครบางคนนั้นก็ดูแผนการของไร้ความกลัววออก

 

“นิกายซวนเฉินนั้นไม่ใช่พวกปัญญาอ่อนเลย….ถ้าพวกเขาป้องกันตรงนี้ละก็มันจะเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้นอย่างมากสำหรับพวกเขา…”

 

“นายหมายความว่าอะไร?”ใครบางคนที่ยังไม่เข้าใจก็ถามขึ้นมา

 

“ดูทางเข้าของพวกเขาสิ!”

 

เมื่อผู้เล่นพวกนี้มองไปยังสำนักงานใหญ่กิลด์ พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าทางเข้านั้นอยู่ระหว่างเนินเขาและก็ทำให้เป็นเหมือนกับธรรมชาตินั้นกำลังป้องกันพวกเขาอยู่!

 

“เย็…เหี้…! เรื่องแบบนี้เป็นไปได้ด้วยเหรอ? พวกเขานั้นไปตรวจสอบสถานที่ในป่ามาแล้วจริงๆ! ฉันเดาว่าเหรียญทองของฉันจะกลายเป็นหลายเท่าแล้ว!”

 

“อย่าพึง่รีบดีใจไป บอสยังคงมีสกิลการต่อสู้อยู่อีก เมื่อค่าสถานะของพวกมอนสเตอร์นั้นเพิ่มขึ้น มันก็ไม่ใช่อะไรที่คนจำนวน8คนจะป้องกันได้!”

 

“นั่นมันถูกแล้ว….ฉันคิดว่าโชคของพวกเขาจะดีนะ…”ผู้เล่นหลายคนพึมพำจากก้นบึ้งของหัวใจ

 

ในขณะเดียวกันในแชทกิลด์นั้นรัศมีฤดูใบไม้ผลิกำลังก่นด่าไร้ความกลัวอยู่

 

รัศมีฤดูใบไม้ผลิ “ไร้ความกลัว นายเป็นไอ้เหี้…ตาบอดงั้นเหรอ? ทำไมทางเข้าของพวกเรานั้นหันเข้าด้านใน? นายกำลังพยายามให้พวกมอนสเตอร์อัดตูดพวกเรางั้นเรอะ?”

 

ไร้ความกลัว “นายคิดว่าระบบจะเป็นพระเจ้าหรืออะไรแบบนั้นงั้นเหรอ? มอนสเตอร์นั้นไม่สามารถที่จะข้ามกำแพงได้…”

 

หมิงตู่ “ถ้านายไม่เคยลองมันมาก่อน ทำไมนายถึงรู้มันละ? ไอ้ปัญญาอ่อนเอ้ย..”

 

ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ขึ้นมาขัดจังหวะการโต้แย้งของพวกเขา

 

{ แจ้งเตือนระบบ : กิลด์นิกายนั้นทำเควสป้องกันสำนักงานใหญ่กิลด์ ความยากระดับ A }

 

เงื่อนไขในการทำให้สำเร็จ :

 

1.ฆ่ามอนสเตอร์ที่อยู่ล้อมรอบ 0/400 วาร์ตัน 0/1 สำหรับ ความสำเร็จ 100%

 

2.ป้องกันสำนักงานใหญ่ สำหรับ 0/240 นาที สำหรับ ความสำเร็จ 60%

 

เงื่อนไขในการล้มเหลว :

 

1.ผู้เล่นทั้งหมดถูกจัดการในเวลาเดียวกัน

 

2.มอนสเตอร์เข้ามายึดครองจุดเกิดกิลด์ได้

 

เควสสำเร็จ : รางวัลคืออาณาเขต หุบเขาอันธกาล รางวัลเพิ่มเติมนั้นขึ้นอยู่กับเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จ

 

เควสล้มเหลว : สูญเสียสิทธิ์ในการยึดครองสำนักงานใหญ่และพื้นที่ ผู้เล่นทุกคนระดับลดลง 3 ระดับ

 

เวลาที่ภารกิจจะเริ่มต้นขึ้น : 8นาที 43วินาที

 

Ishliar Fanpage ถึงตอนที่ 190แล้วครับ