0 Views

Chapter 21: ทำลายสมดุลเกม

ในชั่วพริบตา ทีม16คนก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าของดาบน้ำแข็ง

“??”เมื่อดาบน้ำแข็งได้ยินเสียงตะโกน เขาก็รีบใช้ [หลบซ่อน]ทันที แต่ก่อนที่เขาจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย อัศวินก็ชนเขากระเด็นด้วย [พุ่งเข้าชน]

สกิล [พุ่งเข้าชน]ของอัศวินนั้นแตกต่างจากวาร์ตัน สกิล [พุ่งเข้าชน] ธรรมดานั้นสามารถที่จะทำได้เพียงแค่ผลักคนกระเด็นแค่นั้น ในขณะที่การทำความเสียหายก็จำกัดและไม่มีผลกระทบเพิ่มเติมอย่างอื่นอีก

ตั้งแต่ดาบน้ำแข็งนั้นเป็นคนที่ร่ำรวยมาก สกิล [พุ่งเข้าชน]นั้นไม่สามารถที่จะสร้างความเสียหายจำนวนมากกับเขาได้ อย่างไรก็ตาม สำหรับนักฆ่านั้น การทำให้ [หลบซ่อน]ของเขานั้นติดคูลดาวน์อยู่นั้นอันตรายมาก

แต่ดาบน้ำแข็งก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เขานั้นพบต้นไม้ต้นใหญ่และก็หันหลังให้มันและก็หยิบกริชออกมาและก็พาดมันไว้บนหน้าอกในขณะที่เขาพูด “ดังนั้นก็เป็นเพียงแค่พวกขยะจากกิลด์อะโพคาลิปส์ และฉันก็มัวแต่คิดว่าจะเป็นใครที่สำคัญซะอีก!”

พี่ชายไลท์นั้นส่งสายตาแห่งความตายให้กับดาบน้ำแข็งแล้วเขาก็ตอบกลับ “ฮึ่ม! หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว! ฆ่าเขาซะ!”

ตามจริงแล้วดาบน้ำแข็งค่อนข้างที่จะชอบเก็บสะสบไอเทมระดับสูงไว้กับตัวมากมาย ปกติแล้วเขาจะเป็นคนอารมณ์ดีมากและไม่เคยเข้าร่วมการฆ่าผู้เล่นคนอื่นเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม พี่ชายไลท์นั้นนับหวังหยู่นั้นเป็นสมาชิกของนิกายซวนเฉินจากตอนแรก เมื่อความขัดแย้งระหว่างนิกายซวนเฉินและอะโพคาลิปส์นั้นเกิดขึ้น มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่ไม่ปกติสำหรับเขาที่จะแสดงความเกลียดชังต่อหวังหยู่

มันเป็นเรื่องที่ยากมากในการเลื่อนระดับใน {REBIRTH}แต่การสูญเสียค่าประสบการณ์นั้นง่ายมาก ในเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ พวกเขาทั้ง 16คนนั้นกลับเมืองไปอย่างฟรีๆและพวกเขาก็ขุ่นเคือง แม้กระทั่งทวินสกิวเวอร์นั้นก็สูญเสียอุปกรณ์ของเขา ด้วยเหตุนี้นี่เองการโทษเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นจึงไปลงกับนิกายซวนเฉิน

เมื่อดาบน้ำแข็งนั้นมีเครื่องตราของนิกายซวนเฉินติดอยู่บนหน้าอกของเขา ถึงแม้ว่าชื่อของเขาจะไม่ได้ปรากฏขึ้นด้านบนหัวของเขาก็ตาม ใครก็ตามที่เป็นสมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์จะเล็งใครไปที่ใครอื่นได้นอกจากเขาละ!

แต่เขาก็รับรู้สถานการณ์ได้เป็นอย่างดีและใช้ [หลบซ่อน] ในช่วงเวลาที่เขารู้ว่าเขานั้นโดนล้อมรอบ แม้ว่าหลังจากที่ [หลบซ่อน] ของเขานั้นโดนขัดจังหวะ เขาก็เอาหลังไปแนบกับสิ่งกีดขวางเพื่อที่จะป้องกันการโดนโจมตีจากด้านหลัง

อย่างไรก็ตามดาบน้ำแข็งก็เป็นแค่นักฆ่าคนหนึ่ง อาชีพที่ขึ้นอยู่กับการหลบซ่อน ดังนั้นเขาก็เหมือนกับเสือที่ไร้คมเขี้ยวเมื่อเขาสูญเสีย [หลบซ่อน]

ในช่วงเวลานั้นเอง ที่เขาอยู่ใต้ต้นไม้และกำลังสู้กับนักรบและอัศวินพร้อมกันสองคนในเวลาเดียวกัน การต่อสู้นี้นั้นดุเดือดมากแต่ต้องขอบคุณที่เขาสวมใส่อุปกรณ์ชั้นยอด ซึ่งทำให้เขานั้นสามารถที่จะทำให้เลือดของนักรบคนหนึ่งถึงขั้นอันตรายได้

ความสามารถที่เฉิดฉายของดาบน้ำแข็งนั้นจุดความกราดเกรี้ยวของกลุ่มสมาชิกกิลด์อะโพคาลิปส์ พวกอาชีพระยะไกลนั้นเริ่มต้นที่จะยิงลูกศรหรือเวทย์ใส่เขาแล้วเพื่อหยุดการโจมตีของเขา พวกเขานั้นต้องการที่จะเห็นว่าชายคนนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน

อุปกรณ์บนร่างของดาบน้ำแข็งนั้นเป็นระดับที่สูงที่สุดที่จะหาได้จากช่วงเวลานี้ในเกมและพวกเขานั้นก็ตื้นตันกับความเสียหายที่เขาทำได้ การป้องกันและความเร็วของเขา การฟันแต่ละทีของกริชนั้นเรียกเลือดขึ้นซึ่งทำให้เป็นเรื่องที่ยากสำหรับคนสามคนที่จะกดดันเขา

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนนั้นมึนงง

“ไม่ประหลาดใจที่ว่าเว็บบอร์ดนั้นพูดเสมอว่า ‘มันไม่มีอาชีพที่แข็งแกร่งที่สุด มันมีเพียงผู้ที่ร่ำรวยที่สุด’ ชายคนนั้นทำให้เกมสูญเสียสมดุลไปแล้ว คนแบบนี้นั้นต้องถูกกวาดล้างให้เหี้ยน!”

ทุกคนนั้นคิดกับตัวเองอย่างลับๆ

ในจุดนี้เอง ดาบน้ำแข็งนั้นได้รับข้อความจากหวังหยู่ “นายอยู่ที่ไหน? นายอยู่ที่ไหนกัน? ผมหลงแล้ว!”

“….”ดาบน้ำแข็งนั้นพูดไม่ออกในทันทีก่อนที่เขาจะตอบกลับ “พี่อยู่ที่ไหน?”

“ผมไม่รู้ มันมีเขาเล็กๆด้านหลังผม”หวังหยู่ตอบกลับ

“หันขวา!”ดาบน้ำแข็งแนะนำ

แต่นี่ก็ทำให้หวังหยู่ก็ตอบกลับอย่างไม่โอเค “นายไม่สามารถที่จะใช้คำพูดเกินสองประโยคได้งั้นเหรอ?”

“โดนโจมตีอยู่!”เมื่อนักรบอีกคนนั้นเข้ามาร่วมด้วย ดาบน้ำแข็งนั้นก็ต่อสู้กลับอย่างตรงๆในขณะที่เขาก็ส่งข้อความไปด้วย

“โดนโจมตี!”เมื่อหวังหยู่นั้นได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็รีบแนะนำในทันที “ตะโกนเรียกผมให้ดัง! ผมจะหาตำแหน่งของนายจากเสียงนั่น!”

“ตะโกน?”เมื่อฟังสิ่งที่หวังหยู่ต้องการ ดาบน้ำแข็งก็อาย

การโดนโจมตีในเกมนั้นเป็นเรื่องปกติอย่างมากและแม้กระทั่งเขาตาย เขาก็สามารถที่จะเกิดใหม่ได้ ดาบน้ำแข็งไม่เคยเห็นใครซักคนร้องตะโกนขอความช่วยเหลือมาก่อนเมื่อโดนโจมตี! เกมนั้นสร้างมาให้ผู้เล่นที่พ่ายแพ้นั้นไม่สูยเสียหน้า นี่ไม่ใช่ว่ามันโคตรเป็นเรื่องที่น่าอายเลยไม่ใช่เรอะ? แล้วเขาจะพบหน้ากับคนอื่นได้ไงในอนาคต?

“ใช่ รีบตะโกนเร็ว!”หวังหยู่พูดเมื่อเขานั้นเริ่มที่จะเดินไปทางขวา

เมื่อเห็นดาบน้ำแข็งนั้นหยุดอยู่ ทุกคนก็รู้ว่าเขากำลังเรียกกำลังเสริมอยู่ ถึงแม้ว่าสมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์นั้นจะเกลียดนิกายซวนเฉิน พวกเขาก็เข้าใจอย่างดีถึงความแข็งแกร่งของนิกายซวนเฉิน พวกเขารู้ว่าไม่มีใครที่บ้าบัดซบแบบพวกเขานั้นอ่อนแอ ดังนั้นเมื่อพวกเขานั้นมาถึง ใครจะไปรู้ว่าฝั่งไหนจะเป็นผู้ชนะสำหรับการต่อสู้นี้

ดังนั้นนักรบทั้งสามคนก็รีบโจมตีอย่างรุนแรง

หลังจากหยุดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ดาบน้ำแข็งก็พบว่าพลังชีวิตของเขานั้นลดไปอย่างมากโดยทั้งสามคนนี้และเขาก็ปรากฏให้เห็นถึงใบหน้าซีดขาวกว่าก่อนหน้านี้ เมื่อเขานั้นคิดว่าค่าประสบการณ์ของเขานั้นจะลดไป 10% เขาก็ไม่ได้กังวลอีกต่อไปว่าเขาจะเสียหน้า และเขาก็ตะโกนดังก้อง “ฉันอยู่ที่นี่!”

“….”การกระทำของดาบน้ำแข็งนั้นทำให้สมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์มึนงง

หนึ่งในสมาชิกพูดอย่างเยาะเย้ย “นายนั้นกำลังเรียกกองกำลังเสริมแบบนั้นเรอะ? เป็นตามดังคาดว่านิกายซวนเฉินนั้น…….สามารถที่จะทำอะไรก็ได้…”

หลังจากที่ชายคนนี้พูดเสร็จ ดาบน้ำแข็งก็หน้าแดงและเขาก็ไม่พูดแม้แต่คำเดียว

พี่ชายไลท์มองมาที่เขาและออกความคิดเห็นอย่างสบายๆ   “หื้ม มันไม่สำคัญหรอกแม้ว่านายจะตะโกนไปจนคอของนายนั้นแห้งผากแบบนั้น ส่งกริชนั่นมา มิฉะนั้นละก็นายจะเสียใจที่พวกเรานั้นจะอดทนรอการเผชิญหน้ากับนิกายซวนเฉิน”

พร้อมกับเสียงหัวเราะอันเย็นชา ดาบน้ำแข็งก็ตอบกลับ “นายพูดเหมือนกับว่ามันไม่มีข้อขัดแย้งระหว่างพวกเรามาก่อนหน้านี้เลย!”

พี่ชายไลท์ตอบกลับ “ฮึ่ม! พวกเราไม่สามารถที่จะระรานพวกนายได้ตั้งแต่ที่กิลด์ของพวกนายนั้นเล็กเกินไป!   แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปแล้ว เพียงแค่รอดูมันซะว่ากิลด์อะโพคาลิปส์จะทำลายนิกายซวนเฉิน! จะไม่มีสมาชิกคนไหนของนายจะออกจาก {REBIRTH}ได้!”

“โอ้ นั่นมันข้ออ้างอะไรกัน ไม่มีใครในพวกเราที่จะออกไปได้? นายคิดว่านายเป็น GMอย่างงั้นเรอะ?”

ในเวลานั้นเอง เสียงสะท้อนของหวังหยู่ก็ดังมาจากด้านหลังต้นไม้

เมื่อเขาได้ยินหวังหยู่ ดาบน้ำแข็งก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “สุดท้ายแล้วนายก็มาถึงจนได้!”

พี่ชายไลท์และลูกน้องก็หันกลับไปในทิศของหวังหยู่และเมื่อพวกเขาเห็นเขา ทุกคนก็ตะโกนขึ้นพร้อมกัน “นายมันไอ้บัดซบที่หักหลังความใจดีของพวกเรา!!”

ในหุบเขาอันธกาลนั้นนอกจากนักฆ่าคนนั้นแล้ว คนอื่นอีกสิบห้าคนนั้นตายอย่างขุ่นเคืองมาก

นักเล่นเกมที่ฆ่าคนอื่นโดยใช้มอนสเตอร์ นี่มันเป็นคนทรยศที่เลวร้ายมาก!!

“นายหมายความว่าอะไร?” ดาบน้ำแข็งมึนงงเมื่อเขาได้ยินการบ่นจากสมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์

หวังหยู่ก็ตอบกลับอย่างมีความสุขกับเขา “พวกมันพยายามที่จะขโมยบอสของฉันและพวกมันก็ถูกฆ่าโดยบอสแทน!”

เมื่อฟังเรื่องนี้ ดาบน้ำแข็งก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮ่าๆ นายสมควรโดนมันแล้ว!’ ในเวลาเดียวกันนั้นเองเขาก็ยกนิ้วกลางให้กับสมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์

เมื่อเขานั้นถูกทำให้ขายหน้าโดยดาบน้ำแข็ง พี่ชายไลท์ก็ตะโกนอย่างกราดเกรี้ยว “อย่าอวดดีไป นายเพียงแค่ฆ่าพวกเราได้เพราะว่ามีบอสช่วยแค่นั้นแหละ ในตอนนี้นายอยู่ตัวคนเดียวและนายก็เป็นเพียงแค่ขยะนักต่อสู้ รอดูว่าพวกเราจะฆ่านายจนกลับไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นเลย!”

ดาบน้ำแข็งหันกลับไปทางด้านซ้ายและขวา “พี่ชาย พวกเราละ?”

“พวกเรา?”หวังหยู่ถามอย่างประหลาดใจ

ดาบน้ำแข็งก็ถามขึ้นอีกครั้งอย่างตื่นตระหนก “นายมาช่วยฉัน แต่นายก็ไม่ได้เอาใครมาด้วยเลยเรอะ?”

“เหอะ ผมเพียงแค่คนเดียวก็เพียงพอในการจัดการคนพวกนี้ได้!”หวังหยู่หัวเราะเมื่อเขานั้นพุ่งออกไปด้านข้างและจับไปที่นักฆ่า ที่ซึ่งเป็นทวินสกิวเวอร์ที่ถูกเหยียบจนตายโดยเขามาก่อนหน้านี้

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่ชายไลท์และลูกน้องของเขาเห็นสถานการณ์ที่ประหลาดแบบนี้ ถึงแม้ว่ามันจะช็อคมาก แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับมัน อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่ในกรณีของนักดาบน้ำแข็ง เมื่อกรามของเขานั้นหล่นลงกับสิ่งที่เขาเห็น “นายมีไอเทมที่สามารถเคาน์เตอร์ [หลบซ่อน]? ขายพวกมันให้ฉัน!”

เมื่อเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนแล้ว สมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์นั้นก็อยู่ในรูปแบบไปเรียบร้อยแล้ว และก็ยิงลูกศรและเวทย์มาทางเขา

“ไม่”หวังหยู่ตอบกลับพร้อมกับสะบัดมือของเขา และเขาก็จับผมของทวินสกิวเวอร์และโยนเขาออกไป

ทวินสกิวเวอร์ที่โชคร้ายนั้นไม่ได้อ่านการทำนายดวงมาก่อนออกจากบ้านวันนี้ เขานั้นพึ่งจะสูญเสียไอเทมหลังจากที่ถูกฆ่าโดยหวังหยู่ไปรอบหนึ่ง และหลังจากนั้นก่อนที่เขาจะสามารถสู้ร่วมกับพี่น้องของเขาได้ เขาก็ถูกทำลายอีกครั้งโดยพวกเขาแล้ว

หวังหยู่ยั่วยุกลุ่มคน “พวกนายฆ่าแม้กระทั่งเพื่อนของพวกนายเอง! พวกนายนี่มันไร้จิตใจจริงๆ!”

ทุกคนก็ตะโกนกลับมาพร้อมกัน “เหี้…! หน้าด้าน!”เมื่อพวกเขาตะโกนนั้น ธนูของพวกเขานั้นก็กำลังเติมลูกศรอยู่และก็กำลังร่ายเวทย์อยู่

ในเวลาเดียวกัน หวังหยู่ก็ใช้ [โกสต์] กระโดดขึ้นกลางอากาศและเหยียบไปที่หัวของนักรบและอัศวินที่อยู่แถวหน้าและพุ่งเข้าไปตรงกลางของกลุ่มคน

นักธนูและนักเวทย์นั้นมีพลังชีวิตที่ต่ำกว่านักต่อสู้อีก พวกเขามีพลังชีวิตเพียง 300-400 หลังจากระดับ10

[เตะด้านข้าง] [หมัดกระแทก] และตามด้วย บีบคอ ความสามารถอันเหี้ยมโหดของหวังหยู่นั้นถูกใช้ทั้งหมดโดยไม่มีความลังเลแม้แต่นิดเดียว

หนึ่งการโจมตี หนึ่งความตาย แสงสีขาวเกิดขึ้นทั่วทุกแห่ง ในเวลาที่แท้งค์นั้นหันกลับมามองด้านหลังนั้นพวกเขาก็หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

“เหี้….! เวทย์อะไรที่เขาใช้กันแน่?”นักรบที่อยู่แถวหน้านั้นมึนงงหลังจากที่เห็นพื้นที่ว่างด้านหลังพวกเขา

นักบวชที่เห็นทุกอย่างตะโกน “พวกเขาทุกคนโดนฆ่าทันทีโดยไอ้บัดซบนี่!”

“….”ทุกคนนั้นพูดไม่ออก เวลาเพียงชั่วครู่ นักต่อสู้นั้นก็ฆ่าคนไปแล้วตั้ง8คน ความเร็วนี้นั้นมันน่าหวาดกลัวมาก

อย่างไรก็ตาม หมัดและขาของหวังหยู่นั้นไม่ให้โอกาสที่พวกเขาจะได้หยุดพัก การกระทำต่อไปนั้นก็คือเขาจับไปที่คอของอัศวินที่อยู่ด้านหน้าเขาและใช้ [หมัดกระแทก] เข้าไปที่หัวของเขาและเปลี่ยนให้เขากลายเป็นแสงสีขาวทันทีท่ามกลางสายตาของฝูงคน

ผู้คนที่เหลือนั้นก็รีบโจมตีหวังหยู่โดยใช้อาวุธในมือของพวกเขา

พร้อมกับการเตะไปที่พื้นดิน หวังหยู่ก็ต้อนรับพวกเขาในการต่อสู้ที่เกิดขึ้น หลบหลีกอาวุธพวกเขาโดยใช้ความสามารถอันยอดเยี่ยม เขาปรากฏขึ้นด้านหน้าของพี่ชายไลท์และก็โจมตีเขา และทำให้เกิดแสงสีขาวขึ้นอีกหนึ่งแสงเนื่องจากพี่ชายไลท์นั้นได้ตายลง

“นักบวช!! นักบวช!! ไอ้พวกเหี้… ทำไมพวกนายไม่รักษาพวกเราละ!”สมาชิกที่ตายในกลุ่มของพี่ชายไลท์นั้นตะโกนดังขึ้นมาในกลุ่มแชท

“นายคิดว่านายมีเวลาพอที่จะให้ฉันร่ายมันเรอะ?”นักบวชด่ากลับ

นี่เป็นเพียงแค่เกมและไม่มีใครที่ต้องการเล่นแบบหัวร้อน แม้กระทั่งหัวหน้าของกิลด์อะโพคาลิปส์ก็ไม่สามารถที่จะโกนใส่ลูกน้องของเขาได้โดยปราศจากเหตุผล ไม่ต้องไปพูดถึงพี่ชายไลท์เลย

ในช่วงเวลาที่พวกเขานั้นกำลังสนทนากันอยู่ นักรบและอัศวินทั้งหมดก็ถูกกวาดล้างไปโดยหวังหยู่แล้ว และเขาก็จ้องไปที่นักบวชทั้งสองคน “สุดท้ายแล้วนายทั้ง 2คนก็ฉลาดกว่าคนอื่นและก็ไม่ได้ขัดขืนอย่างไร้ประโยชน์!”

ใบหน้าของนักบวชทั้งสองคนนั้นเต็มไปด้วยน้ำตาและพวกเขาก็ด่ากลับจากด้านใน “พวกเราต้องการที่จะทำมันแต่พวกเราไม่มีโอกาสเลยต่างหาก! ยิ่งไปกว่านั้น พลังการต่อสู้ของนักบวชนั้นก็เพียงแค่ทำให้นายจักจี้! ดังนั้นมันไม่จำเป็นเลยที่จะต้องใช้มันในการโจมตี!”

เมื่อเห็นนักบวชไม่พูดอะไร หวังหยู่ก็พูดต่อ “ตั้งแต่ที่พี่น้องของพวกนายตายกันหมดแล้ว มันก็จะเป็นเรื่องที่ไม่ดีถ้าพวกนายสองคนไม่ตามรอยเท้าของพวกเขาไป ตายได้แล้วในตอนนี้!”

เมื่อเขาพูดเสร็จ หวังหยู่ก็ก้าวไปด้านหน้า และก็จับไปที่คอของพวกเขา พร้อมกับเสียงแคร้ก และแสงขาวก็สว่างขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

{ ระบบแจ้งเตือน :คุณได้เรียนรู้สกิลที่หาไม่ได้ทั่วไป [บีบคอ] ได้ถูกสร้างขึ้น ค่าชื่อเสียงของคุณเพิ่มขึ้น 500 }

ถึงตอนที่78แล้วครับ
https://www.facebook.com/Ishliar-Fanpage-1227942917305141/