0 Views

Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)

ซังจินได้จับดายคาตานะของเขาแน่นเตรียมโจมตีอ๊อคผิวสีแดงที่พุง่เข้ามาหาเข้ทด้วยสายตาที่มองเขาเป็นอาหามื้อแรกหลังจากอดอยากมานาน

ซังจินแทงดาบของเขาไปที่คอและหัวของอ๊อคอย่างรวดเร็วและรุนแรง

“ตึบ ตึบ”

ซังจินทำได้แค่สร้างรอยเล็กๆขึ้นบนผิวของมัน อ๊อคผิวแดงไม่แม้แต่จะสนใจเลยแม้ว่าเขาจะแทงไปที่จุดสำคัญ มันไม่แม้จะตอบสนอง

อ๊อคยังคงพุ่งเข้าใส่พร้อมกับเหวี้ยงแขนเข้าใส่ ส่งผลให้ซังจินต้องกระโดดถอยหลังหลบออกมา แขนจึงพลาดเป้าไป

แต่ในขณะที่เขากำลังจะสวนกลับไปเขาก็เห็นว่าโซ่ที่ติดอยู่กับแขนอ๊อคได้พุ่งใส่เขาห่างอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาจึงก้มหลบทันที

“วูวว~~”

ซังจินรู้สึกได้เลยว่ามีอะไรบางอย่างได้แหวกอากาศผ่านด้านบนหัวเขาเพียงเล็กน้อย เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเนาก็พบว่าอ๊อคได้เหวี่ยงแขนมาที่เขาอีกครั้ง ปัญหามันไม่ใช่แค่เพียงแขนของอ๊อค

ทุกครั้งที่มันเหวี่ยงแขนเข้ามาก็จะมีโซ่พุ่งตามมาใส่เอาอีก ซังจินจึงถูกบังคับให้ต้องระมัดโซ่ของมันอีกทางหนึ่ง

เขาถอยหลังกลับมาและจดจ่อกับการป้องกัน

“มันน่ารำคาญมาก”

บอสส่วนใหญ่นั้นจะเน้นไปที่พละกำลังที่มากว่าความเร็ว แต่ว่าบอสตัวนี้นั้นมันมีความเร็วที่มากและเข้าถึงได้ยาก

ซึ่งเป็นประเภทที่เลวร้ายมากสำหรับซังจิน ผู้ที่เน้นแต้มทั้งหมดไปที่ค่าความคล่องแคล่ว

และก็เป็นเพราะว่าเขานั้นไม่ได้อัพค่าความอดทนเลย ทำให้เพียงแค่เขาถูกโจมตีแค่ครั้งสองครั้งก็ตายได้

“วูว ฟุบ ฟุบ”

ซังจินได้หลบและปัดการโจมตีออกไปพร้อมกับถอยหลังออกมา ส่วนอีกสามคนก็ได้วิ่งหลบหนีออกห่างจากการต่อสู้ของซังจินอย่างเต็มสปีด ปล่อยให้ซังจินสู้อยู่เพียงคนเดียว

โดยที่ไม่มีใครคิดที่จะช่วยเขาสู้ ในขณะที่เขาถอยหลังและหลบการโจมจากโซ่เขาก็มองเห็นแขนของอ๊อคที่อ่อนแรงลง เขาจึงได้โอกาสแทงสวนไปสามครั้ง

“ตึบ ตึบ ตึบ

แต่ว่าแทบจะไม่เกิดความเสียหายขึ้นเลยอ๊อคยังคงที่จะเหวี่ยงแขนและโซ่ต่อไป ชื่อเล่น ‘บ้าคลั่ง’ ของมันคงจะมาจากการที่มันแกว่งแขนและโซ่โดยไม่สนใจอะไรเลย ซังจินรีบดึงดาบของเขากลับมาพร้อมกับเปลื่ยนกับไปป้องกัน

‘เจ้าพวกตัวแบบนี้มันจะธรรมดามากในภายหลัง’

เพราะว่าแค่เพียงเราอัพค่าความคล่องแคล่สไปจำนวนหนึ่งเราก็จะสามารถ ที่จะสามารถตามความเร็วของมันทันและโจมตีมันได้

‘ก่อนอื่นฉันคงต้องจัดการกับอาวุธนั่นของมันก่อน…’

เมื่อวางแผนเสร็จแล้วเขาก็รอให้มันพุ่งเข้ามา แล้วจัดการเตะเข้าที่หน้าแข้งของมันทันที

“ปังง”

เสียงได้เกิดขึ้นจากการที่มันล้มลง แต่มันไม่ยอมที่จะถูกโจมตีฝ่ายเดียวมันเหวี่ยงโซ่สวนกลับในทันที

ซังจินกระโดดหลบโซ่ที่พุ่งเข้าใสเท้าเขาอย่างรวดในทันที พร้อมกับเอาฝักดาบปักลงพื้นระหว่างกระโดด

เมื่อเขากระโดดอยู่โซ่ก็ได้พันไปรอบๆฝักดาบ

‘มันได้ผล?’

แต่หบังจากนั้นเพียงชั่วครู่ฝักดาบก็ได้หลุดออกไปตาทแรงดึงของโซ่

‘ฉันต้การอะไรที่หนักกว่านี้’

อ๊อคที่บ้าคลั่งได้ลุกขึ้นพร้อมกับคำรวม

“ก๊าซซซ”

และอ๊อคก็ได้เริ่มที่จะโจมตีอีกครั้งด้วยท่อนแขนและโซ่ด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม ซังจินไม่มีโอกาสที่จะสวนกลับเลยเขาจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการป้องกันก่อนพร้อมกับถอยไปช้าๆ

“..วิธีที่จะหยุดการโจมตี…?”

ซังจินได้มองไปในพื้นที่รอบๆตัวของเขา แต่เขาก็เห็นเพียงแค่ชายสามคนที่กำลังหลบอยู่

ซังจินได้มองเห็นอาวุธของเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำ มันเป็นไม้กระบองที่ทำมาจากโลหะ ขณะที่เขากำลังหลบโว่ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ของเขา เขาก็ตะโกนเรียกตำรวจผิวดำทันที

“เฮ้ เจ้าหน้าที่ โยนกระบองของนายมาซะ”

เบลเทนผุ้ซึ่งกำลังมองอยู่ไกลๆตื่นตระหนกทันทีที่ชื่อของเขาถูกเรียกโดยซังจินที่กำลังหลบโซ่ของอ๊อคด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

“เร็วเข้าส่งกระบองมา”

เบลเทนลังเลอยู่พักหนึ่งเพราะโซ่ของอ๊อคนั้นมันได้ทำลายทุกอย่างในระยะ 4 ถึง 5 เมตร แต่เขาก็ตัดสินใจเดินเข้าไปในระยะการต่อสู้ของทั้งสอง

“รับ”

หลังจากที่เขาตะโกนเขาก็โยนไม้กระบองไปทางซังจิน ซังจินที่ได้หลบโซ่อย่างฉิวเฉียดกระโดดถอยหลังออกมาพร้อมกับใช้มือซ้ายที่ว่างอยู่จับกระบองทันท

เขาจับคาตานะในมือขวาและกระบองในมือซ้าย พร้อมกับรอจังหวะที่จะเตะอ๊อคอีกครั้ง และมันก็เป็นอีกครั้งที่มันติดกับดักของเขา มันถูกเตะล้มลงไปในทันที่ มันจึงเหวี่ยงโซ่ดังเช่นก่อนหน้านี้

ซังจินได้ปักไม้กระบองลงบนพื้นพร้อมกับกระโดดหลบออกมาในทันที่ที่โซ่พุ่งเข้ามา

เมื่อโซ่ฟาดมาโดนไม้กระบองมันก็ได้พันไม่กระบองเอาไว้

“คลิ๊งง”

มันหมุนพันรอบๆกระบองอยู่หลายครั้งแล้วมันก็กลายเป็นติดอยู่กับไม้กระบอง เป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ที่แขนของอ๊อคได้ถูกตรึงเอาไว้ ซังจินจึงได้โอกาสตัดแขนของอ๊อคได้อย่างง่ายดาย ด้วยการฟันซ้ำๆไปที่แขนของมันจนขาดลง

“ก๊าซซ”

แม้อ๊อคจะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดมันก็ยังคงเหวี่ยงแขนอีกข้างต่ออย่างลำพองในตนเอง แต่ขนาดมันมีแขนสองข้างยังโจมตีไม่โดนซังจินนับประสาอะไรกับตอนนี้ที่มันทีแขนเพียงแค่ข้างเดียว เขาหลบการโจมตีของมันอย่างง่านดายพร้อมกับตัดแขนอีกข้างของมัน

“ก๊าซซ”

อ๊อคผิวแดงไม่สามารถที่จะยินได้อีกเมื่อถูกโจมตีและตัดแขนทั้งสองข้าง ซังจินเดินไปที่เบื้องหน้าของอ๊อค

“หลับให้สบายนะ”

เมื่อกล่าวคำอำลาแล้วซังจินก็ได้ตัดหัวของมันทันที ต่อมาโอเปอเรเตอร์ก็ได้ประกาศชัยชนะ

[บอสลับ ‘อ๊อคบ้าคลั่ง รูก’ ได้ถูกกำจัด]

[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณที่เคลียทุกภารกิจในบทนี้เรียบร้อยแล้ว]

[โดยไม่คำนึงถึงเวลาที่เหลืออยู่ การจู่โจมได้สิ้นสุดลงแล้ว]

“ฮ่าาา…”

ซังจินถอนหายใจออกมา ในที่สุดเขาก็สามารถหาพื้นที้ลับเจอและกำจัดมอนสเตอร์ทุกตัวสำเร็จ

นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้ต่อสู้กับบอสลับ และเป็นครั้งแรกที่สำคัญที่สุดภายในเวลานี้ สำหรับการจู่โจมอื่นๆนั้นจะเป็นเพียงการเอาชีวิตรอด

หลจากรอดชีวิตแล้ว ซังจินได้เก็บดาบเข้าฝักเก็บไว้ แล้วเก็บไม้กระบองโยนคืนเจ้าหน้าที่ตำรวจไป

เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับกระบองคืน เสียงของโอเปอเรเตอร์ก็ได้ดังออกมาจากลูกบาศก์ทันที

[คำนวณรางวัลมี่ได้รับ]

[มอนสเตอร์ที่กำจัด: ก็อบลิน 100 ตัว ฮ็อบก็อบลิน 30 ตัว อ๊อค 20 ตัว โทรล 10 ตัว รวมเป็น 390 แต้ม]

[บอส มอนสเตอร์ที่กำจัด:หัวหน้าอ๊อคผู้ชั่วร้าย กามู: 50 แต้ม]

[บอสลับ อ๊อคที่บ้าคลั่ง รูก: 50 แต้ม]

[รวมทั้งหมดเป็น: 490 แต้ม]

หลังจากนั้นลูกบาศก์ก็เริ่มพูดเป็นรายบุคคล เริ่มจากชายชาวเอเชีย

[ผลงานของคุณคือ 0.7% ได้รับแต้มสเตตัส 3 แต้ม เหรียญดำ 3 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 53 แต้ม และ เหรียญดำ 53 เหรียญ]

“…”

ชายชาวเอเชียมองไปรอบๆราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน ต่อมาก็เป็นชายผิวขาว

[ผลงานของคุณคือ 1.2% ได้รับแต้มสเตตัส 5 แต้ม เหรียญดำ 5 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 55 แต้ม และ เหรียญดำ 55 เหรียญ]

และเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำ

[ผลงานของคุณคือ 5.2% ได้รับแต้มสเตตัส 25 แต้ม เหรียญดำ 25 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 75 แต้ม และ เหรียญดำ 75 เหรียญ]

และสุดท้ายก็คือตาของซังจิน

[ผลงานของคุณคือ 92.9% ได้รับแต้มสเตตัส 455 แต้ม เหรียญดำ 455 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 505 แต้ม และ เหรียญดำ 505 เหรียญ]

“โว้วว..”

ชายทั้งสามคนมองไปที่ซังจินด้วยความอิจฉาแล้วคสามเคารพ แค่ซังจิสไม่ได้สนใจ เขากำลังคิดคำนวณอยู่ในหัว

’19 เหรียญในก่อนหน้านี้ และ 524 เหรียญในตอนนี้ ด้วยวิธีนี้เขาจะได้รับ…’

[และตอนนี้เป็นเวลาสำหรับแบ่งไอเทม]

และก็เริ่มต้นที่ชายชาวเอเชียอีกครั้ง

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 1 ขวด]

โพชั่นขวดเล็กๆปรากฏขึ้นอยู่ตรงหน้าชายชาวเอเชีย แต่เขาก็ดูจะไม่ดีใจไปกับมัน

“นี้มันอะไร”

และก็ตาของชายผิวขาว

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 2 ขวด]

[ผ้าคลุมของอ๊อค]

เขาได้รับไอเทมเต็มสองมือของเขา แต่มันก็ยังดูไม่เป็นธรรมเท่าไหร่ ต่อมาก็เบลเทน

[โล่เหล็กกล้า]

[เลือดของโทรล 1 ขวด]

โล่ขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาที่เท้าของเขา เขารีบสวมใส่มันทันทีเมื่อรวมกับเสื้อกั๊กของเขาแล้ว มันทำให้ดูคล้ายกับเขาถือโล่ปราบจราจล แล้วก็ปิดท้ายด้วยซังจิ

[ยอนฮัวแรท – เสียงที่บ้าคลั่งของพระเจ้า]

[ฟรีอาค – กุญแจมือของชายผู้เป็นอิสระ]

[หัวกระโหลกโรมาเบล – หัวกระโหลกที่ถูกทำลาย]

[เลือดของโทรล 4 ขวด]

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 5 ขวด]

มีไอเทมมากมายที่ตกมาอยู่ข้างหน้าเขา ซังจินได้ก้มไปเก็บทั้งหมดทันที แล้วชายชาวเอเชียก็พูดขึ้นว่า

“ว๊าว อะไรคือของรางวัลของหมูที่เห็นแก่ตัว”

แม้ว่ามันจะเป็นการบนคนเดียวเบาๆ แต่ซังจินได้ยินมันทั้งเขาเริ่มโมโหขึ้นมา

“แก ถ้าหากไม่ใช่เพราะฉันพวกนายทุกคนจะตายด้วยการถูกมอนสเตอร์ฆ่าหรือไม่ก็หมดเวลารู้ไหม”

ชายชาวเอเชียไม่รู้ว่าเมื่อที่ควรที่จะหยุดพูด

“…นายก็ไม่รู้หรอ”

ด้วยคำพูดนั้นมันทำให้ซังจินเริ่มหมดความอดทนเขาได้ดึงดาบคาตานะออกมา และเดินไปหาชายชาวเอเชีย

“ฟังให้ดีนะ ฉันจะสอนให้นายรู้เกี่ยวกับการทำตัวภายในการจู่โจมให้เอง”

“อะไร…อะไร๊~”

ชายชาวเอเชียพีเขึ้นด้วยความตกใจ แต่ซังจินได้แกว่งดาบใส่เขาในเวลาต่อมา

“ฉับ ฉับ ฉับ”

หลังจากเสียงของดาบได้ตัดผ่านอากาศเสื้อปล้วการเกงของชายชาวเอเชียได้ขาดลงเป็นชิ้นๆ

เมื่อชายชาวเอเชียตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาก็ล้มลงหน้าซีดอยู่กับพื้น ซังจินได้จ้องไปที่ชายชาวเอเชียพร้อมกับพูดอย่างดุร้าย

“จำไว้นะว่าในการจู่โจมไม่ได้มีกฏที่ห้ามไม่ให้นักล่าล่านักล่าด้วยกันเอง เข้าใจใช่ไหม”

ชายชาวเอเชียรีบหยักหน้าอย่างรวดเร็ว ซังจินจึงได้เดินออกมาพร้อมกับถือดาบคาตานะ การจู่โจมทั้งหมดจะเป็นเช่นนี้

เมื่อเริ่มฆ่าและเป็นฆาตกร ความคิดจริยธรรมและคุณธรรมของคุณจะหายไป ซังจินก็เช่นกัน

ซังจินได้ลืมคุณธรรมและจริยธรรมไปนาสแล้วตั้งแต่เขาเข้าร่วมในการจู่โจมเมื่อชีวิตก่อน

ใช้ดาบคาตานะเพื่อที่จะจัดการคนที่เขาไม่พอใจ แต่แล้วซังจินก็ได้ลดดาบลง

ด้วยรางวัลที่ได้รับจากการจู่โจมครั้งนี้ เขาอาจจะตายในวันรุ่งขึ้น ไม่เขาอาจตายก่อนที่การโจมตีครั้งต่อไปจะเริ่มขึ้น

เมื่อซังงจินเก็บดาบ เสียงของโอเปอเรเตอร์ก็กลับมาพร้อมกับการบรรยายสรุปครั้งสุดท้าย

[สุดท้ายนี้จะเป็นการมอบฉายาจากการจู่โจมครั้งนี้]