0 Views

Chapter 142 – Greenskin Fortress (3)

ซังจินได้ตรวจสอบไปที่ผู้ถูกเลือกที่กำลังอยู่ในการจู่โจมดันเจี้ยน ควาบคืบหน้าของฟรานซ์และเบลเทรนค่อนข้างจะช้าเล็กน้อย ไม่ว่าพวกเขาจะได้รับเบาะแสเกี่ยวกับชิ้นส่วนลับหรือไม่ก็ตาม แต่ว่าพวกเขาก็ยังคงมองไปรอบๆคุกอยู่ พวกเขาไม่สามารถจะหาพ่อค้าเร่เจอ

‘เอาล่ะ….อีกเดี๋ยวพวกเขาก็จะหาเจอเอง’

ถ้าพวกเขาไม่สามารถจะหามันเจอ ซังจินก็สามารถจะไปหาและช่วยพวกเขาได้ คนที่ไปได้เร็วที่สุดเลยก็คือเซริน เธอกำลังต่อสู้กับบอสลับที่อยู่ในห้องใต้ดิน

มีคนที่มีลักษณะเฉพาอย่างนึงอยู่เป็นชายร่างใหญ่ที่สวมใส่ผ้าโผกหัวสีเลือดกำลังต่อสู้กับพวกออร์คที่บ้าคลั่ง นอกจากนี้ไม่ใช่แค่คนสองคน แต่ว่ามีถึงในจุดที่เรียกได้ว่าดูเหมือนจะนับไม่ถ้วน

พวกเขาแต่ละคนจะใช้ดาบสั้นต่อสู้กับออร์ค และเมื่อพวกเขาถูกหักคอหรือแทงหัวใจ พวกเขาก็จะหายไปและสร้างเสียง ปุ้ง ออกมา

‘เซรินเรียกพวกเขามาหรอ? มันคืออาหรับราตรี? อาลีบาบาและโจรทั้ง 40 คน?’

ไม่ว่ามันจะมีเหตุการณ์ยังไงก็ตาม เธอก็ยังคงยิงลูกธนูออกไปอย่างไม่หยุดหย่อนในขณะที่ยังอยู่ในการป้องกันของพวกเขา

‘ฟิ่ว ฟิ่ว ฟิ่ว’

ทุกๆครั้งที่เธอยิงลูกธนูออกไป

‘ฉึก ฉึก ฉึก’

ลูกธนูจะปักลงไปที่หัวของออร์ค มีเพียงออร์คไม่กี่ตัวที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น และการจู่โจมมันก็จะจบลงแล้ว

‘เธอทำได้ดีมาก’

คนสุดท้ายก็คือนาดาที่กำลังจะเริ่มต่อสู้กับบอสลับ

‘นี่สิมันน่าจะดู’

ซังจินได้เท้าคางและมองดู

*****

ณ ทางลงไปหาบอสลับ นาดากำลังอยู่อยู่ที่หน้าประตูและพูดออกมา

“ก่อนที่พวกเราจะลงไป ทุกๆคนช่วยมารวมกันก่อน”

ด้วยคำพูดนี้เหล่านักล่าได้มารวมตัวกัน ด้วยอะไรบางอย่างในระหว่างการจู่โจม พวกเขาได้เริ่มทำตามคำสั่งของเธอเหมือนกับซอมบี้ ‘โดมินโก้’ จากนั้นนาดาได้ร่ายเวทย์ให้กับพวกเขา

“การป้องกันแห่งความมืดที่ย้อนคืนทุกๆสิ่งให้ไร้ผล โล่แห่งความมืด!”

ครู่หนึ่งโล่สีดำก็ได้ปกคลุมเหล่านักล่าและโดมินโก้ จากนั้นนาดาก็พูดออกมา

“ระวังตัวเอาไว้ด้วยเมื่อพวกเราลงไป พวกเราจะต้องเจอกับออร์คที่บ้าคลั่งจำนวนมากและบอสลับมันจะโจมตีอย่างรวดเร็วมันทำให้ยากที่จะรับมือกับมัน ดังนั้นเตรียมตัวเอาไว้ด้วย”

ทุกๆคนได้หยักหน้ารับตามคำพูดของนาดา หลังจากที่ยืนยันว่าพวกเขาทุกคนพร้อมแล้ว เธอก็ออกคำสั่ง

“ถ้างั้นไปกัน”

และแล้วพวกเธอก็มุ่งหน้าไปที่ชั้นได้ดิน บทสวดที่แปลกๆได้ดังออกมาจากข้างใน หลังจากเวลานั้นไม่นานพวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากับนักบวชลัทธิยอนฮัวเรทและเหล่าสาวกที่บ้าคลั่ง

[คำเตือน!]

ในเวลาเดียวกันที่คำเตือนได้ดังออกมา

“ก๊าซซซ!”

พวกออร์คที่มี่ดวงตาสีแดงเลือดก็เริ่มที่จะวิ่งไล่นักล่า

‘เมื่อพวกเราลงไป พวกเราก็จะเจอกับออร์คที่บ้าคลั่งหลายตัว’

แม้ว่าเหล่านักล่าจะได้รับคำเตือนจะนาดามาแล้ว พวกเขาก็ยังไม่สามารถที่จะตอบสนองต่อความเร็วของออร์คได้

นาดาผู้ที่ได้เตือนพวกเขาก็เป็นเหมือน แม้ว่าเธอจะได้ยินเรื่องนี้จากเคเมื่อเช้า พวกมันก็ยังเร็วกว่าที่เธอได้คาดเอาไว้อีก

นักล่าแต่ละคนจะต้องต่อสู้กับออร์ค 2-3 ตัวอย่างนี้นาดาถึงจะสามารถอยู่ที่ด้านหลังได้

“วูวววว!”

ออร์คได้เหวี่ยงค้อนออกไปอย่างสุ่มๆในแนวนอนในขณะที่พุ่งเข้ามาหานาดา มันเป็นการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ แต่ว่านาดาก็สามารถจะป้องกันมันได้อย่างใจเย็นด้วยคทาในมือซ้ายและจากนั้นก็เหวี่ยงมีดสั้นของเธอเพื่อที่จะตัดมือของออร์ค

“ฉีดดดด”

นิ้วของมันได้ถูกตัดออกไปหลายนิ้วและตกลงไปกับพื้น เมื่อเห็นแบบนี้นาดาก็กำลังจะปลิดลมหายใจของมัน อย่างไรก็ตามออร์คมันไม่ได้มีอาการเจ็บปวดเลย กลับกันเมื่อมันได้เห็นเลือด

“ก๊าซซซซ!”

มันก็ได้พุ่งเข้าใส่นาดาราวกับว่ามันคลั่งมากกว่าเดิม แม้ว่าตอนนี้มันจะไม่มีอาวุธ แต่ว่าถ้าหากนาดาถูกจับได้มันก็จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก

“เวร!”

นาดาได้ใช้คทาป้องกันมือของออร์คอย่างฉิวเฉียด และจากนั้นก็เหวี่ยงมีดสั้นแทงเข้าใส่คางของออร์ค แต่แม้ว่ามีดสั้นจะเจาะเข้าไปในคางทะลุปากของมัน มันก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้กลัวหรือเจ็บปวดอะไรเลย

ถึงว่ามือข้างหนึ่งของมันจะถูกตัดและถูกแทงด้วยมีดสั้น แต่มันก็ยังคงเหวี่ยงแขนต่อ มันในตอนนี้แปลกไปกว่าซอมบี้ซะอีก นี่มันไม่ใช่แค่ปัญหาเดียวอีกด้วยจากด้านหลังของเธอ มีออร์คสองตัวกำลังวิ่งเข้ามาหาเธอ ถ้ามันเป็นออร์คตัวเดียวบางทีเธออาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าสามตัวมันเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นนาดาเลยเรียกซอมบี้ของเธออย่างเร่งด่วน

“โดมินโก้!”

อย่างไรก็ตามโดมินโก้ได้ถูกฉีกกระฉากไปโดยออร์คตัวอื่นสองตัว ไม่มีใครที่สามารถจะมาช่วยเธอได้ นาดาได้เตะเข้าไปที่ท้องของออร์คในขณะที่ดึงมีดสั้นที่แทงมันอยู่ออกมา

“ก๊าซ!”

ออร์คมันได้หงายล้มลงไป อย่างไรก็ตามตอนที่เกิดเรื่องแบบนี้ออร์คอีกสองตัวข้างหลังก็ได้วิ่งตรงมาหาเธอ หนึ่งถือขวานและอีกตัวถือดาบยาว

นาดาได้ป้องกันขวานของมันได้ด้วยคทาและดาบยาวได้แบบฉิวเฉียด อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมามันก็เป็นปัญหา ออร์คที่ถูกแทงคางได้วิ่งเข้ามาโจมตีนาดาอีกครั้ง มันไม่มีทางที่นาดาจะรับมือกับมันได้เลยด้วยสองมือของเธอ อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเอง

“ย๊าก!”

นักล่าได้ปรากฏตัวจากที่ไหนซักแห่งและเตะเข้าไปที่ออร์คจากด้านข้าง เขาเป็น ‘นักสู้ระดับสูง’ เขาเป็นพันธมิตรที่น่าเชื่อถือที่สุดที่เธอได้พบในการจู่โจมนี้ ต่อจากนั้นเขาก็ได้ตั้งท่าน่อตัวต่ำและแกว่งขายาวๆของเขาเหมือนกับกังหัน มันเป็นการโจมตีที่เล็งไปที่ออร์คสองตัวที่กำลังปะทะกับนาดาอยู่

‘ปึก ปึก’

ออร์คได้ถูกเตะเข้าไปที่หน้าแข้งซึ่งทำให้ขาของมันหักไปเหมือนกับกิ่งไม้และล้มลงไป หลังจากที่ได้พักหายใจแล้ว นาดาก็ได้ร่ายเวทย์ขึ้นมาก่อนที่ออร์คจะสามารถลุกขึ้นได้

“จงมาเหล่าวิญญาณพยาบาท! เรียกหาสุสาน!”

ครู่หนึ่งก็ได้มีมือโผล่ขึ้นมาจากพื้นใกล้ๆกับนาดาและและจับแขนขาของออร์คที่บ้าคลั่งเอาไว้ ออร์คได้ขยับตัวและดิ้นด้วยแรงทั้งหมดของมัน แต่ว่ามือของคนตายไม่ได้ปล่อยพวกมันไป ในเวลาเดียวกันนาดาก็ได้จับมีดและแทงไปที่หัวใจของพวกมัน

“ฉึก ฉึก”

ออร์คที่ถูกแทงหัวใจก็ยังคงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่แล้วพวกมันก็นิ่งไปหลังจากที่เลือดของมันไหลออกมาเป็นบ่อเลือด นาดาพยายามที่จะแสดงความขอบคุณ ‘นักสู้ระดับสูง’ ที่ช่วยเธอเอาไว้ แต่อย่างไรก็ตาม

“อ๊าโฮ่!”

เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกแล้ว เขาได้พุ่งไปช่วยนักล่าคนอื่นๆ ‘นักสู้ระดับสูง’ นั้นเป็นคนตัวสูงและอยู่ในชุดยูนิฟอมของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ และแม้ว่ามันจะเป็นสีขาว เขาก็ก็ฝึกศิลปะการต่อสู้ของตะวันออกอย่างแปลกๆ โดยไม่คำถึงนาดาที่พึ่งจะได้พักหายใจ เธอได้เริ่มที่จะร่ายเวทย์ที่เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเธอเพื่อช่วยนักล่าคนอื่นๆ

“กล้ามเนื้อตึง กระดูกเปราะ ความอ่อนแอ!”

หลังจากที่ร่ายคำสาปเข้าใส่กลุ่มออร์ค

“พลังที่ชั่วร้ายจงฉีกกระทั่งผิวหนังและเปิดเผยกระดูก! บ้าคลั่ง!”

เธอได้ใช้เวทย์ให้กับซอมบี้โดมินโก้เพื่อที่จะให้มันสามารถจะต่อสู้กับพวกออร์คได้ ในตอนเริ่มต้นนั้นพวกเขาได้ถูกผลักให้ถอยกลับไป แต่ว่าตอนนี้สถานการณ์ของพวกเขาเริ่มได้เปรียบ

‘ดี’

เมื่อได้คิดแบบนี้ นาดาก็ได้ถือมีดสั้นเอาไว้และพร้อมที่จะเข้าไปในสนามรบ อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเอง

“ซูมมมมม~”

ทันใดนั้นเองก็ได้มีแสงส่องลงมาจากท้องฟ้าและชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวออกมา คนๆนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกไปจากเค

“อะไรน่ะ?”

ในขณะที่นาดารู้สึกประหลาดใจ ซังจินก็ได้เริ่มที่ตะหั่นพวกออร์คเหมือนกับพายุ

“ชิ ตายไปซะ!”

เขาได้ตัดผ่านคอของออร์คที่กำลังปะทะกับนักล่าอยู่

“เคร๊ง เคร๊ง ปัง”

แทงทะลุเข้าไปในหัวใจของออร์คหลังจากที่ทำลายโล่และกระบองของมัน

“ก๊าซซซซ”

และตัดข้อมือของออร์คที่กำลังวัดแรงอยู่กับ ‘นักสู้ระดับสูง’ เมื่อนักสู้ระดับสูงได้รับอิสระเขาก็ได้เตะไปที่หัวของออร์ค

“ย่าห์”

หัวของออร์คมันได้พลิกกลับไปและไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรอีก หลังจากที่เคได้เข้ามาร่วมแล้ว ความยากลำบากในการจู่โจมก็ได้ลดลงอย่างมาก

เพราะว่าชายคนนี้ได้ไปรอบๆเหมือนกับสายฟ้าฟาดในขณะที่ฆ่าพวกออร์ค หรือเปลื่ยนพวกมันให้กลายเป็นพิการและปล่อยให้คนอื่นๆได้จบชีวิตพวกมัน หลังจากนั้นไม่นาน

[บอสลับได้ถูกเคลียร์]

โอเปอเรเตอร์ได้ส่งข้อความออกมา นอกเหนือไปจากนาดา นักล่าคนอื่นๆได้มองไปที่เคอย่างไม่ถูกต้อง นาดาได้เดินเข้าไปหาเขาและพูดขึ้น

“นี่มันคืออะไร ในตอนที่ฉันขอให้นายช่วย นายไม่ได้มา…ทำไมนายถึงมาในคราวนี้ล่ะ? พวกเราสามารถจะฆ่ามันได้ด้วยตัวเอง”

เมื่อเธอได้พูดออกมา เคได้ส่ายดาบของเขาไปมาและพูดออกมา

“อ่า มันมีอีกเหตุผลหนึ่งที่ว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่”

“ฮะ?”

ขณะที่นาดาเอียงหัวงุนงงของเธอ ซังจินก็ได้ถอดหมวกออกและพูดขึ้น

“มีคนๆนึงที่นี้ที่ฉันต้องการมานา

จากนั้นเธอก็สามารถจะได้ยินเสียงจากด้านหลังของเธอ

“….นายคือ…”

มันเป็นเสียงของนักสู้ระดับสูง ในขณะที่นาดาสับสน เคก็ได้เดินไปหาเขาและถามออกมา

“นายจำฉันได้มั๊ยมาฮาเดส?”

“แน่นอนอยู่แล้วนายเค”

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้จักกันมาก่อน นาดาได้ถอยไปด้านข้างและจ้องมองไปที่พวกเขา

‘ดังนั้นได้ไม่ได้มาเมื่อฉันขอความช่วยเหลือ…แต่นายจะมาเมื่อที่รับสมัครพรรคพวกสินะ’

ไม่ว่าเธอจะจ้องเขม็งไปแค่ไหนก็ตาม เคก็ได้จับมีกับนักสู้ระดับสูงมาฮาเดส แล้วจากนั้นก็กระซิบกัน เธอไม่สามารถจะได้ยินมันได้ แต่เธอก็พอจะเดาออกมาว่ามันน่าจะเกี่ยวกับเรื่องอะไร

‘การกลายมาเป็นพรรคพวกของเรา’

พอเห็นได้ชัดว่ามาฮาเดสได้มองสลับไปมาระหว่างเคกับเธอ นี่มันก็หมายความว่าเขากำลังฟังคำอธิบายเกี่ยวกับ ‘ผู้ถูกเลือก’ นาดาไม่ได้พูดอะไรออกมา พวกเธอได้ต่อสู้ด้วยกันเพียงแค่ครั้งเดียว แต่ว่านักสู้ระดับสูงมีความสามารถที่ดีและยังเป็นคนที่เสียสละอีกด้วย หลังจากที่ได้พูดคุยกับเขาอย่างเงียบๆ เคก็ได้พูดออกมา

“นาดาและนักล่าคนอื่นๆช่วยอยู่ที่นี่ซักเดี๋ยวนะ”

และทั้งสองคนก็ได้เดินออกไปจากห้องใต้ดินก่อน นาดาได้กอดอกของเธอและมองไปที่ทั้งสองในขณะที่คิดขึ้น

‘มันดูเหมือนว่าการกินอาหารค่ำคืนนี้จะเป็นหกคนแล้วสินะ’

*****

“ล้างบาป”

ซังจินได้เทน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งการล้างบาปลงไปบนหัวของมาฮาเดส เมื่อเสร็จสิ้นแล้ว ซังจินก็จับไปที่ไหล่ของมาฮาเดสและพูดออกมา

“ถ้างั้นไว้เจอกันอีกครั้งในตอนเย็นนะ”

“เดี๋ยวนะ?”

มาฮาเดสได้ขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดของซังจิน แต่ว่าซังจินก็ไม่มีเวลาที่จะให้คำอธิบายอย่างละเอียดในตอนนี้

“เดี๋ยวนายก็จะรู้เอง สำหรับตอนนี้อย่าได้กินอาหารเย็นในวันนี้และคอยก่อน”

“….ฉันเข้าใจ”

หลังจากที่ซังจินได้บอกกับเขา ซังจินก็ได้ใช้หินแสดงหาฆาตกรเพื่อที่จะไปที่มิติอื่นต่อ

“แสวงหาความยุติธรรม”

โชคดีที่ว่ายังมีฆาตกรอยู่บ้างมันจึงสามารถจะใช้งานได้ ซังจินได้ไล่ล่าพวกเขาตัดหัวของพวกเขาไปในขณะที่รับไอเทมมาสองชิ้นจากฆาตกรแต่ละคน มันน่าเสียใจเล็กน้อยที่เขาไม่สามารถจะพบกับเอ็ดเวิร์ดผู้ที่อยู่ที่ไหนสักแห่งได้

‘ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ถ้างั้นเขาก็จะต้องทำอะไรบางอย่างที่เหมือนกับการเป็นฆาตกร….’

ขณะที่ซังจินคิดอย่างนี้ เขาก็ได้ใช้หินแสวงหาฆาตกรก้อนที่ 3 4 และจากนั้นก็ทั้งหมดห้าก้อน ฆาตกรคนสุดท้ายที่เขาได้พบนั้นเป็นคนผอมแห้งที่ดูเหมือนจะเป็นชาวตะวันออก

‘คนนี้ก็ไม่ใช่…’

แม้ว่าซังจินจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็ได้ดึงดาบออกมาและถือมันเอาไว้ ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องทำงานของเขา

“นายเป็นใคร?”

เมื่อเห็นซังจิน ฆาตกรก็ได้ยกดาบที่ปกคลุมด้วยเลือดขึ้นมาขู่และถามออกมา เมื่อมองลงไปก็จะเห็นศพของนักล่าอยู่ใต้ตัวของเขา

‘น่าเศร้า…’

ในขณะที่เขาทำแบบนั้น ทันใดนั้นเองฆาตกรก็ได้ใช้ทักษะใช้งานและหายตัวไป

“ชาโดว วอร์ค”

ซังจินได้ก่ายหน้าผากของเขา นี่มันเป็นเพราะว่ามันจะลำบากถ้าหากฆาตกรวิ่งหนีไปเหมือนกลับในครั้งที่แล้ว ที่อิลลิชหายตัวไป

“ฮ่าห์… น่ารำคาญ…”

ซังจินได้เดินไปทางที่ฆาตกรได้หายตัวไป เนื่องจากว่าที่นี่ไม่ใช่ที่พื้นหิมะ เขาจึงไม่สามารถจะมองเห็นอะไรได้

‘ฉันควรจะทำอะไรดี? ฉันไม่สามารถจะใช้เคนดมกลิ่นได้อีกด้วย…ฉันควรจะทำลายทุกๆอย่างที่นี่ด้วยเวทมนตร์มั๊ย?’

ในขณะที่ซังจินกำลังคิดอยู่นั้น

‘ตึก ตึก’

เสียงเท้าได้ดังมาจากด้านหลังของเขา ซังจินได้หันหลังกลับไปในขณะที่เหวี่ยงดาบมูนสเปคไปด้วย ฆาตกรได้ยายามที่จะแอบฆ่าเขาด้วยการเขามาข้างหลัง

“หูว…หูของแกค่อนข้างจะดีนะ”

เขาได้พูดออกมาอย่างชื่นชม

“โอ้เอาล่ะ ฉันคิดว่าฉันจะต้องฆ่าแกด้วยการเผชิญหน้าตรงๆสินะ!”

ซังจินได้หัวเราะทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“อะไร….นายได้ตายไปแล้วนะ ไอ-ชั่ว”

“อะไรนะ?”

ในขณะที่เผชิญหน้ากับฆาตกร ซังจินก็ได้พูดขึ้น

“ขยายพลังเวทย์! กระแสมานา!”

เขาได้ใช้ทักษะใช้งานทั้งสองอย่าง

“ย้อนเวลา”

และย้อนเวลากลับไป เวลาได้เริ่มไหลย้อนกลับ ซังจินได้ถูกย้อนเวลาไปในช่วงเวลาก่อนหน้าตอนนั้นประมาณ 10 วินาที ฆาตกรใรรอบนี้ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ เขาได้ถทอดาบขึ้นขู่และถามออกมา

“นายเป็นใคร?”

ซังจินได้ทำแบบเดียวกับที่เขาได้ทำก่อนหน้านี้และมองลงไปที่นักล่าที่น่าสงสารที่อยู่ตรงเท้าของฆาตกร

“ชาโดว วอร์ค”

จากนั้นฆาตกรก็ได้ล่องหนไปอีกครั้ง ซังจินก็ยังได้ตั้งใจเดินไปในทางที่ๆฆาตกรได้หายไป หลังจากนั้นก็ดึงมูนสเปคออกมาและปามันไปด้านหลัง

“ย่าห์”

มูนสเปคได้ลอยออกไป

‘ตึก ตึก’

“ฉึก”

ดาบได้ปักลงไปที่ขาของฆาตกรที่ปรากฏตัวออกมา

“อ๊ากกก!”

ฆาตกรได้ร้องออกมาและทรุดตัวลงไปกบัพื้น เมื่อซังจินได้เดินเข้าไปหาเขา เขาก็ได้ถามออกมา

“ได้ยังไง…แกทำได้ยังไง…”

ด้วยคำพูดนี้ของเขา ซังจินก็ได้ยิ้มและพูดขึ้น

“พอดีหูของฉันมันค่อนข้างอ่อนไหวต่อเสียงน่ะ”

 


ตอนนี้กลุ่มลับมีทั้งหมดสามกลุ่มแล้วนะครับ สามารถจะติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่เพจนี้เลย > จิ้มเลย < ตอนล่าสุดในกลุ่มลับทันอิ้งแล้วครับผม