0 Views

        แต่อย่างไรก็ตามซุนเฟยก็ไม่จำเป็นต้องรีบไปท้าทายกับลาสบอสของ【ค่ายโรเจอร์】หลังจากที่เขาเข้าไปในอาราม ที่แรกที่เขาต้องไปอยู่ตรงบริเวณรอบนอกของอาราม——นั่นคือ【ค่ายทหาร】

        ตรงส่วนลึกสุดของ【ค่ายทหาร】จะมีค้อนวิเศษที่สามารถสร้างไอเท็มเวทย์มนต์ได้จะต้องไปหยิบค้อนนั้นมาแล้วกลับไปที่【ค่ายทหาร】แล้วมอบมันให้แก่ NPC ช่างตีเหล็กชาร์ซี แล้วเธอสร้างไอเท็มที่มีคุณสมบัติเวทย์มนต์ให้เขา

        ตามแผนที่ที่อยู่ในความทรงจำของเขาที่เคยเล่นเกมคอมพิวเตอร์ที่โลกเก่า ย้อนนึกถึงเส้นทางต่างๆไม่ช้าเขาก็หา【ค่ายทหาร】พบ สถานที่ที่เรียกว่า【ค่ายทหาร】 ให้ความรู้สึกเหมือนมันเป็นเขาวงกตขนาดใหญ่ที่มีระเบียงทางเดินทอดยาวติดต่อกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและยังมีห้องมืดๆที่พาลทำให้ผู้คนสับสนเหมือนอยู่ในสุสานใต้ดินที่มืดมิด ระหว่างที่เดินก็จะได้ยินเสียงคำรามและเสียงลมปริศนา บนพื้นก็จะเต็มไปด้วยหนูตัวใหญ่สีดำวิ่งวุ่นไปหมด ทุกๆที่จะได้กลิ่นเลือดและกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้ง ชวนให้รู้สึกหดหู่มาก

        และตามระเบียงทางเดินและห้องมืดจะมีเหล่ามอนสเตอร์และปีศาจอยู่เต็มไปหมดซึ่งจะมีมอนสเตอร์เลเวลสูงตัวใหม่มากมายผุดขึ้นมาไม่ว่าจะเป็น【เดวิลคลิน】、【โครงกระดูก】、【โร้กมืด】、【เดวิลคลินชาแมน】ทุกๆย่างก้าวเต็มไปด้วยหยาดเลือด อันตรายมีอยู่ทุกที่

        ก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้าไปใน【ค่ายทหาร】 การต่อสู้จะมีมาเรื่อยๆ  หลังจากการต่อสู้นองเลือดผ่านไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง ซุนเฟยและเอเลน่าที่มีเลือดและเศษเนื้อบางส่วนเปื้อนร่าง ในที่สุดตอนนี้พวกเขาก็มาถึงห้องที่ใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นห้องที่เก็บค้อนวิเศษไว้

        “เอเลน่า ในห้องนี้จะต้องมีค้อนอย่างแน่นอน แต่ว่ามันจะมีมอนสเตอร์ที่ดุร้ายและแข็งแกร่งอย่าง 【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】คอยปกป้องไว้ ตอนที่พุ่งเข้าไปข้างใน เจ้ารีบยืนอยู่ด้านหลังข้าไว้ อย่ามุทะลุเหมือนคราวที่แล้วที่อยู่ในเมืองทริสแทรมนะ จำได้ไหม?”

        ก่อนที่จะเข้าไปสู้กับ【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】 ซุนเฟยก็พลันนึกอะไรออกแล้วหันกลับมากำชับ

        “ข้าทราบแล้วค่ะ นายท่าน” เอเลน่าได้ยินซุนเฟยพูดก็ก้มหน้าลง เหมือนหญิงคนรักที่ยืนอยู่ในเงามืดอย่างเงียบๆ แสงเปลวไฟที่ลุกไหม้อยู่ไม่ไกลสะท้อนเงามืดของร่างอรชรที่งดงามของเธอทาบทับบนพื้น สร้างภาพส่วนเว้าส่วนโค้งที่สวยงามน่าชม เอเลน่าตอบกลับมาอย่างนุ่มนวลว่า “นายท่าน ครั้งนี้ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน”

        ซุนเฟยชะงัก

        ไม่รู้ทำไม เขาถึงพบว่าท่าทางของเอเลน่าในวันนี้ถึงได้เปลี่ยนไปอย่างแปลกๆ เธอเป็นคนเลือดเย็นเสมอในยามต่อสู้กับปีศาจ ดุจเทพแห่งความตายที่ดุดันและเหี้ยมหาญ ลูกธนูทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้ศัตรูได้มีโอกาสรอด ขับให้แสงหลากสีของไอเท็มเวทย์มนบนร่างเธอโดดเด่นขึ้น ราวกับเป็นเทพธิดานักรบที่งดงาม…แต่ยามที่คุยกับเขา กลับแสดงท่าทีนุ่มนวลอ่อนหวานออกมา แม้กระทั่งท่าทางประหม่าขี้อาย นิสัยทั้งสองอย่างนี้ไม่ทีจุดไหนที่เข้ากันเลยแต่กลับรวมอยู่ในร่างของเธอเพียงคนเดียว

        “หึๆ หรือว่าสาวงามคนนี้จะชอบข้า?”

        ซุนเฟยหัวเราะหึๆอย่างพอใจ เขาเป็นห่วงเอเลน่าตามสัญชาตญาณ ดังนั้นจึงหันหลังมากำชับอีกครั้ง “ยังมีอีก สิ่งสำคัญที่ต้องระวังคือความปลอดภัย หากสถานการณ์เลวร้ายเมื่อไหร่ เจ้าต้องรีบวิ่งหนีไป…ไม่ต้องห่วงข้า พอถึงเวลาข้าสามารถเอาตัวเองรอดได้”

 ……

 

 

        สามนาทีต่อมา

        ในที่สุดซุนเฟยก็เข้าใจแล้วว่า ไอ้สิ่งที่กังวลพร่ำบอกก่อนหน้านี้มันงี่เง่าสิ้นดี ในความทรงจำของเขา【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】ร้ายกาจมาก แต่ภายใต้การร่วมมือกันของซุนเฟยและเอเลน่าในการสังหารมัน  เหงื่อยังไม่ทันออกเลยด้วยซ้ำ  เหมือนแปลกหน้าเดินสวนกัน มันคำรามไม่กี่ทีมันก็สิ้นบุญซะแล้ว แม้แต่【น้ำยารักษาชีวิต】สักขวดซุนเฟยยังไม่ทันจะได้ดื่มเลย

        “เฮ้ย! ไอ้ลูกหมานี่ อะไรจะตายไวขนาดนี้ แถมไอเท็มที่ให้ก็กระจอกสิ้นดี!”

        เมื่อเห็นเมจิคไอเท็มสองสามชิ้นตกบนพื้น ซุนเฟยก็อดไม่ได้ที่จะเตะศพ【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】แรงๆทีหนึ่ง จนร่างสูงใหญ่ปลิวไปไกลถึง 2 เมตร นอกจากพลังมหาศาลแล้วก็ไม่มีอะไรดีสักนิด

        เป็นบอสเหมือนกันแท้ๆแต่ทำไมถึงได้ต่างชั้นกันขนาดนี้? ถึงเคานต์เตสที่เป็นบอสของ【หอคอยที่ถูกลืม】จะไม่มีไอเท็มดีๆให้แต่หลังจากที่ตายยังให้โชคถึง 5,000 เหรียญทองเชียวนะ ส่วนแกไม่เพียงไอเท็มจะห่วย เหรียญทองสักเหรียญก็ไม่มี แกนี่มันทั้งน่าเกลียดทั้งขี้เหนียวยังจนอีกเหรอ ซุนเฟยก่นด่ามันในใจ

        แต่ที่ทำให้ซุนเฟยรู้สึกพอใจเล็กน้อยคเป็นค่าประสบการณ์ที่ได้จาก【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】ที่มันอู้ฟู่

        ในที่สุดเลเวลซุนเฟยก็อัพแล้ว

        ก่อนหน้านั้นได้ไล่ฆ่ามอนสเตอร์ตัวเล็กตัวน้อยจนเลเวลอัพไปหนึ่ง แต่ตอนนี้ตัวละครคนเถื่อนได้เลเวลอัพถึงเลเวล 14 แล้ว ซุนเฟยครุ่นคิดเกี่ยวกับคะแนนที่ได้รับว่าจะนำไปเพิ่มคะแนนคุณสมบัติยังไง นอกจากนี้ เขายังได้รับคะแนนทักษะสองคะแนนซึ่งเพิ่มให้ทักษะ【ค้นหาน้ำยา】และ【ควบคุมดาบ】อย่างละ 1 คะแนน

        หลังจากเก็บไอเท็มที่ร่วงออกมาหลังจากที่มอนสเตอร์ตายเรียบร้อยแล้ว เขาก็ตรวจสอบสภาพของเขาแล้วพบว่าหลังจากการต่อสู้อย่างหนักหน่วงถึงสองแห่ง ความทนทานของไอเท็มและอาวุธก็ลดลงไปมาก น้ำยาที่พกมาด้วยก็ใกล้จะหมด ดังนั้นซุนเฟยจึงเปิดใช้【ม้วนคัมภีร์กลับเมือง】เพื่อกลับไปที่【ค่ายโรเจอร์】

        ซุนเฟยไปหา NPC ช่างตีเหล็กชาร์ซี จากนั้นก็มอบค้อนวิเศษให้แก่สาวน้อยหน้าเศร้าคนนี้

        “ว้าว ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะสามารถสังหาร【ช่างตีเหล็กผู้ร่วงหล่น】แล้วนำค้อนนี้มาได้ นี่มันสุดยอดมาก! นักรบผู้กล้าหาญ เจ้าจะได้รับมิตรภาพจากข้า เพื่อเป็นการขอบคุณ  ข้าจะยอมสร้างไอเท็มเวทย์มนต์ให้แก่เจ้าหนึ่งอย่าง! ”หลังจากที่ช่างตีเหล็กสาวได้เห็นค้อนวิเศษ ดวงตาก็เป็นประกาย ความเศร้าทั้งหมดดูเหมือนจะหายไปในชั่วพริบตา ใบหน้างามเผยรอยยิ้มสว่างไสวออกมาราวกับว่าจิตวิญญาณและสีสันของชีวิตที่หายไปได้ฟื้นกลับมาอีกครั้ง แสดงท่าทางสมวัยออกมา ในดวงตาที่สวยงามเปล่งประกายแสงระยิบระยับ ทัศนะคติที่มีต่อซุนเฟยก่อนหน้านี้ก็เปลี่ยนไปทันที

        การเปลี่ยนแปลงแบบนี้ ทำเอาซุนเฟยประหลาดใจเล็กน้อย

        เพราะว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่เหมือนในเกมคอมพิวเตอร์โลกเก่าสักนิด

        ในใจของซุนเฟยพลันตื่นเต้น งูบนหัวเริ่มระริกระรี้พูดคุยจู๋จี๋กับช่างตีเหล็กสาว ทั้งสองคนต่างสนทนากัน อย่าถูกชะตา สุดท้ายชาร์ซีก็ลดราคาเป็นพิเศษแก่ซุนเฟยถึง 8 % อย่างใจป้ำในการซ้อมไอเท็มและอาวุธให้แก่ซุนเฟย และยังกล่าวกับซุนเฟยว่าต่อจากนี้เพียงแค่ซุนเฟยต้องการก็สามารถมาซื้อไอเท็มและอาวุธกับเธอที่นี่แล้วเธอจะลดราคาให้ 8 %

        สิ่งนี้ยิ่งทำให้ซุนเฟยรู้สึกปลื้มเข้าไปอีก

        แต่เขาก็ยังไม่ได้เลือกไอเท็มอุปกรณ์ในทันที นี่เป็นโอกาสอันล้ำค่า ซุนเฟยจำเป็นต้องตัดสินใจอย่างรอบคอบ ในการเลือกไอเท็มเวทย์มนต์ที่เหมาะสมที่สุด

        เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ซุนเฟยก็ควักเมจิคไอเท็มในกระเป๋าทั้งหมดออกมาขายเพื่อสะสมทุนทรัพย์ของตัวเอง ตอนนี้ซุนเฟยกลายเป็นมหาเศรษฐีที่มีเงินถึง 54,000 เหรียญทอง เขาเห็นเอเลน่าทหารรับจ้างสาวยืนอยู่ข้างๆใจก็พลันกระตุกเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจซื้อไอเท็มและชุดเกราะที่เหมาะกับเธอสักสองสามชิ้น

        “นายท่านซุนเฟย ขอบพระคุณมากค่ะ!”

        เมื่อเอเลน่าได้เปลี่ยนไอเท็มใหม่ยิ่งเสริมให้เธอดูกล้าหาญมากขึ้น ร่างผอมบาง นิสัยดี เหมือนเทพธิดานักรบตกสวรรค์ก็ไม่ปาน ผมสีแดงของเธอปลิวไปตามสายลม เหมือนเปลวไฟกำลังลุกไหม้ บวกกับผิวขาวเนียนละเอียดของเธอที่ขาวเหมือนน้ำนมพร้อมใบหน้าสวย กลิ่นอายที่ไม่สามารถบรรยายได้แผ่กระจายออกมาจากร่าง ไม่แปลกเลยที่เธอจะได้ขนานนามว่าเป็น【ดอกไม้โรเจอร์】ที่สวยที่สุดของค่าย

        NPC ช่างตีเหล็กชาร์ซีที่ยืนอยู่ข้างๆมอง【ดอกไม้โรเจอร์】ที่เย็นชาสูงส่งที่กำลังแย้มยิ้มออกมายามที่อยู่ตรงหน้าซุนเฟย ก็พาลรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ในสายตาของเธอมันเป็นประกายแปลกๆ

  ……

   ……

        “….. ”

        “….ยามมวลผกาที่สดใสได้พบเธอ ยังต้องเหี่ยวเฉา”

        “ยามสายสมได้ยินเสียงเธอ ยังต้องเงียบสงัด

        ยามพระอาทิตย์ได้พบรอยยิ้มนั้นของเธอ ก็พลันประหม่าอายอย่างอาดูร”

        นี่เป็นบทกวีสั้นๆ ที่นักกวีของแผ่นดินโรเจอร์ได้ใช้อธิบายถึงความงามของแม่ชีแอนเดเรียเมื่อนานมาแล้ว ในอารามศักดิ์สิทธิ์ของ【ที่ราบสูงไท้มัว】บนแผ่นดินโรเจอร์มีสาสงามคนหนึ่งที่เป็นที่ภาคภูมิใจของคนทั้งแผ่นดินนามว่าแอนเดเรีย มีผู้ชายมากมายต่างรักเธอ มีผู้หญิงมากมายที่อิจฉาเธอ….สาวกำพร้าที่เกิดมาพร้อมกับชื่อของทูตสวรรค์  ทุกการกระทำของเธอต่างดึงดูดความสนใจของคนทั้งแผ่นดิน แม้แต่นักบวชที่เคร่งครัดที่สุดได้เห็นเธอ ก็แทบจะลืมเลือนพระเจ้าไป

        แต่ต่อมา เพราะสาเหตุลึกลับบางอย่างที่คนไม่รู้ สาวงามนางนี้ได้ไปตกหลุมรักกับจอมปีศาจ Diablo ที่น่ากลัวในตำนานและได้รับพลังชั่วร้ายมหาศาลจนกลายเป็นปีศาจสาวที่น่ากลัวที่สุดในแผ่นดินโรเจอร์ เธอยึดครองอาราม สังหารแม่ชีและพระทั้งหมดเปลี่ยนอารามของ【ที่ราบสูงไท้มัว】กลายเป็นนรกในโลกมนุษย์ นอกจากนี้ยังปิดกั้นเส้นทางเดินทางฝั่งตะวันออกของแผ่นดินโรเจอร์และ【ลุกค์ โกลไลน์】 ทำให้แผ่นดินโรเจอร์กลายเป็นเกาะโดดเดี่ยว

        เส้นทางระหว่างไปอาราม ซุนเฟยได้ฟังเรื่องราวจากปากของเอเลน่าเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ที่น่าเศร้า

        “แม่ชีรักกับจอมปีศาจ? พลังแห่งความรักนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ….เอเลน่า ถึงเวลากับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้ว เมื่อเดินข้ามประตูตรงหน้า พวกเราก็จะไปเผชิญหน้ากับปีศาจสาวแอนเดเรียที่น่าเกรงขามที่สุดของแผ่นดินโรเจอร์แล้ว เจ้าต้องจำไว้นะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เจ้าจะต้องอยู่ห่างจากปีศาจสาว 30 เมตร เข้าใจไหม?” พวกเขายืนอยู่ตรงปากทางห้องโถงชั้นที่สี่ของสุสานใต้ดินอารามศักดิ์สิทธิ์ ซุนเฟยยังคงย้ำเตือนเอเลน่าอีกครั้ง

        เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว พวกเขาสองคนต่างกวาดล้างเหล่ามอนสเตอร์ที่อยู่ในอารามทั้งหมดและในที่สุดก็หารังของแอนเดเรียพบ ก่อนจะผลักประตูไม้บานยักษ์เข้าไปด้านหลังบานประตูมี แอนเดเรียที่เป็นลาสบอสที่น่ากลัวที่สุดในแผนที่ของ【ค่ายโรเจอร์】ไม่ต้องสงสัยเลย จะต้องมีการต่อสู้ที่ดุเดือดรอต้อนรับพวกเขาทั้งสองคน

        เอเลน่าดูเคร่งเครียดเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพยักหน้าเข้าใจอย่างแน่วแน่


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “สดุดีมหาราชา” : https://goo.gl/eeCkY3

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/121
120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ย90-100บาท/เล่ม ค่ะ)