0 Views

ตอนที่เขาฆ่ามอนสเตอร์ครั้งแรกเขาอ้วกออกมาทันทีเมื่อเห็นอวัยวะภายในที่ถูกทำลายกระเด็นออกมาพร้อมกับเลือดสดๆ ที่สาดท่วมตัวของเขา รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังได้รับบททดสอบในนรก เพียงไม่กี่ชั่วโมงจิตใจของซุนเฟยก็เปลี่ยนเป็นชินชา ไม่นานก็กลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่เลือดเย็น

 

            นี่ก็เป็นเพียงเกมที่ฆ่าฟันอยู่แล้วนี่

 

แค่มันเสมือนจริงมากไปหน่อยเท่านั้น

 

            แม้แต่ความเจ็บปวดก็เหมือนจริงสุดๆ

 

            ซุนเฟยไม่รู้ว่า หากตายในโลกเสมือนจริงนี้อาจจะได้ตายตลอดกาลจริงๆ หรือเปล่าและเขาก็ไม่กล้าลองทำเพราะว่าผลลัพธ์ของมันเขาไม่กล้ารับ

 

            หลังจากการฆ่าผ่านไปได้ 3 ชั่วโมง ซุนเฟยก็พบว่าความรู้ในเกมคอมพิวเตอร์ที่ได้เรียนรู้มาโลกก่อน มันไม่ได้ตรงกับโลกเสมือนจริงแห่งนี้ไปทั้งหมด เขาสืบเสาะค้นหากฎเกณฑ์ของโลกนี้อย่างช้าๆ

 

            โลกที่โหดร้ายแบบนี้สำหรับคนเถื่อนแล้ว ความสูงต่ำของคะแนนพละกำลังและความแข็งแกร่งกลายเป็นสิ่งสำคัญมาก——เพื่อรับประกันว่าพลังการโจมตีแข็งแกร่งมากพอและสมรรถภาพทางกายที่สมบูรณ์ไม่เพียงจะทำให้การฆ่าของคุณไม่มีที่สิ้นสุดยังลดอาการเมื่อยล้าของคุณและยามหลบหนีก็สามารถสลัดเหล่ามอนสเตอร์กระหายเลือดได้ทิ้งได้

 

            ส่วนที่เพิ่มทักษะ ควบคุมขวานและคำรามนั่นเป็นเพราะว่าตอนนี้เขามีเพียงขวานเป็นอาวุธอยู่ในมือเท่านั้น ต้องมั่นใจได้ว่าขวานขึ้นสนิมอันนี้สามารถแสดงอำนาจได้อย่างเต็มที่ และทักษะคำรามมีไว้ในยามที่ตัวเองตกอยู่ในวงล้อมของมอนสเตอร์เมื่อใช้ทักษะนี้จะทำให้มอนสเตอร์หวาดกลัวและทำให้มันหนีไป

 

            เวลาที่เผชิญหน้ากับภัยคุกคามถึงชีวิต ซุนเฟยไม่ได้คิดถึงการพัฒนาตัวละครในอนาคต สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการรักษาชีวิตของตัวเอง

 

            เมื่อเพิ่มแต้มเสร็จแล้ว ซุนเฟยก็กดเปิดหน้าต่างสถานะตัวเองขึ้นมา——

 

            ผู้เล่น : ซุนเฟย

            อาชีพ : คนเถื่อน

            ระดับ : 5

            ประสบการณ์ : 14949/22680

            พละกำลัง : 45

            ว่องไว : 20

            ความแข็งแกร่ง : 30

            สติปัญญา : 11

            พลังโจมตี : 10-27

            ความแม่นยำในการโจมตี : 102

            ป้องกัน :31

            อดทน : 107

            พลังชีวิต : 105

            มานา : 16

            ต้านทานเวทย์ไฟ : 0

            ต้านทานเวทย์น้ำแข็ง : 0

            ต้านทานเวทย์ไฟฟ้า : 5

            ต้านทานเวทย์พิษ : 0

 

            ……

           

ข้อมูลความสามารถแบบนี้ เทียบกับข้อมูลตอนเริ่มต้นแล้วมันดีกว่าโคตรๆ เพราะว่าเหล่าคุณสมบัติถูกเพิ่มขึ้นอย่างมาก

 

            แน่นอนว่า ไม่ได้มีแค่สถานะทีอัพเกรดขึ้น

 

ยังมีอุปกรณ์พิเศษอีกด้วย

 

            ในระหว่างที่ฆ่า ซุนเฟยดรอปอุปกรณ์มาไม่น้อยซึ่งทั้งหมดถูกเขาสวมใส่ หนึ่งในนั้นคือ หมวกพลังงานแมนดารินมีเพิ่มสถานะ  +1 สติปัญญาและ +5 ต้านทานเวทย์ไฟฟ้า ดังนั้นมานาและต้านทานเวทย์ไฟฟ้าก็ได้บวกเพิ่ม

 

            ตรวจสอบสถานะผู้เล่นเสร็จ ซุนเฟยก็กดเปิดกระเป๋าเก็บของ

 

            ที่โลกนี้ กระเป๋าเก็บของที่ซุนเฟยได้รับดูเหมือนว่าจะเป็นภาชนะเก็บของมิติประเภทแหวนมิติ มีช่องเก็บของ 40 ช่อง ทุกช่องสามารถใส่ของประเภทที่คล้ายกันได้เช่นน้ำยารักษา แน่นอนว่าอุปกรณ์ขนาดใหญ่ประเภทเช่นหมวก,ดาบ จะใส่ได้น้อยกว่าเล็กน้อย

 

            ตอนนี้แหวนมิติของซุนเฟยก็เต็มแล้ว

 

            เขาพิจารณาอยู่ชั่วครู่ว่าจะใช้ ม้วนคัมภีร์กลับเมืองที่แถมมาให้ตอนที่ตัวละครเกิด เสียงฟู้วดังขึ้นเบาๆ ปรากฏแสงสีฟ้าที่สูงมากกว่า 3 เมตรอยู่ข้างๆซุนเฟย เขาลังเลอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไป

 

            วินาทีต่อมา ซุนเฟยก็มาปรากฏตัวอยู่ใน ค่ายโรเจอร์

 

ความรู้สึกที่ได้ใช้ ม้วนคัมภีร์กลับเมืองมันแปลกมาก รู้สึกเหมือนทะลุอุโมงค์มิติ ซุนเฟยหลับตาขบคิดอะไรบางอย่าง จากนั้นก็หาทิศทางที่แน่นอนแล้วเดินไปหาแม่ชีอคาร่าอีกครั้ง

 

            แม่ชีผู้อาวุโสคนนี้ นอกจากเป็นผู้มอบเควสยังเป็นแม่ค้าขายอุปกรณ์และอาวุธอีกด้วย ซุนเฟยตัดสินใจทำเควสหลักกำจัดมอนสเตอร์ในถ้ำชั่วร้ายให้สิ้นซาก อย่างแรกต้องเปลี่ยนอุปกรณ์ของตัวเองให้ดีกว่านี้ เพื่อเพิ่มความมั่นใจว่าเมื่อเข้าไปในถ้ำชั่วร้ายจะไม่ถูกมอนสเตอร์ไล่ฆ่าหรือถูกขย้ำตาย เพราะว่าในนั้นมีบอสแปลกๆอยู่ตัวหนึ่ง

 

            แม้ว่าก่อนหน้านี้จะได้ฝึกนอกรอบจนยกระดับถึงระดับ แต่ก็ต้องพิจารณาอย่างละเอียดแบบนี้

 

ความจริงเป็นสิ่งสำคัญ รักษาชีวิตให้อยู่รอดเพื่อรู้ความจริง สำคัญยิ่งกว่า

 

            ซุนเฟยรวบรวมสิ่งของที่ไม่จำเป็นต่อตัวเองดรอปมาจากการตีมอนสเตอร์ ไม่ว่าจะเป็น ระเบิดก๊าสหอกคทาเวทมนตร์,รองเท้าหนังและถุงมือ เมื่อขายทั้งหมดแล้วก็ได้รับเงิน 800 เหรียญทอง บวกกับดรอปเหรียญทองจากการตีมอนสเตอร์ก่อนหน้านั้นอีก รวมทั้งหมดแล้ว 1400 เหรียญทอง

 

            เขาจะใช้เหรียญทองเหล่านี้ไปซื้ออุปกรณ์กับอคาร่า——

 

            ขวานคู่ยักษ์ที่มีพลังโจมตี 6เกราะหนังที่มีพลังป้องกัน 13 หนึ่งชุด เขาสวมใส่อุปกรณ์ทั้งหมด จากนั้นก็ซื้อน้ำยารักษา, 【ม้วนคัมภีร์กลับเมือง】4 ม้วน และม้วนคัมภีร์ตรวจสอบ】3 ม้วน ถือว่าเป็นการเปลี่ยนรูปลักษณ์โฉมใหม่ของอุปกรณ์ตัวเอง

 

นี่ทำให้เขารู้สึกดีเหมือนมีปืนลูกซองอยู่ด้วย

 

            ลำแสงสีฟ้าของม้วนคัมภีร์กลับเมืองปรากฏออกมาก่อนที่จะส่งเขากลับไปที่เดิม

 

            แว้บบบบ!

 

            เสียงดังอยู่พักหนึ่ง ซุนเฟยก็กลับมาที่บลัดมอร์ที่ๆเต็มไปด้วยมอนสเตอร์  เขาใช้แผนที่เล็กหาถ้ำชั่วร้ายเขากำขวานในมือแน่นตัดสินใจอย่างแน่วแน่ก่อนจะเดินไป

 

            ความจริงพิสูจน์แล้วว่า ความระมัดระวังของซุนเฟยมีประโยชน์อย่างมาก

 

ในโลกนี้ การบุกรุกมอนสเตอร์ในถ้ำดูเหมือนจะโหดร้ายกว่าการเดินในถิ่นทุรกันดาร นอกจากหนูหางเหล็ก】、【ซอมบี้】、【ชาแมนที่พบเห็นได้บ่อยและยังมีจอมขมังเวทย์ชาแมนที่สามารถใช้บอลไฟได้ ในถ้ำชั่วร้ายยังมีมอนสเตอร์ยักษ์ที่เป็นมอนสเตอร์รูปร่างเหมือนกอลิล่ายักษ์ตัวใหญ่ที่ทั้งผิวหนาและพลังโจมตีก็แข็งแกร่ง

 

            ในถ้ำซุนเฟยเริ่มทำการปราบมอนสเตอร์

 

            เนื่องจากเลื่อนระดับไปถึงระดับ 5 พลังการโจมตีและป้องกันของร่างกายก็เพิ่มมากขึ้น ซุนเฟยจึงล้างบางพวกมอนสเตอร์ตลอดทางเขาฆ่ามันได้สบายๆเหมือนกำลังหั่นผักก็ไม่ปาน เขายังไม่พบอุปสรรคอะไร

 

            เลือดที่สาดกระเซ็น เสียงกรีดร้องโหยหวนและการฆ่าที่ยังดำเนินต่อไป

 

            ทั่วร่างซุนเฟยชโลมไปด้วยเลือด ตวัดขวานคู่ยักษ์ในมือฟันไม่หยุดราวกับเทพแห่งการฆ่า มอนสเตอร์ถูกฆ่าทั้งหมด แม้ว่าจะพบมอนสเตอร์ที่อยู่กันเป็นฝูง ซุนเฟยก็เลือกที่พุ่งเข้าไปอยู่ตรงกลางกลุ่มมอนสเตอร์จากนั้นก็ใช้ทักษะคำรามของคนเถื่อน รอจนเหล่ามอนสเตอร์หวาดกลัวกรีดร้องเสียงแหลมแล้วกระจัดกระจายหนีไปเขาก็เริ่มไล่ฆ่าไปทีละตัวทีละตัว….

 

            ในถ้ำ ซุนเฟยได้เห็นศพของมนุษย์มากมาย

 

            บางศพอยู่บนพื้น บางศพก็ถูกมัดบนเสาลำไส้ทะลักออกมาจากท้อง ดวงตาถูกควักออก แม้กระทั่งผู้หญิงที่ถูกพวกมอนสเตอร์น่าเกลียดเหล่านี้ข่มขืน ฝูงแมลงวันกลุ่มใหญ่ตอมศพเหล่านี้ส่งเสียงดังหึ่งๆๆ เป็นภาพที่น่ากลัวนัก

 

            เมื่อซุนเฟยเห็นฉากแบบนี้แล้วยิ่งทำให้ซุนเฟยโกรธแค้นเหล่ามอนเตอร์มาก

 

            ในฐานะที่เป็นมนุษย์ ถึงจะรู้ว่าที่นี่เป็นโลกเกมส์ แต่เขาเองก็อินไปกับเนื้อเรื่องโดยไม่รู้ตัวเขารู้สึกว่าเปลวไฟลุกโชนกำลังเผาไหม้อยู่ในอกเขา  เขาเหมือนกับคนบ้า ไล่ฆ่ามอนเตอร์อย่างบ้าคลั่ง

 

            ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว

 

มอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าดิ้นรนร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาในกองเลือด ทันใดนั้นลำแสงสีทองที่สวยงามก็ปรากฏขึ้นมาเหนือหัว ส่องสว่างไปทั่วทุกมุมถ้ำ เกิดแสงสว่างในถ้ำที่มืดมิดแห่งนี้….

 

            จากนั้นก็มีเสียงที่คุ้นเคยปรากฏในสมองของซุนเฟย——

 

            “ยินดีด้วย ผู้เล่นซุนเฟย คุณได้ผ่านการทดสอบที่หนึ่งของโลกมืดแล้ว เควสที่แม่ชีอคาร่ามอบหมายให้สำเร็จแล้ว ตอนนี้คุณสามารถกลับไปหาอคาร่าที่ค่ายโรเจอร์เพื่อรับรางวัลของคุณ… ”

 

            เสียงนี้ปลุกสติของซุนเฟย

 

เขาหอบหายใจแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆอย่างลวกๆแล้วก็ต้องแปลกใจ เขาไม่รู้ว่ามอนสเตอร์ทั้งหมดถูกตัวเองฆ่าทิ้งตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่บอสระดับเล็กในถ้ำที่ชั่วร้าย อย่าง ‘ศพพระเพลิง’ ก็กลายเป็นศพตกตายด้วยขวานของตัวเอง เหรียญทองที่ส่องประกายสดใสและอุปกรณ์ทุกอย่างร่วงลงเต็มพื้นไปหมด

 

 

            “เมื่อกี้ฉันคลั่งอย่างงั้นเหรอ?

 

ซุนเฟยครุ่นคิด รู้สึกไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองถูกเหตุการณ์ในเกมกระตุ้นให้โกรธจนกลายเป็นคลั่ง? ความจริงเขาไม่ตำหนิตัวเองหรอก ทุกอย่างเป็นเพราะโลกเสมือนจริงนี้ต่างหาก ฉากโศกนาฏกรรมของมนุษย์ กระตุ้นให้ความโกรธแค้นในใจของซุนเฟยขึ้นมา

 

            ตะลึงไปชั่วครู่ ซุนเฟยก็เริ่มเก็บของ

 

เหรียญทองไม่ต้องใส่ในแหวนมิติ ดังนั้นสิ่งแรกที่ซุนเฟยทำคือเก็บเหรียญทองทั้งหมดก่อนจากนั้นก็เริ่มเลือกอุปกรณ์ที่มีค่าบนพื้นยัดเข้าไปในกระเป๋าหลัง ซุนเฟยคลายคิ้วที่ขมวดดวงตาฉายแววยินดี บนพื้นมีอุปกรณ์สีฟ้าอยู่ ชุด แสงสีฟ้าเรืองรองคาดว่าคงดรอปมาจากบอส‘ศพพระเพลิง’

 

            ซุนเฟยเก็บมันขึ้นมา

 

            แต่——

 

            “โธ่เว้ย ! ไม้เท้าจอมขมังเวทย์,สนับมีด? มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า? ทำไมไม่มีอุปกรณ์ของคนเถื่อนมั้งล่ะ

 

รอจนเห็นรูปร่างของอุปกรณ์สีเขียวอย่างชัดเจน ซุนเฟยก็หมดหวังทันที

 

            มันไม่ง่ายเลยที่จะมีอุปกรณ์สีเขียวระดับสูงกว่าระดับ 1 ออกมา แล้วมันก็ดันเป็นของที่อาชีพคนเถื่อนเขาไม่ใช้กัน มันเหมือนกับการได้เห็นทะเลสาบอยู่กลางทะเลทรายแต่ก็พบว่าความจริงมันเป็นเพียงภาพลวงตา มันคงทำให้คนอยากจะกระอักเลือดออกมาอย่างคับอกคับใจ

 

            “บัดซบเอ๊ย โชคร้ายโคตรๆ!”

 

            ซุนเฟยทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เก็บอุปกรณ์สีเขียวทั้งสองอันยัดใส่กระเป๋าหลัง ในเมื่อใช้มันไม่ได้ก็เอามันกลับไปขายให้อคาร่าแล้วกัน

 

            เมื่อเก็บของทั้งหมดเรียบร้อย ซุนเฟยก็เปิดม้วนคัมภีร์กลับเมือง

 

เขาเตรียมที่จะกลับไปค่ายโรเจอร์เพื่อไปรับรางวัลกับแม่ชีอคาร่าที่มอบเควสให้เขา ไปถามให้ชัดๆเลยว่าทำไมตัวเองถึงได้มาที่โลกแปลกๆแห่งนี้

 

นี่เป็นคำถามที่รบกวนจิตใจซุนเฟยมานาน

 

            และในตอนนี้ก็เกิดภาวะผิดปรกติ——

 

            “คำเตือนผู้เล่นซุนเฟย เวลาเล่นเกมของคุณวันนี้ถึงขีดจำกัดแล้ว เตรียมส่งคุณออกจากโลกเกมใน……3……2……1 ออกจากเกม”

 

            เสียงเย็นชาลึกลับตอนนั้นก็พลันปรากฏขึ้นในสมองของซุนเฟย

 

            ———————