0 Views

LS: บทที่  2 ทรราชย์แห่งสุสาน

 

 

 

ปัง!

 

ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นยืนได้ มันก็รีบวิ่งมาหาและตรึงกระดูกไว้กับผนัง เหยียบย่ำรอบๆ มันฉีกแขนและขาที่เหลือของผมกระจัดกระจายไปทั่วพื้นที่และบีบผมเข้ากับผนัง

 

‘บ้าฉิบ ตูจะแก้แค้นโว้ยย!’

 

ผมติดอยู่ที่ผนัง ไม่มีแขนขาและแทบจะไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ มันใช้เวลาหลายชั่วโมงเพียงเพื่อดึงร่างกายของผมออกมาไม่กี่เซนติเมตร

 

หวิวว!

 

ในที่สุดไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ผมก็สามารถดึงร่างของผมออกจากรูในผนังได้

 

“เป็นตัวหยาบคายชะมัด โยนแขนขาของตูไปรอบๆ มันมากเกินไป อย่างน้อยก็กองไว้เป็นกองเล็กๆไม่ได้หรอ?

 

ผมเริ่มคลานช้าๆไปต่อกระดูกของผมที่กระจัดกระจายไปทั่วถ้ำ ผมพบชิ้นส่วนและพยายามที่จะประกอบกันและผมก็มีความสุขที่รู้ว่าพวกมันหลอมรวมกันได้ดี ไปรอบๆ ผมค่อยๆรวบรวมชิ้นส่วนและแขนขาที่ฟื้นตัวขึ้นบางส่วน ผมตระหนักว่า HP ของผมลดลงอย่างมากเนื่องจากผมได้สูญเสียกระดูกบางส่วนไป หลังจากประมาณ 60 ~ 70 ชั่วโมงผ่านไป ผมก็พบชิ้นส่วนทั้งหมดและฟื้นความแข็งแกร่งของฉัน

 

‘อ๊าา…ผมรู้สึกดีจัง แต่แขนขวาและดาบสั้นของผม…’

 

แขนขวาและมีดสั้นที่ขาดหายไปคือปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ผมถูกทิ้งให้มีเพียงแขนแค่ข้างเดียว สองขา โล่และหมวกเก่าๆ

 

ผมเดินกลับไปที่กองกระดูกที่ผมได้พบอุปกรณ์ก่อนหน้า ผมกำลังมองหาอาวุธที่เหมาะสม

 

‘แล้วอันนี้หล่ะ?’

 

มันเป็นกระดูกต้นขาที่หักของทหารโครงกระดูกซึ่งน่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานที่เสียชีวิตของผม ผมพยายามที่จะทำให้มันคมขึ้นโดยการถูกับกำแพงหิน แต่มันก็มักจะสลายไปและดูเหมือนจะมีความทนทานต่ำมาก อย่างน้อยก็ไม่มีที่ไหนเลยที่เป็นของแข็งเช่นเหล็ก

 

“พลังโจมตีของทรราขย์สุสานคือ 20 ใช่มั้ย? แต่ผมก็ยังมีชีวิตอยู่ หรือมันแค่เล่นรอบๆตัวผมเท่านั้น?

 

ความโกรธของผมที่มีต่อหนูตัวใหญ่พุ่งสูงขึ้นและผมอยากจะแก้แค้น

 

ผมคิดถึงการพยายามเลเวลอัพสักหนึ่งครั้ง มันอาจจะเป็นหนึ่งเลเวล แต่ผมหวังว่าบางอย่างจะเกิดขึ้นถ้าเลเวลของผมถึงขีดสูงสุด

 

ฉันรวบรวมตะไคร่น้ำขึ้นมาและสร้างกับดักเช่นเคย แล้วก็รอ ในที่สุดสองหนูสุสานก็ติดเหยื่อและผมก็ทำงานอย่างรวดเร็ว ดูดซับค่าประสบการณ์ของพวกมัน มันให้ความรู้สึกว่าผมกลายเป็นคนมีฝีมือมากขึ้นหลังจากผ่านไปชั่วครู่

 

[+11 คะแนนประสบการณ์]

[+22 คะแนนประสบการณ์]

 

[เลเวลเพิ่มขึ้น 4 ➢ 5]

 

[เลเวลได้ถึงสูงสุดแล้ว]

 

[เป็นไปได้ที่จะวิวัฒนาการตอนนี้]

 

‘จะวิวัฒนาการหรือไม่?’

 

ความคิดขับผ่านใจของผม ในขณะที่ผมตัดสินใจจะตรวจสอบสถานะของผมก่อน ชนิดของวิวัฒนาการมีอะไรบ้าง? มันจะช่วยให้ผมเอาชนะทรราชย์แห่งสุสาน?

 

ชื่อ: N / A

เพศ: N / A

สถานะ: ปกติ

ประเภท: โครงกระดูก / Undead

คลาส: ทหาร

อันดับ: H

เลเวล: 5/5 (สูงสุด)

HP: 15/15

MP: 1/1

พลังโจมตี: 7

พลังป้องกัน: 3

คล่องตัว: 5

สติปัญญา: 1

✧ทักษะเฉพาะ

[คืนชีพ Lv 1] [มองราตรี Lv 1] [ต้านทาน Lv1]

✧ชื่อ

[นักดักหนู]

✧ทางเลือกในการวิวัฒนาการ

[นักรบโครงกระดูก] [พ่อมดโครงกระดูก] [โร๊คโครงกระดูก]

 

 

ตัวเลือกการวิวัฒนาการดูเหมือนจะทำตามแบบ RPG มาตรฐาน นักรบโครงกระดูกส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่ความแข็งแกร่ง พ่อมดโครงกระดูกน่าจะสามารถใช้เวทมนตร์ได้และโร๊คโครกระดูกอาจเป็นประเภทแอสซาซิน

 

เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบันของผมที่มีแขนเพียงข้างเดียว เส้นทางของพ่อมดจึงเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับผม นอกจากนี้ ทรราชย์แห่งสุสานยังไม่มีอำนาจเวทมนต์ใดๆ ดังนั้นเวทมนตร์จึงเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เส้นทางการวิวัฒนาการของผมกลายเป็นทางเลือกที่ง่ายขึ้น

 

ผมยื่นนิ้วออกไปและเลือกตัวเลือกพ่อมดบนทรงกลมข้างหน้าดวงตา ทันใดนั้นก็มีแสงส่องลงมาบนร่างกายผมและรู้สึกว่าร่างกายของผมกำลังร้อนขึ้น

 

“อะไรเนี่ย? มันเสร็จแล้ว? อะไรเปลี่ยนไป? ‘

 

ผมค้นหาทุกซอกทุกมุมบนร่างกายของผม แต่ไม่พบความแตกต่างใด ๆ ผมมองไปที่สถานะของผมบนทรงกลมที่ส่องแสงอีกครั้งอย่างสับสน

 

 

ชื่อ: N / A

เพศ: N / A

สถานะ: ปกติ

ประเภท: โครงกระดูก / Undead

คลาส:พ่อมด

อันดับ: H +

เลเวล: 1/20

HP: 5/5

MP: 5/5

พลังโจมตี: 1

ป้องกัน: 1

คล่องตัว: 2

สติปัญญา: 3

✧สกิลเฉพาะ

[คืนชีพ Lv 1] [มองราตรี Lv 1] [ต้านทานตวามสูง Lv1] [Magic Chanting Lv1] [Fire Shock Lv1]

✧ชื่อ

[นักดักหนู]

 

 

‘อืม .. เพียงแค่ Fire Shock?’

 

ผมเคยเล่นเกม RPG เป็นจำนวนมากจึงคุ้นเคยกับเวทมนตร์มากมาย Fire Shock มักจะเป็นหนึ่งในสกิลไฟระดับต่ำสุด

 

“Fire Shock”

 

ผมตะโกนและชี้ไปที่ผนัง

 

ปัง!

 

[Magic Chanting Level 1] ➢ 2]

 

[Fire Shock Level 1 ➢ 2]

 

เมื่อมันมาถึงmagic chants ผมก็แค่พูด แต่ยกเว้นเวทมนตร์ยังคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเปล่งเสียงอะไรนอกเหนือจากเสียงเคี้ยวฟันของผม

 

‘ข้อนี้ค่อนข้างจำกัด ‘

 

รอให้มานาของผมเติมเต็ม ผมได้ส่งไฟช็อคไปทางผนังมากขึ้นและเริ่มฝึกฝนสกิลด้วยการทำซ้ำหลายๆพันครั้ง ผมนมีความอดทนไม่มีที่สิ้นสุดรวมถึงความทุกข์ทรมานจากความหิวและความเมื่อยล้า ดังนั้นนอกเหนือจากการรอคอยมานา ผมสามารถฝึกสกิลนี้ได้ไม่รู้จบ

 

[Magic Chanting Level 5 ➢ 6]

 

[Fire Shock ระดับ 9 ➢10]

 

[Fire Shock เลเวลเต็มแล้ว]

 

ผมสามารถทำให้สกิล Fire Shockถึงขึีดสุดโดยการใช้ไปประมาณ 4000 ~ 5000 ครั้ง

 

ผมยังได้ข้อสรุปว่าการใช้เวทมนตร์เพียงอย่างเดียวไม่ได้ให้คะแนนประสบการณ์ใด ๆ

 

‘เวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วนะ?’

 

ใต้ดิน ในอุโมงค์เหล่านี้ผมไม่สามารถรู้สึกถึงกาลเวลาที่ไหลผ่านไป เนื่องจากการขาดความเมื่อยล้า ความหิวหรือความจำเป็นในการนอนหลับ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่น่ารำคาญที่ต้องฝนสกิลนี้อย่างไม่รู้จบ แต่ผมก็อยากรู้ว่าผมอาจจะกลายเป็นคนใจร้อนหรือไม่ เพราะในชีวิตก่อนหน้านี้ผมอาจจะยอมแพ้หลังจากทำได้เพียงแค่ 10 ครั้งเท่านั้น

 

ผมตัดสินใจว่าสไลม์จะเป็นเหยื่อรายแรกที่จะใช้ฝึกฝนเวทมนตร์ของผม ธรรมชาติใน RPG ในเริ่มต้นนั้นสไลม์มีความต้านทานทางกายภาพ แต่อ่อนแอกับเวทมนตร์  นอกจากนี้การจับหนูสุสานยังต้องใช้เวลานานและยังมีโอกาสที่พวกมันจะหลบหนีไป

 

“Fire Shock”

 

ปัง!

 

เมื่อเวทมนต์ของผมโจมตีสไลม์ ซึ่งแผ่กระจายออกมาเหมือนบ่อผุดขึ้นมาในรูปของลูกบอล ผมไม่รู้เรื่องสเตตัสหรือเลเวลที่ได้เพราะผมต้องฆ่าสักตัวหนึ่งก่อนเพื่อตรวจสอบหน้าสถานะ สไลม์ค่อยๆพลิกตัวกลับและเริ่มเคลื่อนที่ช้าๆมาทางผมตั้งแต่ผมโจมีมันด้วยเวทมนต์

 

“ผมอาจจะมีปัญหาเพราะฉันมีมานาเพียงพอสำหรับ Fire Shockเท่านั้น”

 

ดังนั้นผมเลือกที่จะใช้กลยุทธ์โจมตีและวิ่งเพราะสไลม์ค่อนข้างช้า เพียงแค่วิ่งหนีไปและรอให้ MP ของผมเติมเต็ม สไลม์ไล่ผมสุดใจ แต่ผมสามารถรักษาระยะห่างโดยการเดินเร็วขึ้น

 

‘ต้องทำซ้ำกับ20ครั้ง?’

 

ทันใดนั้นก็มีข้อความปรากฏ

 

[+77 คะแนนประสบการณ์]

 

[ได้รับความรู้เกี่ยวกับสไลม์สุสาน]

 

[ขณะนี้คุณสามารถเรียนรู้เวทมนตร์ใหม่ได้]

 

[ได้รับ⦅สมญานาม: ตีและวิ่ง ⦆]

 

 

 

ร่างกายของสไลม์ละลายลงในสระของเหลว จมลงไปในถ้ำ

 

“อะไรนะ! มันเพียงตัวเดียวแต่มันให้ค่าประสบการณ์มากพอๆกับการล่าหนูสามตัวในเวลาเดียวกัน ”

 

มันเป็นการตัดสินใจที่ดีในส่วนของผมเพื่อหลีกเลี่ยงสไลม์ตอนเริ่มต้น ตัดสินจากค่าประสบการณ์ที่พวกมันให้มานั้นเยอะมาก ผมลองเปิดหน้าต่างสถานะดู

 

 

ชื่อ: N / A

เพศ: N / A

สถานะ: ปกติ

ประเภท: โครงกระดูก / Undead

คลาส: พ่อมด

อันดับ: H +

เลเวล: 4/20

HP: 17/17

MP: 25/25

การโจมตี: 3

การป้องกัน: 2

คล่องตัว: 5

สติปัญญา: 12

✧สกิลเฉพาะ

[คืนชีพ Lv 1] [มองราตรี Lv 1] [ต้านทานความสูง Lv1] [Magic Chanting Lv6] [Fire Shock เต็ม]

✧สมญานาม

[นักดักหนู] [ตีและวิ่ง]

✧ตัวเลือกเวทมนต์

[Fireball Lv1] [Lesser Slow(อืดอาด) Lv1] [Minor Poison(พิษ) Lv1]

 

 

มันสมบูรณ์แบบสำหรับผม Fireball ฟุ่มเฟือยมากเกินไปเมื่อพิจารณาจาก Fire Shock ของผม แต่สโลว์เป็นสิ่งที่ผมต้องการ ผมไปหาสไลม์ใกล้ ๆ

 

 

สถานะ: ปกติ

ประเภท: สไลม์สุสาน

อันดับ: G-

เลเวล: 7/15

HP: 22/22

MP: 1/1

การโจมตี: 1

การป้องกัน: 1000

คล่องตัว: 5

สติปัญญา: 1

✧สกิลเฉพาะ

[Physical Resistance(ต้านทานการโจมตีทางกายภาพ) Lv2]

 

 

“Slow”

 

สไลม์เดิมค่อนข้างเชื่องช้า แต่หลังจากโดนช้าเวทมนต์สโลว์ของผมไป ผมสามารถเดินหนีได้อย่างง่ายดาย(ตอนแรกมันวิ่งหนีนะจ้ะ ฮ่าๆ) ผมตัดสินใจที่จะยกระดับ Lesser Slow ของผมเพราะมันอาจเป็นเครื่องมือเพื่อการอยู่รอดที่สำคัญในอนาคต เริ่มต้นการใช้สกิลที่ยาวนาน ผมเหวี่ยง Lesser Slow ไปและรอมานาฟื้นฟู

 

ในที่สุดหลังจากทำซ้ำหลายพันครั้ง…

 

[Magic Chanting Lv7 ➢ 8]

 

[Lesser Slow Lv9] ➢ 10]

 

[Lesser Slow ถึงขีดจำกัดแล้ว]

 

Magic Chanting ทำได้ยากมากเมื่อเทียบกับสกิลอื่น ๆ ผมคิดว่ามันเป็นสกิลสำคัญที่ต้องมุ่งเน้น ในขณะที่มันเป็นรากฐานสำหรับเวทมนต์อื่นๆทั้งหมดและในสนามรบ เพียงเศษเสี้ยววินาทีเท่านั้นที่สามารถสร้างความแตกต่างได้มหาศาล แต่ถึงกระนั้น ผมตัดสินใจที่จะเมินมันก่อนในตอนนี้และเพียงแค่ให้ระดับมันเพิ่มขึ้นในขณะที่ผมใช้ดวทมนต์อื่นๆก็พอ

 

ตอนนี้ การล่าสัตว์ด้วย Fire Shock คือชิ้นส่วนของเค้ก Fire Shock เพียงอันเดียวสามารถลด 3 HP ของสไลม์ได้

 

‘อืมม…ดูเหมือนว่าผมต้องการ 15 Fire Shocks เพื่อโค่นทรราชย์แห่งสุสาน แต่ตอนนี้ข้าไม่มีมานาเพียงพอใช่มั้ย?’

 

หนึ่ง Fire Shock ใช้ 5 มานา ดังนั้น 75 มานา น่าจะเพียงพอที่จะฆ่ามันได้ อันที่จริงแล้ว โดยคำนึงว่าผมจะต้องโค่นมันด้วยกลยุทธ์ตีและวิ่งและโยน Lesser Slow, 100 มานาจะเป็นจำนวนที่ต้องสงวนไว้มากขึ้น เห็นได้ชัดว่าจะหัวชนหัวกับมันนั้นเป็นไปไม่ได้

 

[+77 คะแนนประสบการณ์]

 

[เลเวลเพิ่มขึ้น 4 ➢ 6]

 

MP เพิ่มขึ้นจาก 25 เป็น 40 เนื่องจากผมเป็นพ่อมด มานาของผมจึงเพอ่มขึ้นจำนวนมาก ในที่สุดผมก็จับสไลม์ทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงและสามารถมาถึงเลเวล 10ได้ บางครั้งผมจะเห็นทรราชย์แห่งสุสานในระยะไกล แต่ผมมักจะเลือกที่จะหลีกเลี่ยงมัน หลังจากพบเห็นไม่กี่ครั้ง ผมก็สามารถออกแนวแผนที่เส้นทางของมันได้ ดังนั้นผมพร้อมที่จะสู้กับมันและแก้แค้นให้ผม แต่น่าเสียดายที่ไม่มีสไลม์เพิ่มขึ้นเพื่อเพิ่มเลเวล

 

‘ผมไม่แน่ใจว่าเวทมนนต์ที่จะได้มันมาทำงานอย่างไร ผมคิดเพียงแค่เมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ผมจะได้รับสกิลใหม่ ๆ แต่หลังจากบรรลุเกณฑ์เช่นเลเวล10แล้ว ผมยังไม่ได้รับข้อความใดๆ’

 

ผมพยายามระดมความคิดเรื่องสมมติฐานใหม่สำหรับเวทมนต์ที่จะได้มา หรือว่าสกิลใหม่ๆจะขึ้นอยู่กับมอนสเตอร์ที่ผมล่า? มีจำนวนสกิลสูงสุดที่ผมสามารถเรียนรู้ได้หรือไม่?

 

ไม่ต้องกังวลว่ามันจะไม่เป็นไรเพราะฉะนั้นผมจึงตัดสินใจที่จะจับหนูสุสานสักหน่อย แต่ผมต้องการกลยุทธ์ที่แตกต่างออกไปเพราะผมไม่มีดาบสั้นแล้ว(โทษที ตอน1แปลลว่ามีดสั้นแต่จริงๆแล้วมันคือดาบสั้นนะ) ผมตัดสินใจที่จะใช้Magic Chantingมากที่สุดและหวังว่าความเร็วในการโยนจะเร็วขึ้น ผมจะตีหนูตัวนั้นได้อย่างรวดเร็ว หลังจากใช้หลายพัน Fire Shocks ภายหลัง Magic Chanting ถึงขีดสูงสุด ตอนนี้โดยการเน้นอย่างดีแล้วผมสามารถโยน Lesser Slow ได้ภายใน 0.3 วินาที

 

ฉันรวบรวมตะไคร่น้ำอีกครั้งหนึ่งและเริ่มรออย่างอดทน

 

‘ขอเถอะ ทรราชย์แห่งสุสานอย่าปรากฎตัวตอนนี้นะเว้ย!’

 

โชคดีที่มันเป็นหนูสุสานสี่ตัวที่ปรากฏตัวขึ้น พวกมันเหล่านี้มักไปไหนมาหนด้วยกัน?

 

เช่นเดียวกับครั้งล่าสุดที่พวกมันระมัดระวังในตอนแรก แต่ในที่สุด คิดว่ามันปลอดภัยพวกมันเลยรีบวิ่งไปกินตระไคร่น้ำแสนอร่อย

 

เมื่อถึงตอนนี้ ผมก็ใช้เวทมนตร์ 4 ครั้งติดต่อกัน

 

 

“Slow! Slow! Slow! Slow!”

 

ภายในระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 1.2 วินาที หนูทั้งสี่ตัวก็ชะลอตัวลงอย่างรวดเร็ว ในตอนท้ายของการร่าย ผมปลิดชีวิตพวกมันรายบุคคลด้วยมีดกระดูกอย่างรวดเร็ว (มีดกระดูกมาจากกระดูกที่มันไปเก็บมาแล้วฝนให้คมอะ)

 

[เลเวลเพิ่มขึ้น 10 ➢ 11]

 

ความเร็วการเพิ่มขึ้นของเลเวลของผมช้ากว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการล่าสไลม์ แต่อย่างน้อยก็มีการปรับปรุงบางอย่าง มานาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆดังนั้นผมจึงเตรียมกับดักอันอื่นและนั่งลงเพื่อรอ แต่คราวนี้มีปัญหา

 

[บ้าชิบ! ไอ่ทรราชย์มาแว้วว! ‘

 

ผมเลือกถ้ำที่อยู่ไกลจากเส้นทางปกติของมัน แต่อย่างไรก็ตามมันก็ปรากฏตัวต่อหน้าผม ตอนที่มันเห็นผม มันหมอบลงต่ำ ส้นเท้าขุดลงไปในพื้นดินเป็นร่างมหึมา พร้อมที่จะระเบิดพลังมหาศาล

 

‘โอ้ว…มันดูเหมือนจะจำผมได้ทันที มันฉลาดมาก เอื้อ…ผมควรทำอย่างไรดี?’

 

ความคิดของผมตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย แต่ไอ่หนูตัวยักษ์ก็ได้พุ่งขึ้นมาแล้วรีบวิ่งมาหาผม ผมมีเวลาน้อยกว่าครึ่งวินาทีในการตัดสินใจ

 

“Slow! Slow! Slow!”

 

ผมรีบโยน Lesser Slow สามอันไปอย่างรวดเร็วอย่างไม่แน่ใจ แต่หวังว่ามันจะสามารถซ้อนกันได้ เมื่อมันมาถึง ผมก็กระโดดไปด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงมันอย่างหวุดหวิดในขณะที่ผมตรวจสอบสถานะ

 

สถานะ สโลว์ (ต่ำ)

 

น่าเสียดายที่สกิลไม่ได้ซ้อนกันแต่ว่ามันน่าจะเป็นประโยชน์ ผมสามารถหลบเลี่ยงมันได้หากอยู่ในสถานะสโลว์ เช่นเดียวกับที่ผมทำกับสไลม์ ผมวิ่งไปรอบๆถ้ำ ใช้สกิลสลับระหว่าง Lesser Slowและ Fire Shock คำนวณและจดจำการใช้ MP ของผมเสมอ ผมยังคงหลอล่อบักทรราชย์เฮงซวยต่อไป หลังจากวิ่งเป็นวงกลมประมาณ 10 ครั้ง ใบหน้าของทรราชย์แห่งสุสานกลายเป็นสีแดง ดูเหมือนจะโกรธอย่างมาก

 

‘บ้าฉิบ! มันจะใช้สกิลบ้าคลั่ง? ใช่ มันค่อนข้างเป็นสกิลธรรมดาๆในหมู่บอส’

 

แม้ว่าผลของ Lesser Slowจะไม่ลดลง แต่ความเร็วของบักห่าทรราชย์ก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 

ทรราชย์แห่งสุสานมีHPเหลือเพียง 6 เท่านั้น ผมสามารถโค่นมันด้วย Fire Shocks อีกสามครั้ง

 

ปัญหาคือผมมีMPเหลือแค่ 7 ซึ่งเหลือเพียงพอที่จะใช้ Fire Shocks ได้แค่ 2 ครั้ง ทำใหมันเหลือHPแค่ 1

 

ผมค้นสมองของผมเพื้อค้นหาวิธีแก้ปัญหา

 

‘ใช่แล้ว ผมสามารถลองนี่ได้’

 

ความคิดบ้าคลั่งอยู่ในสมองของผม แขนอีกข้างที่เหลือของผมต้องถูกฉีกขาดอีก ผมต้องการจะชนะมัน นี่คือราคาทั้งหมด

 

“Fire Shock”

 

ผมส่งคำเวทมนต์อันแรกออกไปและเอาหลังของตนติดขึ้นกับกำแพง หันหน้าไปทางทรราชที่กำลังพุ่งมา

 

‘ผมต้องจบมัน มันเป็นวิธีเดียว’

 

ผมยกมีดกระดูกของผมชี้ไปที่หนูยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้มา วิธีการของผมคือการใช้โมเมนตัมที่พุ่งเข้ามาทำให้เกิดความเสียหายที่เหลือ 1 จุด(คือยกมีดแล้วชี้ไปทางไอ่หนูยักษ์แล้วให้มันพุ่งเข้ามาชน) แน่นอนว่าร่างกายของผมจะถูกบดขยี้ในกระบวนการนี้ด้วย แต่นี่เป็นแผนเดียวที่ผมคิดได้

 

ปัง! แคร๊ก!

 

ผมได้ยินเสียงกระดูกในแขนของผมแตกหัก ทรราชแห่งสุสานชนผมฝังลึกเข้าไปในกำแพง ผมรีบยิง Fire Shock ครั้งสุดท้ายด้วย MP สี่จุดสุดท้ายของผมก่อนที่ผมจะสูญเสียแขนข้างสุดทายไป เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าเช่นเดียวกับที่เพิ่มขึ้น 0.1 วินาที ผมเห็นกระดูกและซี่โครงของผมแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเช่นเดียวกับที่ผมเห็น HP ของผมลดลงเป็น 0 ในหน้าต่างสถานะ

 

‘ขอให้มันสำเร็จเถอะ!’

 

วิสัยทัศน์ของผมมืดลงราวกับคอมพิวเตอร์ที่ถูกปิดไป….


สามารถติดตามได้ที่ เพจ :ดำน้ำแปล ปัจจุบันตอนที่ 20