0 Views

นี่คือบทกวีงั้นรึ ? ทุกๆคนอดไมได้ที่จะจ้องหน้ากันด้วยความงุนงงและพยายามอย่างดีที่สุดที่จะกลั้นหัวเราะ . แต่อย่างไรก็ตาม , มีหลายคนที่อดไม่ได้จนขำออกมา .

 

 

อวี้ปิงหยานกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิดและอับอายขณะที่คิด , ลุกสามที่รักของข้า , ท่านไม่ควรจะพล่ามอะไรไร้สาระถ้าหากท่านนั้นไม่รู้ . ในตอนนี้พวกกำลังประชันกลอนคู่กันอยู่และสิ่งใดกันที่เกี่ยวข้องกับบทกวีกัน ? แล้วไอ้บทกวีที่ดีนั่นมันมากจากไหนกัน ?

 

 

มุมปากของหลิงเทียนยกขึ้นจนดูแปลกๆ . ในที่สุดหลังจากที่กลั้นหัวเราะได้เขาก็พูด , “ นายน้อยซี่เหมิน , รอสักครู่. ”

 

 

ซี่เหมินชิงนั้นรู้สึกอับอายอย่างมากและอึดอัดที่จะยืนอยู่ใจกลางของเวที . พอเมื่อเขาอยากจะเดินกลับไปที่เรือนสุขสุนต์ , เขาก็ถูกหยุดโดยหลิงเทียน . เขาพลันอดไม่ได้ที่จะหันหลังกลับมาและฝืนยิ้ม , “ ข้าสงสัยว่าคุณชายหลิงจะสอนอะไรข้าอีกงั้นรึ ? ”

 

 

หลิงเทียนพลันขำออกมาและพูด , “ ก่อนหน้านี้ , นายน้อยนั้นรู้สึกรังเกียจต่อวรรคบนของข้าละมันก็ช่างคล้ายอย่างมากกับสิ่งที่ท่านคิดมาก่อนหน้านี้ . แต่อย่างไรก็ตาม , มันก็ไม่เป็นไร . ข้านั้นมีวรรคบนอีกอันหนึ่งและข้าสงสัยว่านายน้อยซี่เหมินจะอยากลองจับคู่มันหรือไม่ ? ”

 

 

พอเมื่อทุกๆคนได้ยินเช่นนั้น , พวกเขาทั้งหมดก็ตะโกนออกมาอย่างชื่นชม . ในเวลาเดียวกันนั้น , พวกเขาทั้งหมดก็ชัดเจนอย่างมากว่าในวันนี้ซี่เหมินชิงและหลิงเทียนนั้นขัดแย้งกันอย่างเป็นทางการ. แต่อย่างไรก็ตาม , การประชันวรรคบนแบบไหนกันที่หลิงเทียนเพิ่งคิดขึ้นมาได้ ?

 

 

ซี่เหมินชิงรู้สึกว่าอารมณ์ของเขานั้นดีขึ้นมาและมั่นใจว่าเขาจะต้องสามารถคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ถ้าหากมันไม่ใช่กลอนคู่ที่ ‘ เป็นไปไม่ได้ ’ ก่อนหน้านี้ . ในเวลาเดียวกันนั้น , ซี่เหมินชิงก็แน่วแน่กับการเรียกคืนชื่อเสียงของเขาผ่านมัน . ด้วยการกระตุ้นตัวเอง , เขาก็พูดออกไปว่า , “ คุณชายหลิง , ได้โปรดมอบวรรคบนให้ข้าและซี่เหมินชิงก็พร้อมที่จะฟังอยู่ . ” ซี่เหมินชิงพูดด้วยท่าทางดุดันราวกับว่าเขากำลังจะได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม .

 

 

หลิงเทียนยิ้มบางๆและพูด , “ ความรู้ของข้านั้นตื้นเขินและข้าก็คิดออกเพียงแค่วรรคบนสั้นๆ . วรรคบนของข้าคือ ‘ สามแสงสว่าง ; ตะวัน , จันทรา , ดารา ’ . หลิงเทียนนั้นไม่สามารถคิดอย่างอื่นที่ดีกว่านี้ออกได้และทำให้ข้าต้องทำเช่นนี้ . ข้าคิดว่านายน้อยซี่เหมินไม่ควรจะมีปัญหาใดๆแม้แต่น้อย . ฮ่าๆๆ. ”

 

 

หลังจากที่ทุกๆคนได้ยินวรรคบนนี้ , มันดูเหมือนว่าจะธรรมดาอย่างมากและไม่มีอะไรยากแม้แต่น้อย . แต่เมื่อคิดเกี่ยวกับมันอย่างรอบคอแล้ว , พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าวรรคบนนี้ช่างไม่ธรรมดา ! ใบหน้าของพวกเขาทั้งหมดเริ่มเปลี่ยนไปขณะที่พวกเขาก้มหน้าลงต่ำพร้อมกับครุ่นคิด . หลังจากที่คิดอยู่นาน , ทุกๆคนก็อดไม่ได้ที่จะหายใจไม่สะดวก ! เพียงแค่กลอนคู่ของห้าคำนี้กลับยากที่จะจับคู่ !

 

 

เนื่องจากมีคำเชิงตัวเลขในวรรคบนนี้ , วรรคล่างก็ควรที่จะต้องมีคำเชิงตัวเลขเหมือนๆกัน . เนื่องจากวรรคบนนั้นมี ‘ สาม ’ , วรรคลงก็ควรจะไม่เท่ากับมัน . แต่อย่างไรก็ตาม , สามคำนั้นตามมาด้วย ‘ ตะวัน , จันทรา , ดารา ’ ทั้งหมดนั้นเป็นคำเฉพาะและเป็นไปตามฐานแห่ง ‘ สามแสงสว่าง ’ . ดังนั้น , จำนวนอื่นใดที่ใช้ในวรรคล่างก็แน่นอนว่าจะต้องน้อยกว่าหรือมากกว่าสาม .  มันช่างยากเกินไป ! นอกเหนือจากนั้น , ตะวัน , จันทราและดารานั้นเป็นนามของทั้งสามทวีป !

 

 

ซี่เหมินชิงนั้นจมอยู่กับความคิดและสิ่งที่เขาคิดได้ก็มีเพียงแค่ , ‘ พรสวรรค์ทั้งสาม ; สวรรค์ , ปฐพี , มนุษย์ ’ . แต่อย่างไรก็ตาม , วรรคบนนั้นได้ใช้เลขสามออกไปแล้วและมันก็ไม่เหมาะที่เขาจะทำเช่นนั้น . แต่ , วรรคล่างอื่นๆนั้นก็ไม่เข้าท่าเลย. ดังนั้น , เขาจึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่นพร้อมกับไตร่ตรองอยู่ลึกๆ .

 

 

ทันใดนั้น , ทั่วทั้งตำหนักหมอกสวรรค์ก็ตกลงสู่ความเงียบงัน . มีเพียงเสียงเคี้ยวของนายใหญ่สามอวี้เท่านั้นที่จะยังลั่นจนได้ยิน !

 

 

คนมากกว่าพันคนนั้นจมอยู่กับความคิดในเวลาเดียวกันพร้อมกับนักปราชญ์บางคนที่กำลังคิดหนัก , ด้วยเคราของพวกเขาที่ถูกลูบไปมาและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง . หลายคนในพวกเขานั้นมีสถานะเท่าเทียมกับฉินเซียนเซิง , แต่เนื่องจากศิษย์ที่เยี่ยมยอดของฉินเซียนเซิง , พวกเขาจึงรู้สึกราวกับว่าพวกเขานั้นอ่อนด้อยกว่าโดยไม่รู้ตัว . ถ้าหากพวกเขาไม่แม้กระทั่งจะจับคู่กับวรรคบนที่ศิษย์ของฉินเหล่าซือคิดขึ้นมาได้ พวกเขาก็คงจะต้องรู้สึกละอายใจอย่างแท้จริง . แม้ว่ากลอนคู่ของหลิงเทียนนั้นจะพุ่งเป้าไปที่ซี่เหมินชิงอย่างเห็นได้ชัด , แต่เหล่านักปราชญ์อาวุโสบางคนก็ทำราวกับว่ามันเป็นการแข่งขันกับฉินเซียนเซิง .

 

 

เวลาผ่านไปสักพัก , นักปราชญ์ชราเคราขาวก็ส่ายหน้าอย่างหดหู่และพูดพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ , “ ข้าไม่สามารถจับคู่มันได้ , ข้าไม่สามารถจับคู่มันได้ ! รุ่นเยาว์นั้นช่างน่ายกย่องจริงๆ ! เพียงวลีสั้นๆห้าคำกลับยากที่จะจับคู่ . มันช่างง่ายที่จะคิดขึ้นมาเป็นกลอนคู่แต่ยากที่จะหาคำใดมาจับคู่กับมันได้ ! ” พอเสียงนี้ดังขึ้น , เสียงถอนหายใจก็ดังไปทั่วทั้งตำหนัก !

 

 

กระทั่งตัวฉินเซียนเซิงเองก็ไม่สามารถจับคู่มันได้และส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจ . อย่างไรก็ตาม , เขาก็ยังคงดูมีพลังอย่างมากโดยปราศจากร่องรอยของความเศร้าหมองให้เห็นบนใบหน้าของเขา ! เมื่อเห็นว่าศิษย์ของเขานั้นสามารถทำให้เหล่าผู้กล้าทั้งหมดของโลกนี้งุนงงได้ด้วยวรรคบนของเขา , ฉินเซียนเซิงก็รู้สึกภูมิใจอย่างมากอยู่ภายในใจ ! ในเวลานั้น , เขารู้สึกราวกับว่าในที่สุดเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นสูงสุดที่เขาเคยฝันถึงมาตลอดชีวิต !

 

 

เมื่อมองไปที่เหล่านักปราชญ์บางคนที่เขานั้นเคยประมือด้วย , ฉินเซียนเซิงก็รู้สึกยินดีอยู่ภายในใจ ! ฮี่ฮี่, นี่คือศิษย์ที่ข้าภาคภูมิใจ ! เป็นอย่างไรเล่า ? พวกเจ้าเห็นรึเปล่า ?

 

 

ใบหน้าของซี่เหมินชิงพลันน่าเกลีดขึ้นเรื่อยๆด้วยผิวที่เดิมทียังขาวนวลก็พลันเปลี่ยนเป็นแดงก่ำอย่างสมบูรณ์และหยาดเหงื่อก็เริ่มไหลลงมาราวกับฝน .

 

 

อีกด้านหนึ่ง , หลิงเทียนหลุดขำและพูดอย่างสบายๆ , “ นายน้อยซี่เหมิน , ท่านสามารถคิดมันอย่างช้าๆได้ , ไม่จำเป็นต้องรีบร้อยแม้แต่น้อย . คุณชายผู้นี้นั้นจะกลับไปงีบรอ . ฮ่าๆๆ… ”

 

 

“ รอเดี๋ยว ! ” เส้นเลือดบนหน้าผากของซี่เหมินชิงปูดขึ้น , “ วรรคบนของท่านนั้นมีคำว่า ‘ สาม ’ อยู่และมันก็เห็นได้ชัดเลยว่ามันตั้งใจสร้างความยากลำบากให้กับพวกเรา . นี่เห็นได้ชัดเลยว่าวรรคบนนี้นั้นไม่สามารถที่จะจับคู่ได้ , และข้าก็ไม่สามารถที่จะทำมัน . แต่อย่างไรก็ตาม , ข้าก็เชื่อว่าไม่มีใครที่จะสามารถคิดคู่ของมันออกมาได้เช่นกัน ! ” พอซี่เหมินชิงพูดจบ , หลายๆคนก็เริ่มพยักหน้าของพวกเขาอย่างเห็นด้วย !

 

 

ซี่เหมินชิงนั้นไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกถึงเรื่องนี้ . หลังจากที่ได้เข้าใจความยากที่แท้จริงของวรรคบนนนี้ , หลายๆคนก็มีความคิดเดียวกัน . อย่างไรก็ตาม , ไม่มีพวกเขาคนไหนกล้าที่จะพูดมันออกมาอย่างเปิดเผยอย่างซี่เหมินชิง !

 

 

“ ฮ่าๆๆๆๆ , บ้าบอสิ้นดี ! ” หลิงเทียนระเบิดหัวเราะออกมาขณะที่ริมฝีปากของเขาก็ยกขึ้นอย่างดูถูก , “ ทุกๆสิ่งในโลกนี้แน่นอนว่าต้องมีตรงกันข้ามและนี่เป็นกฏเหล็กที่ไม่เคยเปลี่ยนมาตั้งแต่สมัยโบราณ . ทุกๆวรรคบนย่อมต้องมีวรรคล่าง . มีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้นที่ว่าทำไมเจ้าถึงไม่สามารถจับคู่มันได้ก็เพราะว่าเจ้านั้นไม่รู้ . แต่อย่างไรก็ตาม , เจ้ากลับกล้าที่จะพูดว่าไม่มีใครที่จะสามารถคิดคู่ของมันขึ้นมาได้ . ไม่ใช่ว่าเจ้ากำลังดูถูกเหล่าผู้กล้าทั้งหลายบนโลกนี้อยู่งั้นรึ ? ”

 

 

ซี่เหมินชิงนั้นได้ยินอย่างชัดเจนว่าหลิงเทียนกำลังส่งคืนคำพูดก่อนหน้านี้ของเขากลับคืนด้วยการเยาะเย้ยอย่างหนัก . ดังนั้น , ใบหน้าของเขาพลันน่าเกลียดขึ้นก่อนที่เขาจะโต้ตอบกลับ , “ ข้าไม่เชื่อว่าจะมีใครที่สามารถจับคู่วรรคบนนี้ได้ ! ”

 

 

“ แล้วถ้ามีล่ะ ? ” หลิงเทียนเอ่ยถาม .

 

 

“ ถ้าหากคุณชายหลิงเทียนสามารถคิดวรรคล่างขึ้นมาได้ , ซี่เหมินชิงผู้นี้จะยินดียอมรับว่าข้านั้นด้อยกว่าในเรื่องของกลอนคู่ .นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป , ข้าจะไม่แตะต้องหรือยุ่งเกี่ยวกับกลอนคู่อีกครั้งในชีวิตของข้า ! ” ซี่เหมินชิงนั้นกลับพูดจาด้วยคำที่เจ้าเล่ห์ . อย่างแรกเลย , เขานั้นเล็งเป้าไปที่หลิงเทียนเท่านั้น . กล่าวอีกนัยหนึ่ง , และจะนับเพียงวรรคล่างที่มาจากหลิงเทียนเท่านั้น , แม้ว่าคนอื่นๆนั้นจะคิดวรรคล่างขึ้นมาได้ , แต่มันก็จะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหลิงเทียน ! อย่างที่สอง , เขาเพียงพูดว่าเขานั้นจะยอมรับว่าด้อยกว่าในด้านของกลอนคู่และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับมันอีก ! แต่ว่า, เขาก็ไม่เคยพูดว่าทั้งหมดซะหน่อย !

 

 

แม้ว่าเขาจะไม่ยุ่งกับกลอนคู่อีกต่อไป , แต่เขาก็ยังสามารถแตะต้องบทกวี , ดนตรี , พิณ , หมากรุก , การเขียนอักษรหรือการวาดภาพ ! พูดอีกอย่างก็คือ , มันก็ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อเขาเลยแม้แต่น้อย . นอกจากนี้ , หลังจากที่เขาล้มเหลวอย่างมากกับกลอนคู่ที่ ‘ เป็นไปไม่ได้ก่อนหน้านี้ ’ , ซี่เหมินชิงก็ถือว่าไม่มีหน้าจะไปมีส่วมร่วมใดๆกับงานชุมนุมกลอนคู่ใดๆอีกนับจากวันนี้ .

 

 

ทุกๆคนที่อยู่ที่นี่ในวันนี้นั้นไม่ได้โง่และเป็นธรรมดาที่จะสามารถรู้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำพูดของซี่เหมินชิง . ดังนั้น , เสียงเยาะเย้ยถากถางก็ดังขึ้นจากทั่วทุกทิศและถูกคนก็แสดงออกถึงความรังเกียจต่อความไร้ยางอายของซี่เหมินชิง .

 

 

ใบหน้าของซี่เหมินชิงพลันซีดเผือดอีกครั้งก่อนที่เขาจะไม่สนใจเสียงเยาะเย้ยจากรอบๆตัวเขา . เขารู้สึกราวกับว่าเขายังคงมีพรสวรรค์ด้านอื่นๆที่เขายังไม่ได้แสดงออกมา , ดังนั้นเขาจะยอมรับความพ่ายแพ้ได้อย่างไร ?

 

 

หลิงเทียนหัวเราะเยาะและไม่สนใจคำพูดที่ซี่เหมินชิงนั้นพูด . อีกอย่าง , หลิงเทียนนั้นหมดความอดทนกับความไร้ยางอายของซี่เหมินชิงแล้ว , “ ฟังให้ดี , วรรคล่างของข้าคือ… ”

 

 

ทุกๆคนยื่นหูออกมาเพื่อฟังก่อนที่จะได้ยินหลิงเทียนเน้นทุกๆคำพูดที่เขาพูด , “ สี่บทกวี ; โวหาร , บทสวด , บทสรรเสริญ ! ”

 

 

“ สามแสงสว่าง ; ตะวัน , จันทรา , ดารา . สี่บทกวี ; โวหาร , บทสวด , บทสรรเสริญ ! ”

 

 

ความเงียบเต็มไปทั่วทั้งตำหนักก่อนที่เสียงปรบมือจะระเบิดดังออกมา ! ทวีปดาราสวรรค์นั้นมี ‘ คัมภีร์แห่งเสียงเพลง ’ และมันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากคัมภีร์แห่งเสียงเพลงที่อยู่ในช่วงเวลาของหลิงเทียน . ทุกๆคนรู้ว่าคัมภีร์แห่งเสียงเพลงนั้นแยกออกเป็นสามประเภท — โวหาร , บทสวดและบทสรรเสริญ —  . สำหรับบทสวดนั้น  , มันก็ยังแยกออกเป็นสองส่วนย่อยคือ บทสวดสำนักย่อยและบทสวดสำนักหลัก . ดังนั้น , มันจึงไม่ได้มากเกินไปนักที่จะเรียกมันว่าสี่บทกวี !

 

 

ไม่เพียงแค่สัมผัสคำได้ดี , แต่พวกมันกลับจับคู่กันได้อย่างสมบูรณ์แบบและมันก็สามารถกระทั่งอธิบายได้ถึงบรรยากาศในปัจจุบัน !

 

 

มันช่างเข้ากันได้อย่างลึกล้ำ !

 

 

ใบหน้าของซี่เหมินชิงซีดเผือด ; เขานั้นมักจะคิดว่าตัวเองนั้นมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นและไม่สามารถที่จะหาใครมาเทียบได้ . อย่างไรก็ตาม , ความหยิ่งยโสที่เขาได้สร้างมาหลายปีได้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงโดยหลิงเทียนในวันนี้ ! ในขณะนั้น , เขารู้สึกใจสลายและท้อแทไปโดยสมบูรณ์ !

 

 

ในบรรดาผู้ตัดสิน , นักปราชญ์ที่อาวุโสที่สุดก็ยืนขึ้นและมองไปที่หลิงเทียนด้วยสายตาที่ยกย่อง , “ คุณชายหลิงช่างมีพรสวรรค์ที่สวรรค์ประทานมาให้โดยแท้ ! การที่ฉินเซียนเซิงได้มีศิษย์เช่นนี้ , ชีวิตของท่านก็คงจะไม่มีอะไรให้เสียใจอีกแล้ว ! ”

 

 

ตาของฉินเซียนเซิงหดแคบลงจนเหลือเส้นบางๆจากการยิ้มที่กว้างจนจะถึงใบหูบนหน้าของเขา . เขาลูบเคราไปมาและจ้องมองไปที่หลิงเทียนอย่างภาคภูมิใจ . ในเวลาเดียวกันนั้น , ใบหน้าของเขาก็ไม่เพียงเปล่งปลั่ง , แต่มันกลับเป็นประกายระยิบระยับดั่งทองคำ .

 

 

หลิงเทียนหัวเราะขำและพูดอย่างถ่อมตน , “ จริงๆแล้วนี่ไม่ใช่เพียงแค่วรรคล่างเพียงอันเดียวสำหรับ ‘ สามแสงสว่าง ; ตะวัน , จันทรา , ดารา ’ เท่านั้น . แต่มันยังมีวรรคล่างอีกมายมายที่สามารถนำมาจับคู่กับมัน . ยกตัวอย่างเช่น , ‘ หนึ่งคลื่น ; วายุ , วิชชุ , พิรุณ ’ หรือ ‘ สองชาติ ; ใกล้ชิด , ดั่งพี่ดั่งน้อง , รัฐ ’ . อา อา, มันเป็นเพียงเพราะว่าทุกๆท่านนั้นยังไม่คิดถึงมันให้มากพอ . ถ้าหากพวกท่านนั้นลองคิดมันอย่างรอบคอบ , ท่านจะต้องสามารถคิดมันออกได้มากกว่านี้อีกแน่นอน . ”

 

 

“ สามแสงสว่าง ; ตะวัน , จันทรา , ดารา . หนึ่งคลื่น ; วายุ , วิชชุ , พิรุณ…. สามแสงสว่าง ; ตะวัน , จันทรา , ดารา . สองชาติ ; ใกล้ชิด , ดั่งพี่ดั่งน้อง , รัฐ . ” นักปราชญ์อาวุโสผู้นั้นพึมพัมอยู่ไม่กี่ครั้งกับตัวเองก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง , “ เจ้านั้นช่างสมกับที่มีพรสวรรค์ที่สวรรค์ประทานมาให้จริงๆ ! ช่างสมกับพรสวรรค์ที่สวรรค์มอบให้จริงๆ ! ตาแก่ผู้นี้ขอคาระ ! ” จากนั้เขาก็กลับไปนั่งยังที่นั่งของเขา . แต่เมื่อเขามองไปที่หลิงเทียน , สายตาของเขาก็เต็มไปด้วยความปิติยินดีราวกับว่าเขานั้นกำลังมองไปที่หลานชายของเขาเอง .

 

 

หลิงเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม , “ ก่อนหน้านี้ , ข้าก็ได้สนทนาในเรื่องนี้กับผู้อาวุโสเย่ชิงเฉินเช่นกัน . เขากระทั่งมีวรรคล่างสำหรับเรื่องนี้ที่น่าตื่นเต้นอย่างยิ่ง ! วรรคล่างของเขาคือ ‘ หกเส้นชีพจร ; นิ้ว , ผ่าน , ฟุต ’ ! นี่คือศิลปะที่แท้จริง ! อาวุโสเย่พูดว่าถึงแม้มันจะง่ายที่เราจะคิดวรรคบนขึ้นมาได้ , แต่การจับคู่มันนั้นยากยิ่งกว่า ! แม้ว่ามันยากที่จะจับคู่กับวรรคบนได้ , แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่จะจับคู่ ! ”

 

 

สิ่งที่หลิงเทียนกล่าวออกมาในตอนนี้ , เขานั้นพูดเพื่อรักษาหน้าของเหล่านักปราชญ์หลายคนที่อยู่ที่นี่ . แม้ว่ารุ่นเยาว์นั้นอาจจะไม่รู้จักเย่ชิงเฉิน , แต่เหล่าอาวุโสอย่างฉินเซียนเซิงย่อมต้องเคยได้ยินชื่อเสียงของเขามาก่อน . ในตอนนี้ที่พวกเขาได้ยินหลิงเทียนพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เย่ชิงเฉิน ‘ กล่าว ’ กับทุกๆคน , นักปราชญ์ทั้งหมดก็รู้สึกขอบคุณอยู่ภายในใจ . ความประทับใจที่พวกเขามีต่อหลิงเทียนนั้นพัฒนาขึ้นอย่างมหาศาลและรู้สึกราวกับว่าผู้คนของอาณาจักรครองฟ้านั้นต้องตาบอดแน่ๆที่เรียกคนเช่นนี้ว่าเป็นคนเสเพลอันดับหนึ่ง !

 

 

ณ จุดนี้ , ไม่มีความหมายใดๆอีกต่อไปที่จะถกกันด้วยกลอนคู่ต่อ . หลังจากที่หารือกันสักพัก , ผู้ตัดสินก็ตัดสินใจที่จะเข้าสู่ส่วนต่อไป , การประชันบทกวี !

 

 

เหล่ารุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ทั้งหมดที่รู้สึกหดหู่จากการพ่ายแพ่หลิงเทียนนั้นก็เริ่มฮึดขึ้นมาทันทีก่อนจะนั่งหลังตรงและเปลี่ยนเป้าหมายของพวกเขาจากซี่เหมินชิงเป็นหลิงเทียน !

 

***

 

โปรโมชั่นทุกกลุ่ม 300 บาท เดือนกันยายน (8/10)

กลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 7

INBOX เข้ามาที่เพจได้เลย

Legend of Ling Tian ตำนานของหลิงเทียน