0 Views

ตำหนักหมอกสวรรค์ ! นี่เป็นสถานบันเทิงที่มีชื่อเสียงของเมืองครองฟ้า . ในเวลานี้ , ในที่สุดมันก็ได้โอกาสแสดงความสามารถและความยิ่งใหญ่ของมัน , สถานที่ๆเหรียญทองนับพันถูกทิ้งอยู่ที่นี่ในทุกๆวัน . นี่เป็นที่ๆสาวงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยประทินโฉมและอ่อนโยนเรียงรายอยู่และเป็นที่ๆเหล่าสุภาพบุรุษที่มีภูมิฐานมักจะมา , พวกนางทุกๆคนมักจะมีสไตล์ที่แตกต่างกัน . เสียงบทสนทนาที่ดังจ้อกแจ้กวุ่นวายนั้นท่วมท้นไปทั่ว ! ในค่ำคืนนี้ตำหนักหมอกสวรรค์นั้นได้กลายเป็นตำหนักหมอกสวรรค์ที่แท้จริง !

 

 

ที่ทางเข้าของตำหนักหมอกสวรรค์ , มีชายชราที่อวบอ้วนเล็กน้อยกำลังสวมรอยยิ้มบนใบหน้าก่อนที่มันจะคำนับแขกทุกๆคนที่เข้ามาและรวมถึงผู้ที่ออกไป . คำพูดของมันนั้นดูจริงใจและสุภาพ , และมันดูเหมือนว่าจะรู้จักทุกๆคนที่ปรากฏตัวขึ้น , ประดั่งนักเดินทางที่มีความรู้กว้างขวาง . แม้ว่าคำพูดของมันนั้นจะดูประจบประแจงจนเกินไปบ้าง , แต่มันก็ทำให้หัวใจของใครก็ตามที่ได้ยินมันรู้สึกสบายอย่างมาก .

 

 

ถ้าหากว่ามีใครรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้วล่ะก็ คงจะไม่มีใครยอมเชื่อแน่ว่าคนผู้นี้คือผู้อาวุโสจากตระกูลซ่างกวน , ปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียง ที่กลับมีหน้าที่ในฐานะหัวหน้าพ่อบ้านที่คอยบริการสุราในตำหนักหมอกสวรรค์แห่งนี้ ! แม้ว่าตำแหน่ง ‘ หัวหน้าพ่อบ้าน ’ นั้นจะฟังดูดี , แต่ในท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นแค่นามของหัวหน้าแมงดาของซ่องนี้เท่านั้น .

 

 

“ อา , ฮ่าๆๆๆ , คุณชายถาน , ท่านมาถึงแล้ว . มันก็ตั้งหลายวันแล้วนับตั้งแต่ที่ข้าได้พบกันท่าน , แต่ท่านนั้นดูเหมือนว่าจะยิ่งสง่างามและหล่อเหลาขึ้นนะ…ได้โปรดมาทางนี้เลยคุณชาย , ไม่ต้องเป็นห่วง ตั้งแต่ที่ท่านได้ให้คำสัญญา , หยกน้อยที่ไม่เคยถูกใครสัมผัสมาก่อน . ดรุณีน้อยที่มักจะจ้องมองออกมาจากหน้าต่างทุกๆวันและกำลังรอคอยการปรากฏตัวของท่านอยู่ ! ”

 

 

“ เอ๋ ? นั่นไม่ใช่เถ้าแก่ลู่วหรือนั่น ? ท่านช่างเป็นผู้มาเยือนที่หาตัวยากจริงๆ…นี่ท่านยังจำดรุณีครั้งสุดท้ายที่ท่านมาได้หรือไม่ ? ฮ่าๆๆๆ…นับตั้งแต่ที่ท่านจากไป , เหล่าดรุณีน้อยเหล่านั้นต่างกระหายไปอีกหลายวันเลยหลังจากวันนั้น . ในเวลานี้ , เถ้าแก่ลู่วนั้นจำเป็นต้องช่วยข้าปลอบโยนพวกนางจริงๆซะแล้ว…ฮ่าๆๆๆ,อย่าได้กังวล , ชั้นใต้ดินของศาลานั้นยังคงยอดเยี่ยมที่จะสามารถช่วยท่านให้ได้ปลดปล่อยพลังของมังกรและได้แสดงความรุนแรงของพยัคฆ์…ฮี่ฮี่,ข้าจะไปหาท่านภายหลัง ! ”

 

 

“ โอ้พระเจ้าช่วย , นายใหญ่สามหยาง , ท่านก็มาที่นี่ด้วยงั้นรึ , ห้องส่วนตัวได้ถูกเตรียทไว้ให้ท่านแล้ว . เอ๋ ? เป็นเช่นนั้นเองงั้นรึ ? ไม่แปลกใจเลยว่านายใหญ่สามหยางนั้นถึงได้มาสายนัก , นี่…ตัวช่วยของทาน , มันเป็นดั่งต้นไม้หยกที่เผชิญหน้ากับสายลม , ดุเดือนและเป็นธรรมชาติ ! ”

 

 

“ อั้ยหยา , นายใหญ่หวู่ , ข้าไม่ได้พบกับท่านนานแล้ว , ผมหงอกของท่านดูเหมือนว่ามันจะลดลงมาก , ท่านช่วยสอนข้าหน่อยได้หรือไม่ว่ามันทำได้ยังไง ? โอ้ , สุภาพบุรุษผู้หล่อเหลาที่อยู่ข้างท่านผู้นี้ , เขาใช่หลานชายของท่านหรือไม่ ? อะไรนะ ?! บุตรชาย ? พระเจ้าช่วย , ข้า…ข้า…ข้าหวาดกลัวท่านอย่างแท้จริง… ”

 

 

ท่ามกลางการส่งและต้อนรับเหล่าแขก , ถ้าหากคนใดกลับมาและสังเกตให้ดี , พวกเขาก็จะได้พบกับการกระทำที่ชัดเจนอย่างมาก . ทุกๆคนที่ฝูงชนนั้นเริ่มเบาบางลง , ชายชราอวบอ้วนผู้นี้ก็จะใช้มือนวดไปที่ใบหน้าของตัวเอง , พอหนักขึ้นหน่อย กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาก็จะเป็นตะคริวจากการที่ต้องยิ้มขณะที่ต้อนรับแขกทุกคน .

 

 

ในทันใดนั้น , มือของหัวหน้าพ่อบ้านที่กำลังนวดไปที่ขมับของตนก็แข็งขึ้นมา , เมื่อสายตาของเขาได้สังเกตเห็นคนผู้หนึ่ง . ท่าทางของเขานั้นสลับไปมาระหว่างความสับสน , ความหวาดกลัวและความเคารพ . เขานั้นตกตะลึงจนกระทั่งไม่สนใจผู้คนที่เข้ามาทักทายเขาก่อนที่พวกเขาจะเดินผ่านไป .

 

 

นี่มันคือความแตกต่างระหว่างคนธรรมดากับผู้ฝึกวรยุทธ , ผู้ฝึกวรยุทธนั้นจะมีความสามารถที่จะสัมผัสถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่มากมายเหนือกว่าคนธรรมดา .

 

 

ห่างออกไปสิบฟุตจากสายตาของมัน , ชายในหน้ากากที่สวมชุดสีดำไปทั้งตัวก็ยืนเด่นอยู่ที่นั่น . แม้ว่าเขานั้นจะยืนอยู่นิ่งๆ , แต่สัมผัสของหัวหน้าพ่อบ้านกลับไม่สามารถตรวจพบกับปรากฏตัวของชายผู้นี้ . ถ้าหากไม่ใช่ว่าสายตาของมันดันเหลือบไปเห็น , มันก็คงจะคิดว่าที่นั่นมีเพียงความว่างเปล่าและอากาศธาตุ . ในตอนที่มันเบนสายตาไปมองชายผู้นั้น , ความคิดแรกของเขาก็คือชายในชุดดำนั้นได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสวรรค์และโลกไปแล้ว .

 

 

เขาเข้าใจได้ถึงความสามารถอันน่าหวาดหวั่นของชายผู้นี้ในทันที , แม้กระทั่งลมหายใจแห่งชีวิตทั้งหมดของเขาก็หดลงเข้าไปในร่าง , ไม่แม้แต่จะกล้าปล่อยให้มันเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย . เพียงเหตุผลเดียวเท่านั้นที่ว่าทำไมมันถึงสามารถมองเห็นเขาได้ก็เพราะว่าชายในชุดดำนั้นอนุญาต . สำหรับสามัญชนธรรมดา , พวกมันนั้นไม่สามารถพบว่ามีอะไรผิดปกติได้ . นี่คือดินแดนเซียนเทียนที่มีอยู่ในตำนาน !

 

 

เขาระบุตัวตนของชายชุดดำได้เลยว่าเขาเป็นผู้ที่เข้ามาช่วยเสี่ยวหยานเสวี่ยในคืนนั้น . เมื่อระลึกถึงความโหดเหี้ยมและการกระทำที่โหดร้ายของเขา , ความแข็งแกร่งอันน่าหวาดหวั่นของคนผู้นี้นั้นสามารถจะช่วงชิงชีวิตของพวกมันที่อยู่ที่นี่ได้ทุกคน , หัวหน้าพ่อบ้านอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นและเตรียมที่จะเข้าไปต้อนรับเขา .

 

 

ชายในชุดดำนั้นดูเหมือนจะยิ้มไปให้มันผ่านสายตาของเขาก่อนที่จะหายตัวไปจากเบื้องหน้าของมัน . หัวหน้าพ่อบ้านเพียงรู้สึกถึงลมที่พุ่งผ่านมันไป . โลกนี้มีทักษะการเคลื่อนไหวเช่นนี้ด้วยงั้นรึ ? มันถึงกับมีสิ่งเช่นนี้อยู่จริงๆ ? หัวหน้าพ่อบ้านตกตะลึงและค่อยๆยกมือของมันขึ้นมาปาดเหงื่อเย็นบนใบหน้าออกไป . สายลมเย็นๆยังคงพัดไปมาและมันก็ตระหนักได้เลยว่าแผ่นหลังของมันนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น .

 

 

กู่ซี่หยานนั้นฟุบนอนอยู่ตรงเบื้องหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง , อารมณ์ของนางในตอนนี้ปั่นป่วนอย่างรุนแรง . เมื่อคิดเกี่ยวกับตระกูลของนาง , จากตระกูลชนชั้นสูงที่สง่าผ่าเผยกลับต้องตงลงมาถึงขั้นที่ว่าพวกนางต้องใช้ชีวิตภายใต้ชื่ออื่น . ในใจของนางนั้น , นางนั้นรู้สึกท้อแท้จนแทบอยากจะสะบั้นชีวิตของตัวเองทิ้งเมื่อพวกนางนั้นต้องตกต่ำลงในทุกๆวัน . แต่อย่างไรก็ตาม , ผู้อาวุโสทั้งสามนั้นดูเหมือนว่าจะพึงพอใจในสภาพเช่นนี้ . พวกเขานั้นดูเหมือนจะวางแผนที่จะตายด้วยความชราภาพและทิ้งนางไว้เบื้องหลังเพียงลำพัก . เช่นนั้นแล้ว, ด้วยความเกลียดชังที่ล้นอยู่ภายในใจของนางรวมไปถึงปณิธานอันสูงส่ง , นางควรจะทำอย่างไรดี ?

 

 

นางถอนหายใจออกมาอย่างโศกเศร้า , และขณะที่นางกำลังฟังเสียงอันขุ่นเคืองของเหล่านักพนันด้านนอก , รวมไปถึงเสียงหัวเราะอันชั่วร้ายของเหล่าบุรุษ , กู่ซี่หยานก็พลันรู้สึกอ่อนแออย่างเหลือทน . นี่เป็นชีวิตที่นางต้องการจริงๆงั้นรึ ?

 

 

คำตอบนั้นเห็นได้ชัดเลยว่าไม่ , แต่นางก็ไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากพอที่จะปฏิเสธมัน . แม้ว่านางนั้นจะไม่พอใจ แต่นางจะทำอะไรได้ ?

 

 

สายลมเย็นๆดูเหมือนจะพัดเข้ามา กู่ซี่หยานจึงยืนขึ้นเพื่อจะเดินไปปิดหน้าต่าง , ดูราวกับว่านางนั้นต้องการที่จะโยนความกังวลของนางออกไปด้านนอก . แต่อย่างไรก็ตาม , ในตอนที่นางหันกลับมา , นางก็ตื่นตกใจเนื่องจากมีชายสวมหน้ากากในชุดดำนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่นางเพิ่งจะนั่งอยู่ก่อนหน้านี้ . สายตาอันซุกซนคู่นั้นจ้องมองมาที่นางก่อนที่เขาจะพูด , “ เจ้าตำหนักกู่ , สบายดีหรือไม่ ? ”

 

 

“ ที่แท้ก็เป็นผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติของพวกเรานี่เอง ” แม้ว่าจะตกใจ แต่กู่ซี่หยานก็ฟื้นสติของนางได้อย่างรวดเร็ว . เมื่อดูจากระดับการบ่มเพาะของผู้อาวุโส , ถ้าหากเขาต้องการจะข่มเหงนางจริงมันก็คงจะเป็นเรื่องที่ง่ายดายอย่างมาก . เมื่อคิดถึงจุดนี้ , นางก็ทิ้งความคิดในการเรียกกำลังเสริมของนางเข้ามาช่วยแต่กลับเอ่ยถามออกมาแทน , “ ผู้อาวุโสมีคำขอใดๆหรือไม่ ? พวกเราจะทำมันอย่างสุดความสามารถของพวกเรา ! ” กู่ซี่หยานยังคงจำได้ถึงประโยคที่เขาได้พูดก่อนที่เขาจะจากไปในวันนั้น , “ นับจากวันนี้เป็นเวลาสามเดือน , ตำหนักหมอกสวรรค์จะต้องทำตามคำสั่งของข้า ! ”

 

 

ในความจริงแล้ว , ภายในใจของกู่ซี่หยานนั้น , นางไม่ได้ขัดแย้งกับคำสั่งของเขา , แต่กลับรู้สึกเสียดายที่มีเป็นเพียงสามเดือนเท่านั้น , มันช่างสั้นเกินไป ! ด้วยความแข็งแกร่งของเขา , เขาจะยอมอยู่อย่างเงียบๆเช่นนี้และจะยอมให้ไม่มีใครรู้จักไปตลอดชีวิตงั้นรึ ? ตราบใดที่เขานั้นไม่มองข้าม , เช่นนั้นตระกูลซ่างกวนก็จะผงาดขึ้นและมีชื่อเสียงไปพร้อมๆกับเขาถ้าหากพวกนางนั้นยอมอยู่ใต้ปีกของเขา ! สำหรับคนที่ต้องการฟื้นฟูชื่อเสียงของตระกูลเช่นนาง , นี่เป็นโอกาสที่พิเศษ , และแน่นอนว่ามันต้องดีกว่าชีวิตที่นางเป็นอยู่ในตอนนี้ .

 

 

หลิงเทียนชื่นชมกู่ซี่หยานอยู่ในใจสำหรับความเยือกเย็นและการควบคุมสถานการณ์ นอกจากนี้ยังสามารถที่จะมองภาพรวมได้ดี . แต่อย่างไรก็ตาม , เขาก็ยังสับสนอยู่ว่าทำไมนางถึงเลือกที่จะเรียกเขาว่า ‘ ผู้อาวุโส ’ . ภายใต้หน้ากากนี่ทำให้เขาดูแก่ถึงขนาดนั้นเลยหรือไง ?

 

 

อีกอย่าง , คำตอบของนางนั้นทำให้เขาพึงพอใจอย่างล้มหลาม . ความหมายของการมองเห็นภาพรวมนั้นคือ — เมื่อคนผู้นั้นรู้ว่าไม่สามารถปฏิเสธมันได้ ก็เลยเลือกที่จะทำตามมันไปจนถึงที่สุด ! นั่นเป็นการกระทำที่เหมาะสม ! สำหรับเหล่าคุณหนูที่อยู่แต่ภายในการประคบประหงมแต่ยังสามารถที่จะตัดสินใจได้เช่นนี้ภายในไม่กี่วินาที , มันพูดได้เพียงแค่ว่านางนั้นมีพรสวรรค์และความเด็ดขาด . ดั่งวีรสตรี !

 

 

ตรงกันข้ามกับสิ่งที่หลิงเทียนได้คาดคิดไว้ , กู่ซี่หยานนั้นไม่แม้กระทั่งพยายามที่จะต่อร่องใดๆ แต่กลับยอมรับมันโดยปราศจากความลังเล !

 

 

ตั้งแต่ที่กู่ซี่หยานนั้นได้ยอมรับที่จะติดตามเขา , ถ้าหากนางไม่แสดงจุดแข็งของนางเสียบ้าง แล้วเช่นนั้นหลิงเทียนจะต้องการยอมรับนางให้พึ่งพอเขาต่อไปได้อย่างไร ?

 

 

ก่อนที่เขาจะจากไป , หลิงเทียนได้จ้องมองไปที่กู่ซี่หยานอย่างรุนแรง , แต่ว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นมีเพียงสายตาที่ดูลึกซึ้งที่สะท้อนกลับมาที่เขา ! ร่องรอยของรอยยิ้มปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา , สตรีผู้นี้นั้นไม่ง่ายเลยจริงๆ ! เขาไม่ได้หันกลับมาอีกต่อไปก่อนจะออกไปทางหน้าต่างและหายไปกับเงามืด .

 

 

กู่ซี่หยานพลันรู้สึกราวกับว่าภูเขาอันหนักหน่วงนั้นได้ถูกยกออกไปจากหัวใจของนาง ใ

 

 

หลิงเทียนทะยานขึ้นไปภายใต้แสดงจันทร์ยามค่ำคืน , ร่างกายของเขารู้สึกสบายอย่างมาก . การทะลวงข้ามผ่านมายังขั้นที่เก้านี้ทำให้เขารู้สึกราวกับได้เกิดใหม่ ! ความรู้สึกเช่นนี้ได้กระตุ้นให้หลิงเทียนนั้นกู่ร้องออกมาเป็นครั้งแรก !

 

 

ร่างกายของเขาดูพลิ้วไหวและโอนอ่อนไปตามสายลม , ด้วยทุกๆก้าวของเขาที่เหยียบไปบนหลังคานั้นช่างเงียบเชียบและดีดตัวได้เร็วกว่าเดิมจนไม่เห็นฝุ่นเบื้องหลัง. เมื่อมองไปที่แนวป่าอันเรือนลางที่อยู่ด้านข้างของเขา , หลิงเทียนก็รู้สึกมีความสุขและปราศจากความกังวลเท่าที่เขาจะรู้สึกได้ !

 

 

ทันใดนั้น , เขาก็รู้สึกถึงการสัญญาณอะไรบางอย่างจากสัมผัสของเขา , มีคนกำลังตามหลังของเขามา ! หลิงเทียนหัวเราะอย่างเย็นชาก่อนที่จะคิด , ข้ากำลังมองหาคู่ต่อสู้อยู่พอดีและเจ้าก็ได้พาตัวเจ้าเองมายังทางเดินของข้า ! ในทันใดนั้น เขาก็ตัดสินใจอยู่ในความคิดของเขาและหมุนร่างของเขาไปด้านข้างและซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังของต้นไม้ใหญ่ .

 

 

เงาสีขาวพุ่งเข้ามาและหยุดอยู่บนหลังคาก่อนจะหันไปมองรอบๆ , ราวกับว่าเขานั้นกำลังประหลาดใจที่เขานั้นจู่ๆเป้าหมายของเขาก็หายตัวไป .

 

 

“ เจ้าเป็นใคร ? แล้วเจ้าตามข้ามาทำไม ? ” ในทันใดนั้น , เสียงอันเย็นชาก็ดังขึ้นด้านหลังของเขา !

 

***

 

โปรโมชั่นเดือนตุลาคม เข้าทุกกลุ่ม 300 บาท 20 คน

กลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 7

Legend of Ling Tian ตำนานของหลิงเทียน