0 Views

ร่างกายของหลิงเทียนขยับก่อนที่เขาจะปรากฏตัวเบื้องหน้าของอวี้หมานเทียนข้ามผ่านระยะทางห้ามสิบฟุตเข้ามาทันที . ฝ่ามือของเขานั้นพุ่งออกมาจนทำให้ผืนแผ่นดินเริ่มสั่นไหว ! ชัดเจนและรวดเร็วโดยปราศจากความลังเลและไม่มีสัญญาณใดๆแม้แต่น้อย !

 

 

ในตอนที่อวี้หมานเทียนเพิ่งจะรู้สึกว่าชายหนุ่มผู้นี้ขยับ , ฝ่ามือของชายหนุ่มผู้นี้ก็ปรากฏอยู่เหนือหัวของมันแล้ว . มันราวกับว่าชายหนุ่มผู้นี้นั้นอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่เริ่ม !

 

 

ด้วยเสียงคำราม , ทุกข์ตรมแห่งสรทของมันก็ฟันขึ้นไปเพื่อต้านรับฝ่ามือของหลิงเทียน .

 

 

ชุดคลุมสีขาวของหลิงเทียนนั้นกระพือไปตามลมก่อนที่เขาจะพลิกตัวกลางอากาศและปรากฏตัวอีกทิศทางหนึ่ง . ด้วยพลังและความแรงที่ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย , ฝ่ามือของเขาก็พุ่งลงมาอีกครั้ง !

 

 

อวี้หมานเทียนร้องออกมาแบบแปลกๆขณะที่ดาบในมือขวาของมันจะแทงออกไป . ในเวลานั้น , มันก็ได้รวบรวมพลังปราณที่เหลือของมันไว้ในมือซ้ายและพุ่งเข้าไปปะทะอีกทางหนึ่ง ! การกระทำทั้งหมดนี้ไม่ได้ช้าไปกว่ากันเลยแม้แต่น้อย , มันแสดงให้เห็นถึงความสามารถของมันอย่างเต็มที่ .

 

 

รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลิงเทียนขณะที่พลังปราณในมือซ้ายของเขาก็พลันอ่อนโยนและพุ่งตรงไปที่กระบี่ของอวี้หมานเทียนจนเซไปด้านข้างด้วยการพลิกฝ่ามือซ้ายอย่างง่ายๆ . มือขวาของเขานั้นยังคงพุ่งไปที่อวี้หมานเทียนต่อเนื่องโดยพลังนั้นไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย , ด้วยความแข็งแกร่งที่เรียกได้ว่าอาจจะมากกว่ามือซ้ายของเขาเสียด้วยซ้ำ !

 

 

“ ฮง !! ” ฝ่ามือของทั้งสองชนกัน ! คลื่นลมกรรโชกแรงนั้นระเบิดออกไปทั่วทุกสารทิศ !

 

 

ร่างของอวี้หมานเทียนนั้นลอยขึ้นจากพื้นก่อนจะบินถอยหลังไปไกลสามสิบฟุตและหยุดลงเมื่อมันนั้นพุ่งชนกับต้นลูกท้อ ! มันตกใจทันทีก่อนจะคิด , ความหนาแน่นของพลังปราณนี่มันอะไรกัน ! พลังภายในอันแข็งแกร่งของอวี้หมานเทียนนั้นหนาแน่นอย่างมากแต่หลิงเทียนกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่ามัน . แม้ว่ามันจะเหนื่อยล้าจากการต่อสู้กับหลิงเจี้ยน , แต่เพียงแค่ฝ่ามือเดียวของหลิงเทียนก็ยังไม่เพียงพอที่จะสร้างความบาดเจ็บร้ายแรงให้กับมัน .

 

 

ขณะที่อวี้หมานเทียนนั้นยังคงสับสนจากความตกใจที่ได้รับมาจากวรยุทธของหลิงเทียน  , เขารู้สึกว่ามีสายลมอันรุนแรงใกล้เข้ามาหามันขณะที่ฝ่ามือของหลิงเทียนนั้นพุ่งลงมาอีกครั้งด้วยพลังที่รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้ !

 

 

ตั้งแต่ต้นจนจบ , หลิงเทียนนั้นยังอยู่บนอากาศโดยยังโดยปราศจากการสัมผัสกับพื้นดิน ! นี่มันวรยุทธประเภทใดกัน ? อวี้หมานเทียนคิด .

 

 

อวี้หมานเทียนนั้นรู้สึกว่าวิญญาณของมันกำลังจะออกจากร่างก่อนที่มันจะรวมรวบปราณไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองเพื่อต้านรับฝ่ามือที่พุ่งเข้ามา . ในเวลานี้ , มันไมได้มีเวลามากเพียงพอที่จะตอบโต้กลับด้วยกระบี่ของมันและทำได้เพียงแค่โยนมันทิ้งไป !

 

 

“ ปัง !! ” … ร่างอันแข็งแกร่งของอวี้หมานเทียนพลันกลิ้งไปราวกับลูกบอล ! มันไม่ได้อยากจะลดตัวลงจนถึงขั้นที่น่าอับอายถึงเพียงนี้แต่ฝ่ามือของหลิงเทียนที่โจมตีเข้ามานั้นมันโหดร้ายจนเกินไป . ความแข็งแกร่งที่ส่งมานั้นทำให้อวี้หมานเทียนนั้นกระเด็นกระดอนและกลิ้งไปไกลโดยไม่หยุดยั้ง !

 

 

หลังจากที่กระเด็นไปไกลถึงสี่สิบฟุตอวี้หมานเทียนก็พยายามใช้ฝ่ามือของมันดันตัวเองขึ้นมา . ใบหน้าของมันนั้นแดงก่ำโดยสมบูรณ์ก่อนที่มันจะกระอักเลือดออกมาจากปาก ! นี่เป็นเพราะว่าอวี้หมานเทียนมีพลังภายในที่ลึกซึ้งและร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าคนอื่นๆ . ถ้าหากว่าเป็นคนอื่นแล้วล่ะก็ คนผู้นั้นจะต้องตายไปแล้วอย่างแน่นอน !

 

 

หลังจากที่ปล่อยการโจมตีไปกว่าสามครั้ง , พลังปราณของหลิงเทียนก็แทบจะใช้จนหมดแล้ว . เขานั้นไม่ได้เป็นเทพเจ้านอกจากนี้มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถลอยอยู่บนอากาศได้ตลอดเวลา . ร่างของหลิงเทียนดีดตัวกลางอากาศและพุ่งเขาเหยียบลงบนกิ่งก้านของต้นลูกท้ออย่างแผ่วเบา . เสื้อคลุมสีขาวของเขานั้นกระพือไปตามแรงลมขณะที่ร่างอันสูงโปร่งของเขานั้นเป็นดั่งมังกรที่คล้อยลงมาจากฟากฟ้า เป็นหงส์เพลิงที่กำลังจะทะยานขึ้นไปยังสรวงสรรค์ ! จิตสังหารอันหนาแหน่นนั้นเล็ดลอดออกมาจากสายตาของเขาขณะที่พลังปราณของเขานั้นยังคงหมุนวนก่อนจะพุ่งที่อวี้หมานเทียนโดยปราศจากความเมตตาเป็นครั้งที่สี่ !

 

 

เจ้ากล้าที่จะทำร้ายพี่ชายของข้างั้นรึ ? ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร , มันก็เหลือเพียงหนทางเดียวสำหรับเจ้า . มันคือ , ความตาย !!!!!

 

 

ตายไปซะ !!

 

 

ขณะที่ฝ่ามือกำลังพุ่งลงมา , อวี้หมานเทียนก็ไม่มีทางที่จะหลีกหนีได้อีก ! ความแข็งแกร่งของเขานั้นได้หมดไปอย่างสมบูรณ์แล้วจากการประมือกันสามกระบวนท่าก่อนหน้านี้ . ด้วยการถอนหายใจ , มันก็ปิดตาของมันและกำลังรอความตายของตัวเอง ! ในเวลาเดียวกันนั้น , มันก็หดหู่อยู่ภายในใจก่อนจะคิด , ในชีวิตที่ผ่านมาของข้า , ข้า อวี้หมานเทียนนั้นภาคภูมิใจในวรยุทธของตัวเองมาอยู่เสมอ . แต่ , วันนี้เมื่อข้ากลับได้มาเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งถึงสองคนในวันเดียว ! ความเหนือชั้นในวรยุทธของชายในชุดขาวนั้นเป็นสิ่งที่ข้านั้นไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลยในชีวิตของข้า !

 

 

ในเวลาเดียวกันนั้น , อวี้หมานเทียนก็รู้สึกเสียใจอยู่ภายในใจ . ปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้  , จะดีแค่ไหนกันนะหากข้าได้ประมือกับเขาด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของข้า ! ช่างน่าเสียดายจริงๆ !

 

 

ตัวมันนั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้คลั่งไคล้ในวรยุทธ ! แม้ว่าชีวิตของมันกำลังจะถึงจุดจบ , แต่มันก็ยังคงคิดที่จะแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับผู้อื่น ! มันถือว่าไม่ได้อับอายในฐานะของผู้ฝึกวรยุทธ !

 

 

รอยยิ้มเหี้ยมโหดเห็นได้ชัดบนใบหน้าของหลิงเทียนขณะที่ฝ่ามือของเขานั้นพุ่งลงมาโดยปราศจากความเมตตา !

 

 

อวี้หมานเทียนกำลังจะตาย !

 

 

“ คุณชาย , ได้โปรดปล่อยมันไป ! ” จากที่ไกลๆ , เสียงที่ฟังดูกระวนกระวายของหลิงเจี้ยนก็ดังขึ้น .

 

 

หลิงเทียนขมวดคิ้วก่อนจะรีบพลิกฝ่ามือไปด้านข้างในทันที , มันพุ่งผ่านหน้าของอวี้หมานเทียนไปและปะทะเข้ากับต้นลูกท้อที่อยู่ใกลๆ . “ ตู้ม !!! ” เสียงระเบิดดังขึ้นมาก่อนที่ต้นลูกท้องเบื้องหน้าจะขาดออกเป็นสองส่วนด้วยครึ่งบ่นของมันที่ถูกส่งให้ปลิวไปไกลถึงเจ็ดสิบฟุต !

 

 

ด้วยการยืมแรงส่งของจากการกระเด็น , ร่างกายของหลิงเทียนที่เพิ่งจะพุ่งเข้าไปด้านหน้าก็พลันหยุดนิ่งกลางอากาศก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวไปด้านหลัง .

 

 

อวี้หมานเทียนนั้นรู้สึกเพียงว่าชุดของมันนั้นสั่นไหวขณะที่มันกำลังรอคอยความตาย . ในทันใดนั้น , มันก็ได้ยินเสียงและร่างกายของมันก็เริ่มผ่อนคลาย , ความกดดันที่น่าหวาดหวั่นนั้นก็หายไปในอากาศ ! มันอดไม่ได้ที่จะเปิดตาและมองไปด้วยความสงสัย .

 

 

เมื่อมันเปิดตาขึ้นมา , มันก็เห็นหลิงเทียนนั้นหยุดค้างอยู่กลางอากาศและค่อยๆถอยกลับด้วยเทคนิคการเคลื่อนไหวอันลึกลับของเขา . เมื่อเห็นฉากเช่นนี้ , ตากลมๆของอวี้หมานเทียนก็แทบจะถลนออกมาจากเบ้าตาจากความตกตะลึง ! เทคนิคการเคลื่อนไหวอันลึกลับนี้แม้กระทั่งสามารถเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศได้ . ถ้าหากเป็นปรมาจารย์ธรรมดาๆใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวที่ขัดกับสามัญสำนึกเช่นนี้แล้วล่ะก็ , เส้นชีพจรในร่างกายของคนผู้นั้นจะต้องบ้าคลั่งขึ้นและมันผู้นั้นจะต้องพบเจอกับการเบี่ยงเบนของพลังปราณภายในร่าง . แต่อย่างไรก็ตาม , ชายในชุดขาวผู้นี้กลับสามารถทำมันได้ราวกับมันเป็นเรื่องง่ายดาย ! ไม่เพียงเท่านั้น , เขากลับถอยกลับไปโดยไม่แม้กระทั่งหันกลับมามอง และปล่อยตัวเองลงด้านข้างหลิงเจี้ยนไม่มีความผิดพลาดใดๆ .

 

 

เพียงแค่เทคนิคการเคลื่อนไหวนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่ทำให้อวี้หมานเทียนนั้นยอมรับความพ่ายแพ้ ! นี่การเขาบ่มเพาะของเขาถึงกับสามารถใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวได้ถึงเพียงนี้ ?

 

 

“ อาการบาดเจ็บของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ? ” เมื่อมองไปที่ใบหน้าอันซีดขาวของหลิงเจี้ยน , หลิงเทียนก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง .

 

 

“ มันไม่ได้หนักมากเท่าใดนัก , ข้าไม่ตายเพราะมันหรอก . บาดเจ็บแค่เพียงผิวเผินและข้าคงจะเวลาเพียงสองหรือสามวันในการฟื้นฟู ! ” หลิงเจี้ยนพยายามจะลุกขึ้นยืน . หลิงเทียนนั้นกำลังยืนอยู่แต่เขากลับยังคงนั่งอยู่กับพื้น ,ทำให้หลิงเจี้ยนนั้นรู้สึกแปลกๆอย่างมาก . แม้ว่าเขานั้นจะบาดเจ็บอย่างหนักแต่นี่มันเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ !

 

 

หลิงเทียนนั้นยื่นมือและกดไหล่ของหลิงเจี้ยนลงไปเป็นสัญญาณว่าให้เขานั้นยังคงนั่งต่อไป . จากนั้นหลิงเจี้ยนก็รู้สึกถึงคลื่นของพลันปราณบริสุทธิ์กำลังหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขาจากจุดชีพจรบนไหล่ . พลังงานอันอบอุ่นนี้ค่อยๆไหลเวียนไปทั่วทั้งจุดชีพจรทั่วร่างของเขาทำให้หลิงเจี้ยนรู้สึกความอบอุ่นและความสบาย ! ภายใต้การรักษาจากพลังปราณบริสุทธิ์ , อาการบาดเจ็บของหลิงเจี้ยนก็เริ่มฟื้นฟูขึ้นอย่างรวดเร็ว .

 

 

หลังจากที่หลิงเทียนได้ถ่ายเทพลังปราณของเขาเข้าไปทั้งหมดเก้ารอบ , เขาก็ถอนพลังปราณออกมา . อาการบาดเจ็บของหลิงเจี้ยนนั้นไม่ต้องกังวลอีกต่อไปและเขาสามารถจัดการกับอาการที่เหลือได้ตัวของเขาเอง . หลังจากนั้นหลิงเทียนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก .

 

 

“ ทำไมเจ้าถึงได้ห้ามข้าไม่ให้สังหารมัน ? ” หลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ , ขณะที่เขาใช้คางของตัวเองชี้ไปที่อวี้หมานเทียนที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นราวกับถูกตรึงไม้กางเขน .

 

 

พอหลิงเทียนพูดเช่นนั้น , กระทั่งอวี้หมานเทียนก็อดไม่ได้ที่จะเอียงหูฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็น . ทำไมเจ้าหนุ่มในชุดดำนั่นถึงได้ต้องการช่วยข้าถึงแม้ว่าข้าจะพยายามที่จะสังหารมันก่อนหน้านี้กัน ?

 

 

“ คนผู้นี้ไม่ใช่คนเลว . คุณชาย , มันเป็นเพียงตาแก่หัวโบราณ ! มันสามารถสังหารข้าได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วแต่มันก็ไม่ทำเพียงเพราะต้องการรักษาพรสวรรค์ของข้าเอาไว้ . เหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงทำเช่นนั้นในตอนท้ายเป็นเพราะว่าข้าบังคับมัน , เช่นนั้นข้าก็เลยถือว่าเป็นหนี้ชีวิตของมัน . ” หลิงเจี้ยนเปิดตาก่อนจะมองไปที่หลิงเทียนด้วยความจริงใจ . แม้ว่าหลิงเจี้ยนนั้นจะยโสและไม่เคยพ่ายแพ้อยู่บ่อยนักแต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ . แม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้แต่เขาก็รู้สึกว่าการได้รับการสนับสนุนจากคนอื่นนั้นเป็นเรื่องที่ต่างกัน ! แม้ว่าคนอื่นๆนั้นจะรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งเดียวกัน , แต่สิ่งนี้นั้นมันแตกต่างเมื่อมันเกิดขึ้นกับหลิงเจี้ยน !

 

 

“ เวรเอ้ย ! เจ้าก็ไม่ได้โง่นี่หว่า ! เจ้ากลับรู้อยู่แล้วว่าบิดาผู้นี้นั้นไม่อยากจะสังหารเจ้า ! เช่นนั้นทำไมเจ้าถึงได้ยังคงดื้อด้านนัก ? บิดาผู้นี้นั้นเพียงแค่เป็นคนตรงไปตรงมาและชมชอบในผู้ที่มีพรสวรรค์ , ข้าหัวโบราณตรงไหนกันโว้ย ? ” อวี้หมานเทียนตวาดออกมา โดยไม่คิดที่จะขอบคุณหลิงเจี้ยนที่ช่วยชีวิตตนไว้เลยแม้แต่น้อย . กลับกัน , มันกลับบ่นเกี่ยวกับเรื่องที่มันถูกด่าว่าหัวโบราณออกมา ! บัดซบจริงๆ , บิดาผู้นี้นั้นไม่สามารถทนกับการถูกด่าว่าเป็นตาแก่หัวโบราณได้เป็นที่สุด แต่เจ้ากลับกล้าที่จะพูดว่าข้าเป็นตาแก่หัวโบราณ !

 

 

“ โอ้ , ที่แท้ช่วยเหลือกันทั้งสองฝ่าย . ถ้าหากเป็นเช่นนี้ล่ะก็ เจ้าสามารถจัดการกับปัญหานี้ด้วยตัวเจ้าเองในอนาคต ! ” หลิงเทียนพูดด้วยรอยยิ้มที่ดูมีความหมายและเผยถึงความคิดที่อยู่ภายในใจของหลิงเจี้ยน !

 

 

เมื่อถูกหลิงเทียนมองออก , ใบหน้าของหลิงเทียนก็พลันแดงก่ำก่อนจะพูดด้วยเสียงที่เบามากและพูดด้วยระดับเสียงที่มีเพียงหลิงเทียนเท่านั้นที่ได้ยิน , “ คนผู้นี้เรียกตัวเองว่านายใหญ่สาม . ข้าน้อยคิดว่าเขานั้นมาจากตระกูลอวี้ . ในความจริงแล้ว สถานะของเขานั้นก็ไม่ควรจะต่ำมากและเขาอาจะเป็นน้องชายคนเล็กของอวี้หมานโหลว , อวี้หมานเทียน . แม้ว่าคุณชายจะไม่เกรงกลัวเขา แต่การปรากฏตัวของเขานั้นอาจจะสร้างปัญหาบางอย่างได้ . ”

 

 

ตาของหลิงเทียนหดแคบลงก่อนที่เขาจะปล่อยเสียงหัวเราะดังลั่นขณะที่ตบไหล่ของหลิงเจี้ยน , “ ไม่เลว , หลิงเจี้ยน , เจ้านั้นฉลาดขึ้นนะ ! ”

 

 

แต่อย่างไรก็ตาม , การตบนี้ดันไปถูกแผลของหลิงเจี้ยนเข้า ทำให้เขาถึงกับโอดครวญออกมา . ใบหน้าอันเยือกเย็นของหลิงเจี้ยนพลันกลายเป็นเจ็บปวดอย่างมาก .

 

 

“ มันเจ็บไหม ? ” แม้ว่ารอยยิ้มของหลิงเทียนนั้นจะดูอบอุ่นและเต็มไปด้วยความเป็นห่วง , หลิงเจี้ยนก็รู้สึกตัวสั่นเมื่อได้เห็นท่าทางเช่นนั้น . ทุกๆครั้งที่หลิงเทียนแสดงท่าทางเช่นนี้ออกมา มันจะเป็นสัญญาณว่า ‘ วันที่ดี ’ ของเขากำลังจะมาถึง !

 

 

ทันใดนั้น ใบหน้าของหลิงเทียนก็เปลี่ยนไป , “ จำบทเรียนที่เจ็บปวดครั้งนี้เอาไว้ ! อีกกี่ครั้งที่ข้าต้องพูดซ้ำๆซากๆเพื่อให้เจ้าเปลี่ยนนิสัยที่เลวร้ายเช่นนี้ของเจ้า ? ถ้าหากเจ้ารู้เพียงวิธีเข้าปะทะแต่ไม่รู้วิธีที่จะถอย , เจ้าก็จะต้องพบกับความพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ! ตอนนี้ได้รับบทเรียนแล้วหรือยัง ? ถ้าหากเจ้าต้องการที่จะไปจริงๆ แล้วเจ้าคิดว่าเจ้าหมีเฒ่านั่นจะตามจับเทคนิคการเคลื่อนไหวของเจ้าทันงั้นรึ ? เจ้ามันบัดซบจริงๆ ! เจ้าจะมีความสุขงั้นรึหลังจากที่เจ้าได้ตายลงไป ? อย่าได้ลืมว่าชีวิตของเจ้านั้นเป็นของคุณชายผู้นี้ . เจ้าเคยถามคุณชายนี้ผู้หรือไม่ก่อนที่เจ้าจะออกไปล้อเล่นกับชีวิตตัวเอง ? เจ้าโง่ ! ”

 

 

หลิงเทียนแทบโกรธจนควันออกหู , หลิงเทียนดุด่าหลิงเจี้ยนเกี่ยวกับนิสัยแย่ๆของเขาตลอดหลายครั้ง . เขานั้นมักจะสัญญากับหลิงเทียนอย่างเชื่อฟังแต่ก็ลืมมันทันทีเมื่อเลือดของเขาเดือนพล่าน ! การบาดเจ็บในครั้งนี้อาจจะช่วยเปลี่ยนนิสัยอันซื่อตรงและทัศนคติที่ดื้อรั้นของเขาได้ !

 

 

หลิงเจี้ยนก้มหน้าลงต่ำและยอมรับการดุด่าจากหลิงเทียนโดยไม่บริปากออกมาแม้แต่คำเดียว . เขาไม่ได้บอกว่าเขานั้นไม่อาจจะถอยได้เพราะว่าอวี้หมานเทียนนั้นหลบหลู่เกียรติของคุณชายของเขา ! แต่อย่างไรก็ตาม , เขาก็รู้สึกอบอุ่นอยู่ภายในใจลุกๆ . ฝนนั้นได้ผ่านไปแล้วและถนนดินก็เต็มไปด้วยโคลน . นอกจากนี้ , คุณชายของเขาก็ยังสามารถล่วงรู้ว่าเขานั้นตกอยู่ในอันตรายจากความแตกต่างเล็กๆน้อยๆของเวลาและมาช่วยเขาด้วยตัวเอง ! เมื่องมองไปที่สายตาอันเหน็ดเหนื่อยของหลิงเทียน , หลิงเจี้ยนก็รู้ว่าคุณชายของเขานั้นมุ่งหน้ามาที่นี่ด้วยความเร็วเต็มที่มาตลอดทางด้วยเทคนิคการเคลื่อนไหวที่เหนือชั้นของเขาและผลาญพลังปราณออกไปมาก . ถ้าไม่เช่นนั้นมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะเดินทางมาในระยะห่างหลายร้อยลี้ด้วยเวลาอันสั้นเช่นนี้ ? ไม่ว่าคุณชายของเขาจะแข็งแกร่งถึงเพียงใด มันก็ต้องแน่นอนว่าต้องเหนื่อยล้าจากการเดินทางด้วยระยะที่ห่างไกลด้วยเวลาสั้นๆอยู่ดี !

 

 

***

 

 

โปรโมชั่นเดือนกรกฏาคม เข้าทุกกลุ่ม 300 บาท จำกัด 30 คนเท่านั้นครับ (23/30)

 

กลุ่มลับถึง 633

Legend of Ling Tian ตำนานของหลิงเทียน