0 Views

“ ขอบคุณผู้ว่าที่เข้าใจครับ ร่างกายของผมโอเคขึ้นแล้ว ว่าแต่ผู้ว่าหวูเป็นไงบ้าง? ” ฉินหลางยิ้มอย่างอบอุ่นดั่งแสงอาทิตย์ข้างนอกในตอนนี้

“ เสี่ยวเฉิน นายกับเด็กนักเรียนคนนี้รออยู่ด้านนอกก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับฉินหลาง ” หวูเหวินเสียงให้เฉินจิ้นหย่งกับเจ้าข่านออกไป แล้วรอยยิ้มที่อยู่บนหน้าก็หายไปก่อนจะหันมาคุยกับฉินหลาง

“ ฉินหลาง ได้ข่าวว่าในมือของในมีหลักฐานที่ชั้นไปเกาะแม่น้ำดอกท้อหรือ? ” หวูเหวินเสียงพูดอย่างระวัง ไม่ได้พูดชื่อ “ หอชุนเหมยวัน ” ฉินหลางพยักหน้า

“ นายก็คงจะรู้นะว่าขู่คนระดับชั้นมันอันตรายขนาดไหน? ” หวูเหวินเสียงยังคงพูดอย่างเสียงเรียบ แต่ก็ไม่สามารถปกปิดสิ่งที่พยายามจะข่มได้ “ โดยเฉพาะตอนนี้ ที่นายตกอยู่ในสภาพที่ลำบากอย่างนี้ ”

“ ผู้ว่าหวู ผมว่าท่านควรห่วงปัญหาของท่านเองก่อนดีกว่า ” ฉินหลางยิ้มบางๆ “ ถ้าผมเดาไม่ผิด ตอนนี้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญต่างรักษาจนหมดทางจะรักษาแล้วมั้ง หลังจากห้าโมงเย็นไปแล้วถ้าท่านยังไม่มีทางรักษาให้อาการดีขึ้น กลัวว่าผลจะจบไม่สวยอย่างที่คิด ” “

“ จะจบไม่สวยยังไง ” หวูเหวินเสียงถามอย่างเสียงเรียบ

“ ผมว่าท่านน่าจะรู้ ถ้าท่านรู้แล้วยังอยากรู้คำตอบอีกก็ได้ นกเขาของท่านจะมีเพื่อปัสสาวะอย่างเดียว แล้วตอนปัสสาวะระวังจะฉี่รดรองเท้าด้วยนะ ”

“ ฮ่าๆๆ . ” หวูเหวินเสียงหัวเราะออกมา หัวเราะแบบเสแสร้ง “ นายกำลังขู่ชั้นเหรอ? ”

“ ผมอยากช่วยท่าน ” ฉินหลางไม่ได้กลัวที่หวูเหวินเสียงขู่ “ จริงๆท่านยังสามารถเป็นชายชาตรีได้อย่างปกติ ผมไม่อยากให้ท่านโดนหมอที่ไม่ได้เรื่องทำลาย ท่านก็คิดดีๆละกัน ”

หวูเหวินเสียงเงียบไปสักพัก เขารู้ว่าที่ฉินหลางพูดคือความจริง แพทย์ผู้ช่วยชาญพวกนั้นรักษาสุดฝีมือแล้วจริงๆ ฉินหลางคือความหวังเดียวที่เขาเหลืออยู่

หลังจากนั้นสักพัก หวูเหวินเสียงก็พูดขึ้น “ นายต้องการอะไร? ”

“ ท่านต้องทำให้ผมออกไปจากที่นี่ ”

“ มันเป็นไปได้ยากเพราะนายเป็นผู้ต้องหาคดีฆ่าคน ” เห็นได้ว่าหวูเหวินเสียงได้ตรวจสอบเรื่องฉินหลางมาก่อนหน้านี้แล้ว

“ หลังจากออกไป ผมมีวิธีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง เพราะผมไม่ได้ฆ่าคน ” ฉินหลางพูด “ เมื่อคืนที่ห้องฝากขังผมโดนลอบทำร้าย พวกมันต้องการฆ่าผม เรื่องนี้ท่านน่าจะรู้ แน่นอนว่าพวกนี้มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือก่อนห้าโมงเย็นผมจะได้เป็นอิสระรึเปล่า ”

“ ตกลง ” หวูเหวินเสียงพยักหน้า เพราะสิ่งที่เขาห่วงมากที่สุดตอนนี้คือร่างกายของตัวเอง ขอแค่เขาหายต่อให้ฉินหลางฆ่าคนจริงๆก็สามารถจับกลับมาใหม่ได้

เมื่อหวูเหวินเสียงตัดสินใจแล้ว ก็เดินเรื่องเหมือนพายุ เขาออกไปข้างนอกแล้วพูดกับโจวซือหมิง  “ ทำเรื่องให้ฉินหลางไปรักษาตัวข้างนอก ”

“ ผู้ว่าหวู เอ่อ…..มันไม่ค่อยดีมั้งครับ เขาเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆ่าคน…..”

แต่ว่าหวูเหวินเสียงไม่แม้แต่ฟังคำอธิบายของโจวซือหมิง กระแอมเสียงแล้วเอามือถือขึ้นมาโทรหาคนๆหนึ่ง “ จื้อเหว่ยใช่มั้ย ชั้นหวูเหวินเสียงนะ มีเรื่องให้นายช่วยจัดการหน่อย ชั้นรอนายอยู่ที่โรงพยาบาลเหรินหมิน ”

โจวซือหมิงหน้าซีด เจ้าจื้อเหม่ยเป็นผู้บัญคับการของกองบัญชาการเมืองเซี่ยหยาง หวูเหวินเสียงไม่ได้เห็นความสำคัญของโจวซือหมิงเลย แม้แต่กองบัญชาการเขตเฉิงหนานก็ไม่สนโทรหาเจ้าจื้อเหม่ยโดยตรงเลย

ผ่านไปสิบกว่านาที เจ้าจื้อก็มาโรงพยาบาลเหรินหมิงอย่างรีบเร่ง เพราะหวูเหวินเสียงใหญ่เป็นอันดับสามในเมืองเซี่ยหยาง และอีกไม่นานก็จะขึ้นเป็นอันดับสอง และหวูเหวินเสียงก็เป็นคนที่เขาต้องทำงานให้โดยตรง ในเมื่อนายพูด แน่นอนว่าเจ้าจื้อเหม่ยไม่กล้าปฏิเสธอยู่แล้ว

หลังจากเจ้าจื้อเหว่ยปรากฏตัว โจวซือหมิงก็รีบรายงานสถานการณ์ทันที แต่เจ้าจื้อเหว่ยไม่มีเวลามาฟังเขาอธิบาย มาหาหวูเหวินเสียง “ ผู้ว่าหวู มีเรื่องอะไรทำให้ท่านโมโหได้ขนาดนี้ วันนี้ท่านยังต้องพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอครับ? ”

“ จื้อเหว่ย ลูกน้องนายแต่ละคนทำไมไม่ค่อยเชื่อฟังคำสั่งกัน ”

หวูเหวินเสียงพูดเหมือนคนอมทุกข์ “ เด็กฉินหลางคนนี้เป็นหลานของชั้น เป็นนักเรียนชีจง เมื่อวานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่จนกลายเป็นผู้ต้องสงสัย ถูกส่งตัวไปที่ศูนย์ฝากขัง ถึงแม้ชั้นจะดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าเมืองนี้ แต่ก็ไม่อยากใช้เส้นสายเลยไม่ได้บอกให้ดูแลเป็นพิเศษ นึกไม่ถึงเลยว่าเมื่อคืนหลานของชั้นจะโดนผู้ต้องขังคนอื่นทำร้าย แถมโดนพิษ  ถ้าเกิดว่าช่วยไม่ทันตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงไปแล้ว จื้อเหว่ยเอ้ย ศูนย์ฝากขังที่นี่ต้องทำงานบกพร่องแน่ๆ ”

หวูเหวินเสียงพูดได้มีหลักการและเหมือนมากจนฉินหลางยังต้องชม จริงๆก็ใช้เส้นสายแต่พอพูดออกมาแบบนี้กลับกลายเป็นมีเหตุผลที่น่าฟังซะงั้น โจวซือหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆไม่มีอารมณ์แม้แต่จะฟังแล้ว เพราะต่อหน้าสองคนนี้เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะอธิบาย

“ ผู้ว่าหวู ท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้ ” เจ้าจื้อเหว่ยรีบรับปาก แล้วไม่ต้องรอให้หวูเหวินเสียงสั่ง รีบบอก “ ฉินหลางได้รับบาดเจ็บหนัก แล้วโดนพิษอีก ผมว่าน่าจะทำเรื่องให้ไปพักรักษาตัวข้างนอกแล้วรักษาตัวดีๆ ”

พูดไปแล้วเข้าไปจับมือฉินหลางอย่างสนิทชิดเชื้อ “ ฉินหลาง คงทำให้นายอึดอัดมากใช่มั้ยที่ต้องมาทนทุกข์แบบนี้ แต่นายไม่ต้องเป็นห่วงนะ ชั้นจะตรวจสอบเรื่องนี้ให้ละเอียด ทวงความยุติธรรมให้กับนายให้ได้ ขับไล่สิ่งไม่ดีที่อยู่ในสายตำรวจนี้ออกไปให้หมด ”

“ ทำเรื่องให้ไปพักรักษาตัวข้างนอกเหรอ? ”หวูเหวินเสียงทำหน้าลังเล “ จื้อเหว่ยทำแบบนี้จะดีเหรอ? คนอย่างชั้น ไม่เคยคิดจะใช้อำนาจและสายสัมพันธ์ในเรื่องแบบนี้เลยนะ ”

“ ผู้ว่าหวูไม่ต้องคิดมากนะครับ ทุกอย่างเป็นไปตามกระบวนการขั้นตอนของกฎหมาย แต่ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่ข้างนอก ฉินหลางต้องห้ามออกนอกเมืองเซี่ยหยาง ” เจ้าจื้อเหว่ยพูด แล้วจ้องหน้าโจวซือหมิง

“ โจวซือหมิงหวังว่านายจะทนรับบททดสอบจากกองได้นะ ”

โจวซือหมิงรู้ตัวว่ารอบนี้ตัวเองซวยจริงๆแล้ว บททดสอบจากกองใช่ว่าจะผ่านได้ง่ายๆ เมื่อใดก็ตามที่หัวหน้าข้างบนไม่เรียกแทนกับลูกน้องว่า “ เพื่อนร่วมงาน ” ก็แปลว่ากำลังโดนทอดทิ้ง บททดสอบต่อจากนี้คงเป็นบททดสอบจริงๆ

“ จื้อเหว่ย นายดูสิชั้นทำให้นายต้องวุ่นวายซะแล้ว ” หวูเหวินเสียงพูดกับเจ้าจื้อเหว่ย

“ ไม่นิครับ นี่เป็นความผิดพลาดของผมเองที่ไม่ตรวจสอบอย่างละเอียด เลยทำให้เกิดเรื่องหนอนบ่อนใส้เกิดขึ้นในกองยุติธรรมนี้ ” เจ้าจื้อเหว่ยพูดอย่างรู้สึกเจ็บปวด “ หัวหน้ายังต้องการสั่งอะไรอีกมั้ยครับ? ”

“ อืม……เรื่องนี้อย่าทำให้มันเอิกเกริกหล่ะ ”

“ ไม่ต้องห่วงนะครับ ” เจ้าจื้อเหว่ยแค่ดูก็รู้แล้วว่าหวูเหวินเสียงไม่ต้องการให้เกิดผลกระทบที่ไม่ดีต่อตนเอง

แค่แป๊ปเดียวฉินหลางก็ได้อิสระกลับคืนมา ข้าวของส่วนตัวก็ถูกตำรวจส่งคืนมา

หวูเหวินเสียงพูดกับฉินหลาง “ เสี่ยวฉิน นายก็เป็นอิสระแล้ว ควรถึงเวลาที่จะรักษาชั้นได้รึยัง? ”

“ ไม่มีปัญหา ” ฉินหลางพยักหน้า “ เลือดที่คั่นที่แผลดูดออกมาหมดแล้ว แต่ยังมีพิษตกค้างไว้ เลยวุ่นวายอย่างที่เป็นอยู่ ”

“ มีพิษเหลือ? ”

“ เริ่มแรกท่านใช้ยาจ้วงหยางเป็นจำนวนมาก แต่ฤทธิ์ยาไม่ใช่ไม่ออก เพียงแต่ตกตะกอนไว้บริเวณที่ได้รับบาดเจ็บและได้เปลี่ยนเป็นพิษในที่สุด ” ฉินหลางพูดอย่างมีหลักการ แต่ในความเป็นจริงแล้วเป็นเพราะเข็มที่ฉินหลางใช้ทิ่มตอนแรกนั้นมีพิษ พิษนั้นสามารถาทำให้เส้นประสาทบริเวณที่โดนชาในเวลาอันรวดเร็ว นี่คือเหตุผลว่าทำไมหวูเหวินเสียงรู้สึกหายปวดอย่างรวดเร็ว บริเวณที่เป็นแผลก็จะไม่มีการถ่ายเทเลือด คือการปิดตายไม่ให้รู้สึกในบริเวณนั้นๆ ถ้าไม่ได้รับยาถอนพิษจากฉินหลาง บริเวณนั้นก็จะกลายเป็นอัมพาตใช้การไม่ได้

แต่ว่าหวูเหวินเสียงยังมีประโยชน์อีกเยอะ ฉินหลางไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปอย่างรวดเร็ว เลยไม่ได้ให้ยาถอนพิษหวูเหวินเสียงโดยตรง แต่จ่ายยาให้เขาแทน “ ใช้ยาตามที่เขียนไว้ในนี้ คืนนี้ท่านก็จะรู้สึกดีขึ้น แต่ถ้าอยากหายขาดอีกสามวันผมจะจ่ายอีกสูตรให้ ”

หวูเหวินเสียงก็ไม่รู้ว่าที่ฉินหลางพูดเป็นจริงเท็จมากเพียงใด แต่เมื่อเกี่ยวเนื่องถึงนกเขาของเขาที่ผู้เชี่ยวชาญต่างรักษาไม่ได้ ฉินหลางจึงเป็นที่พึ่งที่สุดท้าย แม้จะรักษายากยังไงก็ต้องรักษา

“ แล้วหลักฐานที่ชั้นไปเกาะแม่น้ำดอกท้อ? ”

ฉินหลางยิ้มก่อนพูด “ ผมจะให้ท่านทั้งหมดเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ”

หวูเหวินเสียงไม่ได้ถามต่อว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาที่เหมาะสม เพราะเขารู้ว่าฉินหลางเป็นคนที่ไม่ได้ต่อกรได้ง่ายๆ ที่ฉินหลางทำแบบนี้แปลว่ายังต้องการผลประโยชน์จากเขา และฉินหลางก็มีกำลังที่จะทำแบบนั้นโดยที่หวูเหวินเสียงไม่สามารถปฎิเสธได้

หลังจากพูดจบ เหวินหวูเสียงก็ให้คนไปจัดยา เตรียมตุ๋นยามารักษา

ส่วนฉินหลางกับเจ้าข่านก็เดินออกจากโรงพยาบาลไป

เอี๊ยดดดด

ทั้งสองคนเพิ่งเดินออกมาจากโรงพยาบาลก็มีรถเก๋งคันหนึ่งมาขับมาขวางหน้าจนเจ้าข่านตกใจ…

***

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยน้าา