0 Views

” โอ้ย~ ” ฉินหลางร้องเสียงเบา แล้วพูดอย่างโมโห ” ไอ่คนน่ารังเกียจ ”

 

” ฮ่าๆ! ไอ่เด็กมัธยมหน้าโง่ ชั้นเคยเป็นนักมวยดำ นายรู้มั้ยอะไรคือมวยดำ? ขอแค่ชนะไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็ตาม นายเก่งกังฟูแล้วยังไง บนมีดของชั้นมีพิษงูเคลือบไว้ นายตายแน่! ตายแน่ ฮ่าๆๆ! ” เฉินกังหัวเราเสียงดังอย่างสะใจ ผู้ต้องขังคนอื่นที่อยู่ห้องอื่นที่ได้ยินเดี๋ยวร้องตะโกนเดี๋ยวด่า

 

ศูนย์กักขังเล็กนี้จะขังผู้ต้องขังที่ใช่ความรุนแรง แต่กังฟูของฉินหลางก็เก่งพอทำให้คนในนี้นับถือ ไม่เคยคิดเลยว่าคนที่มีชื่อเสียงอย่าง ” พี่กัง ” จะใช่มีดที่เคลือบพิษงูกับฉินหลาง มันน่าชังจริงๆ

 

” ไม่ต้องห่วง ยังไงชั้นก็ไม่ตาย ” ฉินหลางหัวเราะเบาๆ ปล่อยหมัดใส่เฉินกังจนสลบไป และตะโกนออกไปนอกห้องขัง ” ผู้คุม! นี่ถึงขั้นปล่อยให้เฉินกังเอามีดเข้ามา แล้วบนมีดยังเคลือบพิษงูไว้อีก! บ้าเอ้ย! ”

 

เริ่มจากฉินหลางที่ตะโกนเพราะโมโห จนผู้ต้องขังคนอื่นก็เดือดตะโกนตามไปด้วย ผู้คุมทนไม่ไหวจนเข้ามาดูห้องที่ฉินหลางถูกขังไว้ เห็นมีดที่แทงไว้ที่ขาฉินหลางสีหน้าก็เปลี่ยนทันที ในใจด่าทอ

 

” ไอ่บ้าซานคุน นี่กะจะให้ชั้นไม่มีอาชีพรึไง ถึงให้เอามีดเข้ามา แถมยังเคลือบพิษไว้อีก ถ้าเด็กนี่ตายในห้องขังได้วุ่นกันแน่! รีบส่งโรงพยาบาลเร็ว! ”

 

ผู้ขังอีกคนรีบโทรเรียกรถพยาบาลของศูนย์ เมื่อรถพยาบาลมาถึง ฉินหลางก็สลบไปในอ้อมกอดของพยาบาลสาวคนหนึ่ง ก่อนถูกส่งขึ้นรถพยาบาล แล้วฉินหลางที่ ” สลบ ” ก็ถูกส่งไปที่โรงพยาบาลในเมืองเซี่ยหยางอย่างรวดเร็ว

 

เพราะเขาเป็น “ผู้ ต้องสงสัยที่สำคัญ ” แล้วยังโดนพิษอีก จึงให้นอนห้องเดี่ยวแล้วหน้าประตูยังมีนายตำรวจสองคนคอยเฝ้าระวัง นอนที่นี่สบายกว่านอนที่ศูนย์ โดยเฉพาะเตียงผู้ป่วยเดี่ยวสบายกว่าเตียงที่โรงเรียนเสียอีก

 

” ไอ่บ้า เฝ้าประตูให้มันดีๆนะ ”

 

ฉินหลางชำเลืองมองนายตำรวจสองคนที่หน้าประตูแล้วด่าในใจ สมควรแล้วที่ได้มาเฝ้าทั้งคืน บนมีดของเฉินกังเคลือบพิษงูเอาไว้จริง แต่กับฉินหลาง พิษงูชนิดนั้นเป็นพิษสำหรับฉินหลางแล้วเบามาก สิ่งที่ฉินหลางเรียนกับตาเฒ่าคือศาสตร์พิษไม่ใช่กังฟู นี่เป็นการบ่นบอกให้รู้ว่าเฉินกังคิดผิดมากที่ใช้พิษกับฉินหลาง แต่เป็นแบบนี้ ฉินหลางไม่เพียงได้นอนโรงพยาบาลในห้องเดี่ยวที่มีเตียงนุ่มสบาย แต่ที่เฉินกังกระดูกหักก็สมควรแล้ว ผู้คุมต้องไม่กล้าเอาความกับเรื่องนี้ ฉินหลางกำลังคิดจะหลับ แต่เวลานี้เหมือนมีลมพัดผ่านจนผ้าม่านปลิว ฉับพลันมีคนเพิ่มเข้ามาในห้องหนึ่งคน

 

” ตาเฒ่า! ” ฉินหลางเรียกเสียงเบา เห็นแล้วฉินหลางทั้งตื้นตันและตื่นกลัว

 

” ฝีมือตอนนี้ไม่เลวหนิ เรียนรู้กระบวนท่าๆหนึ่งได้อย่างถ่องแท้แล้ว ตั๊กแตนพังรถ  อืม~ชื่อนี้ไม่เลว! ” น้ำเสียงของตาเฒ่าเหมือนไม่ค่อยพอใจ แต่จากนิสัยของตาเฒ่าแล้วฉินหลางรู้ว่าตาเฒ่ากำลังชมอยู่

 

แต่ว่า คำพูดต่อจากนี้ของตาเฒ่าคงไม่ใช่คำชมแน่นอน ” แต่ว่า แกฝึกกำลังจนเริ่มประสานเริ่มเบลอแล้วรึเปล่า? แกรู้มั้ยว่าทำไมแกมาตกอยู่ในสภาพนี้? ”

 

” เรื่อง……เพราะดวงผมไม่ค่อยดี”

 

ฉินหลางพูดอย่างเซ็งๆ จริงๆก่อนหน้านี้ทุกอย่างเหมือนจะดี แต่ตั้งแต่ไปหอชุนเหมยวัน เหมือนโชคชะตาเปลี่ยนไปคนละทิศไปยังไงอย่างงั้น

 

” ไร้สาระ! แกไม่ใช่ดวงไม่ดี แต่แกมันดีกับผู้หญิงเกินไป! ”

 

ตาเฒ่าบ่นต่อ ” แกใช้หานซันเฉียง ให้หมั่นหวิวตกใจอันนี้ทำได้ดีมาก แต่ไปยุ่งในเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง เอาตัวเองไปยุ่งกับผู้หญิงที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่ เพิ่มโอกาสให้ศัตรู วิธีนี้มันโง่ชัดๆ ไม่ต้องไม่พอใจ ชั้นถามแกหน่อย ถ้าแกไม่เข้าไปยุ่งกับความเป็นตายของโจวหลิงหลิง แกจะตกมาอยู่จุดนี้มั้ย? ”

 

” ไม่ ” ฉินหลางตอบอย่างปลงๆ ที่ตาเฒ่าพูดไม่ผิด ถ้าฉินหลางไม่เขาไปช่วยโจวหลิงหลิง เขาก็คงไม่โดนจับมาอยู่ห้องขังอย่างตอนนี้

 

” อาจารย์ ท่านมาหัวเราะเยาะข้ารึ? ” ฉินหลางทนไม่ไหวจึงพูดออกไป ” แกเป็นศิษย์ของชั้น หัวเราะเยาะแกก็เท่ากับหัวเราะเยาะตัวเอง ” ตาเฒ่าบ่นก่อนพูดต่อ

 

” ดูเหมือนว่าภารกิจล้มเหลว อีกไม่นานแกก็จะกลายเป็นนักโทษคดีฆาตกรรม เอาอย่างนี้มั้ย ชั้นพาแกไปหลบอยู่ในป่าไปฝึกกำลังกับชั้น…”

 

” เดี่ยวๆ อาจารย์ ” ฉินหลางรีบพูด

 

” ภารกิจยังไม่ได้ล้มเหลวทั้งหมดและผมก็ไม่ได้คิดจะกลับไปป่ากับท่าน ”

 

” แกอยากติดคุก? ” ตาเฒ่าถาม ”

 

ไม่อยาก  ” ฉินหลางพูด ” แต่ผมไม่อยากให้ภารกิจแรกก็ล้มเหลวแบบนี้ ผมคิดว่าผมยังมีโอกาส! ”

 

” โอกาสจากที่ไหน? ”

 

” โจวหลิงหลิง! ” ฉินหลางพูดเสียงเรียบ ” ถ้าโกเมนร้อยพิษของท่านได้ผลจริง โจวหลิงหลิงก็ไม่น่าตาย! ”

 

” พูดบ้าอะไร โกเมนร้อยพิษของชั้นต้องเป็นยาช่วยชีวิตอยู่แล้ว! ” ตาเฒ่าพูดเสียงขุ่น ” ไอ่เด็กไม่เอาถ่านอย่างแก ชั้นยังไม่ได้คิดบัญชีกับแกที่แกเสียยาของชั้นไปหนึ่งเม็ด ”

 

” ถ้างั้นทำไมผลตรวจเลือดของโจวหลิงหลิวจึงมีส่วนผสมของยาพิษหล่ะ? ” ฉินหลางถาม ”

 

ไอ่เด็กซื่อบื้อนี่ โกเมนร้อยพิษก็คือยาช่วยชีวิตที่กลั่นออกมาจากยาพิษ มีส่วนผสมของยาพิษแล้วทำไมจะช่วยคนไม่ได้ แกตามชั้นมาหลายปี เรื่องแค่นี้ก็ยังไม่รู้ใช่มั้ย? ”

 

” นี่ผมยังโดนอาจารย์เกลียดเพราะอาจารย์ ถ้าไม่ใช่เพราะผลตรวจของยามีพิษ ป่านนี้ก็พ้นผิดไปแล้ว ”

 

” ยังจะคิดว่าตัวเองฉลาด! ”

 

ตาเฒ่าด่าฉินหลางต่อ ” ถึงแม้ตรวจไม่พบสารพิษ แต่ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องซวย! แกก็รู้ว่าชั้นไม่มีปัญหา แต่เด็กหญิงนั่นยังไงก็ต้องตาย แกรู้มั้ยว่าทำไม? ”

 

” อันเต๋อเซิ้งจะให้คนไปเก็บเธอโรงพยาบาล? ” ฉินหลางเข้าใจจุดสำคัญแล้ว

 

” แกก็ไม่ได้ซื่อบื้อไปทุกเวลานิ! ” ตาเฒ่าบ่น

 

” แกแพ้ให้อันเต๋อเซิ้ง ไม่ใช่เพราะกังฟูที่ห่าง ซื่อบื้อ ก็เพราะแกดีกับผู้หญิง! ถ้าแกให้ผู้หญิงตาย ชัยชนะก็อาจจะเป็นของแก แต่นึกไม่ถึงเลยว่าลูกศิษย์ของชั้น จะเสียยาช่วยชีวิตไปกับบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง แถมตัวเองถูกจับเข้าห้องขังอีก! ”

 

” อาจารย์ อย่าซ้ำเติมขนาดนั้นได้มั้ย?” ฉินหลางหัวเราะเบาๆ  ” เอาเวลาที่ด่ามาชี้ทางสว่างให้ผมดีกว่า  ให้ผมล้มอันเต๋อเซิ้ง ทำภารกิจให้สำเร็จ ดีมั้ย”

 

” อืม ชั้นให้โอกาสแกละกัน! ” ตาเฒ่าพูดขุ่นๆ ” โจวหลิงหลิงยังไม่ตาย ”

 

” ทำไม!  เธอยังไม่ตาย ”

 

” อาจารย์ความรู้เก่งกล้ายิ่งนัก ฉลาดหลักแหลมดั่งเทพพระเจ้า……”

 

ฉินหลางชมอาจารย์ตัวเองเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าโจวหลิงหลิงยังไม่ตาย ก็มีโอกาสที่เกมส์จะเปลี่ยนเป็นชนะอันเต๋อเซิ้ง และตาเฒ่าก็บอกแล้วว่าโจวหลิงหลิงยังไม่ตาย ฉินหลางก็เชื่อว่าเธอยังไม่ตาย เพราะตาเฒ่าเก่งอยู่แล้ว

 

” หยุดพูดเรื่องไร้สาระ! ” ตาเฒ่าบ่น

 

” ชั้นแค่ไม่อยากให้เด็กนั่นทำชื่อเสียงชั้นเสียหาย ถ้าเกิดคนอื่นรู้ว่ากินยาโกเมนร้อยพิษของชั้นแล้วตาย ชั้นจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? เด็กน้อย แกก็อยู่ทำภารกิจจนเสร็จ และรอบนี้ต้องชนะอย่างเดียวห้ามแพ้ ไม่งั้น____” พูดถึงตรงนี้ ตาเฒ่าเสียงเข้มขึ้น

 

” ไม่งั้นจะทำไม? ” ฉินหลางถามขึ้นเพราะทนไม่ไหว

 

” ชั้นจะฆ่าครูสาวคนนั้น! ”

 

คำพูดของตาเฒ่าทำให้ฉินหลางกลัว ฉินหลางไม่เคยพูดถึงเถารั่วเซียงต่อหน้าตาเฒ่า เขาคิดว่าตาเฒ่าคงไม่เห็นเถารั่วเซียง แต่พอได้ยินตาเฒ่าพูดประโยคเมื่อกี้ ฉินหลางรู้แล้วว่าตัวเองคิดผิด เรื่องที่ตาเฒ่าอยากรู้ยังไงก็ปิดไม่มิด

 

” ผมไม่ยอม! ” อีกนิดเดียวฉินหลางเกือบตะโกนออกไปแล้ว

 

” แกก็รู้ว่าชั้นพูดจริงทำจริง! ” ตาเฒ่าพูดต่อ ” แกมีเวลาแค่ครึ่งเดือน ให้ชั้นส่งแกออกจากตรงนี้ ”

 

” ไม่ต้อง! ผมมีวิธีจัดการเอง! ” ฉินหลางพูดเสียงเย็น เขาไม่ค่อยพอใจที่ตาเฒ่าเอาเถารั่วเซียงมาขู่ ตาเฒ่าหัวเราะอย่างเยือกเย็น แล้วหายไปจากห้องผู้ป่วย

****

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยน้าา