0 Views

” ขอบใจที่เตือน ”

น้ำเสียงของฉินหลางดูสงบผิดปกติ เป็นเพราะเขารู้ว่าซานคุนพอใจที่จะเห็นเขาโกรธ กลัว หรือกระทั่งหมดอาลัยตายอยาก ดังนั้น ฉินหลางจึงทำสิ่งตรงกันข้าม เขามองไปที่ซานคุน และยิ้มออกมา ” พูดก็พูดเถอะ แกเป็นคนแรกเลยนะเนี่ยที่มามาเยี่ยมชั้นที่นี่ ! ”

” สมองมึงมีปัญหารึไง? กูทำให้มึงต้องมาอยู่ที่นี่! มึงไม่เข้าใจใช่ไหม? ” ซานคุนหัวเราะอย่างเย็นชาและเดินมาใกล้กระจกแก้ว ฉินหลางจึงมองเห็นใบหน้าที่น่ากลัวของซานคุนได้ชัดเจน

” ที่นี่ก็ไม่เลวหรอกนะ 8 คนต่อหนึ่งห้อง ก็เหมือนอยู่หอพักในโรงเรียน ” ฉินหลางกล่าวอย่างใจเย็น ๆ ” นี่ ซานคุน แกมาที่นี่เพื่อแค่จะอวดเบ่งใส่ชั้น? ”

” ข้ามานี่เพื่อชี้ทางรอดให้ ” ซานคุนพูดเสียงนิ่ง ” ถ้าแกยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบัน นเพราะว่าแกมาที่นี่เป็นครั้งแรก แต่ข้าจะบอกอะไรให้นะ คืนนี้แกจะได้เจอดี! แกอาจจะไม่ถึงตาย แต่แกจะต้องร้องขอความตาย!

” แล้วเส้นทางรอดที่ว่าละ? ” ฉินหลางถาม

” บอสข้าค่อนข้างชื่นชมแก ถ้าแกยินดีที่จะจงรักภักดีกับเขา เรื่องนี้ก็จะจบ และแกก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนอื่นฟ้องร้อง ” ซานคุนกล่าวอย่างเย็นชาว่า ” แต่จริงๆแล้วกูอยากให้มึงตาย! ถ้าไม่ใช่เพราะมึง ไอ้โง่หานซันเฉียงคงไม่มีทางมาต่อกรกับกู หรือไม่ก็ตายห่าไปแล้ว! ”

” บอสของแก? ” ฉินหลางกล่าวด้วยความรังเกียจ ” แกควรจะเรียกว่าเจ้าของนะ เพราะในสายตาของอันเต๋อเฉิง แกก็เป็นแค่ไอ้หมาตัวหนึ่ง ! ”

” มึงอยากตาย? ” ซานคุนไม่ใช่เป็นคนใจดี ตั้งแต่แรก เขาก็อยากจะจัดการฉินหลา’อยู่แล้ว

” อยากเอาคืนชั้นหรอ? ” ฉินหลางหัวเราะอย่างเหยียดๆ ” ตัวต่อตัวกับฉันไหมละ? ชั้นว่าแกคงไม่กล้าวะ? ได้ยินมาว่าเพื่อนยากของแก ไอ้ซานเปียวชอบโดนอัดตูดหรอวะ อย่างแกเนี่ย ก็น่าจะชอบเหมือนกันสินะ? ”

” ไอ้หนู, มึงไม่ตายดีแน่! แต่ไม่ใช่กูที่จะจัดการมึง อย่างมึงกูไม่ต้องลงมือเองหรอก ” ใบหน้าของซานคุนแลดูเหี้ยมนัก ” แล้วมึงจะเสียใจที่มึงเกิดมา! มึงจะเสียใจที่ทำให้กูโกรธ!  ไอ้ไก่อ่อน มึงคงไม่รู้สินะว่าใครหลายคนที่นี่อยากจะฆ่าคนอย่างมึง! ”

” เดี๋ยวก่อน ” เมื่อเห็นซานคุนจะออกไป ฉินหลางก็พูดออกมาเบาๆ

” แกว่าอะไรนะ? ” ซานคุนคิดว่าฉินหลางเปลี่ยนใจ เขาจึงเอียงตัวมาถาม เพื่อให้ได้ยินเสียงของฉินหลาวชัดขึ้น

” ชั้นพูดว่า แก มัน โง่ เง่า เต่า ตุน วะ —- ”

หลังจากกล่าวว่าฉินหลางพูดจบ ก็ชกไปที่กระจกแก้วที่อยู่หน้าซานคุน แม้ว่าแก้วจะเป็นแบบพิเศษที่ป้องกันการระเบิด และแข็งแรงมาก ฉินหลางโจมตีด้วยพลังเต็มรูปแบบ แม้แต่คอนกรีตเสริมเหล็กก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหลือเพียงแก้วกันระเบิดที่แตกและลงพื้น ได้ยินเสียงที่ดังก้อง กำปั้นของฉินหลางที่ทำลายแก้ว ทะลุไปถึงจมูกและปากของซานคุน จนร่างกายของซานคุนล้มลงไปกองที่พื้น

“ อา! ”

ซานคุนไม่แม้แต่จะคิดว่าฉินหลางกล้าโจมตีเขาที่นี่ ด้วยพลังขนาดนี้ เขาร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด เลือดกำเดาหยดลงมา ฟันของเขาถูกฉินหลางต่อยแตกไปสองซี่ ถ้าไม่ใช่เพราะกระจกป้องกันการระเบิดทำให้การโจมตีขอวฉินหลางลดลงไปมาก และถ้าไม่ใช่เพราะเขาหลบได้ทันเส้นยาแดงผ่าแปดละก็ หมัดนี้อาจทำให้ซานคุนไปซดน้ำข้าวต้มในโรงพยาบาลไป 2-3 เดือน

” ไอ้ซานคุน ชัดเจนแล้วรึยัง? อย่างนี้สิ ข้าถึงจะทำความผิดจริงๆ! แม่งเอ้ย วันนี้ข้าละหัวเสียจริงๆ สมควรแล้วที่เอ็งจะโดน ” ฉินหลางจ้องเขม็งผ่านกระจกแก้ว ไปยังซานคุนที่ล้มลงไปทับเศษแก้วที่ตกแตก โชว์นิ้วกลางขึ้นมา f*ck you แรงๆ ก่อนฟูลเทินเดินหันหลังกลับไป

วันนี้ฉินหลางโมโหมาก เพราะจากที่เขาถูกมองเป็นฮีโร่ผู้กล้าหาญกลับกลายเป็นไอ้สารเลวที่ฆ่าคน  ยังทำให้เถารั่วเซียงคิดว่าเขาเป็น ” ไอ้โฉด ” หลินหลางโกรธเหมือนในท้องจะลุกเป็นไฟ โชคดีที่ซานคุนมายืนอวดเบ่งต่อหน้า ฉินลางเลยเอาความโกรธทั้งหมดใส่ลงในหมัด และให้บทเรียนที่ยากจะลืมเลือนแก่ซานคุน

หลังจากปล่อยไปหนึ่งหมัด ฉินหลางก็สงบลงไปเยอะ

เมื่อเห็นว่าฉินหลางต่อยคน ผู้คุมสองคนก็รีบวิ่งเข้ามา กะจะใช้กระบองตำรวจเพื่อให้บทเรียนแก่ฉินหลาง แต่พวกเขากลับถูกจ้องมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตั้งใจที่ฆ่า ฉินหลางพูดด้วยความเยือกเย็นและอุกอาจว่า ” ถ้าพวกแกไม่มีปืน ก็อย่ามาวอนตีน!

ผู้คุมทั้งสองคนอยากจะให้บทเรียนแก่ฉินหลาวง แต่หลังจากที่เห็นว่าฉินหลางต่อยกระจกป้องกันการระเบิดจนแตก พวกเขาจึงทำได้แค่ถือกระบองใว้ หนึ่งในนั้นพูดขึ้นมา ” กลับไปที่ห้องขัง! ”

ในสายตาของผู้คุมขังทั้งสอง ตราบใดที่ฉินหลางยังคงอยู่ในศูนย์กักกันนี้ พวกเขาก็จะมีวิธีการที่จะจัดการฉินหลาง ไม่มีเหตุผลที่จะมาเจ็บตัวตรงนี้

เมื่อเห็นท่าทีหยิ่งจองหองจองฉินหลาว ซานคุนก็โกรธจนตัวสั่น

ผู้คุมคนอื่นๆ รีบเดินไปหาซานคุน และพูดว่า ” อย่ากังวล พวกเราเตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว! ”

” ข้าอยากให้จัดการมันให้ตายทั้งเป็น! ถุ้ย ” ซานคุน ตะคอกด้วยควมโกรธ และถุยน้ำลายที่ปนเลือด

” ไม่ต้องกังวล คนที่อยากให้มันตายทั้งเป็นมีนับไม่ถ้วน” นักโทษคนหนึ่งพูดอย่างรวดเร็ว ” คุณควรจะรีบไปหาหมอ อย่าลดตัวไปเสวนากับไอ้เด็กพรรค์นี้ อีกเดี๋ยวมันจะเข้าใจความโหดร้ายของโลกแห่งจริง! ”

ซานคุนไม่ได้อยู่ในอารมณ์ปรีดาใดๆทั้งสิ้น เขาเดินออกไปจากศูนย์กักกันอย่างเจ็บใจ แต่ในใจของเขาได้จินตนาการไว้แล้วถึงการทรมานที่ฉินหลางจะได้รับอย่างสาสม

ตึง!

ประตูคุกถูกปิดอย่างแรง

” ไอ้หนู เอ็งนี่ผยองวะ! แต่ในเมื่อ เอ็งต้องมาอยู่ที่แล้ว แม้ว่าจะเป็นเสือ เอ็งยังต้องคุกเข่าลงบนพื้นเหมือนแมว! ที่นี่มันถิ่นของพวกข้า! ” เมื่อประตูถูกปิดลง ผู้คุมคนหนึ่งก็เริ่มหาเรื่อง

ฉินหลางไม่ได้สนใจผู้คุมเหล่านั้น เขาเดินกลับเข้าไปในห้องขังคุกที่มืด เขาแบฝ่ามือออก ในมือของเขามีกระดาษที่นักโทษแอบส่งให้เขาขณะกำลังเดินมาที่ห้องขัง

” พี่เฉียงบอก อันเต๋อเฉิงกับซานคุนให้คนมาจัดการนาย ระวังตัว! ” เนื้อหาในกระดาษ

ดูเหมือนว่า นักโทษก่อนหน้านี้เป็นคนของหานซันเฉียง ในสถานการณ์เช่นนี้ หานซันเฉียงไม่ได้มาเยี่ยมฉินหลาง ก็แปลว่าเขาเองก็น่าจะเจอปัญหาด้วย หรือไม่ผู้คุมอาจโดนเบื้องบนสั่งมา ว่าไม่อนุญาตให้หานซันเฉียงหรือคนอื่นๆเข้าเยี่ยมฉินหลาง

ยิ่งไปกว่านั้น ซานคุนมาวางมาดใหญ่โตขนาดนี้แล้ว  หมายความว่าสถานการณ์ปัจจุบันของฉินหลาง สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูดสี่คำ :

บรรลัยโคตรโคตร

แต่หลังจากที่ฉินหลางปล่อยหมัดไป ความโกรธในใจของเขาก็ถูกระบายออกไปเช่นกัน และเขาก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ ถึงแม้วมันจะเป็นความจริงที่สถานการณ์ปัจจุบันจะเลวร้าย แต่ฉินหลางย่อม ไม่ปล่อยให้คนอื่นมาเหยียบย่ำเขา!

แต่นับตั้งแต่ฉินหลางเข้าไปในห้องขัง บรรยากาศภายในเริ่มครุกครุ่นขึ้น

ฉินหลางรู้ดีว่า ” เพื่อนร่วมห้องขังทั้ง7 ” ถูกจัดมาโดยเฉพาะผู้คุมขัง บางทีนี่อาจเป็นคำสั่งของซานคุน หรืออาจเป็นคำสั่งของอันเต๋อเฉิง แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม 7คนนี้ไม่ใช่คนดีนัก และยังเป็นอาชญากรที่โหดร้ายอย่างแน่นอน ไอ้หัวล้านคนนึง บนศีรษะมีแผลเป็นรอยมีดยาว เขาสวมเสื้อคลุมแขนกุดสีดำ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงและรอยสักมังกรเขียวที่แขนทั้งสองข้าง ดูแล้วโคตรจะโหดเลย และอีก 6 คนต่างเรียกคนหัวล้านว่า “พี่กุย”

ในเวลานั้น สมุนทั้ง6ของพี่กุยก็เลือดร้อนอยากจะออกหมัด ด้วยคำเพียงคำเดียวจากพี่กุย ทุกคนก็จะเริ่มโจมตีทันที

” ไอ้น้อง แกสินะที่ชื่อ ฉินหลาง?” พี่กุยที่ตอนแรกนั่งอยู่บนขอบของเตียง เขาลุกขึ้นยืน และกระแทกกำปั้นทั้งสองเข้าด้วยกัน จนเกิดเสียงดัง ตุบ ตุบ  ” กูยังคิดว่าอายุน่าจะโตกว่านี้ ที่ไหนได้ ก็เป็นแค่เด็กนักเรียนเหยาะแหยะคนนึง ”

” เป็นแค่เด็กนักเรียนแล้วยังไง? ” ฉินหลางไม่ได้ใส่ใจคนอย่างพี่กุยเลย ” รีบๆลงมือละกัน อย่าถ่วงเวลานอนของชั้น ”

****

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยน้าา