0 Views

” บักแอ้กกก อนาคอนด้าชัดๆ! ” เมื่อเห็นน้องชายของชายหัวล้านที่โดดลงกลางดงถอดกางเกง เจ้าข่านก็ร้องขึ้นอย่างตกใจ

ชายหัวล้านหน้าแดงเอียงอาย แต่พอได้ยินคำชมของเจ้าข่าน เขาก็รู้สึกแอบภูมิใจนิดๆ ใครจะคิดว่าฉินหลางพูดดักคอขึ้นมา ” ไร้สาระน่า ตอนกระโดดลงมามันถูกกระแทกมีเลือดคั่ง จึงขยายใหญ่กว่าปกติสามถึงห้าเท่า มันก็ต้องใหญ่อยู่แล้ว ”

” ขยายใหญ่กว่าปกติถึงห้าเท่า? งั้นก็……เท่านิ้วกลาง? ” เจ้าข่านลองจินตนาการภาพ

” ดูเหมือนมันจะเจ็บหนักนะ ” ฉินหลางดึงเข็มออกมา แล้วทิ่มลงไปที่น้องชายของชายหัวล้านหนึ่งที

” อ๊าก! ” ชายหัวล้านร้องเบาๆ จากนั้นทำหน้ามึนงง ” เอ๋~ ไม่เจ็บแล้ว หรือว่าหายแล้ว? น้องชาย นายนี่มันเก่งจริงๆ รักษาปุ๊บหายปั๊บ! ”

” ก็นะ……อย่าดีใจเร็วเกินไป ” ฉินหลางส่ายหัวแล้วพูด ” ชั้นแค่ใช้ยาชากันเจ็บไว้กัน เพื่อให้มันไม่รู้สึกเจ็บ อย่างน้อยๆ จะได้ไปถึงมือหมออย่างปลอดภัย ”

พูดจบ ฉินหลางก็ดึงเข็มออกแล้วทิ้งลงถังขยะ จากนั้น ก็หันไปพูดกับชายหัวล้านต่อ ” อาการของนาย โรงพาบาลอาจจะรักษาไม่ได้ ถ้าต้องการความช่วยเหลือละก็ ติดต่อชั้นโดยตรงได้เลย “.

” ไม่ว่าจะพูดยังไง แต่ก็ขอบใจนายมากนะ ไอ้น้องชาย ” ชายหัวล้านยื่นมือมาจับมือฉินหลางอย่างซาบซึ้ง ให้ความรู้สึกที่จริงใจ

” ไม่ต้องขอบคุณหรอก——รองผู้ว่าหวู ” ประโยคนี้ฉินหลางพูดเสียงเบามาก เบาจนเจ้าข่านก็ไม่น่าจะได้ยิน แต่ประโยคนี้ กลับทำให้ชายหัวล้านรู้สึกตกใจ  เพราะฐานะเขาถูกเปิดเผยเสียแล้ว

หวูเหวินเสียงคิดว่าสองหนุ่มนี้คงไม่มีใครรู้จักตัวเองเป็นแน่ มืดขนาดนี้ แสงก็ไม่มี อีกอย่างในเมืองเซี่ยหยางมีคนหัวล้านมากมายก่ายกอง เขาจึงไม่ทันคิด ว่าด็กหนุ่มคนนี้จะดูออกว่าเขาคือใคร

“น้องชาย ขอบใจมากนะ แต่ว่าชั้นไม่รู้ว่านายกำลังพูดอะไร” น้ำเสียงหวูเหวินเสียงนุ่มนวลดูอบอุ่น ดูเหมือนศักยภาพในการปกครองของคงดีไม่น้อย

” เมื่อวานผมเห็นคุณที่หน้าโรงเรียนชีจง ตอนนั้นเสียงกลอง และนักเรียนต่างยืนต้อนรับอย่างครึกครื้น……” ฉินหลางยิ้มบางๆ ” แต่ในเมื่อท่านจำไม่ได้ งั้นวันนี้ก็ลาละกัน ”

” ลาก่อน ” ชายหัวล้านยืนนิ่ง มองดูฉินหลางและเจ้าข่านเดินจากไป สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย

ไม่นาน ก็มีรถคันสีดำเมี่ยมมาจอดข้างๆชายหัวล้าน ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวลงมาเปิดประตูรถให้ชายหัวล้านอย่างเร็วไว พร้อมพูด ” ผู้ว่าหวูจะไปไหนครับ? “!

” โรงพยาบาลซือเหรินหมิน! เร็วๆ! ” เรื่องเกี่ยวกับความเป็นความตายของน้องชาย แน่นอนว่าชายหัวล้านต้องใส่ใจเป็นพิเศษ

เวลานี้ เจ้าข่านและฉินหลางกำลังเดินเลียบคลองบนเกาะดอกท้อ เจ้าข่านเซไปเซมาทั้งที่ยังถือแชมเปญอีกครึ่งขวดในมือ พร้อมด่า ” เฮงซวยจริงๆ ชีวิตเหี้ยๆ ชีวิตบัดซบ ชั้นนี่มันเลวจริงๆ ถึงขึ้นคิดว่ากะหรี่**เป็นนางฟ้านางสวรรค์ ยังเขียนจดหมายรักบ้าบอ ชั้นนี่มันโง่จริงๆ!……”

” ขอร้องหล่ะ เจ้าข่าน นายช่วยทำตัวเหมือนลูกผู้ชายหน่อยได้มั้ย! ” ฉินหลางพูดกับเจ้าข่าน ” เรื่องบางเรื่อง มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น แล้วอีกอย่าง คนที่ชื่อ’เยว่อี๋’ก็ใช่ว่าจะพูดไม่มีเหตุผล นายก็ใช่ว่าจะเป็นคนดีอะไร ไม่งั้นวันนี้คงไม่มาอยู่ตรงนี้หรอก! ”

” ใช่สิ ชั้นถึงบอกว่าชั้นเลวไง! ” เจ้าข่านตบหน้าตัวเองไปเต็มแรงหนึ่งที ” ชั้นต้องจำบทเรียนนี้เอาไว้ จากวันนี้เป็นต้นไป จะไม่เชื่อเรื่องความรักบ้าบอคอแตกอะไรพันธ์นี้แล้ว ชั้นนี่มันซื่อบื้อจริงๆ! ”

ฉินหลางส่ายหัวไปมา ” นายก็อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจเกินไป ลองคิดสิ ถ้าสมมุติว่าโจวหลิงๆไม่มีทางเลือกจริงๆหล่ะ?”

” ไม่มีทางเลือก? ” เจ้าข่านหัวเราะเย็นๆ ” ไอ่บ้าเอ้ย ผู้หญิงทุกคนที่ขายตัวก็บอกว่าตัวเองไม่มีทางเลือกทั้งนั้น นี่มันศตวรรษไหนแล้ว หรือว่าผู้หญิงทุกคนต้องขายตัวเพื่อเอาเงินไปทำศพให้พ่อ ขายตัวเพื่อเอาไปจ่ายค่าเทอม ขายตัวเพื่อซื้อ’แอปเปิล’? ไร้สาระสิ้นดี! ”

เจ้าข่านดื่มแชมเปญที่เหลืออีกครึ่งขวดรวดเดียว และฟาดขวดลงพื้นเต็มแรง

หลังจากนั้นประมาณสิบนาที เจ้าข่านที่เมาอาละวาดโวยวายก็หมดฤทธิ์ ฉินหลางโบกแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วลากเจ้าข่านกลับโรงเรียน

เจ้าข่านนอนจนฟ้าสว่าง แม้แต่คาบทบทวนตอนเช้าก็ไม่ได้ไปเรียน

ฉินหลางรู้ว่าเจ้าข่านต้องพักฟื้นร่างกาย ก็เลยไม่เข้าไปวุ่นวาย อีกอย่างตอนนี้ฉินหลางต้องคิดทบทวนเรื่องอันเต๋อเฉิงให้ละเอียด แล้วค่อยหาวิธีต่อกรกับเขา กำจัดให้สิ้นซาก

คาบเรียนตอนเช้า ฉินหลางมัวแต่คิดทบทวนเรื่องนี้ ดูจากสถานการณ์ของหอชุนเหมยวันเมื่อคืนนี้ มั่นใจได้ว่ามีการหลอกล่อเด็กมัธยมไปทำงาน แต่อันเต๋อเฉิงเป็นคนไม่ซื่อ ไม่เพียงมีอิทธิพลทั้งในทั้งทางสังคมหรือโลกมืด อีกทั้งยังระวังตัวทุกย่างก้าว อย่างเช่นหอชุนเหมยวันที่ดูภายนอกไม่มีบริการซื้อขายทางเพศ มีแค่เด็กนั่งดริ้งค์กับลูกค้าที่ตกลงกันเอง อีกอย่างเรื่องเด็กนั่งดริ้งค์ที่เป็นเด็กนักเรียน พวกเขาก็ยิ่งระวังเป็นพิเศษ  รอให้ตัวรวจมาถึง ก็ไม่มีหลักฐานเอาผิดอะไรแล้ว

ดังนั้น คิดจะต่อกรกับอันเต๋อเฉิง ฉินหลางจะหวังให้กฎหมายจัดการอย่างเดียวคงเป็นไปไม่ได้ เขาต้องลงมือหาหลักฐานเอง ไม่ลงมือก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าลงมือเมื่อไหร่ ก็ต้องทำให้อันเต๋อเฉิงแพ้พ่ายสูญเสียทุกสิ่งอย่าง

” นักเรียนที่นั่งอยู่แถวหลังสุด——เด็กนักเรียนที่ย้ายมาใหม่! ในเมื่อไม่อยากเรียน ก็เชิญออกไปยืนนอกห้อง! ”

ฉินหลางกำลังคิดวิธีต่อกรกับอันเต๋อเซิ้งอยู่นั้น จึงไม่รู้เลยว่าครูฟิสิกส์กำลังหมดความอดทนกับเขาจนต้อง ” งัดไม้เด็ด ” ออกมาปราม

ฉินหลางยังคงเคารพครูเขาอยู่ จึงเดินออกไปเงียบๆไม่ได้โต้เถียงอะไร เขาลุกออกไปนอกห้อง แต่ไม่ได้ยืนรับโทษที่หน้าห้อง เขาเดินลงไปชั้นล่าง เพราะครูบอกให้เขาออกมายืนข้างนอกห้องเรียน แต่ไม่ได้บอกว่าต้องยืนส่วนไหนของข้างนอก

ฉินหลางคิดว่า เขาไปยืนที่สวนดอกไม้เล็กๆข้างตึก ก็ถือว่าอยู่ในเขต ” นอกห้องเรียน ” บริเวณนี้ทำให้เพิ่มสมาธิในการคิดแก้ปัญหา

การกระทำของฉินหลางทำให้ครูหนุ่มที่สอนฟิสิกส์มีน้ำโห แต่ครูก็ไม่แสดงออกมา เพราะเขาคิดว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมาใส่ใจเด็กที่เป็น ” แกะดำ ”

เวลานี้เป็นเวลาเรียนปกติ ดังนั้นสวนดอกไม้ด้านล่างอาคารเรียนจึงเงียบสงบ เสียงลมพัดเบาๆ โชยกลิ่นดอกไม้หอมมาแตะจมูก ทำให้แผนการในสมองฉินหลางเห็นเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

ทันใดนั้น! ฉินหลางเห็นเงาสีฟ้าตกลงมาจากตึกอาคารเรียน ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นว่าวที่ขาด แต่ว่าวไม่น่าจะตกลงมาเร็วขนาดนี้ ความเร็วขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าต้องเป็น คน!

ร่างสีฟ้าตกลงมาสู้พื้นหญ้าหน้าอาคารเรียน ได้ยินเสียงกระแทกอย่างจัง รอบข้างเต็มไปด้วยเลือด มองจากที่ฉินหลางอยู่เหมือนดอกไม้บานสีแดงสด แต่นั่นเป็นชีวิตของสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังจะดับลง เหมือนผีเสื้อน้อยสีฟ้าที่อยู่ถูกดักไว้ในเกศรดอกไม้ที่หวานฉ่ำ

ฉับพลันฉินหลางรู้สึกเหมือนสมองจะระเบิด มีความรู้สึกมึนๆ แต่กระนั้นความนึกคิดของเขาชนะอาการเหล่านั้น และใช้ความเร็วทีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เพียงไม่ถึงสองวินาทีเขาก็พุ่งไประยะไกลกว่ายี่สิบเมตร มายืนตรงหน้าหญิงสาวที่กระโดดตึก——
เขาไม่สามารถยืนมองเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังจะตายไปต่อหน้าต่อตาได้…

*****

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยค่าา