0 Views

ทิศตะวันออกเมืองเซี่ยหยาง ตรงที่บรรจบแม่น้ำสามสายมีเกาะเล็กๆอยู่เกาะหนึ่ง ชื่อเกาะเขียวแม่น้ำสามสาย หรือคนในเมืองเซี่ยหยางเรียกอีกแบบว่า ” เกาะดอกท้อ ” เพราะแต่ก่อนเกาะนี้เป็นป่าที่สัตว์จำพวกนก เป็ดป่า นกกระยางอาศัยอยู่ ต่อมาได้มีนายทุนมาลงทุน จนที่นี่กลายเป็นเขตเศรษฐกิจที่รุ่งเรืองอย่างมาก

หอชุนเหมยวัน ตั้งอยู่บนทางทิศใต้ของเกาะนี้ในตึกเจียงหลาน ในตึกนี้ไม่ว่าจะโรงแรม ภัตตาคาร บันเทิง การให้บริการล้วนแต่เป็นที่หนึ่ง ถูกมองว่าเป็นสถานที่ที่ค่าครองชีพสูงมากในเมืองเซี่ยหยาง

จากจุดนี้ ดูได้จากปฏิกิริยาของคนขับแท็กซี่

ก็เพราะฉินหลางกับเจ้าข่านแต่งตัวเนี้ยบพากันมาโบกแท็กซี่ พอคนขับวได้ยินว่าทั้งสองจะไปหอชุนเหมยวัน จึงพูดขึ้นว่า ” หอชุนเหมยวัน? รสนิยมดีเหมือนกันนะเราสองคนเนี่ย~ ”

หลังจากลงจากรถ ฉินหลางก็ตะลึงกับความอลังการของหอชุนเหมยวัน การตกแต่งทั้งหมดของที่นี่เทียบได้กับโรงแรมห้าดาว บางทีอาจมากกว่าด้วยซ้ำ

หน้าตึก มีสาวงามสองคนใส่ชุดกี่เพ้าทำหน้าที่เป็นพนักงานต้อนรับ ดูแล้วอายุยังไม่น่าจะถึงยี่สิบ ขายาวสวย หมุนตัวไปมอง ให้ความรู้สึกยิ่งมองก็ยิ่งสวย ยิ่งอยากมอง ยิ่งทำให้คนคิดว่า ” สาวต้อนรับหน้าประตูสวยสง่าขนาดนี้ แล้วสาวงามข้างในจะแจ๋มขนาดไหน ”

แต่ว่า สถานที่แบบนี้ใช่ว่าคนทั่วไปจะเข้าได้ ทั้งสองคนมาถึงประตู ต่างก็โดนยามดักไว้ จนเจ้าข่านเอาบัตรสมาชิกของพ่อออกมาให้ดู ทั้งสองคนถึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าไป

หลังจากเข้าไปแล้ว ก็มีพนักงานผู้หญิงเดินนำขึ้นไปที่ห้องบนชั้นสอง

ทั้งสองนั่งลงบนโซฟานุ่มๆ เวลานี้พนักงานก็ส่งไอแพดมาให้เจ้าข่านเครื่องหนึ่ง ” นายน้อยทั้งสอง เชิญเลือกเมนูคะ ”

ฉินหลางชำเลืองดู บนเจอใช่จะเป็นเมนูอาหารไม่ แต่เป็นเด็กนั่งดื่ม บนจอมีข้อมูลให้เลือกทุกรูปแบบทั้งรูป ชื่อ สัดส่วน นิสัย ” สั่งอาหาร ” คงหมายถึงให้ลูกค้าเลือกว่าจะเอาคนแบบไหนที่จะมานั่งดื่ม

เจ้าข่านพลิกกลับไปกลับมา ดูสวยทุกคน เขาเลือกไม่ถูก จนต้องถามฉินหลาง

ฉินหลางยิ้มแล้วพูดกับพนักงาน ” สวยหมดทุกคนเลย เราสองคนตาลายจนเลือกไม่ถูกไม่รู้จะเลือกยังไงแล้วเนี่ย เอาอย่างงี้ ชั้นจะบอกความต้องการละกัน ที่พวกเรามาวันนี้ เพราะเพื่อนรักชั้นอยากมาเปิดซิง —– อย่าเข้าใจผิดนะ คือมันจะมาเสียเวอจิ้น ดังนั้น ไม่เอาแบบที่เผ็ดเว่อร์จนเกินไป กลัวมันรับไม่ไหว อยากให้ช่วยแนะนำคนที่ใสๆ อายุน้อยๆ ถ้าอายุเท่าๆกันจะดีที่สุด แบบนี้คุยกันได้ง่ายหน่อย ”

” ใช่ ใช่ แบบนี้แหละ! ” เจ้าข่านรีบพูด รู้สึกว่าฉินหลางรู้ใจเขาจริงๆ

ในความเป็นจริงแล้ว ที่ฉินหลางพูดอย่างนี้ เพราะอยากรู้ว่ามีเด็กมัธยมทำงานที่หอชุนเหมยวันรึเปล่า แล้วในคนจำนวนนั้นจะเป็นยังไงบ้าง

พนักงานหัวเราะ แล้วพูด ” นายน้อยทั้งสอง พวกท่านอาจจะเข้าใจอะไรผิด ที่นี่มีแค่คนนั่งดื่มเป็นเพื่อน ไม่มีบริการคู่นอน ”

” เป็นไปไม่ได้ ก็พ่อชั้น— ”

เจ้าข่านกำลังจะพูด แต่ถูกฉินหลางขัดไว้ ฉินหลางยื่นเงินร้อนหยวนให้พนักงาน ยิ่มบางๆแล้วพูด ” เข้าใจนะ ”

หลังจากรับเงินมาพนักงานก็ยิ้มหน้าบานท ” หอชุนเหมยวันของเราไม่มีบริการคู่นอน แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายยินยอมพร้อมใจกัน ก็ไม่มีใครว่าอะไรไม่ใช่หรือ? แต่ทั้งสองฝ่ายจะยินยอมกันมั้ย จะสปาร์คกันรึเปล่า อีกอย่าง ทั้งสองก็หล่อเหลาด้วยกันทั้งคู่ เผลอๆไม่ต้องจ่ายอะไรเพิ่ม สาวสวยก็อาจจะพร้อมไปด้วยกันก็ได้ ”

พูดเพียงเท่านี้ ฉินหลางกับเจ้าข่านก็เข้าใจความหมายแล้ว ดูภายนอกหอชุนเหมยวันไม่มีบริการคู่นอน แต่ลูกค้ากับเด็กนั่งดริ้งค์สามารถตกลงกันเป็นส่วนตัวได้ ฉะนั้นถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น หอชุนเหมยวันก็ทำให้ตัวเองไม่มีส่วนเกี่ยวข้องได้

” ไอ่อันเต่อเฉิงนี่มันจิ้งจอกชัดๆ ” ฉินหลางแอบด่าในใจ

” งั้นรบกวนพี่ด้วยนะ ” เจ้าข่านพูดอย่างอารมณ์ดี ” เอาที่ไร้เดียงสาหน่อยๆ ถ้าเป็นเด็กมัธยมปลายด้วยยิ่งดี ”

” มีแต่เด็กมหาลัย เด็กมัธยมปลายไม่มีหรอก ” พนักงานยังคงพูดอย่างระวัง

” พี่สาวคนสวย รบกวนด้วยนะ ” รอบนี้เจ้าข่ายควักเงินออกมาหนึ่งร้อยหยวน พร้อมเอาบัตรประชาชนออกมาให้พนักงานดู ” พี่ดูสิ ผ่านคืนนี้ไปผมก็สิบแปดแล้ว ดื่มกับน้องๆจะดีกว่า ถือว่าเป็นเพื่อนกัน ไม่มีอะไรยุ่งยากหรอก ”

พนักงานมองบัตรเจ้าข่าน และพยักหน้า ” ได้ งั้นก็พี่ก็จะคิดซะว่าเรามาหาเพื่อน แต่นายน้อยทั้งสอง ราคาเด็กมัธยมกับทั่วไปจะต่างกันนะ ”

” ใช่ๆ เรามาหาเพื่อน ” ฉินหลางพยักหน้าซ้ำๆ

พนักงานเอาไอแพดมาเข้าไปในเมนูที่ต้องใส่รหัส แล้วยื่นให้เจ้าข่าน

แล้วเป็นอย่างที่คาดไว้ รอบนี้สาวสวยก็จะดูไร้เดียงสา น่ารัก มีทั้งมัธยมปลายและมหาลัย เจ้าข่านดูไปกลืนน้ำลายไป พร่ำไปพร่ำมา ” นี่มัน’ยิ่งเลือกยิ่งหลงยิ่งมึน’ ตาลายไปหมดแล้ว เอ๋~ คนที่ชื่อ’หย่าหลิน’นี้ดูไม่เลว ดูอ่อนโยน ไร้เดียงสาแล้วให้ความรู้สึกเหมือนเคยพบเจอกันมาก่อน งั้นคนนี้ละกัน ใช่แล้ว! ฉินหลางแล้วนายหล่ะ? ”

เจ้าข่านเอาไอแพดใส่มือฉินหลาง หมายถึงให้ฉินหลางเลือก

ฉินหลางถามขึ้นตรงๆว่า ” ขอถามหน่อย ให้เครื่องเลือกให้ได้มั้ย? ”

จ้าข่านกับพนักงานสาวหัวเราะ เจ้าข่านพูด ” ไอ่บ้านิ ฉินหลาง นายคิดว่าเป็นเครื่อง ” เลือกสีลูกบอล ” หวยรึไง ”

” ชั้นก็แค่มาดื่มเหล้า ยังไงก็ได้ ” ฉินหลางพูด

พนักงานพยักหน้าแล้วพูด ” งั้นหมายเลขสิบสาม ‘เยว่อี๋’ละกัน เธอเป็นคนเงียบๆ ใช่แล้ว ทั้งสองท่านจะรับเครื่องดื่มอะไรดี? ”

” ขอแชมเปญขวดหนึ่งก่อน สุขสันต์วันเกิดให้ตัวเอง ” ดูเหมือนเจ้าข่านจะเริ่มคึกขึ้น

ฉินหลางคิดว่า ยังไงวันนี้เจ้าข่านก็จะเสียงซิงตัวเองให้ได้แน่ๆ ถึงแม้จะเอาช้างมาฉุนก็คงฉุดไม่อยู่

ทั้งสองยิ้มแล้วเพิ่งร้องเพลง <ความสัมพันธ์พี่น้อง> เสร็จก็เห็นบริกรพาสาวน้อยแสนสวยเข้ามาในห้องสองคน แล้วพูด ” เล่นให้สนุกนะครับ ” จากนั้นค่อยปิดประตู

แสงในห้องไม่ค่อยสว่าง แต่ฉินหลางก็มองเห็นใบหน้าและความสวยของทั้งสองคนได้ชัด คนหนึ่งไม่น่าจะเกินสิบแปดดูมีความเอียงอาย อีกคนต้องถึงยี่สิบแล้วแน่นอน แต่พี่มหาลัยคนนี้ก็ดูอ่อนโยนจริง ดูแล้วน่าค้นหา ทั้งสองใส่ชุดกระโปรงสีชมพู แต่งหน้าอ่อนเน้นทาปากสีแดงสด ทำให้รู้สึกดูเหมือนเด็กน้อยแต่มีแรงดึงดูด บวกกับใส่รองเท้าส้นสูงยิ่งทำให้ดูน่าค้นหา นี่เป็นการดึงคนให้ ” ทำบาป ” ชัดๆ

แม้แต่ฉินหลาง เวลานี้ก็มองอย่างเหม่อและเริ่มมีความอยากขึ้นมา

ส่วนเจ้าข่านนั้นไม่ต้องพูดถึง ไอ่นี่ยื่นมือออกไปดึงเด็กที่ชื่อหย่าหลินมานั่งข้างๆตัวเอง หัวเราะแล้วพูด ” น้องหย่าหลิน พี่ขอแนะนำตัวเองก่อน พี่ชื่อเจ้า——หลิงหลิง! ”
ฉินหลางกับผู้หญิงอีกคนที่ชื่อเยว่หยีกำลังจะนั่งลงก็ได้ยินเจ้าข่านบอกตัวเองชื่อ “เจ้าหลิงหลิง” ในใจนึกไอ่นี่ถึงจะใช้ชื่อปลอม ก็ไม่น่ารีบจนใช้ชื่อผู้หญิง แต่แค่แป๊บเดียวเขาก็รู้สึกได้ว่าเสียงเจ้าข่านไม่ปกติ เลยรีบหันไปมองฝั่งเจ้าข่าน

*****

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยน้า