0 Views

” เคทีวีจินหลงกง ” ออกจากโรงเรียน ฉินหลางก็ขึ้นแท็กซี่ไป

” สิบห้าหยวน ” คนขับแท็กซี่เรียกค่ารถ ดูเหมือนจะไม่กดมิตเตอร์

ฉินหลางรู้ว่าคืนวันเสาร์หารถยาก ก็ไม่ได้คิดจะต่อรองอะไร

ผ่านไปไม่กี่นที รถก็มาจอดที่หน้าเคทีวีจินหลงกง คนขับแท็กซี่หันหน้ามาพูด ” ถึงแล้ว ห้าสิบ ”

” ห้าสิบ แน่ใจนะ? ” ฉินหลางถามอย่างใจเย็น ” เอาพอดีก็พอ เป็นคนอย่าโลภมาก ”

” ไอ่เด็กนี่ อยากเป็นอันธพาลรถรึไง ”

คนขับแท็กซี่ไม่ได้สนใจเด็กมัธยมนี้ โงหัวออกไปนอกรถ แล้วพูดกับอันธพาลหน้าเคทีวีจินหลงกงว่า ” พี่เหมา สูบบุหรี่สักมวนไหม ”

ในความเป็นจริง คนขับรถมองฉินหลางอย่างโหด เพื่อเป็นการข่มขู่ฉินหลางทางอ้อมว่า ” เห็นมั้ย ว่าข้าสนิทกับอันธพาลของจินหลงกงไม่เบา ถ้าวันนี้แกไม่จ่ายห้าสิบ ก็ซวยแน่! ”

หน้าตาอันธพาลที่ชื่อ ” พี่เหมา ” ดูดุดันมาก ตรงแขนยังมีรอยสัก ก็เพราะดูแล้งมีความน่าเกรงขามจึงให้เฝ้าประตู

ฉินหลางไม่ได้ใส่ใจคนขับรถ โยนสิบห้าหยวนแล้ว

แน่นอนว่า ” พี่เหมา ” รู้จักคนขับแท็กซี่คนนี้ และรู้ด้วยว่าเกิดอะไรขี้นจึงทำทางน่าเกรงกลัวแล้วดักฉินหลางเอาไว้ ” เด็กน้อย เจ้าอยากเป็นอันธพาลรถใช่มั้ย ”

” อันธพาลบ้าบออะไรไอ่เหมา มีตาหามีแววไม่ แม้แต่พี่ฉินก็ไม่รู้จัก ”

” พี่เหมา ” เพิ่งพูดจบ ก็โดนคนตบข้างหน้าอย่างจัง เขาหันกลับไปมองด้วยความโมโห เห็นว่าคนที่ตบเป็นพี่หม่าเหวย และรู้ได้ทันที ใจในคิดแล้วใครจะไปรู้ว่าไอ่เด็กนี่คือ ” พี่ฉิน ”

เหมาไม่กล้ามีเรื่องกับหม่าเหวย ถึงแม้จะโมโหมากก็ต้องกัดฟันเอาไว้ เขามุ่งไปตบคนขับแท็กซี่หนึ่งที ” ไอ่นี่ พี่ฉินให้เกียรตินั่งรถแกก็ถือว่าบุญแล้ว นี่ยังกล้าโกงได้ แกนี่หาเรื่องตายชัดๆ ยังไม่คืนค่ารถพี่ฉินมาอีก ห้าสิบบ้าไรเอามาห้าร้อย! ”

ในขณะที่เหมาจิกำลังสั่งสอนคนขับแท็กซี่อยู่ ฉินหลางกับหม่าเหวยก็เข้าไปและขึ้นไปในห้องบนชั้นสามของเคทีวีจินหลงกง

ที่นี่ ฉินหลางเห็นคนไม่เอาไหนอย่างหานซันเฉียงกำลังดื่มเหล้าอยู่

เห็นฉินหลางมาหานซันเฉียงก็บอกให้คนอื่นออกไป และยื่นซองจดหมายให้ฉินหลาง ” พี่ฉิน ในนี้เป็นรูปและที่อยู่ของอันเต่อเฉิง อีกส่วนเกี่ยวสถานะสินทรัพย์ธุรกิจ ที่ข้าหาได้ก็มีเพียงเท่านี้ ”

” ขอบใจ ” ฉินหลางเก็บข้อมูลไว้

ฉินหลางเห็นหน้าไม่สบอารมณ์ของหานซันเฉียงก็เดาได้บ้างเลยถาม ” อาเฉียง มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า? ”

หานซันเฉียงเห็นฉินหลางถามขึ้นก็ถอนหายใจทีหนึ่ง ” บ้าเอ้ย มีคนอยากหาเรื่องในที่ของข้า ”

” อ๋อ ลองพูดมาซิ ”  ฉินหลางเทเหล้าไปแก้วหนึ่งแล้วฟังที่หานซันเฉียงเล่า

ฉินหลางเดาได้ตั้งนานแล้วว่าหานซันเฉียงเจอเรื่องลำบาก เพราะอีกฝ่ายกล้าใช้ยาพิษเล่นงานหานซันเฉียงแปลว่าไม่กลัวอำนาจของหานซันเฉียง แต่ว่าหานซันเฉียงไม่พูดฉินหลางก็ไม่ถาม เพื่อไม่ให้หานซันเฉียงคิดว่าเขาอยากเป็นลูกพี่

” ต้าซานลูกพี่ของหมั่นหนิวเผยออกมาแล้ว พวกเขาบอกให้ข้าหลีกซอยนอกโรงเรียนให้ ” หานซันเฉียงพูดอย่างโมโห

เศรษกิจซอยหน้าโรงเรียนชีจงดีมัน ก็แน่นอนอยู่แล้วว่าหานซันเฉียงไม่อยากหลีกให้ อีกอย่าง ทิ้งที่คุมก็แปลว่าอ่อนกว่าอีกฝ่าย

” ดูเหมือน นายจะสู้กับอันธพาลซานสินะ? ” เฉินหลางยังคงพูดอย่างเสียงเรียบ

” ใช่ ” หานซันเฉียงพูดอุบอิบ ” สองสามวันมานี้ สายลับของข้าลองสู้กับพวกมัน ไม่ว่ากำลังคน ความสามารถเราก็ด้อยกว่าเขา ”

” งั้นก็แปลว่าเจ้าจะยอมยกเขตที่นายคุมให้เจ้าพวกนั้น? ” ฉินหลางถามเสียงเรียบ

หานซันเฉียงคิดว่าฉินหลางจะเสนอมาช่วยเพราะฉินหลางเก่งกังฟู แต่ฉินหลางกลับไม่พูดหรือรู้สึกอะไร แต่หานซันเฉียงนึกดีๆฉินหลางเป็นแค่เด็กมัธยม อาจจะไม่มีความสนใจในเรื่องของอันธพาล ก็เลยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเข้ามาช่วย

” มันก็……”

หานซันเฉียงถอนหายใจอีกครั้ง แล้วกระดกเหล้าเข้าไปเต็มปาก ” ข้าจะไม่ยอมยกที่ให้เด็ดขาด! เรื่องที่ไอ่ซานพยายามใส่ยาพิษทำร้ายข้า ก็ช่างมันแม่งเหอะ แต่ไอ่หมอนี่มันบ้าบิ่น กล้าทำทุกอย่าง ถ้าหากยกถนนซอยนอกโรงเรียนให้ มีหวังขายยาให้เด็กนักเรียน ยิ่งทำให้เด็กเสียอนาคตอีกแน่! ”

” นึกไม่ถึงว่านายก็มีคุณธรรมสูงส่งกับเค้าด้วย ” ฉินหลางยิ้มบางๆ

หายซันเฉียงหน้าแดง แล้วพูดอย่างจริงจัง ” พี่ฉิน ข้ารู้ว่าบางครั้งเจ้าอาจจะดูถูกข้า ข้าก็แค่มารสังคมคนหนึ่ง แต่ว่าถึงแม้ข้าจะเป็นอันธพาลในสังคม ข้าก็มีขอบเขตของข้าเหมือนกัน กับพี่น้องก็มีความชอบธรรม รู้ผิดชอบชั่วดี ไม่บังคับคนอื่น ”

” พี่เฉียง ผมไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกพี่นะ ” ฉินหลางพูดเสียงเรียบ ” ก็รู้อยู่ ว่าในวงการแบบนี้มันก็ต้องมีทั้งด้านมืดและด้านสว่าง ไอ้ทำเลดีๆแบบซอยหน้าโรงเรียน แน่นอนว่าต้องมีคนเพ่งเล็งมาก พี่เฉียงมีขีดจำกัดในการกระทำของตัวเอง ก็ถือว่าดีมากแล้ว ”

ฉินหลางใช้คำว่า ” พี่เฉียง ” เรียกหานซันเฉียงอีกครั้ง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้มีเจตนาดูแคลน ไม่กี่ปีมานี้ฉินหลางโดนตาเฒ่าสั่งสอนอบรมมาเยอะ เขาไม่ได้ไร้เดียงสาพอที่หวังจะให้โลกสงบ และทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข หานซันเฉียงมีขอบเขตของตัวเอง มันก็ไม่เลวนะ

หานซันเฉียงนึกไม่ถึงว่าเด็กมัธยมอย่างฉินหลางจะคิดได้ขนาดนี้ ยิ่งทำให้ดูน่านับถือขึ้นไปอีก ดังนั้นหานซันเฉียงก็พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ” พี่ฉิน ข้ารู้ว่าพี่ช่วยได้ ถ้าหากพี่ช่วยข้าละก็ ข้าก็จะรักษาได้ทั้งหน้าและที่…. พี่วางใจได้ ข้าไม่ได้ขอให้พี่ช่วยฟรีๆแน่ ต่อไปพี่ก็คือนายใหญ่ของข้า ”

ตั้งแต่แรก ฉินหลางก็เข้าใจเจตนาของหานซันเฉียงแล้ว แต่ที่เขาไม่พูด ก็เพราะอยากให้หานซันเฉียงเป็นคนเอ่ยปาก ตาเฒ่าอยากให้ฉินหลางรับช่วงกิจการของอันเต่อเฉิงต่อ ก็ต้องดำเนินไปตามขั้นตอนของกฎหมาย ไม่งั้นวันนี้เทโอเว่อกิจการมา พรุ่งนี้ขึ้นโรงขึ้นศาลก็ไม่ไหว ทางที่ดีที่สุดคือทำ เรื่องนี้ผ่านหานซันเฉียง เพราะหานซันเฉียงก็ถือว่าอยู่ในวงการนี้มานาน และยังคุ้นเคยกับพวกมาเฟียดีชั่วในเมืองเซี่ยหยาง จะต้องมีวิธีที่จะทำให้เขาได้กิจการของอันเต่อเฉิงงมาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

” ผมไม่ปง ไม่เป็นนายใหญ่พี่หรอก ” ฉินหลางส่ายหัว ” ต่อไป นายจะเป็นใหญ่ไม่ใช่แค่ในเขตชีจง แต่จะเป็นลูกพี่ใหญ่ของทั้งเมืองหรือแม้กระทั่งทั้งเมืองเซี่ยหยาง ”

ฉินหลางพูดอย่างเสียงเรียบ แต่บนใบหน้าแสดงความมั่นใจอย่างชัดเจน เวลานี้ในใจหานซันเฉียงนั้นดีใจอย่างท่วมท้น แต่หานซันเฉียงไม่ได้ดีใจจนคิดไม่ได้ว่ากว่าจะไปถึงเป้าหมายมันไม่ได้ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก ถึงแม้ฝีมือของฉินหลางจะร้ายกาจ แต่ในสังคมอันตพาลตอนนี้ใช่ว่าฝีมือดีอย่างเดียวจะสามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้ แต่หานซันเฉียงก็เข้าใจความหมายของฉินหลาง พยักหน้าแล้วพูด” ข้าเข้าใจแล้วพี่ฉิน งั้นพี่ก็เป็นพี่ใหญ่อยู่เบื้องหลัง ”

ถึงแม้หานซันเฉียงจะรับได้กับการให้ฉินหลางเป็นลูกพี่ใหญ่ แน่นอนว่าก็ต้องรับได้กับการที่จะฉินหลางเป็นนายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง ถ้าฉินหลางไม่ยื่นมาเข้ามาช่วย แน่นอนว่าหานซันเฉียงต้องแพ้ให้กับซานคุน ถึงเวลานั้นเสียเสียทั้งเขตที่ดูแล เสียทั้งหน้า ต่อไปพวกอื่นๆก็อาจจะมาหาเรื่องจนเป็นผู้ล่าที่อ่อนแอและแพ้ไป ไม่ว่ายังไงให้ฉินหลางเป็นนายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง พื้นที่ที่ควบคุมอยู่ก็จะเพิ่มขึ้น ผลประโยชน์ที่หานซันเฉียงจะได้รับก็ไม่ใช่น้อยๆ

เมื่อตั้งใจจะร่วมมือกัน เรื่องที่จะคุยกันต่อไปมมันก็ง่ายขึ้น

หน้าตาหานซันเฉียงก็ไม่ได้บูดบึ้งเหมือนตอนแรก เริ่มปรึกษากับฉินหลางเรื่องเล่นงานซานคุน ” ไอ่ชั่วซานคุนคนนี้ ไม่ใช่คนเซี่ยหยาง มันเป็นชาวเผ่าเหว่ยของมณฑลหุยเจียง พาลูกน้องชนเผ่าเดียวกันกลุ่มหนึ่งที่บ้าบิ่นพอๆกัน มาคุมพื้นที่แถวสถานีรถไฟทางตะวันออก จึงร่ำรวยโอ่อ่าขึ้นมา แถมยังโหดต่อกรยาก แต่ไหนแต่ไรมาหมั่นหนิวกับซานคุนนั้นไม่ถูกกัน แต่นึกไม่ถึงว่าหมั่นหนิวจะถูกซานคุนซื้อตัวไว้ ดังนั้นตอนนี้อำนาจของซานคุนยิ่งน่าเกรงขามเข้าไปอีก

” เรื่องนี้มันแปลก ” ฉินหลางคิดแล้วพูด ” ซานคุนคุมอยู่ทางตะวันออก ส่วนนายคุมอยู่ทางใต้ มันยังไม่ทันคุมฝั่งทิศตะวันออกหมด ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมายุ่งฝั่งของนาย ”

” ข้าก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ” หานซันเฉียงพูด ” แต่ก่อนระหว่างข้ากับซานคุนก็ไม่ถูกกัน ”
” ก่อนอื่น เราต้องหาสาเหตุให้แน่ใจก่อนว่าเป้าหมายของมันคืออะไร— ” ฉินหลางใช้หัวแม่มือเคาะแก้วเหล้าเบาๆ กำลังใช้ความคิดหาสาเหตุ ไม่นานก็หาคำตอบที่น่าจะเป็นได้ ” เขตนอกโรงเรียน เขตนอกโรงเรียน มีอะไรที่น่าสนใจ? ”

********

ติดตามข่าวสารได้ที่แฟนเพจ Juvenile Medical God – นิยายแปล ได้เลยน้าา