0 Views

คนสี่คนนี้คือหวงเสี่ยวหลง, เฟยฮาว และนายทหารสองคนจากจวนจอมพล พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังโรงประมูลทักษะบ่มเพาะ และทักษะการต่อสู้ (ต้องตัดสินใจไปที่นั่นก่อนที่จะมุ่งหน้าสู่ตลาดค้าที่อยู่)

ขณะที่หวงเสี่ยวหลงอยู่ในป่าจันทราสีเงิน เขาได้เหรียญทองจากการฆ่าทหารรับจ้างมาบ้าง แต่อย่างไรก็ตามเงินจำนวนนี้ก็ไม่พอที่จะซื้อที่พักอาศัย ดังนั้นหวงเสี่ยวหลงจึงได้ตัดสินใจไปที่โรงประมูลทักษะบ่มเพาะ และทักษะการต่อสู้ ด้วยทักษะจันทราทมิฬซึ่งเขาได้รับมาจากผู้อาวุโสเฉินฟงของนิกายดาบเสื้อคลุมม่วง

ทักษะจันทราทมิฬคือทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูง มันแน่นอนจะต้องเรียกราคาได้อย่างดี

ช่วงเวลาต่อมากลุ่มของหวงเสี่ยวหลง ทั้งสี่คนมาถึงโรงประมูลทักษะบ่มเพาะ และทักษะการต่อสู้ที่ถูกเรียกว่ายอดสันโดษ

อาจเนื่องจากช่วงเช้า ห้องประมูลแห่งนี้จึงว่างเปล่าเมื่อทั้งสี่คนเข้ามา

“ข้าขอถามว่าคุณชายท่านนี้ต้องการซื้อ หรือขายทักษะการบ่มเพาะ?” ผู้ดูแลถามขณะที่พวกเขาเดินเข้ามาหาพวกเขา (เมื่อเห็นทั้งสี่คนเดินเข้ามา)

“ข้าอยากขายทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูง” หวงเซี่ยวหลงกล่าวโดยไม่ต้องปราศรัยให้มากความ

“ระดับลึกลับขั้นสูง!” ผู้บังคับบัญชารู้สึกประหลาดใจจริง ๆ ที่เขามองไปที่หวงเสี่ยวหลงโดยทั่วไปแล้วผู้คนมักไม่ค่อยอยากจะขายทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูง

“ถูกต้อง” หวงเสี่ยวหลงตอบอย่างเบา ๆ

“เชิญเข้ามาข้างในก่อนเพื่อที่เราจะได้พูดคุยกัน” การแสดงออกของผู้ดูแลได้เปลี่ยนไปอย่างมากและเขาก็ยิ้มกว้าง ๆ ขณะที่เขาพาพวกเขาทั้งสี่เข้าไปภายในห้องโถงด้านใน เขารีบสั่งให้คนรับใช้ชงชามาให้ เมื่อหวงเสี่ยวหลงนั่งแล้วก็ไปบอกเจ้านายของเขา

เร็ว ๆ นี้ชายชราคนหนึ่งในวัยหกสิบที่สวมเสื้อคลุมสีทองเดินเข้ามาภายในห้องโถงตามด้วยผู้ใต้บังคับบัญชาก่อนหน้านี้เขาเป็นผู้อาวุโสของโรงประมูลยอดสันโดษ หลินหยวน

ขณะที่หลินหยวนเข้ามาแปลกใจกระพริบตาเมื่อเห็นหวงเสี่ยวหลง

“ข้ามีนามว่าหลินหยวนเป็นหัวหน้าผู้ดูแลของโรงประมูลยอดสันโดษแห่งนี้ ข้าได้ยินมาว่าน้องชายตัวน้อยต้องการนำทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูงมาออกประมูล?” หลินหยวนกล่าวขณะยิ้ม

หวงเสี่ยวหลงไม่ได้พูดอะไร แต่แสร้งทำเป็นว่าจะหยิบอะไรออกมาจากเสื้อคลุมของตัวเองในขณะที่เอาตำราสีดำออกมาจากแหวนเทพอสูร เขาวางตำราไว้บนโต๊ะและ เปิดไปที่หน้าแรก

“ทักษะจันทราทมิฬ!”

หลินหยวนรู้สึกประหลาดใจมากในขณะที่เขาเคยได้ยินมาว่าทักษะจันทราทมิฬหลังจากฝึกฝนทักษะการบ่มเพาะนี้จะมีผลกับพลังงานหยินของดวงจันทร์ ถ้ามีการฝึกฝนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืนพลังของทักษะนี้จะเพิ่มมากขึ้น

หลินหยวนควบคุมการแสดงออกของเขายิ้มและกล่าวว่า “นี่เป็นทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูง น้องชายตัวน้อยต้องการเสนอเงื่อนไขในประมูลในครั้งนี้อย่างไร? ”

“ข้าต้องการเงินในขณะนี้ดังนั้นเจ้าจึงต้องการให้ท่านเสนอราคา” หวงเสี่ยวหลงตอบหลังจากคิดสักครู่

ถ้าเขาตัดสินใจที่จะเอาตำราเล่มนี้ออกประมูล มันจะต้องใช้เวลาสองถึงสามวันก่อนที่เขาจะได้เงินจากการประมูลซึ่งเป็นเหตุผลที่หวงเสี่ยวหลงตัดสินใจขายมันให้แก่โรงประมูลโดยตรงเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงเสี่ยวหลง หลินหยวนเห็นได้ชัดว่าหวงเสี่ยวหลงต้องการใช้เงินอย่างเร่งด่วนการแสดงออกที่เจ็บปวดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาในขณะที่เขากล่าวว่า “น้องชายน้อยผู้นี้เจ้ารู้ดีหรือไม่ว่าการขายผ่านโดยตรงให้แก่โรงประมูลนี้จะทำให้เจ้าได้ราคาน้อยมาก”

จากนั้นเขาก็ยังคงใช้ความใจกว้างอย่างต่อเนื่องว่า “แต่ข้าจะไม่เปลี่ยนแปลงความต้องการของเจ้า ข้าขอเสนอเงินห้าหมื่นหรียญทองสำหรับมัน” มือของเขามียื่นและชูออกมาห้านิ้ว

“ห้าหมื่นหรียญทอง?” หวงเสี่ยวหลงหัวเราะเยาะเย้ยภายในใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราคนนี้กำลังทำเหมือนว่าจะหลอกเด็กแบบข้าได้สำเร็จ

ทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูงสามารถทำเงินได้สูงถึงสามแสนเหรียญทองในการประมูลดังนั้นการขายโดยตรงควรจะให้เหรียญทองแก่เขาอย่างน้อยสองแสนห้าหมื่นเหรียญ แม้กระทั่งทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นกลางยังจะสามารถขายได้อย่างน้อยหนึ่งแสนเหรียญทอง

หวงเสี่ยวหลงไม่ได้ตั้งใจเจรจาต่อรองแต่อย่างใด  แต่กลับทักษะจันทราทมิฬจากโต๊ะแล้วลุกขึ้นพูดกับเฟยฮาวว่า “ไปกันเถอะ” และทั้งสี่คนก็พร้อมที่จะออกไป

“ช้าก่อน!” หลินหยวนตะโกนใส่เมื่อเห็นว่าทั้งสี่คนกำลังจะจากไป ร่างของเขากระพริบหายไปแล้วเขาก็ไปปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ ตัวของหวงเสี่ยวหลงขวางเส้นทางด้วยมือของเขา ทันใดนั้นมีเจ้าหน้าที่เสื้อคลุมสีเทาอีกสิบคนวิ่งเข้ามาภายในห้องโถง

การแสดงออกของหวงเสี่ยวหลงกลายเป็นเย็นชา และมองเขาก่อนจะถามว่า “หมายความว่าอย่างไร?”

รอยยิ้มของหลินหยวนหายไปในขณะที่เขาพูดว่า “น้องชายตัวน้อย ทำไมเจ้าถึงรีบร้อนที่จะจากไป เป็นเพราะเจ้าทำความผิด? ตำราทักษะการบ่มเพาะของเจ้ามีที่มาน่าสงสัยอย่างนั้นหรือ?”

หวงเสี่ยวหลงมองกลับไปที่หลินหยวน ด้วยรูปลักษณ์ที่เต็มไปด้วยความสนใจ

“ที่มาของตำราของข้าเป็นที่น่าสงสัย?”

หลินหยวนยิ้มและกล่าวว่า “ถูกต้อง โรงประมูลของเราได้ทำทักษะการบ่มเพาะระดับลึกลับขั้นสูงที่มีนามว่าทักษะจันทราทมิฬสูญหายไปเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้! ”

ดูเหมือนว่าคนผู้นี้ต้องการบังคับให้เขาขายทักษะให้ในราคาถูก ดังนั้นเขาจึงมีข้อแก้ตัวที่แสดงให้เห็นว่าทักษะจันทราทมิฬถูกขโมยไปจากโรงประมูลยอดสันโดษ

ในโลกนี้หวงเสี่ยวหลงได้พบกับสถานการณ์การขายที่ถูกบังคับแบบนี้ไม่กี่ครั้ง

“แต่อย่าได้เป็นกังวล ข้าจะไม่ทำเจ้ารู้สึกยุ่งยากลำบากใจ” หลินหยวนกล่าวด้วยความหนาวเย็น: “เพียงคืนทักษะจันทราทมิฬคืนกลับโรงประมูลยอดสันโดษ และเราจะปล่อยให้พวกเจ้าจากไป ถ้าไม่ผู้ที่ขโมยของจากเราจะมีแต่ผลร้าย! ”

ตอนนี้หลินหยวนไม่ต้องการจ่ายเหรียญทองห้าหมื่นเหรียญที่เขาเสนอไว้ก่อนหน้านี้ ด้วยเหรียญทองห้าหมื่นเหรียญในกระเป๋าของเขามันทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุขเป็นเวลานาน

เขารู้จักลูกหลานของขุนนาง และตระกูลที่โดดเด่นของเมืองหลวง และหวงเสี่ยวหลงก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้นดังนั้นเขาจึงกล้าทำตัวในลักษณะที่มั่นใจได้ว่าหวงเสี่ยวหลงจะไม่มีทางแก้แค้นได้

เขาเคยทำแบบนี้มาสองสามครั้ง

เมื่อหวงเสี่ยวหลงได้ยินว่าหัวหน้าผู้ดูแลบอกว่าทักษะจันทราทมิฬถูกขโมยไปจากพวกเขา เฟยฮาวได้รับการยกย่องในตัวเขา ด้วยความสนใจดังกล่าวเขายืนอยู่ข้าง ๆ หวงเซี่ยวหลงอย่างเงียบ ๆ

อย่างไรก็ตามในขณะที่ เฟยฮาวสามารถสงบนิ่งได้ แต่ทหารทั้งสองจากจวนแม่ที่ยืนอยู่เบื้องหลัง หวงเสี่ยวหลง ไม่สามารถสงบนิ่งได้ หนึ่งในนั้นก้าวขึ้นมาข้างหน้า และตบแก้มของหลินหยวนและตะโกนด้วยความโกรธ “เจ้าตาบอดหรืออย่างไร เจ้าถึงกล้าที่จะกลั่นแกล้งนายน้อยของเรา!”

“เพี๊ยะ!

เขาตบหลินหยวนจนส่ายออกไปหลายก้าว และรอยสีแดงห้านิ้วบนแก้มขวาของหลินหยวนก็ปรากฎ

“เจ้า…เจ้ากล้าที่จะลงมือทำร้ายข้าแบบนี้หรือ?” มือของหลินหยวนแตะไปที่แก้มที่กำลังเป็นรอยแดง และเสียงคำรามกับดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตั้งใจในการฆ่า เพราะทั้งสองคนไม่ได้ใส่เครื่องแบบของพวกเขา แต่แทนที่ด้วยการสวมเสื้อคลุมธรรมดาหลินหยวนจึงไม่รู้จักพวกเขา

“ลงมือฆ่าพวกเขาให้หมด! แล้วชิงทักษะจันทราทมิฬมาให้ข้า! ” หลินหยวนตะโกนออกมา เขามาปรากฏตัวต่อหน้าหวงเสี่ยวหลงและลงมือ

แต่ช่วงเวลาที่เขาปรากฏตัวต่อหน้าหวงเสี่ยวหลงก็เกิดมีเงาที่ขวางระหว่างพวกเขา เฟยฮาวลงมือจู่โจมด้วยแสงที่เหมือนประกายของดาบลอยออกมาเหมือนเกล็ดหิมะสีขาว

หลินหยวนตกใจรีบหลบหนี แต่ประกายไฟจากเกล็ดหิมะที่พุ่งออกมาปรากฎบนร่างกายของเขา และหลินหยวนกรีดร้องขณะที่ร่างกายของเขาถูกส่งกลับกระเด็นถอยออกไป และชนเข้ากับเสา

ร่างของนายทหารของจอมพลสองนายกำลังแผ่กระจายพลังออกมา และคนของโรงประมูลทั้งหมดก็ทรุดตัวลง

เมื่อต้องเลือกคนส่งไปป้องกันหวงเสี่ยวหลงโดยจอมพลฮ่าวเทียนแล้วความแข็งแรงของคนทั้งสองจะไม่อ่อนแออย่างแน่นอน แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ถึงนักรบระดับสิบ แต่พวกเขาทั้งสองก็อยู่ที่จุดสูงสุดของนักรบระดับเก้าตอนปลายดังนั้นวิธีการที่คนของโรงประมูลจะสามารถเอาชนะพวกเขาคงไม่มีทาง!

ผู้คนในชุดสีเทาทั้งหมดกำลังนอนอยู่บนพื้นพร้อมด้วยความเจ็บปวด หวงเสี่ยวหลงก็หยุดลง

“นายน้อยท่านไม่เป็นอะไรนะ?” ทั้งสองเดินไปที่หวงเสี่ยวหลง และถามด้วยความเคารพ

“ข้าไม่เป็นไร” หวงเสี่ยวหลงส่ายหัว เขาเดินตรงไปยังคนของโรงประมูลที่ชื่อผู้อาวุโสหลินหยวนซึ่งเพิ่งลุกขึ้นยืน และพิงกำแพง เมื่อเห็นหวงเซี่ยวหลงยืนอยู่ใกล้ ๆ กับเขา เขาก็ตกใจกลัว “พี่ชายตัวน้อย … มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด นี่มันเป็นเพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น! มันเป็นความผิดพลาดของพวกเรา ที่เราทำทักษะสูญหายไปสูญเสียเมื่อไม่วันที่ผ่านมา แต่มันไม่ใช่ทักษะจันทราทมิฬ! ข้าเพียงแค่เข้าใจผิด ข้ามันสมองหมูเป็นแค่คนโง่ดังนั้นโปรดให้อภัยข้าด้วย! ”