0 Views

ที่ชั้นสองของร้านอาหารเลิศรสการโจมตีจากกองทหารของคฤหาสน์เสนาเริ่มนุนแรง และมีพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามเวลาที่ผ่านไป ขณะที่กำแพงของเฟยฮาวใกล้ระยะเวลาที่จะต้องถูกทำลาย หวงเสี่ยวหลงขมวดคิ้ว และกำลังพิจารณาว่าเขาควรจะซ่อนตัวเขาไว้ในอากาศหรือไม่ และไปฆ่าเมิ่งเซี่ยหัวล้าน ทันใดนั้นจากฟากฟ้าเหนือเสียงร้องของนกอินทรีที่อาจสลายหินผาได้ด้วย คลื่นเสียงก็ดังใกล้เข้ามา

ทุกคนภายในรัศมีไม่กี่ลี้ต่างก็ได้ยินเสียงร้องของอินทรี ซึ่งไม่เคยได้ยินมานานแล้ว ทุกคนที่อยู่ในเมืองหลวงจึงแหงนมองขึ้นไปบนฟ้า

เมื่อเฟยฮาวได้ยินเสียงร้องที่คมชัดของอินทรีเขาก็ดีใจมาก ศิษย์พี่ที่สุดเจ้าก็มาถึงแล้ว!

เมิ่งเฉินได้ยินเขารู้สึกว่าเสียงร้องที่ดังออกมานี่รู้สึกสนิทและคุ้นเคยมาก แต่ในขณะนี้เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจึงสั่นกลัว เมื่อเขาสังเกตเห็นการแสดงออกที่มีความสุขบนใบหน้าของเฟยฮาว “โอ้ดูเหมือนว่าแผนสำรองของเจ้ากำลังจะมาที่นี่ เขามาในเวลาที่เหมาะสมด้วยวิธีนี้ข้าสามารถจัดการพวกเจ้าได้ทั้งหมดในคราวเดียว! ข้าต้องการจะดูว่าเขาเป็นใคร และมีพลังเช่นไร ต่อให้เขามีสามเศียรหกกรแต่ถ้ามาวุ่นวายกับคฤหาสน์เสนาก็อย่าได้หวังที่จะรอดไปได้! ”

เมิ่งเฉินไม่ได้หันกลับไปที่ด้านหลัง แต่หลังจากที่เขาถ่มน้ำลายของถ้อยคำเหล่านั้นไปที่เฟยฮาว

เฟยฮาวได้ใช้พลังไปหมดแล้วและไม่ได้เป็นภัยคุกคามอีกต่อไป ดังนั้นจะเกิดอะไรขึ้นต่อให้เป็นจุดสูงสุดของนักรบระดับสิบตอนปลายปรากฏขึ้นอีกคนคฤหาสน์เสนาก็สามารถจัดการกับเขาได้

เมิ่งเฉินไม่ได้หันหลังกลับ; อย่างไรก็ตามลูกชายของเขาเมิ่งเซี่ยหันกลับไปมองเมื่ออินทรีส่งเสียงร้องตะโกนดังขึ้น และเมื่อเขาเห็นอินทรีสีเทาขนาดใหญ่ขึ้นไปในอากาศ และภาพเงาที่ด้านหลังของขา ขากรรไกรของเขาตกอยู่ในความตกใจ เขาเริ่มกลัว และร่างกายของเขาสั่นราวกับว่ามันถูกปกคลุมไปด้วยตัวหมัดตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ท่าน….พ่อ! …..พ่อ! ” ลิ้นของเขาดูเหมือนจะผูกปมขณะที่เขาเรียกพ่อของเขาอย่างหมดหวัง และยังไม่สามารถสร้างประโยคที่สอดคล้องกันได้

สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างที่ไม่เหมาะสมกับวิธีที่ลูกชายของเขากำลังทำตัว เขาขมวดคิ้วขณะที่พูดว่า “เจ้าตื่นตระหนกอะไรนักหนา! แม้ว่าท้องฟ้าจะตกลงมาที่ตัวเจ้า พ่อคนนี้ก็จะรับมันไว้เอง!”

เขาหันหลังกลับไปหลังจากที่บอกกล่าว เมื่อมองไปที่ลูกชายของเขาด้วยความไม่พอใจ  “ไม่มีประโยชน์ ” ถ้าเขายังคงกลัวเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้เขาจะสืบทอดตำแหน่งของเสนาในอนาคตได้อย่างไร? จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองไปตามสายตาของลูกชาย

เช่นเดียวกับลูกชายของเขา เขาได้เห็นเงาของนกขนาดใหญ่ และบนหลังของมันคือ จอมพล     ฮ่าวเทียนผู้ทรงเกียรติในชุดเกราะสีทองของเขา!

‘จอม…จอ …จอม… ” เมิ่งเฉินสะดุ้งสุดตัว และเขาก็วิงเวียนราวกับว่าท้องฟ้ากำลังตกลงมาตรงที่เขายืนอยู่!

คราวนี้อินทรีกงเล็บเหล็ก และจอมพลฮ่าวเทียนอยู่ห่างจากร้านอาหารเลิศรส ไม่ถึงร้อยจั้ง และเขาได้เห็นผู้คนมากกว่า 10 คนล้อมโจมตีคนเพียงคนเดียว คนผู้นั้นเป็นน้องชายของเขา เฟยฮาว!

คลื่นแห่งความโกรธลุกขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจไปจนถึงที่ศีรษะของเขา และเขาก็โกรธด้วยความโกรธทำให้เส้นเลือดของเขาดูราวกับว่าเป็นเถาวัลย์สีเขียวลุกขึ้นมาใต้ผิวหนังของเขา

“ใครกล้าที่ทำร้ายน้องชายของข้า!” เขาเกรี้ยวกราดไปด้วยความโกรธ และเสียงคำรามพุ่งเข้าใส่หลายครั้ง บรรยากาศที่กดดันหนักอึ้งออกมา และกลิ่นอายของจอมพลก็แผ่รัศมีออกไป!

ทุกคนที่อาศัยอยู่ภายในระยะหลายร้อยลี้ได้ยินเสียงฟ้าร้องของความโกรธของเขา

จอมพลฮ่าวเทียนกระโดดออกมาจากด้านหลังของอินทรีกงเล็บเหล็ก และข้ามระยะทางหลายสิบจั้งด้วยการก้าวกระโดดเพียงหนึ่งครั้งเช่นพายุทอร์นาโด จากด้านบนชั้นสอง  จอมพล         ฮ่าวเทียนใช้ขาของเขากระแทกลงที่ชั้นสองของร้านอาหารเลิศรส

“ความเกรี้ยวกราดจากสวรรค์!”

ในขณะที่ขาแตะลงสู่พื้นเห็นภาพลาง ๆ ของสายโซ่ขนาดใหญ่ถูกตัดลงด้วยง้าวปรากฎขึ้น

และเมื่อเสนาเมิ่งเฉินได้ยินคำพูดของจอมพลฮ่าวเทียน, หลอดเลือดในหัวใจของเขาเกือบระเบิด

ศิษย์น้อง น้องชาย?! น้องชายของจอมพล!

สิ่งที่สามัญต่ำต้อยผู้นี้เป็นน้องของจอมพล!

ทหารจากคฤหาสน์เสนาได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้น และภาพเงาก็ลงมาจากฟากฟ้าขณะที่เห็นสายโซ่ถูกตัดภาพการทำลายล้างที่น่ากลัวล่มสลายลงบนร่างของพวกเขา พวกเขาตกใจ และอยากจะหนีแต่มันก็สายเกินไปแล้ว

ได้ยินเสียงกรีดร้องทั่วทั้งชั้นสองของร้านอาหารเนื่องจากผู้โจมตีทั้งหมดถูกกวาดไปตามแรงและพื้นก็สั่นเหมือนกำลังจะยุบ

เลือดไหลออกมาจากปากของคุณหนูใหญ่และคุณชายรอง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว ดวงตาของพวกเขากวาดมองไปรอบ ๆ และพบว่าคนอื่นตายหมดแล้วนอกเหนือจากพวกเขาทั้งสอง!

มีเขาสองคนได้รับบาดเจ็บ และที่เหลือถูกทำลาย!

พลังอันน่ากลัวแบบนี้…เขาจะต้อง….อยู่…ใน….ระดับ… … ทั้งสองมองไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเห็นคนที่ลอยลงมาโดยไม่อยากจะเชื่อว่าเป็น

“อ่า, ท่าน, จอมพลฮ่าวเทียน!”

หลังจากที่เขากวาดแมลงวันออกไป จอมพลฮ่าวเทียน เดินไปทางเฟยฮาวส่งเสียงที่นุ่มนวลของเขาถามว่า “พี่ชายผู้นี้มาสาย เจ้าไม่เป็นอะไรนะ?”

เฟยฮาวยิ้มและมองคนที่เข้ามาก่อนที่เขาจะพูดว่า “ข้าสบายดี”

จากนั้นการจ้องมองของจอมพลเปลี่ยนไปเป็นหวงเสี่ยวหลงตอนที่เขาอยู่ในอากาศเขาได้สังเกตเห็นว่าน้องชายของเขากำลังทุ่มเทเพื่อปกป้องเด็กตัวเล็กผู้นี้ ตัวตนของเด็กน้อยคนนี้คืออะไร? เขาเป็นหลานชายของเขาหรือเปล่า?

ขณะที่ความคิดเหล่านี้กำลังไหลผ่านจิตใจของฮ่าวเทียน ดวงตาของเขาก็ตกลงมายังมือซ้ายของหวงเสี่ยวหลง แหวนในซ้ายมือของหวงเสี่ยวหลงเป็นวงกลมสีดำเข้ม และเมื่อฮ่าวเทียนได้เห็นแหวนวงนี้ร่างกายของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาจ้องมองอย่างไม่หยุดหย่อน เขาเกิดอาการแปลก… ?!

ตาของเขาหันไปหาเฟยฮาว

เฟยฮาวรู้แล้วว่าศิษย์พี่ของเขาต้องการถามอะไร และพยักหน้าให้แก่ฮ่าวเทียน

เมื่อเห็นคำตอบจากน้องชายที่ได้รับการยืนยันตามการคาดเดาของเขา ร่างกายของเขาก็ตัวสั่นและใบหน้าของเขาก็แดงขึ้นมีอารมณ์เร้าร้อน ขณะที่ร่างกายของเขาขยับตัวอยากจะคุกเข่าลง เสียงเล็ก ๆ คล้ายกับเสียงกระหึ่มของแมลงวันถูกส่งไปยังหูของเขาขณะที่ฮ่าวเทียนกำลังจะคุกเข่า เขากลืนคำว่า “จักรพรรดิ” ซึ่งกำลังจะออกจากปากของเขาและเปลี่ยนเป็น “จอมพล       ฮ่าวเทียนของอาณาจักรหลัวถง ขอคาราวะนายน้อย! ”

“นาน้อย!” จิตใจของเสนาและลูกชายของเขา คุณหนูใหญ่และคุณชายเหมือนกำลังจะแตกสลาย! ผู้ทรงอานุภาพอย่างจอมพลฮ่าวเทียน ผู้ทรงเกียรติของอาณาจักรหลัวถง กล่าวว่า  คำคาราวะพร้อมยังคุกเข่า นอกจากนี้จอมพลยังเรียกเขาว่า นายน้อย! มันราวกับว่าสวรรค์พุ่งขึ้นมาจากพื้นทำให้ขาของพวกเขาสั่นสะเทือน และพวกเขาเกือบจะเป็นลม

ในขณะนี้แม้กระทั่งท้องฟ้าที่อาจจะตกลงมาก็ไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับภัยพิบัติในครั้งนี้!

จอมพลฮ่าวเทียน! แม้แต่หวงเสี่ยวหลงก็ตกตะลึงเช่นกัน คนที่ทักทายเขาที่ดูเหมือนผู้ชายอายุราว ๆ เจ็ดสิบปีเขาคือจอมพลฮ่าวเทียนของอาณาจักรหลัวถง!

จอมพลฮ่าวเทียนเป็นศิษย์ของนิกายประตูเทพอสูร!

ไม่ต้องพูดถึงเฟยฮาว!

แท้จริงแล้วนิกายประตูเทพอสูรอันกว้างใหญ่นี้ทรงพลังมากขนาดไหน?!

“นายน้อย” เมื่อเห็นว่าหวงเสี่ยวหลงกำลังจมอยู่ในความคิด เฟยฮาวเรียกเขาเบา ๆ แล้วหวงเสี่ยวหลงก็ได้สติ และมือของเขาเอื้อมออกไปช่วยฮ่าวเทียนลุกขึ้น “จอมพลฮ่าวเทียน, โปรดลุกขึ้น”

หัวใจจอมพลฮ่าวเทียน เกือบกระโดดออกเมื่อ หวงเสี่ยวหลงเอื้อมมือออกไปเพื่อช่วยให้เขาลุกขึ้นเขารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากเขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว “ฮ่าวเทียน ขอขอบคุณนายน้อย”

หลังจากที่เขาลุกขึ้นยืนสายตาที่แสนเย็นชาของจอมพลฮ่าวเทียนมองไปยังที่คนั้งสี่: เมิ่งเฉิน, เมิ่งเซี่ย, คุณหนูใหญ่ และคุณชายรอง

เขารู้จักเมิ่งเฉินและลูกชายของเขา

คลื่นของจิตสังหารโหมกระหน่ำในดวงตาของจอมพลฮ่าวเทียน

ถ้าพวกเขากำลังร่วมกันทำร้ายน้องชายเฟยฮาวคนเดียว เขาอาจจะปล่อยให้เรื่องนี้จบลงที่นี่ แต่ตอนนี้! เขาเดินช้า ๆ ไปหาพ่อและลูกชาย และเขาก็ก้าวไปที่คุณหนูใหญ่ และคุณชายรอง   ข้อมือของเขาหันมาและฝ่ามือของเขาก็จู่โจมไปตรงบนทรวงอกทำให้มันระเบิดทันที

สองนักรบระดับสิบเสียชีวิตทันที!

“จอม, จอมพลฮ่าวเทียน, ข้า … ” ใบหน้าเมิ่งเฉินได้สูญเสียความยโสของเขาไปแล้ว ในขณะที่เขาหมดท่าพยายามที่จะทำหน้าที่ที่ยากลำบาก

“ข้าคือเสนาเมิ่งเฉิน!” แม้ว่าจอมพลฮ่าวเทียน จะอยู่ใต้กษัตริย์เท่านั้น แต่เขาก็ยังไม่สามารถฆ่าเสนาได้โดยไม่ได้ตั้งใจ!

จอมพลฮ่าวเทียนกล่าวด้วยเสียงหนาวเย็นว่า “ข้ารู้ว่าเจ้าคือเสนาเมิ่งเฉิน”

เมิ่งเฉินถอนหายใจด้วยความโล่งใจ เมื่อได้ยินเรื่องนี้ ดีที่เขารู้ว่าข้าเป็นใคร แต่เมื่อเมิ่งเฉินผ่อนคลาย ความหงุดหงิดในมือของจอมพลฮ่าวเทียนก็กระโจนไปข้างหน้า และส่งผ่านไปที่ลำคอของเขาก่อนที่เขาจะดึงมันกลับ

แม้ว่าเจ้าจะเป็นเสนา แต่สำหรับความพยายามที่จะฆ่าจักรพรรดิของนิกายประตูเทพอสูร โทษสถานเดียวของเจ้าคือความตายเท่านั้น!

จอมพลฮ่าวเทียน มองอย่างเย็นชาขณะที่ร่างของเสนาเมิ่งเฉินค่อย ๆ ร่วงลงสู่พื้น