0 Views

 

“โรงประมูลล้านสมบัติหรือ ?” หวงเสี่ยวหลงกำลังสับสน

โรงประมูลล้านสมบัตินี้เป็นโรงประมูลที่จัดขึ้นโดยสมาพันธ์เฉียนเป่าจาง (พันสมบัติ) และ สมาพันธ์เฉียนเป่าจางเป็นหนึ่งในสามสมาพันธ์ที่ใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิต้วนเรินที่สาบานจะภักดีภายใต้จักรวรรดิต้วนเริน พวกเขามีมากกว่าสองพันสาขา และมีหนึ่งสาขาในทุกเมืองหลวง และสถานที่สำคัญอื่น ๆ

และในเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถงก็มีสาขาแห่งหนึ่งเช่นกัน

ถึงแม้เก้าสมาพันธ์การค้าที่หวงเสี่ยวหลงได้สร้างขึ้นเป็นหนึ่งในสมาพันธ์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรหลัวถง แต่เมื่อเทียบกับสมาพันธ์เฉียนเป่าจางก็แทบจะไม่มีค่าอะไรนอกไปจากเมล็ดงา

หวงหมิ่นอธิบายว่า “พี่ใหญ่ท่านอาจจะไม่รู้ แต่ข้าได้ยินมาว่าในการประมูลครั้งนี้จะมีของอื่น ๆ นอกเหนือไปจากสมบัติเช่นทักษะการบ่มเพาะระดับปฐพี พวกเขากำลังจะเปิดประมูลสมบัติทางวิญญาณที่ชื่อว่าตี้ซินบริสุทธิ์ (จุดศูนย์กลางของโลก) ! ”

“อะไร?! ตี้ซินบริสุทธิ์? ” หวงเสี่ยวหลงถึงกับต้องตะลึง

ไกลกว่าแสนแสนลี้ลึกลงไปในพื้นโลก และหลังจากช่วงเวลาที่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขบางประการโลกจึงจะจะก่อให้เกิดสมบัติล้ำค่าทางวิญญาณที่น่ามหัศจรรย์ และสมบัตินั้นคือตี้ซินบริสุทธิ์! มันเป็นสมบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นจากการรวบรวมพลังทางจิตวิญญาณต่าง ๆ นับไม่ถ้วน มันจะมีประโยชน์ต่อปราณฉีอย่างมาก

ไม่เพียงแค่นี้ตี้ซินบริสุทธิ์ยังช่วยยืดอายุขัยของคนเรา ผลของการยืดอายุยืนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายมันเหมือนกับการได้ใช้ยาอายุวัฒนะบางอย่างที่อาจยืดอายุของคนเราได้

“ถูกต้องมันคือตี้ซินบริสุทธิ์! ข้าได้ยินมาว่ามันจะถูกนำมาประมูลที่โรงประมูลล้านสมบัติภายในเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถงของเรา ในเวลานี้มันได้ดึงดูดผู้คนจากอาณาจักรรอบ ๆ และกองกำลังขนาดใหญ่บางส่วนเพื่อเข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ ” หวงหมิ่นอธิบาย

ดวงตาของหวงเสี่ยวหลงกระพริบด้วยความมุ่งมั่น

ตี้ซินบริสุทธิ์

แม้หลังจากตัดผ่านไปจนถึงนักรบระดับสิบขั้นปลายแล้ว แต่หวงเสี่ยวหลงไม่ได้มีความมั่นใจว่าจะได้อันดับหนึ่งของสถาบันในการแข่งขันประจำปีที่กำลังจะมีขึ้น อย่างไรก็ตามถ้าเขาสามารถครอบครองตี้ซินบริสุทธิ์ และได้กลืนมันลงไป และทำการฝึกฝนเพื่อดูดซับเขามั่นใจว่าเขาจะสามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายก่อนการแข่งขันประจำปี!

เมื่อเห็นการแสดงออกของพี่ใหญ่ของนาง หวงหมิ่นรู้ว่าเขาหลงกลนางแล้ว

“พี่ใหญ่การประมูลจะเริ่มในอีกสองชั่วยามทำไมพวกเราไม่ไป ? ” หวงหมิ่นกล่าว

“เอาล่ะลองไปดูกันสักครั้ง” หวงเสี่ยวหลงพยักหน้าตกลง ตอนแรกเขาไม่ได้มีความสนใจในการไปโรงประมูลที่เรียกว่าโรงประมูลล้านสมบัติแต่เมื่อได้ยินถึงชื่อของตี้ซินบริสุทธิ์… เขาจำเป็นจะต้องได้รับมัน!

เห็นหวงเสี่ยวหลงเห็นด้วยใบหน้าของนางสว่างขึ้น ขณะที่นางโห่ร้องด้วยความยินดีก่อนที่จะดึง แขนของหวงเสี่ยวหลงเพื่อเดินทางออกจากคฤหาสน์เทียนซวน

ขณะที่พวกเขากำลังจะออกจากคฤหาสน์เทียนซวน, หวงเสี่ยวหลง และหวงหมิ่นก็ได้พบกับ จอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาว

“นายน้อย ต้องการเข้าร่วมการประมูลหรือ ?” ทั้งสองคนต่างประหลาดใจเมื่อได้ยินว่าหวงเสี่ยวหลงต้องการเข้าร่วมการประมูลที่โรงประมูลล้านสมบัติ

“นายน้อย ต้องการประมูลตี้ซินบริสุทธิ์ ?” เฟยฮาวคาดเดา และถาม

สำหรับการประมูลครั้งนี้โรงประมูลล้านสมบัติได้กระจายข่าวเรื่องนี้ออกไปอย่างกว้างขวางในช่วงสองวันที่ผ่านมา จอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาวก็เคยได้ยินเกี่ยวกับตี้ซินบริสุทธิ์ที่มีการประมูลอยู่หลายครั้ง

หวงเสี่ยวหลงพยักหน้า “ถูกต้อง” สำหรับหวงเสี่ยวหลงไม่จำเป็นต้องซ่อนอะไรจากคนสองคนนี้

“พวกเจ้าต้องการจะบอกอะไรข้าหรือไม่ ?” สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของพวกเขา หวงเสี่ยวหลงถาม ทั้งสองดูเหมือนว่าพวกเขามีอะไรที่ต้องการจะรายงานต่อเขา

“พวกเราขอรายงานต่อนายน้อยว่าหยู่เฉินจากนิกายดาบใหญ่เดินทางมาที่อาณาจักรหลัวถงแล้วนอกเหนือจากหยู่เฉิน, หนิงหวังก็ยังกล้ามาอีกด้วยเช่นกัน ” จอมพลฮ่าวเทียนรายงานด้วยความเคารพ

“หยู่เฉิน, หนิงหวัง!” ดวงตาของหวงเสี่ยวหลงสว่างขึ้น

เขาไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาทั้งสองจะปรากฏตัวขึ้นภายในเมืองหลวงแห่งนี้

ทั้งสองคนนี้ได้เดินทางมาถึงอาณาจักรหลัวถง ในเวลาเดียวกันดังนั้นพวกเขาควรจะมาร่วมการประมูลในครั้งนี้ !

“หนิงหวังโชคดีที่หนีรอดออกไปจากมณฑลต้าฉู่กวง แต่เขากล้าที่จะมาปรากฎตัวในเมืองหลวงแห่งนี้!” หวงเสี่ยวหลงยิ้ม เขาหันไปหาจอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาวโดยกล่าวว่า “ไปด้วยกันเถอะพวกเจ้าทั้งสองคนไปที่โรงประมลูล้านสมบัติพร้อมกับข้า!”

“ขอรับนายน้อย!” ทั้งสองตอบรับด้วยความเคารพ

ดังนั้นกลุ่มหวงเสี่ยวหลง สี่คน: หวงเสี่ยวหลง, หวงหมิ่น, จอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาวเดินทางไปยังโรงประมลูล้านสมบัติในท่าทางแบบสบาย ๆ

“พี่ใหญ่ครั้งนี้พวกหมาป่าสองคนคือ หยู่เฉิน และหนิงหวังได้มาที่นี่ท่านอย่าให้พวกเขาหลบหนีไปได้นะ!” ระหว่างทางหวงหมิ่นกำหมัดเพียงเล็กน้อยหลังจากที่ได้คิดถึงคนทั้งสองใบหน้าเล็ก ๆ ของนางกระพริบความเกลียดชังออกมา

ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานิกายดาบใหญ่ และนักสู้ตระกูลหนิงได้ส่งมือสังหารมาเพื่อฆ่าคนในครอบครัวของพวกเขา หนึ่งในนั้นคือหวงหมิ่น นางเคยได้รับบาดเจ็บเกือบตายดังนั้นความขุ่นแค้นของเด็กหญิงตัวน้อยนั้นจึงวิ่งลึกไปถึงสองคนนี้

หวงเสี่ยวหลงเฝ้าดูน้องสาวตัวน้อยของเขาสั่นกำปั้นเล็ก ๆ ของนางอย่างมาก และเขาก็ไม่สามารถต้านทานการยิ้ม “เมื่อพวกเราไปถึงสถานที่ประมูลถ้าเจ้าเห็นหมาป่าทั้งสองเจ้าเข้าไปจัดการ และทุบตีพวกเขาลงไปนอนที่พื้นจนกว่าพวกเขาจะไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก! ”

ได้ยินเสียงนี้หวงหมิ่นสำลักแล้วปากเล็ก ๆ ของนางพูดพึมพำ “พี่ใหญ่ท่านก็รู้ว่าข้าไม่สามารถเอาชนะตาแก่สองคนนั้นได้!”

หวงเสี่ยวหลงยิ้มกว้าง

จอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาว เดินตามหลังพวกเขาก็ยังยิ้มออกมาเช่นกัน

ระหว่างทางไปยังโรงประมูลล้านสมบัติ หวงเสี่ยวหลงสังเกตเห็นว่าถนนมีการเติบโตมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาได้เห็นคนหลายคนสวมใส่ชุดหลายรูปแบบ และหลากสี การตัดสินจากทิศทางที่ทุกคนกำลังเคลื่อนไหวไปทุกคนเหล่านี้ก็มาเพื่อเป้าหมายเดียวกันนั่นคือมาเพื่อร่วมในการประมูลครั้งนี้

อีกหนึ่งชั่วยามต่อมากลุ่มของหวงเสี่ยวหลงได้เดินทางมาถึงโรงประมูล

ภายในเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถง โรงประมูลล้านสมบัติตั้งอยู่บนถนนที่ร่ำรวยที่สุด มันหนาแน่นไปด้วยผู้คนมากกว่าในวันปกติ เมื่อหวงเสี่ยวหลงมาถึงก็ลำบากที่จะเข้าไปในด้านในเรื่องจากจำนวนของผู้คน

ฝูงชนติดขัดทำให้ยากที่จะก้าวไปข้างหน้า

เมื่อสังเกตเห็นฉากดังกล่าว เฟยฮาวเดินไปด้านหน้าเพื่อเปิดเส้นทางให้กับหวงเสี่ยวหลง

เมื่อใดก็ตามที่เฟยฮาวเดินผ่านไปมีการไหลเวียนของอากาศที่รัดกุมซึ่งทำให้ทุกคนอยู่รอบ ๆ แหวกทางเพื่อเปิดทางเดิน

ครู่ต่อมาพวกเขาก็มาถึงประตูทางเข้าโรงประมูลล้านสมบัติ

ผู้คนของโรงประมูลล้านสมบัติก็ตะลึงเมื่อเห็นจอมพลฮ่าวเทียนอยู่เบื้องหลังของหวงเสี่ยวหลงพวกเขาต่างมีรอยยิ้มกว้างปรากฎออกมา และพวกเขารีบออกมาต้อนรับอย่างสุภาพ และพาพวกเขาขึ้นไปยังห้องส่วนตัว

“เด็กคนนั้นคือใคร? แม้แต่ผู้คนของโรงประมูลล้านสมบัติก็ยังต้องออกมาต้อนรับเขาด้วยตัวเอง?! ”

“เจ้าไม่รู้ ? เขาเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของอาณาจักรหลัวถง, หวงเสี่ยวหลง! ส่วนคนที่อยู่ข้างหลังของเขาคือวีรบุรุษของอาณาจักรหลัวถงที่อยู่ใต้กษัตริย์เพียงคนเดียวเท่านั้น จอมพลฮ่าวเทียน! ”

“อะไรนะ ? เขาคือหวงเสี่ยวหลง ?! มีข่าวลือว่าเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมาเขาเอาชนะหยางอันจากอาณาจักรยู้จิง! ”

เรื่องนี้ทำให้เกิดความโกลาหลผ่านฝูงชน

อย่างไรก็ตามยังมีข้อยกเว้น ชายหนุ่มที่สวมชุดปักสีดำจ้องมองไปที่ทิศทางของหวงเสี่ยวหลงด้วยความเกลียดชัง ในขณะที่เขาก้าวเข้าไปในโรงประมูลล้านสมบัติ มันดูราวกับว่าเขาต้องการที่จะสับหวงเสี่ยวหลงออกเป็นชิ้น ๆ

“นายน้อยปัจจุบันนี้ท่านไม่อาจตั้งตนเป็นศัตรูของหวงเสี่ยวหลงได้ ท่านต้องอดทนต่อความเจ็บปวดนี้ไปจนถึงเวลาที่เหมาะสม! ” ในเวลานี้ชายชราคนหนึ่งเดินขึ้นมาที่ข้างหลังของชายหนุ่ม และเตือนเขาด้วยเสียงกระซิบ

“อย่าได้เป็นกังวลท่านลุงหลิวข้ารู้ตัวเองดี – ข้าจะไม่ประมาท วันนั้นจะมาถึงเมื่อนั้นข้าจะทำลาย คฤหาสน์เทียนซวนของตระกูลหวงเพื่อแก้แค้นให้กับท่านพ่อ! ชายหนุ่มสาบานด้วยน้ำเสียงที่หนาวเย็นมาก

ผู้ดูแลโรงประมูลล้านสมบัติได้จัดห้องส่วนตัวให้กับกลุ่มของหวงเสี่ยวหลง หลังจากที่ได้นำพวกเขาผ่านทางไปยังที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับแขกผู้มีเกียรติ

ก่อนที่จะออกไป ผู้ดูแลได้บอกพวกเขาว่าหากพวกเขาต้องการอะไรสามารถสั่งให้สาวกของโรงประมูลจัดหาให้

หลังจากที่ผู้ดูแลปิดประตู และจากไปหวงเสี่ยวหลงได้มองไปที่ห้องโถงด้านล่าง และในทันทีทันใดเขาสังเกตเห็นเงาที่คุ้นเคย