0 Views

 

หวงเสี่ยวหลงเข้าใจดีถึงสิ่งที่ชายชราอายุแปดสิบปีกล่าว ดังนั้นไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้คิด และเขาเพียงพยักหน้า “ข้าเข้าใจ”

อีกไม่นานหลังจากนั้นคนในหมู่บ้านก็ทำความสะอาดพื้นที่ และกำจัดศพของสาวกของนิกายดาบใหญ่

หวงเสี่ยวหลงแยกตัวออกมาจากคนในหมู่บ้าน หลังจากออกไปจากพวกเขา หวงเสี่ยวหลงไม่ได้กลับไปที่อาณาจักรหลัวถงในทันที

เขา และเจ้าลิงม่วงน้อยพากันเดินอ้อมไปยังเมืองหน้าผาทางใต้

เมืองหน้าผาทางใต้ตั้งอยู่ที่จุดใต้สุดของดินแดนของอาณาจักรหลัวถง

เมื่อเทียบกับเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถง เมืองหน้าผาทางใต้มีขนาดเล็กกว่ามาก อาจเนื่องมาจากการถล่มบ่อย ๆ จากพายุทรายกำแพงเมืองสูงดูเหมือนบางมาก และมีรอยเปื้อนและรอยแตกที่เห็นได้อย่างชัดเจน

หลังจากเข้าไปภายในเมือง

หวงเสี่ยวหลงได้สอบถามเกี่ยวกับที่ตั้งคฤหาสน์ของผู้บัญชาการ และมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น

แทนที่จะแวะเยี่ยมชม และทำให้การปรากฏตัวของเขาเป็นที่รู้จัก หวงเสี่ยวหลงเลือกร้านอาหารขนาดเล็กที่อยู่ใกล้ ๆ และสั่งอาหาร และสุรามาเพื่อดื่มกิน

เมื่อกินอาหารเสร็จสิ้นแล้ว ทั้งสองก็ต่างอิ่มหนำแล้ว หวงเสี่ยวหลงจ่ายเงิน และออกไปพร้อมกับเจ้าลิงม่วงน้อย

ในยามค่ำคืนเมื่อท้องฟ้ามืดสนิท

คฤหาสน์ของผู้บัญชาการสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน

ทันใดนั้นเงาดำกระโจนขึ้นไปที่กำแพงสูงของคฤหาสน์ของผู้บัญชาการ และเขาหลีกเลี่ยงทหารยามเพื่อแอบลอบเข้าไปภายในคฤหาสน์

เงาสีดำนี้แน่นอนย่อมต้องเป็นหวงเสี่ยวหลง

เมื่อเข้าไปภายใน หวงเสี่ยวหลงเดินเข้าไปใกล้ห้อง ๆ หนึ่ง

ตามความรู้ของเขา คฤหาสน์ของผู้บัญชาการมีเพียงเหว่ยหยางอาศัยอยู่

เมื่อเขาเข้าไปใกล้ ๆ หวงเสี่ยวหลงดันผ้าม่านออกไปอย่างนุ่มนวลเปิดมุมมองเล็ก ๆ เข้าไปในห้อง เขาเห็นร่างเปลือยกายสองร่างอยู่บนเตียง ชายอายุห้าสิบปีมีร่างกายที่แข็งแรง ในขณะที่หญิงสาวมองไปแล้วมีอายุประมาณยี่สิบเท่านั้น

ชายคนนั้นอยู่บนร่างของหญิงสาว ในขณะที่นางกรีดร้องอย่างหนัก, หน้าอกหน้าใจของนางกว้างใหญ่อย่างมาก

ก่อนที่เขาจะเดินทางไปที่คฤหาสน์ หวงเสี่ยวหลงได้สอบถามเกี่ยวกับใบหน้าของผู้บัญชาการ สิ่งนี้ช่วยให้เขายืนยันได้ว่าชายคนนั้นที่กำลังทำเรื่องจริงจังอยู่บนเตียงจริง ๆ แล้วคือผู้บัญชาการ เหว่ยหยาง ส่วนหญิงสาวนั้นอาจเป็นหนึ่งในภรรยาหลายคนของเขา นอกเหนือจากภรรยาหลวงแล้ว เหว่ยหยางได้แต่งงานกับหญิงอายุน้อยมากกว่าเจ็ดคน

หวงเสี่ยวหลงยืนอยู่เงียบ ๆ จากทางหน้าต่าง และเมื่อเขาเข้าไปภายในห้องพร้อมกับเจ้าลิงม่วงน้อย เห็นได้ชัดว่ามีคนอีกสองคนกำลังยุ่งอยู่กับการสร้างพิธีกรรมของพวกเขา เมื่อสังเกตเห็นการปรากฏตัวของหวงเสี่ยวหลงภายในห้อง

เห็นว่าเหว่ยหยางไม่มีข้อบ่งชี้ที่จะหยุดยั้งพิธีกรรมของเขา หวงเสี่ยวหลงทำได้เพียงไอออกมาเล็กน้อย เพื่อดึงดูดความสนใจของเขา

“เจ้าเป็นใคร?” เหว่ยหยาง และภรรยาน้อยของเขาประหลาดใจ และพวกเขาก็หันกลับไปมองในทันที

แต่เห็นว่าหวงเสี่ยวหลงเป็นชายหนุ่มที่มีอายุเพียงสิบหกปี ความระมัดระวังของพวกเขาก็ผ่อนคลายลง

หลังจากได้สติจากความประหลาดใจของเขาเมื่อถูกบุกรุก เหว่ยหยางไม่ได้ลุกขึ้นจากร่างเปลือยเปล่าของภรรยาน้อย และในขณะที่กำลังขยับท่อนล่างของเขา เขาเปล่งเสียงออกมาอย่างเย็นชาถามหวงเสี่ยวหลง: “เด็กน้อยพูด! ใครส่งเจ้ามา ?”

ใครส่งข้ามา

หวงเสี่ยวหลงตกใจ; นี้เหว่ยหยางรู้ว่าเขามาเพื่อฆ่าเขา แต่เขาก็ยังคงอยู่ในอารมณ์เพื่อดำเนินการต่อในความสุขของเขา จากนั้นอีกครั้งดูเหมือนว่า เหว่ยหยาง อยู่ที่ ‘ช่วงเวลาที่สำคัญ’

ภรรยาน้อยของเขารู้สึกอายเล็กน้อยต่อหน้าผู้ชม อย่างไรก็ตามเห็นว่าเหว่ยหยางไม่หยุดยั้งนางก็ให้ความร่วมมือต่อไป

“ลูกชายของเจ้าเป็นศิษย์ของนิกายดาบใหญ่หรือ?” เสียงดังออกมาจากหวงเสี่ยวหลง

เหว่ยหยางยิ้มอย่างใจเย็น: “ถูกต้อง เจ้าถูกส่งมาโดยชนเผ่าที่ต่ำต้อยเหล่านั้นหรือไม่ ? เฮ้ หมูโง่เหล่านั้นไม่รู้หรือว่าข้า, เหว่ยหยางเป็นผู้เชี่ยวชาญนักรบระดับเก้า? พวกเขาส่งเด็กน้อยมาให้ข้าฆ่า ? ”

นักรบระดับเก้า!

นี่เป็นเหตุผลหลักว่าทำไมเหว่ยหยางไม่ได้ตื่นตระหนกเมื่อเห็นหวงเสี่ยวหลงอยู่ในห้อง และเขาก็ยังรู้สึกดีใจที่ได้ทำธุระต่อไป

“เป็นเมืองภายใต้การปกครองของอาณาจักรหลัวถง แต่เจ้ากลับปกป้องเหล่าสาวกของนิกายดาบใหญ่จากอาณาจักรเป่าหลง ปล่อยให้พวกเขาฆ่าคนของอาณาจักรหลัวถง ” แสงแห่งความโกรธส่องประกายในดวงตาของหวงเสี่ยวหลง

เหว่ยหยาง ยังคงดำเนินการอย่างกระตือรือร้น และเขาก็เริ่มขยับเร็วเรื่อย ๆ

“ถูกต้อง แล้วอย่างไรล่ะ? เด็กน้อยรอจนกว่าข้าจะฆ่าเจ้า เสร็จแล้วข้าจะจับคนต่ำต้อยเหล่านั้นและโยนพวกเขาเข้าไปในคุก ข้าจะดูแลพวกเขาให้ดี บังเอิญคุกของเมืองหน้าผาทางใต้ถึ่งจะถล่มออกไปเป็นจำนวนมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ ”

จากนั้นเมื่อถึงจุดนี้ เหว่ยหยางร้องตะโกนดังขึ้น และในที่สุดก็เงียบลง เขาลุกขึ้นจากร่างของหญิงสาวโดยไม่ต้องกังวลที่จะปกปิดตัวเองในขณะที่เขาลุกขึ้นจากเตียง

เจ้าลิงม่วงน้อยบนไหล่ของหวงเสี่ยวหลงร้องเสียงแหลมออกมาหลังจากมองไปที่ลำตัวส่วนล่างของเหว่ยหยาง

ขณะที่เหว่ยหยางตื่นตระหนก, หวงเสี่ยวหลงหัวเราะเบา ๆ และแปลว่า “เจ้าลิงม่วงน้อยพูดว่า” ร่างกายของเจ้ามีพลังมาก แต่ไม่คาดคิด “เครื่องมือของเจ้ามีขนาดเล็กมาก!”

“อะไรนะ?” เหว่ยหยางตกตะลึง เมื่อความหมายจมลงในความโกรธของเขาก็เพิ่มสูงขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะสามารถทำอะไรอื่นได้ หวงเสี่ยวหลงกระพริบผ่านเป็นประกายไปปรากฎตัวอยู่ตรงหน้าของเขา

เหว่ยหยางตื่นตระหนก และรีบชกไปที่หวงเสี่ยวหลงแต่มันก็ช้าเกินไป มีแสงไฟจากสองคมมีดที่กระพริบอยู่ในห้อง หนึ่งสายผ่านลำคอของเหว่ยหยาง และอีกหนึ่งสายเฉือนลงมาจากตรงกลางของหว่างคิ้วของเขา

ทั้งสองดวงของเหว่ยหยางเบิกกว้าง ในขณะที่เขาจ้องมองไปที่หวงเสี่ยวหลงจากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ล้มลงไปที่พื้น

ที่อยู่ข้างเตียงภรรยาน้อยเพิ่งลุกขึ้นจากเตียง และต้องการสวมเสื้อผ้าของนางนางได้เห็นสายตาของเหว่ยหยางพังทลายลงไปด้วยเลือด มือของนางปิดไปที่ปากของนาง ในขณะที่นางส่งเสียงกรีดร้องดังออกมามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในเวลานั้นนางไม่ได้ใส่ใจกับเสื้อผ้าของนางอีกต่อไปขณะที่นางพยายามรีบไปทางประตู เขาต้องยอมรับว่าภรรยาน้อยของเหว่ยหยางจริง ๆ ก็ค่อนข้างอ้อนแอ่น และมีผิวขาวมาก, เมื่อนางวิ่งหน้าอกของนางเด้งไปมา

แต่ขณะที่นางไปถึงที่หน้าประตู หวงเสี่ยวหลงก็ไปยืนอยู่ระหว่างนางกับประตู มีดคู่เทพอสูร ค่อย ๆ ปาดผ่านลำคอที่บางเฉียบของนาง

ภรรยาน้อยของเหว่ยหยางก็ทรุดลงกับพื้น และก้นของนางหันหน้าเข้าหาหลังคา

ในเวลานี้เสียงฝีเท้าเข้มาภายในคฤหาสน์ของผู้บัญชาการมันมาพร้อมกับคำสั่งเสียงดังขึ้น และดังขึ้นอย่างเห็นได้ชัดว่าเสียงกรีดร้องแหลมสูงของภรรยาน้อยเตือนเหล่าทหารยาม และพวกเขาทั้งหมดก็วิ่งเข้ามายังสถานที่แห่งนี้

หวงเสี่ยวหลงไม่ได้อยู่ในที่นี้อีกต่อไป เขาพาเจ้าลิงน้อยออกไปพร้อมกับเขา พวกเขาหายตัวไปจากพื้นที่นี้แล้ว

วินาทีหลังจากที่หวงเสี่ยวหลงจากไป ทหารยามทั้งหมดของคฤหาสน์ของผู้บัญชาการก็มาถึงพวกเขารีบวิ่งเข้าไปภายในห้อง ทันทีที่เข้ามาสายตาของพวกเขาก็จ้องมองไปที่เหว่ยหยาง และศพที่เปลือยเปล่าของหญิงสาว

แต่ความสนใจส่วนใหญ่ของทหารยามกับอยู่ที่ด้านล่างของหญิงสาว และหน้าอกของนาง ในขณะที่พวกเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้ตัว

“ไปตามล่า และหาตัวฆาตกรให้พบ!” ครู่ต่อมาหัวหน้าทหารยามกัปตันร้องตะโกนสั่งการออกไป

ผู้บัญชาการตายแล้ว!

ถ้าพวกเขาไม่สามารถจับตัวฆาตกรได้ และเสนาบดีเหว่ย จะต้องลงโทษพวกเขาทุกคนโดยการฝังพวกเขาไปพร้อมกับผู้บัญชาการ!

ในเวลานี้ทหารยามทั้งหมดก็ต่างตระหนักถึงสถานการณ์ร้ายแรง และการคิดถึงผลที่ตามมาพวกเขารีบออกไปตามจับตัวฆาตกร

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคือฆาตกร ดังนั้นพวกเขาจะจับกุมตัวได้อย่างไร?

หลังจากออกมาจากคฤหาสน์ของผู้บัญชาการหน้าผาทางใต้ หวงเสี่ยวหลงก็ออกจากเมือง และเดินทางกลับไปที่เมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถง ไม่นานหลังจากนั้นข่าวเกี่ยวกับผู้บัญชาการหน้าผาทางใต้, เหว่ยหยาง และภรรยาน้อยของเขากระจายไปทั่วเมือง เมื่อเปรียบเทียบกับการเสียชีวิตของเหว่ยหยาง คนส่วนใหญ่ชอบรายละเอียดเกี่ยวกับสถานการณ์ของภรรยาน้อยตอนที่พวกเขาถูกสังหารมากกว่า