0 Views

 

หวงเสี่ยวหลงออกจากสนามรบโบราณหลังจากใช้เวลาอยู่ภายในไม่กี่วัน สถานที่ที่เขาปรากฏตัวคือจุดเดียวกับที่เขาหายตัวไปจากเมื่อครั้งตอนที่เดินทางผ่านหลุมดำในทะเลสาบรู้แจ้ง อย่างไรก็ตามต้วนหวูเฮินได้จากไปแล้ว และมีเพียงความเงียบในน่านน้ำโดยรอบเท่านั้น

หวงเสี่ยวหลงสังเกตเห็นบริเวณโดยรอบ และสังเกตเห็นว่าภูเขาแนวปะการัง และพืชน้ำในพื้นที่โดยรอบอยู่ในสภาพถูกทำลายล้างโดยฝ่ามือของใครบางคนที่ลากยาวออกไปถึงสองลี้ที่ด้านล่างของทะเลสาบ

เมื่อเห็นฉากนี้หวงเสี่ยวหลงก็รู้สึกกลัว และคาดเดาว่าฝ่ามือยักษ์นี้ต้องถูกทิ้งไว้โดยต้วนหวูเฮินสมมติว่าหลุมดำไม่ได้ดูดเขาเข้าไปในสนามรบโบราณ และฝ่ามือนี้คงตกลงบนร่างของเขา

อย่างไรก็ตามข้าต้องก้าวหน้าไปให้ถึงขั้นนักรบเหนือธรรมชาติโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ หวงเสี่ยวหลงคิดกับตัวเอง

การเดินทางครั้งนี้ที่มายังทะเลสาบรู้แจ้ง   ทำให้มีความรู้สึกเร่งด่วนที่อยากจะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

โดยเฉพาะการบุกเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติจะต้องเป็นข้อกำหนดขั้นต่ำเพื่อป้องกันตัวเองในโลกแห่งการต่อสู้นี้

จากนั้นหวงเสี่ยวหลงก็กระพริบ และหายตัวไปจากที่เกิดเหตุ

ครู่ต่อมาหวงเสี่ยวหลงก็มาโผล่ที่ด้านนอกของทะเลสาบรู้แจ้ง

บริเวณโดยรอบของทะเลสาบรู้แจ้งไม่มีคนอยู่แล้ว และดูเหมือนว่าผู้เชี่ยวชาญ และกองกำลังต่าง ๆ ได้จากไปแล้ว

เฟยฮาวอาจจะรออยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเฟย หวงเสี่ยวหลงนึกถึงข้อตกลงกับเฟยฮาว หากมีบางอย่างเกิดขึ้นพวกเขาจะกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลเฟยภายใน 3 วัน ถ้าผ่านไปสามวันก็มีโอกาสมากที่เฟยฮาวจะส่งคนออกมาตามหาตัวเขา

เหมือนกับหวงเสี่ยวหลงทำนายได้แม่นยำ ไม่นานหลังจากที่เร่งออกจากทะเลสาบรู้แจ้ง เขาได้พบกับกองกำลังของคฤหาสน์ตระกูลเฟยบางคนที่กำลังออกค้นหาตัวเขา เมื่อคนของคฤหาสน์ตระกูลเฟยเห็นหวงเสี่ยวหลง ความสุขก็แผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของพวกเขา

เมื่อเห็นหวงเสี่ยวหลงกลับมาโดยไม่ได้รับอันตราย เฟยฮาวเกือบจะตั้งแท่นบูชาขอบคุณฟ้าดินขึ้นเพื่อขอบคุณเขาเกิดมีน้ำตา และน้ำมูกไหลออกอย่างไม่มีที่สิ้นสุดด้วยความดีใจ

ห้องโถงใหญ่ภายในคฤหาสน์ตระกูลเฟย

หวงเสี่ยวหลงนั่งลง และฟังรายงานจากเฟยฮาว เขาได้เล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่ทะเลสาบรู้แจ้งหลังจากที่เขาหายตัวไป

“แปดผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติเสียชีวิต ?” หวงเสี่ยวหลงรู้สึกทึ่งกับข่าวนี้

เฟยฮาวพยักหน้า และกล่าวว่า “ขอรับ พวกเขาทั้งหมดถูกสังหารโดยองค์ชายรองต้วนหวูเฮิน เมื่อต้วนหวูเฮินได้รับสมบัติสวรรค์ทรัพย์สมบัติ แปดผู้นำมาถึงที่เกิดเหตุทำให้ต้วนหวูเฮินฆ่าพวกเขาเพื่อปิดปาก! ”

“ต้วนหวูเฮินได้รับสมบัติสวรรค์” หวงเสี่ยวหลงรู้สึกประหลาดใจ

เฟยฮาวพยักหน้าของเขา และพูดว่า “ถูกต้องแล้วขอรับ ข่าวลุกลามออกไปอย่างรวดเร็วแล้ว”

เมื่อได้ยินคำยืนยันของเฟยฮาว หวงเสี่ยวหลงแอบส่ายหัว และหัวเราะออกมาเบา ๆ เขาไม่ได้คาดหวังว่าองค์ชายรองจะเป็นคนหนึ่งที่ป้องกันปัญหาให้แก่เขา เขาพนันได้ว่าต้วนหวูเฮินจะต้องอยากรู้สึกฆ่าคนอย่างมากในเวลานี้!

“แล้วต้วนหวูเฮินก็กลับไปยังจักรวรรดิต้วนเริน ?” หวงเสี่ยวหลงถาม

“เขาควรจะกลับไปในวันเดียวกันกับที่เขาได้รับสมบัติสวรรค์ด้วยสิ่งประดิษฐ์อวกาศของ จักรวรรดิต้วนเริน บินขึ้นสู่ท้องฟ้า และหายตัวไป ” เฟยฮาวตอบแล้วกล่าวว่า” กองทัพที่ประจำการที่ทะเลสาบรู้แจ้ง ได้รับความเสียหายอย่างมาก ได้ยินมาว่ามีทหารเสียชิวิตทั้งสิ้น แปดหมื่นนายที่ถูกฆ่าตายท่ามกลางความขัดแย้งในครั้งนี้ ”

อาณาจักรยู้จิงเป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งหนึ่งภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิต้วนเริน การสูญเสียทหารแปดหมื่นคนในราชอาณาจักรยู้จิงก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แต่จะไม่ส่งผลกระทบต่อกำลังสำคัญของพวกเขา

ต่อจากนี้เฟยฮาวยังได้รายงานการกระทำของนิกายดาบใหญ่ และนักสู้ตระกูลหนิงในช่วง 2 – 3 วันที่ผ่านมา

เมื่อเฟยฮาวกล่าวถึงนิกายดาบใหญ่ที่ได้สูญเสียสาวกแปดคนที่สำคัญ หวงเสี่ยวหลงยิ้ม และพูดออกมาว่า “ข้าฆ่าพวกเขาเอง”

เฟยฮาวรู้สึกประหลาดใจเป็นครั้งที่สอง “พวกเขาถูกสังหารโดยท่านจักรพรรดิ ?”

จากนั้นเขาก็หัวเราะ “ข้าสงสัยว่าเป็นผู้ใดที่ลงมือ ดังนั้นแปดสาวกของนิกายดาบใหญ่ ถูกสังหารโดยท่านจักรพรรดิ ? หยู่เฉิน เพื่อนเก่าของพวกเราป่านนี้คงกระโดดออกมาด้วยความโกรธหากได้ทราบถึงเรื่องนี้ พวกเราต้องระวังเขาให้มากขึ้น ”

หวงเสี่ยวหลงพยักหน้าเห็นด้วย

อีกไม่นาน เฟยฮาวก็ออกจากห้องโถงใหญ่ไป

หวงเสี่ยวหลงไม่ได้ชี้แจงว่าสมบัติสวรรค์ตกอยู่ในมือของเขาไม่ใช่ต้วนหวูเฮินเพราะมันไม่จำเป็น และไม่ใช่เพราะความรู้สึกไม่ไว้วางใจต่อเฟยฮาว นอกจากนี้ความรู้ของเฟยฮาวเกี่ยวกับสมบัติสวรรค์มีอยู่จำกัด และเขาจะไม่ทราบว่าแหวนผนึกเทพอยู่ในระดับที่เท่าไรหรือมีการใช้งานอย่าวไรบางนั่นเอง

หลังจากที่เฟยฮาวออกไปจากห้องโถงใหญ่ หวงเสี่ยวหลงกลับมาที่ห้องพีกของเขาแล้วก็ใช้แหวนผนึกเทพเปิดทางเข้าสู่สนามรบโบราณ

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือการพัฒนาผ่านไปยังนักรบระดับเก้าขั้นปลาย และหวงเสี่ยวหลงตัดสินใจที่จะกลับไปยังอาณาจักรหลัวถงหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จแล้ว

ในสนามรบโบราณ หวงเสี่ยวหลงได้เอามุกมังกรเพลิงออกมาจากเจดีย์หลิงแล้วกลืนลงไป และนั่งไขว่ห้างเพื่อฝึกฝน

บ่มเพาะทักษะเทพอสูร เขาได้ดูดซับพลังทางจิตวิญญาณที่มาจากสนามรบโบราณ

ครั้งสุดท้ายที่เขาฝึกฝนอยู่ที่นี่หวงเซี่ยวหลงได้ตรวจพบกลิ่นอายสังหารที่ไม่ชัดเจนของปราณฉีซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการบ่มเพาะตลอดจนการทำให้จิตใจ และความรู้สึกคมชัดขึ้น

สิบสองวันผ่านไป

เกือบยี่สิบวันผ่านไปนับตั้งแต่การปรากฏของสมบัติสวรรค์ในทะเลสาบรู้แจ้ง และพายุที่เกิดจากภาวะฉุกเฉินได้ค่อย ๆ ลดลง แม้ว่าจะยังคงพูดถึงกันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากเรื่องนี้อีกต่อไป

เป็นเวลาสิบสองวันหวงเสี่ยวหลงอยู่ในสนามรบโบราณ และได้ฝึกฝนจนก้าวเข้าสู่นักรบระดับเก้าขั้นปลาย

ในที่สุดหวงเสี่ยวหลงก็ออกมาจากสนามรบโบราณ

ต่อจากนั้นหวงเสี่ยวหลง และเฟยฮาวก็เดินทางกลับไปยังอาณาจักรหลัวถง ด้วยวิธีเดียวกับที่พวกเขามาโดยเดินทางผ่านป่าจันทราสีเงิน ทั้งสองคนฆ่าสัตว์ปีศาจ และได้รับการฝึกฝนไปด้วยพร้อม ๆ กัน

หลังจากนั้นไม่กี่วัน หวงเสี่ยวหลงได้เดินทางมาถึงคฤหาสน์เทียนซวนโดยยังไม่ได้ไปยังสถาบันแสงดารา

“พี่ใหญ่ท่านกลับมาแล้ว!” เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์เทียนซวน คนแรกที่ทักทายเขาคือน้องสาวของเขาหวงหมิ่น ความสุขได้ปรากฏออกมาบนใบหน้าของนาง ในขณะที่นางรีบไปหาหวงเสี่ยวหลงแล้วดึงมือของเขาขึ้นมา และกล่าวว่า “พี่ใหญ่ในระหว่างการเดินทางไปยังอาณาจักรยู้จิงท่านพบเห็นอะไรที่จะเอามาฝากข้าได้หรือไม่?”

“ข้านึกแล้วว่าเจ้าไม่ได้เป็นห่วงข้า” หลังจากที่เขาบอกว่า หวงเสี่ยวหลงหยิบสิ่งของออกจากแหวนเทพอสูร

เมื่อเห็นหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นต่อหน้านาง หวงหมิ่นได้แต่หัวเราะออกมาอย่างร่าเริง

หวงเสี่ยวหลงส่ายหัว ในอีกไม่กี่เดือนหญิงสาวคนนี้ก็จะมีอายุสิบห้าปีแล้ว แต่นางก็ยังทำตัวเหมือนเด็กเล็ก ๆ

เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่พ่อแม่ของเขา หวงเผิง และซูเย่วอยู่ที่นั่น และหลี่ลู่ก็อยู่ด้วยเช่นกัน แต่ดวงตาของหลี่ลู่มีสีแดง และคราบน้ำตาเป็นหลักฐานว่านางเพิ่งร้องไห้

บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ค่อนข้างหดหู่

“เกิดอะไรขึ้น?” หวงเสี่ยวหลงถามออกมาในขณะที่เดินเข้าไป

เมื่อถึงจุดนี้หลี่ลู่ได้วิ่งเข้าไปกอดหวงเสี่ยวหลงไว้แน่น ในขณะที่ร้องไห้ไม่หยุด

หวงเสี่ยวหลงรู้สึกค่อนข้างมึนงงจึงหันไปมองพ่อแม่เพื่อขอคำตอบ

หวงเผิง กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “พวกเราเพิ่งได้รับข่าวจากมณฑลฉางหลานซึ่งกล่าวว่าทั้งหมู่บ้านสกุลหลี่ถูกฆ่าล้างตระกูล กว่าร้อยชีวิตถูกสังหาร! ”

หวงเสี่ยวหลงตกใจอย่างยิ่งเมื่อได้ยินข่าวนี้ ที่หมู่บ้านสกุลหลี่ถูกทำลายล้าง ? นั่นหมายความว่าพ่อของหลี่ลู่, หลี่เฉิง และปู่ของนางหลี่มู่ก็ตายไปแล้วด้วยเช่นกัน ?

“ไม่เป็นไรไม่ต้องร้องไห้อีกแล้ว” หวงเสี่ยวหลงตบหลังหลี่ลู่เบา ๆ และปลอบโยนนางด้วยเสียงที่อ่อนโยน

หลี่ลู่ร้องไห้อยู่พักหนึ่งก่อนที่มือของนางจะคลายการกอดหวงเสี่ยวหลง เช็ดน้ำตาจากใบหน้าของนาง นางเห็นรอยเปียกบนไหล่ของหวงเสี่ยวหลงที่ทำให้นางยิ่งรู้สึกอายมากขึ้น

…………………..

ทุกคนนั่งลงในห้องโถงใหญ่

“ในตอนนี้รู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนลงมือ ?” หวงเสี่ยวหลงถาม

ซูเย่วกล่าวว่า “หลี่เฉิง และผู้นำอาวุโสหลี่เสียชีวิตด้วยฝ่ามือพิษโลหิต – จอมพลฮ่าวเทียนได้ยืนยันในเรื่องนี้แล้ว”

“ฝ่ามือพิษโลหิต!” คิ้วของหวงเสี่ยวหลงค่อย ๆ จางหายไป ในเวลานั้นหัวหน้ากลุ่มเหยี่ยวเขียว เจียงเว่ยเสียชีวิตภายใต้ฝ่ามือพิษโลหิต นั่นหมายความว่าคนที่ฆ่าเจียงเว่ย และคนที่ฆ่าหลี่เฉิง และทำลายหมู่บ้านสกุลหลี่อาจเป็นคนคนเดียวกัน ?

เมื่อหลายปีก่อน หลี่มู่ได้ฉลองครบรอบวันเกิดของเขา ได้มีคนสองคนที่มีจิตวิญญาณงูพิษได้สาบานว่าจะมาเอาชีวิตของหลี่มู่ภายในสามปี … แต่เวลาก็ได้ผ่านไปเจ็ดปีแล้ว คนเหล่านั้นจะเกี่ยวข้องกันหรือไม่ ?