0 Views

 

 

สร้างปัญหา?

ตาบอด?!

มองไปรอบ ๆ แล้วดูว่าที่นี่คือที่ไหน?!

เฟยฮาวได้รับการแสดงออกด้วยวิธีนี้จากคนภายในบ้านของเขาเอง ความโกรธ และความขุ่นเคืองกระจายออกมาจากภายในตัวของเขา ในขณะที่หวงเสี่ยวหลงที่ยืนอยู่ข้างหลังของเขากำลังสั่นหน้าพลางยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

“บัดซบ!” เฟยฮาวตะโกนออกมาด้วยความโกรธ มือขวาของเขาพุ่งออกไปไปข้างหน้านำพาพายุที่รุนแรงที่หมุนวนยามทั้งสองยามกระเด็นออกไปกระทบกับพื้นดินข้างหน้าอย่างรุนแรง

ยามทั้งสองคนกรีดร้องออกมาสุดเสียงของพวกเขาทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายภายในคฤหาสน์ คนที่เดินผ่านมา และเหล่าขุนนางที่มาส่งของขวัญร่วมแสดงความยินดีต่างก็ถอยหลังออกไปในทันที

 

ในเวลานี้มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นเรื่อย ๆ วิ่งมาตามทิศทางของพวกเขาจากด้านในของคฤหาสน์ และกลุ่มของยามที่ดูแลคฤหาสน์ก็ปรากฏตัวขึ้นมาประมาณยี่สิบคน

ผู้นำกลุ่มยามเป็นชายวัยกลางคนที่มีหนาเครา มีหนวดเคราสีดำที่ดูหนาทึบผสมอยู่สามในสี่ของใบหน้าทำให้เขาดูดุร้าย การตัดสินจากเครื่องแต่งกาย และท่าทางของเขาชายวัยกลางคนผู้นี้จะต้องเป็นหัวหน้ายาม

“เกิดอะไรขึ้น?” ขณะที่ชายคนนี้วิ่งมาที่เกิดเหตุเขาตะโกนถามคำถามออกมา ในขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้ยามทั้งสองที่ดูน่าสังเวช

พวกเขาพยายามจะลุกขึ้นเพื่อบอกกับชายวัยกลางคนว่า “หัวหน้าหลินมันเป็นเพราะสองคนนี้! พวกเขามาสร้างปัญหาให้กับคฤหาสน์ตระกูลเฟยของเรา เขาเรียกหาท่านผ็นำของเรา และทำร้ายพวกเราก่อน! ” พวกเขาชี้ไปทางหวงเสี่ยวหลง และเฟยฮาว

ชายที่มีหนวดเคราสีดำหนาทึบหันมองไปในทิศทางที่ชี้ก็มองเห็นหวงเสี่ยวหลง และเฟยฮาว และการแสดงออกของเขาก็ดูหนาวเย็น ปากของเขาเปิดออก และมีเสียงที่ดูน่าหวาดกลัวว่า “พวกเจ้าสองคนกินหัวใจหมีดีเสือ? ถึงกล้ามาเรื่องคฤหาสน์ตระกูลเฟยของเรา? พวกเจ้ารู้มั้ยว่า คฤหาสน์ตระกูลเฟยคืออะไร? ”

หวงเสี่ยวหลงรู้สึกอ่อนใจเล็กน้อยกับสถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนว่าแม้แต่คนผู้นี้ก็ไม่รู้จักเฟยฮาว  ดูหมือนว่าตอนที่เฟยฮาวจากไป 7 ปีได้มีการเปลี่ยนยาม และหัวหน้ายาม?

เฟยฮาวถึงกับพูดไม่ออก

“ไปเรียกเฟยหรงออกมา!”  อย่า ๆ เฟยฮาวก็กล่าวออกมาอย่างโผงผางพร้อมกับเกิดอาการเส้นกระตุกที่บนหน้าผากของเขา

ชายผู้มีหนวดเคราหนาก็รู้สึกโกรธเมื่อได้ยินเฟยฮาวเรียกท่านผู้นำออกมาด้วยชื่อดังกล่าวมันเหมือนเป็นการดูหมิ่นที่ไม่สุภาพต่อท่านผู้นำของพวกเขา และใบหน้าของเขาก็มืดลงไปมาก “ไป! จับกุมพวกเขาทั้งสองไปให้ท่านผู้นำตัดสินความผิดของพวกเขา! ”

“ขอรับ ท่านหัวหน้าหลิน!”

ยามของคฤหาสน์ตระกูลเฟย ได้รับการยอมรับพร้อมส่งเสียงดัง และยามทั้งหมดได้วิ่งไปหา หวงเสี่ยวหลง และเฟยฮาว อย่างไรก็ตามเมื่อกลุ่มของเหล่ายามต้องการที่จะเคลื่อนย้ายฝ่ามือของพวกเขามาจับตัวของพวกเขา  เฟยฮาวก็ตบหน้าของพวกเขาทั้งหมดในทันที

“ผนึกพายุสายฟ้า!” ฝ่ามือนับสิบก็ปรากฎขึ้นแล้วบินออกไปเหมือนพายุฝนในระหว่างที่มีพายุฝนฟ้าคะนองที่รุนแรงขึ้นไปยังร่างของเหล่ายามของคฤหาสน์ตระกูลเฟย และส่งให้พวกเขากระเด็นออกไปทุกทิศทาง

เหล่ายามของคฤหาสน์ตระกูลเฟย กว่ายี่สิบคนนอนกรีดร้องอยู่บนพื้น

หัวหน้าหลินเปลี่ยนแปลงท่าทางเป็นแย่ลง ความแข็งแกร่งของเฟยฮาวเกินความคาดหมายของเขามาก ตัวเขาเองเป็นนักรบระดับเก้า และเขาก็เดาว่าสำหรับเฟยฮาวอย่างน้อยที่สุดต้องอยู่ที่นักรบระดับสิบ

ขณะที่เหตุการณ์นี้กำลังเกิดขึ้นที่ด้านหน้า เฟยหรงที่นั่งอยู่ภายในห้องโถงใหญ่กำลังพูดคุยกับเหล่าผู้นำของหลาย ๆ ตระกูล

“ท่านผู้นำเฟย ขอแสดงความยินดี ขอแสดงความยินดี ลูกชายที่รักของเท่าน และแม่นางเถากำลังจะแต่งงานกัน  นี่เป็นงานที่ยิ่งใหญ่สำหรับภายในเมืองหลวงของเรา! ”

“ใช่ ใช่ แม่นางเถา เป็นไข่มุกของจวนอ๋องเถา และเป็นหนึ่งในความงามที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมืองหลวงยู้จิงของพวกเรา เฟยหมิงเด็กคนนี้ไม่รู้ว่าใช้วิธีอะไรที่สามารถเอาชนะใจของนางได้ แม้แต่ลุงเฉินผู้นี้ก็รู้สึกอิจฉาเขามาก! ”

เฟยหรงหัวเราะ และเมื่อเขากำลังจะพูดอะไรบางคำออกมา ก็ได้ยิเสียงโห่ร้องดังมาจากข้างนอก และความตระหนกนี้ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ภายในห้องโถงใหญ่รู้สึกถึงว่ายังมีใครบางคนกล้าที่จะมาหาเรื่องกับคฤหาสน์ตระกูลเฟย?

ในเวลานี้เฟยหรงสามารถบอกได้ว่าเป็นเสียงต่อมานี้เป็นเสียงของหัวหน้าหลิน และคิ้วของเขาก็ขวมวดเข้าหากัน หลินเชิงฮูเป็นถึงนักรบระดับเก้า ใครกันที่สามารถทำร้ายเขาได้หรือวึ่นผู้นั้นจะเป็นนักรบระดับสิบกัน?

“ทุก ๆ คน” เฟยหรงลุกขึ้นยืน “ต้องขอโทษด้วย ข้าขอตัวสักครู่”

ผู้นำทั้งหลายที่อยู่ภายในห้องโถงใหญ่ และได้เริ่มแลกเปลี่ยนคำพูดกัน ก็มีคนหนึ่งลุกขึ้นยืนร่วมเดินไปกับเฟยหรง

หนึ่งในนั้นกล่าวว่า “พวกข้าจะไปพร้อมกับพี่เฟย และดูว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ลองไปดูว่าใครมีความกล้าหาญที่จะมาก่อเรื่องให้กับคฤหาสน์ตระกูลเฟย! ”

เฟยหรงยิ้ม และกล่าวว่า “เอาล่ะข้าขอขอบคุณทุกท่าน” เฟยหรงก้าวออกจากห้องโถงใหญ่ไปพร้อมกับผู้นำของอีกหลายคนเพื่อมุ่งหน้าไปยังประตูหลักของคฤหาสน์ตระกูลเฟย

 

ครู่ต่อมาเฟยหรง และกลุ่มที่อยู่ข้างหลังของเขาก็มาถึงที่เกิดเหตุ

เมื่อเฟยหรงมาถึงบริเวณทางเข้าขาของเขาก็หยุดลง และร่างกายของเขาก็สั่นไปทั้งตัว เมื่อสังเกตเห็นเงาที่อยู่ใกล้ทางเข้า เฟยหรงอยู่ ๆ ก็แสดงสีหน้าที่มีความสุข และความประหลาดใจ

หัวหน้ายาม, หลินเชิงฮูที่ถูกโจมตีโดยเฟยฮาวก่อนหน้านี้เห็นเฟยหรงออกมา และความสุขได้แผ่กระจายไปทั่วใบหน้าที่มีหนวดเคราหนานี้ ในขณะที่เขาวิ่งไปถึงฝั่งของเฟยหรง และกล่าวว่า “ท่านผู้นำเป็นสองคนนี้ที่มาหาเรื่อง! พวกเขามาก่อปัญหาให้กับคฤหาสน์ตระกูลเฟย! ”

อย่างไรก็ตามเฟยหรงดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินคำพูดของหลินเชิงฮูที่กล่าวออกมาที่ด้านข้าง เฟยหรงรีบเดินไปหาชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ห่างเพียงไม่กี่ก้าว อยู่ ๆ ทุกคนก็ต้องตกใจที่อยู่ ๆ เฟยหรงคุกเข่าลง “ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว!”

ท่านพ่อท่านกลับมาแล้ว!

ขากรรไกรของ หลินเชิงฮูแข็งค้าง

เหล่าผู้นำหลายคนที่มากับเฟยหรงได้แต่ตกตะลึง

เหล่าผู้คนหรือแม้แต่ขุนนางที่มีเกียรติที่มาส่งของขวัญแสดงความยินดีต่างตกใจ และยามสองคนที่ลงมือปิดกั้นเส้นทางเฟยฮาวในตอนแรกก็เริ่มตัวแข็งทื่อ

ท่านพ่อ?! ยามสองคนสีหน้ากลายเป็นซีดขาว ๆ ยิ่งกว่าไข่ต้ม นั่นหมายความว่าคนวัยกลางคนนี้เป็นท่านพ่อของท่านผู้นำ? ไม่ใช่คนที่มาหาเรื่อง?!

คิดถึงเรื่องนี้แม้ส่วนล่างของพวกเขาหดลงด้วยความกลัว

เฟยฮาวหันไปมองลูกชายของเขาด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขาก็เริ่มผ่อนคลายลง “ยืนขึ้น!”

“ขอรับท่านพ่อ!” เฟยหรงตอบด้วยความเคารพแล้วยืนขึ้น ใบหน้าของเฟยหรงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ท่านพ่อ ในที่สุดท่านก็กลับมา!” เมื่อเห็นพ่อของเขากลับมา เฟยหรงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ปรากฎขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ วันพรุ่งนี้เป็นวันแต่งงานของลูกชายของเขา และพ่อได้รีบกลับมาเพื่อเข้าร่วมในพิธี  นี่คือของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

เฟยฮาวยิ้มแล้วการแสดงออกของเขาก็กลายเป็นเคร่งขรึม ในขณะที่เขากล่าวกับเฟยหรงว่า “นี่คือ นายน้อย มาคาราวะเร็ว ๆ !”

นายน้อย!

เฟยหรงรู้สึกประหลาดใจอย่างมากเมื่อตรวจสอบหวงเสี่ยวหลงด้วยสายตา เขามองไปที่พ่อของเขาด้วยใบหน้าที่งงงวย ทำไมพ่อถึงได้รู้จักเด็กผู้ชายที่มีอายุเพียงสิบห้าสิบหกปีที่กลายมาเป็นนายน้อย?

“เจ้ากำลังคิดอะไร ทำไมยังไม่รีบมา?” เห็นลูกชายของเขาหยั่งรากยืนอยู่ที่นั่นด้วยความลังเลเสียงเฟยฮาวดังขึ้นมาพร้อมด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

การค้นพบความแตกต่างในการแสดงออกของท่านพ่อของเขา หัวใจของเฟยหรงแทบหลุดออกมาจากลำคอ เห็นได้ชัดว่าพ่อของเขาไม่ได้เล่นตลกกับเขา

“เฟยหรง ขอคาราวะนายน้อย!” เฟยหรงไม่กล้าที่จะช้าอีกแล้ว

หวงเสี่ยวหลง เอื้อมมือออก และช่วยเฟยหรงลุกขึ้น “ท่านผู้นำเฟย ไม่จำเป็นต้องมากพิธี โปรดยืนขึ้น”

การเปิดงานครั้งนี้ทำให้ยามของคฤหาสน์ตระกูลเฟย และขุนนางรอบ ๆ กำลังงงงวย

ผู้นำของคฤหาสน์คนเก่าของคฤหาสน์ตระกูลเฟยกลับมา แต่เขาเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งว่านายน้อย!?

ภูมิหลังของชายหนุ่มคนนี้คืออะไร?!

เมื่อมาถึงจุดนี้ผูนำของตระกูลอื่น ๆ ที่อยู่เบื้องหลังของเฟยหรง รีบไปทำการคาราวะเฟยฮาว: “ขอคาราวะท่านผู้อาวุโสเฟยฮาว!”

เฟยฮาวพยักหน้า

 

“ท่านพ่อเชิญเข้าบ้านก่อน” เฟยหรงบอกกับเฟยฮาว

“ตกลง” เฟยฮาวเห็นด้วย และเดินไปพร้อมกับหวงเสี่ยวหลง เฟยฮาวทำท่าทาง เชิญ’ และได้เชิญ หวงเสี่ยวหลงเข้าไปในคฤหาสน์ “นายน้อย เชิญ!”

หวงเสี่ยวหลงไม่ได้ใส่ใจกับท่าทางของเฟยฮาว และกลายเป็นคนแรกที่เดินเข้าไป และตามมาด้วยเฟยฮาว, เฟยหรง และเหล่าผู้นำของตระกูลต่าง ๆ

เมื่อทุกคนจากไป เหล่ายาม และหลินเชิงฮูก็ยังคงยืนอยู่ในความงุนงง

ในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเฟย เฟยฮาวขอให้ หวงเสี่ยวหลงนั่งบนเก้าอี้หลัก ในขณะที่เขานั่งอยู่ข้าง ๆเ และตามมาด้วยเฟยหรง และคนอื่น ๆ

แม้ว่าเฟยหรงจะมีคำถาม และข้อกังขาเกี่ยวกับหวงเสี่ยวหลง แต่เขาก็ไม่กล้าถามเรื่องนี้ในที่เปิดเผย

“เฟยหมิงอยู่ที่ไหน?” เฟยฮาวถามหลังจากที่นั่งลง

“เฟยหมิงออกไปกับแม่นางเถา ข้าจะส่งคนไปแจ้งให้เขาทราบถึงการกลับมาของท่าน และบอกให้เขารีบกลับมา ”

เฟยฮาวพยักหน้ารับ

ทันใดนั้นมียามวิ่งเข้ามาภายในทันที เขาเข้ามาพร้อมกับความหวาดกลัว

“ท่านผู้นำเกิดเรื่องใหญ่แล้ว นายน้อยเฟยหมิงถูกทำร้ายจนกระทั่งได้รับบาดเจ็บ! ”

ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงใหญ่แสดงออกถึงอาการตกใจ

“เกิดอะไรขึ้น? ใครเป็นคนทำ?! ” ความโกรธของเฟยหรงปะทุขึ้น

 

คนผู้นั้นไม่เห็นคฤหาสน์ตระกูลเฟยอยู่ในสายตา ……………………….